theToc Magazine
Σάββατο, 20 Ιουλίου 2019
Magazine
auti-itan-i-theia-mou-boula-zoumpoulaki

«Αυτη ηταν η θεια μου Βουλα Ζουμπουλακη» της Κατερίνας Λυμπεροπούλου

      Δεν έκανε ποτέ παιδιά. Γιατί; Απλά δεν ήθελε να αποκτήσει. «΄Ετσι μου έλεγε και την πίστευα», λέει στο TheTOC ο ανιψιός της Βούλας Ζουμπουλάκη , Γιάννης Ζουμπουλάκης, που αγάπησε σαν παιδί της. Κάθε μέρα μιλούσαν μαζί στις 12 το μεσημέρι. «Αν κάτι συνέβαινε και δεν μιλούσαμε θύμωνε.  Ηθελε την ασφάλεια αλλά ήθελε, επίσης, να μένει μόνη. Κι αυτό της κόστισε. Μόνη την βρήκα στη μπανιέρα της όταν έπαθε το μοιραίο εγκεφαλικό»...

 

 

 

Η Γκρέτα Γκάρμπο της Ελλάδας

  Η Γκρέτα Γκάρμπο της Ελλάδας θα μπορούσε να ήταν η αλησμόνητη Βούλα Ζουμπουλάκη. Η θρυλική ατάκα της Γκάρμπο στο «Grand Hotel» ταιριάζει γάντι στην περίπτωση της, επίσης αγέρωχης, μυστηριακής, αισθαντικής, υψηλής αισθητικής ομορφιάς, χαρακτήρα και αληθινής Κυρίας Βούλας Ζουμπουλάκη. «Θέλω να μείνω μόνη. Απλώς θέλω να μείνω μόνη...»  Οπως και η Γκρέτα Γκάρμπο, έτσι και η Βούλα Ζουμπουλάκη όταν στα τέλη του ΄'90 είπε τέρμα η ηθοποιοία, το εννοούσε. «Αυτό το κεφάλαιο Ε-ΚΛΕΙ-ΣΕ», έλεγε στον ανιψιό της, Γιάννη Ζουμπουλάκη. Κι όχι μόνο αυτό αλλά θύμωνε όταν της μιλούσαν για το παρελθόν. Ιδιαίτερα θύμωνε όταν άκουγε να της μιλούν για την «Στέλλα» και τον ρόλο της Αννέτας, της ζηλιάρας τραγουδίστριας που έμεινε στη σκιά της δυναμικής Στέλλας (Μελίνας Μερκούρη) στην ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη του 1955. «Ελεος!! Εχω παίξει τα παπούτσια μου στο θέατρο και να μου μιλούν ακόμα για την Αννέτα στη Στέλλα; ΔΕΝ ΘΕΛΩ!!», έλεγε.

 

Αννέτα στην «Στέλλα» του Κακογιάννη
Αννέτα στην «Στέλλα» του Κακογιάννη

 

Η Μελίνα Μερκούρη έπεισε την αριστοκρατική Βούλα να ερμηνεύσει τη λαϊκή Αννέτα

   Ο θρύλος αναφέρει πως ποτέ δεν αγάπησε το ρόλο της ζηλιάρας Αννέτας,.του λαϊκού κοριτσιού που ήταν κόντρα στο δικό της χαρακτήρα και στο αριστοκρατικό της προφίλ. Οπως σημειώνει στη βιογραφία του «Μιχάλης Κακογιάννης, σε πρώτο πλάνο» ο σκηνοθέτης (εκδ. Ψυχογιός – Χρ. Σιάφκος), η Ζουμπουλάκη «ντρεπόταν λιγάκι που υποδυόταν την μπουζουξού. Τα έκανε όλα λίγο απολογητικά. Η αλήθεια είναι ότι η Μελίνα Μερκούρη τον έπεισε να συνεργαστεί μαζί της. Ηταν φίλες και έπαιζαν μαζί στο θέατρο».

 

Αγέρωχη Θεοδώρα στην ταινία «Πορφύρα και Αίμα» του 1977 (με το Νίκο Βασταρδή ως Ρωμανό Διογένη)
Αγέρωχη Θεοδώρα στην ταινία «Πορφύρα και Αίμα» του 1977 (με το Νίκο Βασταρδή ως Ρωμανό Διογένη)

 

Η θεία μου Βούλα Ζουμπουλάκη: Ενας δύσκολος χαρακτήρας

 Μας λέει ο Γιάννης Ζουμπουλάκης: «΄Ηταν δύσκολος χαρακτήρας αλλά ότι έβλεπες, αυτό ήταν. Οταν δεν ήθελε να δει άνθρωπο, δεν έβλεπε άνθρωπο. Και δεν έδινε ποτέ συνεντεύξεις. Η αλήθεια είναι ότι η τελευταία της συνέντευξη δόθηκε σε μένα επειδή ήμουν εγώ. Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Σινεμά στις αρχές του μιλένιουμ. Με αγαπούσε σαν παιδί της γιατί η ίδια δεν απέκτησε ποτέ παιδιά. Γιατί όπως έλεγε (και την πίστευα) δεν ήθελε να αποκτήσει», μας λέει ο ανιψιός της.

