Γεννήθηκε το 1990 στα Νέα Μάλγαρα Θεσσαλονίκης. ΄Εχει καταγωγή από την Ανατολική Θράκη όπου ο παππούς και η γιαγιά του συμβίωναν ειρηνικά με τους γείτονες μιας άλλης κουλτούρας μέχρι που οι καταστάσεις και οι συνθήκες τους ανάγκασαν να ξεριζωθούν και να βρουν καταφύγιο σε άλλο τόπο. Τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις, τους, όμως, δεν τα εγκατέλειψαν μαζί με τα σπίτια ή τα πράγματά τους. Τα εργόχειρα, λοιπόν, και τα υφαντά που κεντούσε στο χέρι η γιαγιά του έγιναν για τον, μόλις 23χρονο, Στρατή Ταυλαρίδη, πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Αποτέλεσμα αυτής της ζύμωσης με το παρελθόν, η έκθεση με τον τίτλο «Διάτρητα - Υφαντά Συμβίωσης» που από την Παρασκευή 10 Ιανουαρίου και μέχρι την Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014 παρουσιάζει στο χώρο «Booze Cooperativa».
Το καλοκαίρι που μας πέρασε ο Ταυλαρίδης αποφοίτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα από το τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών και ύστερα από την παρουσίαση της δουλειάς του στη Θεσσαλονίκη, αποφάσισε να αναζητήσει την τύχη του στην Αθήνα. Με τη συγκεκριμένη έκθεση ουσιαστικά κάνει τις συστάσεις του στο Αθηναϊκό κοινό έχοντας στις αποσκευές του μια ... απόρριψη από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας όπου υπέβαλλε τα χαρτιά του για να κάνει μεταπτυχιακό αλλά δεν έγινε δεκτός. « Δεν πτοούμαι, όμως», λέει στο The Toc ο καλλιτέχνης. «Θα προσπαθήσω και πάλι, αν και οι πιθανότητες προς εύρεση εργασίας, ακόμα και με μεταπτυχιακό δίπλωμα από την ΑΣΚΤ, είναι από λιγοστές έως μηδαμινές».
"Η γιαγιά μου έκανε αληθινά εργόχειρα, εγώ κάνω εργόχειρα στο ... χαρτί»
Από τότε που θυμάται τον εαυτό του παιδί, ο Ταυλαρίδης είτε ζωγραφίζει, είτε ασχολείται μ' αυτό που ονομάζουμε τέχνη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Στα «Διάτρητα», όπως λέει, τον οδήγησε η ίδια η δουλειά του από μόνη της. «Ζωγράφιζα επαναλαμβανόμενα μοτίβα και αποφάσισα να αφαιρέσω το φόντο και στη συνέχεια το χρώμα από τις δημιουργίες μου. Να, λοιπόν, προς προέκυψε ο λευκός καμβάς, το “Διάτρητο”, που στην ουσία είναι μια δουλειά πάνω στο χαρτί την οποία για να μην την ονομάσω “χαρτοκοπτική” θα την πω “paper cut”». Σύμφωνα, λοιπόν, με τα λεγόμενα του ίδιου, η τεχνική του paper cut, συμβάλλει ώστε τα έργα του να ανακαλούν στη μνήμη μας παραδοσιακά εργόχειρα κι έτσι να λειτουργούν και σαν σύμβολα, όχι μόνο της συμβίωσης λαών και της οικογένειας, αλλά και της προσπάθειας των ανθρώπων να «υφάνουν» ξανά κι από την αρχή τις ζωές τους, κοιτώντας προς το μέλλον.
Κάπως έτσι ο νεαρός καλλιτέχνης αποφάσισε να μιλήσει με το έργο του την ιστορία της οικογένειάς του, μέσα στο χώρο, αλλά και στο χρόνο. Να μιλήσει για τις «εκκινήσεις» και ρίζες του προσπαθώντας να διατυπώσει το προσωπικό του σχόλιο που αφορά το καίριο θέμα της συμβίωσης των λαών, αλλά και της οικογένειας.
«Αποφάσισα να φωτογραφίσω τα έργα μου στο εγκαταλειμμένο σπίτι των προγόνων μου στα Μάλγαρα», μας λέει. «Εκεί συνειδητοποίησα ότι η “συνομιλία” των έργων αυτών με το παρελθόν είναι πολύ πιο άμεση απ' ότι νόμιζα. Η γιαγιά μου έκανε αληθινά εργόχειρα, εγώ κάνω εργόχειρα στο ... χαρτί», μας λέει.
Ο Ταυλαρίδης έχει εκθέσει ατομικά τις δουλειές «Σώμα Σήμα» στον αρχαιολογικό χώρο του Αλατζά Ιμαρέτ (Θεσ/νίκη, 2013) και «Summer Selections» στη gallery Vlassis Art (Θεσ/νίκη, 2008), ενώ συμμετείχε, πρόσφατα, σε διεθνή Μπιενάλε και Φεστιβάλ, όπως η 15η Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών της Ευρώπης και της Μεσογείου με θέμα το ερώτημα «Simbiosis?» (Αποθήκη 15 στο λιμάνι, Θεσ/νίκη, 2011), «Hotel Ariston» (Θεσ/νίκη,2011) και «Inspire» Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (Θεσ/νίκη, 2012).
Εγκαίνια Έκθεσης: Παρασκευή 10 Ιανουαρίου 2014 (ώρα 20:00)
Διάρκεια Έκθεσης: 10 Ιανουαρίου έως 2 Φεβρουαρίου 2014
Booze Cooperativa, Κολοκοτρώνη 57-59, Αθήνα.
Τηλέφωνο 215-55-08-834
http://www.boozecooperativa.com/events/26