Τα σχόλια έρχονται κατόπιν εορτής, αφού μια ολόκληρη κοινωνία χτυπούσε παλαμάκια σε μια μάλλον φθηνή περσόνα, που όμως εκπροσωπούσε τον Λευκό Οίκο, αλλά πάλι καλά. Ακόμα και έτσι θα συμβάλουν στην αυτογνωσία μας.
Γιατί δεν ήταν μόνο η κυβέρνηση που όπως γράφει ο Γιάννης Πρετεντέρης "το παραξήλωσαν στα νταχντιρντί και τα παλαμάκια" με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. "Περισσότερο και από την κυβέρνηση που στο κάτω κάτω έκανε τη δουλειά της, περισσότερο και από τους πολιτικούς που την περιτριγύριζαν, ξεφτιλα είναι ο τρόπος που την υποδέχθηκε (ολόκληρη) η ελληνική κοινωνία.
Κυρίως οι μεγαλόσχημοι που έτρεχαν μα την υποδεχθούν, να την καλέσουν και να την κάνουν παρέα", γράφει ο δημοσιογράφος.
Και δεν έχει άδικο…
Μάλιστα όπως σημειώνει, υπήρξε εφημερίδα- η Εστία- που όταν έγινε συνάντηση του Νίκου Δένδια με την Γκίλφοϊλ, βγήκε με πρωτοσέλιδο: "Χρίσμα Κίμπερλι στον Νίκο Δένδια."
Και καταλήγει: Φυσικά βασικός εμπνευστής της ξεφτίλας είναι ο ίδιος ο αμερικανός πρόεδρος που είχε τη φαεινή ιδέα να τη στείλει πρεσβευτή στην Αθήνα και μετά να την μαζεύει. Καλά να πάθει. Και να δω τώρα πώς θα ξεμπλέξει με το χρίσμα στον Δένδια".
Το σχόλιο του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου
Πολύ αιχμηρός υπήρξε στο σχόλιό του και ο γνωστός δημοσιογράφος και εκδότης Στάθης Τσαγκαρουσιάνος, που έγραψε ένα είδος ανοιχτής επιστολής στη Σήλια Κριθαριώτη στο blog του στη Lifo:
ΑΓΑΠΗΤΗ ΣΗΛΙΑ,
Διάβασα στη Wall Street Journal ότι μετέφερες με το ιδιωτικό σου αεροπλάνο την πρώην πρέσβειρα Γκίλφοϊλ στο Παρίσι, να παρακολουθήσει την επίδειξή σου στην εβδομάδα μόδας. Της πλήρωσες και τα έξοδα στο Fοur Seasons Geoge V. Στο ανταπέδωσε με κάτι στόρις στα 2 εκατομμύρια followers της. Πες μου. Από όλους τους ανθρώπους που μπορούσες να χρησιμοποιήσεις, τι βρήκες στην Γκίλφοϊλ που σχετίζεται με την κομψότητα, ιδίως την παρισινή; Σε ενέπνευσε ο τρόπος που βάφεται και ντύνεται; Το ήθος της το αποδεδειγμένα εξωνημένο; Είναι αυτό το πρόσωπο η ταιριαστή ινφλουένσερ σου;
Αν ισχύει, που ισχύει, έχεις τόση σχέση με την "υψηλή ραπτική", όση σχέση έχει η ατιμασμένη πρέσβειρα με τον Λογγίνο.
Αλλά κι εσύ, τι σχέση έχεις ακριβώς με την "υψηλή ραπτική"; Απ’ ό,τι έψαξα και ρώτησα, ουδείς σοβαρός επαγγελματίας ή μέσο σε έχει πάρει σοβαρά, παρά τον άοκνο πλούτο σου. Θεωρείσαι μια κοσμική σχεδιάστρια, χωρίς αυθεντικό χαρακτήρα και έμπνευση, με ρούχα που θα μπορούσαν να είναι του Elie Saab ή οποιουδήποτε άλλου Λιβανέζου ή και Αιγυπτίου designer. Bon pour l’ Orient, εν πάση περιπτώσει. Κάπως διασώζεσαι από την δεξιοτεχνία των ατελιέ σου (τα ρούχα σου έχουν, λένε, κάποιες δουλεμένες λεπτομέρειες), αλλά παράγεις, στην ουσία, "νυφικά", και μάλιστα υπερβολικά προκλητικά, οριακά χυδαία. Σου λείπει εντελώς το sophistication, το οποίο, ούτως ή άλλως, σπανίως επεδίωξες. Δεκαετίες, τα ίδια και τα ίδια, χωρίς την παραμικρή αναφορά σε αισθητική και Τέχνες.