 

 

 

΄Ηθελε την ασφάλεια του καθημερινού τηλεφωνήματος αλλά και να μένει μόνη...

 
   Σύμφωνα με τον ανιψιό της, «τα τελευταία χρόνια μιλούσαμε κάθε μέρα στις 12.00 στο τηλέφωνο. Κάθε μέρα. Με έπαιρνε ή την έπαιρνα. Αν κάτι συνέβαινε και δεν μιλούσαμε θύμωνε.  Ηθελε την ασφάλεια αλλά ήθελε, επίσης, να μένει μόνη. Εντελώς μόνη. Αυτό το πλήρωσε. Μόνη την βρήκα στη μπανιέρα της όταν έπαθε το μοιραίο  εγκεφαλικό. Την θυμάμαι να εκνευρίζεται με τις μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας _π.χ. κάτι υδραυλικό, ή μια λάμπα που κάηκε. Πράγματα για τα οποία δεν αξίζει τον κόπο να μας κάνουν να εκνευριζόμαστε γιατί μπορεί να υπάρξουν συνέπειες και στη δική της περίπτωση υπήρξαν. Εκείνο που θυμάμαι πιο έντονα από κάθε τι όμως, ήταν να με μαλώνει μια περίοδο που ήμουν παχύσαρκος. Και καλά έκανε. Γιατί κάποια στιγμή θύμωσα με τον εαυτό μου και τον υπέβαλλα  σε εξαντλήτική δίαιτα χάνοντας 30 κιλά σε έξι μηνες. Από τότε είχα γίνει ο "κούκλος" της. Της το χρωστώ ακόμα και παντα θα της το χρωστω. Ορισμένες φορές με ένα γερό χαστούκι συνέρχεσαι».
 
 
 
 

Να φοράς πάντα δύο χρώματα

 Ποιες συμβουλές της θυμάται; «Στο ντύσιμο πάντα μόνον δυο χρώματα. Ποτέ παραπάνω μου έλεγε. Αυτό κυριως θυμάμαι. Σε άλλα θέματα, πραγματικά σοβαρά, ήταν κατά της επιθετικης πολιτικής αλλά υπέρ της αποφασιστικης στάσης».
 
 
Με τον αγαπημένο της Δημήτρη Μυράτ. Με το θίασο «Μυράτ - Ζουμπουλάκη» ανέβασαν από Πιραντέλλο έως Ευριπίδη
Με τον αγαπημένο της Δημήτρη Μυράτ. Με το θίασο «Μυράτ - Ζουμπουλάκη» ανέβασαν από Πιραντέλλο έως Ευριπίδη

 

Ο βιολογικός θάνατος του Μυράτ ήταν ο προσωπικός της θάνατος

 
  «Η επαφή μας έγινε στενότερη μετά τον θάνατο του Δημήτρη Μυράτ στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Προσωπικά πιστεύω ότι ο βιολογικός θάνατος του Μυράτ ήταν ο δικός της καλλιτεχνικός θάνατος. Προσπαθούσα επί ματαίω να την πείσω να κάνει κάποιες εμφανίσεις γιατί όλοι την ζητούσαν αλλά όταν είπε τέρμα με την ηθοποιία, στα τέλη περίπου της δεκαετίας του '90, το εννοούσε. "Δεν είμαι πια ηθοποιός" αυτό μου έλεγε. Θεατρικά, γιατί αυτό ήταν το μόνο πάθος της, μιλούσε για παραστάσεις όχι όμως έτσι για να πει, μόνον όταν χρειαζόταν να αναφερει κάποιο συγκεκριμένο παράδειγμα για κάτι. Το "Σπίτι της Μπερνάρντ Αλμπα" οπου έπαιξε στην αρχή της καριέρα της ήταν ένα σημείο συχνών αναφορών της όπως και μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της (αν όχι η μεγαλύτερη) το "Απόψε αυτοσχεδιάζουμε"».
 
 
 

Πως περνούσε τον ελεύθερο χρόνο της

  «Τα τελευταία χρόνια, ενώ μπορούσε, δεν ήθελε να βγαίνει μέσα από το σπίτι της», μας λέει ο ανιψιός της. «Επόμένως μέσα στο σπίτι, μόνος, τι μπορείς να κάνεις; Να διαβάσεις  ή να δεις τηλεόραση. Διάβαζε λοιπόν και έβλεπε τηλεόραση. Αλλά είχε τρομερή άποψη. Μου μιλούσε για παράδειγμα για την τελευταία ταινία του Ράιαν Γκόσλινγκ ή θυμάμαι πολύ καλά να λέει ότι πλήττει με την  "χαμομιλένια ατμόσφαιρα" των δραμάτων του Τζέιμς Αϊβορι. Τι ωραία κριτική εκφραση. Την εχω χρησιμοποιήσει σε δικές μου κριτικες. (σ.σ. Ο Γιάννης Ζουμπουλάκης είναι κριτικός κινηματογράφου). Οι παρατηρήσεις της ήταν όντως πολύ εύστοχες».
 
 
 
 

Πως μιλούσε για τους μαθητές της

  «Κανένας από τους μαθητές της σχολής που δίδασκε τα τελευταία χρόνια δεν νομίζω ότι θα είχε να πει κάτι αρνητικό για εκείνη...»
 
 
 

 

Τιμές στη Βούλα Ζουμπουλάκη

Το 1990 τιμήθηκε για την κινηματογραφική ερμηνεία της στους «Αθηναίους» του Γιάννη Αλεξάκη, είχε αποσπάσει όμως και το Α’ Βραβείο Φεστιβάλ Λισσαβώνας (1964), επίσης στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1966, καθώς και με το Α’ Επαθλο Μ. Κοτοπούλη το 1961.

 

1974 στο πατρικό σπίτι του Γιάννη Ζουμπουλάκη στην Καλλιθέα. Στη φωτογραφία: Νίκος Ζουμπουλάκης, Πέτρος Ζουμπουλάκης, Δημήτρης Ζουμπουλάκης, Βούλα Ζουμπουλάκη, Φρύνη Ζουμπουλάκη, Σοφία Ζουμπουλάκη, Γιάννης Ζουμπουλάκης
1974 στο πατρικό σπίτι του Γιάννη Ζουμπουλάκη στην Καλλιθέα. Στη φωτογραφία: Νίκος Ζουμπουλάκης, Πέτρος Ζουμπουλάκης, Δημήτρης Ζουμπουλάκης, Βούλα Ζουμπουλάκη, Φρύνη Ζουμπουλάκη, Σοφία Ζουμπουλάκη, Γιάννης Ζουμπουλάκης

 


 

 

ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ

Βαμβακου: Η αναβιωση ενοΣ χωριου απο πεντε νεουΣ ανθρωπουΣ "Xρειάζεται ένα χωριό για να μεγαλώσει ένα παιδί"
To σπανιο μεγαλειο του Αντετοκουνμπο: Απο τα Σεπολια στην κορυφη του NBA "Προφανώς, θα έχω παιδιά που θα μεγαλώσουν στις Η.Π.Α., αλλά κάποια μέρα ελπίζω ότι μπορούν να επιστρέψουν στην Ελλάδα"
H ΚΟΑ συναντα τον Σπιλμπεργκ. 15 πραγματα που δεν ξερατε για εκεινον Η πρώτη τη τάξει ορχήστρα της χώρας, θα ερμηνεύσει μελωδίες που επένδυσαν όλες τις στιγμές αγωνίας, έντασης, δακρύων και γέλιου ταινιών του Σπίλμπεργκ
Το Μουσειο ΑκροποληΣ εγινε δεκα χρονων και γιορταζει! Ευχαριστεί τα 14.500.000 επισκέπτες που βρέθηκαν στους χώρους του μέχρι σήμερα και διοργανώνει μια βεντάλια υπέροχων νέων δράσεων
Αγ.Σοφια ΤραπεζουντοΣ: Κραυγη για το βυζαντινο μνημειο του Ποντου Επιστολή στην τουρκική κυβέρνηση από το Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων με το βλέμμα στη διάσωση του μοναδικού βυζαντινού μνημείου του Πόντου.
"The Palace at 4 a.m." στο Αρχαιολογικο Μουσειο Μυκονου Η έκθεση εμπνέεται από τη συλλογή του Μουσείου και δανείζεται τον τίτλο της από το έργο ενός από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της εποχής μας, του Alberto Giacometti
ΣτιΣ βραχονησιδεΣ Κερο και Δασκαλιο οι ριζεΣ τηΣ ιστοριαΣ τηΣ ΕυρωπηΣ Παρακολουθήσαμε την πρώτη, σε παγκόσμιο επίπεδο, παρουσίαση ευρημάτων του The Cambridge Keros Project που ανατρέπει τα όσα ξέραμε μέχρι σήμερα για την προϊστορία.
Στη Δηλο του φωτοΣ με τιΣ 29 ανθρωπινεΣ μορφεΣ του Antony Gormley Η σύγχρονη τέχνη συναντά ένα χώρο εμπορίου και πολυπολιτισμικότητας, ένα τόπο ανταλλαγής ιδεών και αγαθών· κέντρο όπου λατρεύονταν διαφορετικές θρησκείες.
Νομισματα που αφηγουνται την ιστορια τηΣ ΕλλαδαΣ Την νομισματική τέχνη στην οποία η Ελλάδα έχει μεγάλη παράδοση αναδεικνύουν τα συλλεκτικά κι αναμνηστικά νομίσματα που τυπώνονται κάθε χρόνο από την ΤΤΕ και το ΥΠΟΙΚ
ΜεγαΣ ΑλεξανδροΣ: Η περιπετεια ενοΣ αγαλματοΣ στην Αθηνα Η ιστορία του αγάλματος του μεγάλου Αλεξάνδρου που βρήκε τη θέση του μετά από τρεις και πλέον δεκαετίες και αποκαλύπτεται στους Αθηναίους σήμερα, 19 Απριλίου 2019.

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook