Αυτές είναι οι διαδρομές του σκέιτ στην Αθήνα

Ο Κώστας Μάνδυλας σκηνοθέτησε το πρώτο ελληνικό ντοκιμαντέρ με πρωταγωνιστές τα παιδιά που γυρνάνε την πόλη πάνω σε σανίδες

|
SHARE THIS
0
SHARES

Σχεδόν κάθε δύο λεπτά ακούγονται κραυγές και χειροκροτήματα από τη μικρή σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών. Κάποιος ξεκινάει με ένα μακρόσυρτο «εεεεεεε» από τα πίσω καθίσματα και ο ενθουσιασμός φτάνει προς τα μπροστινά, μεταδίδεται πάνω στα γέλια και τα φωναχτά σχόλια, και ακόμα και με την πόρτα κλειστή, η φασαρία κυκλοφορεί στους διαδρόμους του πέμπτου ορόφου.

Δεν είναι μια κανονική βραδιά στη Στέγη, και οι θεατές σε αυτό το αμφιθέατρο δεν είναι το συνηθισμένο κοινό της. Είναι 20 Ιανουαρίου, η πρεμιέρα του AΤΗ Documentary, μιας ταινίας για την σκηνή του σκέιτ στην Αθήνα, και όσοι είναι στο αμφιθέατρο είναι με κάποιο τρόπο μέλη της - σκέιτερς ή πρώην σκέιτερς, φίλοι και συγγενείς, όσοι βρίσκουν τους εαυτούς τους στον πυρήνα ή στους ομόκεντρους κύκλους της «φάσης».

Κάθε φορά που βλέπουν στην οθόνη ένα κόλπο να ολοκληρώνεται με επιτυχία, ο σκέιτερ να προσγειώνεται στις ρόδες του, ξεσπάνε σε πανηγυρισμούς

Κάθε φορά που βλέπουν στην οθόνη ένα κόλπο να ολοκληρώνεται με επιτυχία, ο σκέιτερ να προσγειώνεται στις ρόδες του, ξεσπάνε σε πανηγυρισμούς. Οι ταξιθέτριες κοιτάνε με απορία στην αρχή - μετά συνηθίζουν.

Ο σκηνοθέτης της είναι ο Κώστας Μάνδυλας που κάνει σκέιτ 20 χρόνια τώρα, από τα 15 του. Τότε, όταν ήταν έφηβος, πριν του δώσει ένας συμμαθητής του ένα παλιό σανίδι για να κάνει τις πρώτες βόλτες έξω από το σπίτι του, πίστευε ότι τα σκέιτμπορντς ήταν σαν κι αυτά του Back to the future.

Ο Κώστας Μάνδυλας

Η πορεία του Κώστα προς την ενηλικίωση συνδυάστηκε με την ένταξη στην κοινότητα των σκέιτερς, και τον έφερε από τα Κάτω Πατήσια που γεννήθηκε και μεγάλωσε, σε όλα τα μέρη της Αθήνας, όπου μαζεύονταν οι παρέες των παιδιών με τις σανίδες, εκεί που είχε τα απαραίτητα σκαλιά και κάγκελα.

Ο art που έγινε σκηνοθέτης

Γύρω στα 25 κατάλαβε ότι δεν θα μπορούσε να συνεχίσει να κάνει τη δουλειά που έκανε. Ηταν γραφίστας, art director σε διαφημιστική όταν σταμάτησε με την ελπίδα να μπορεί να ζήσει φιλμάροντας αυτό που του άρεσε στα αλήθεια, το σκέιτ. Οι μεταβάσεις δεν είναι εύκολες και μέχρι να βρει ποιοι θα ήταν διατεθειμένοι να πληρώνουν για video με extreme sports πέρασε ένας, ενάμισης χρόνος από αυτούς που είναι συνήθως γεμάτοι με ανασφάλεια και αυτοαμφισβήτηση.

Το βράδυ της πρεμιέρας πριν ξεκινήσει η προβολή ο Κώστας καλωσόρισε τον κόσμο και φώναξε στη σκηνή τους πρωταγωνιστές του. Εδωσε στον καθένα τους από ένα ξύλινο αναμνηστικό και εκείνοι το κρατούσαν στα χέρια τους σαν βραβείο. Η ταινία αυτή διαβάζεται σαν πανηγυρισμός, των σκέιτερς για τις ικανότητές τους, της κοινότητας για την διατήρηση της ιδεολογικής της ιδιαιτερότητας, του Κώστα που μετά από τρία χρόνια γυρισμάτων έδωσε σε αυτή την νεανική κουλτούρα τις πιο φροντισμένες της εικόνες.

Η ταινία αυτή διαβάζεται σαν πανηγυρισμός, των σκέιτερς για τις ικανότητές τους, της κοινότητας για την διατήρηση της ιδεολογικής της ιδιαιτερότητας

Σε ένα από τα πλάνα μπορείς να δεις τον Κώστα πάνω σε ένα σκέιτ να τσουλάει ακολουθώντας τη δράση με την κάμερά του χαμηλά. «Για να έχεις τόσο σταθερά πλάνα θέλει υπομονή και εμπειρία» μου λέει. «Εγώ εμαθα να τραβάω skate τα τελευταία 4 χρόνια. Για μία σκηνή μπορεί να καθόμασταν και 7 ώρες με την κάμερα συνέχεια ανοιχτή μέχρι να πετύχω τη στιγμή. Είχαμε πρόγραμμα 4 μέρες την εβδομάδα, με ένα γενικό σενάριο αφήνοντας τους σκέιτερς να δώσουν το δικό τους χρώμα. Τελικά έκοψα πολλές σκηνές που δεν ήταν όπως τις ήθελα».  

Μία από τις σκηνές που έμειναν στην ταινία δείχνει δύο σκέιτερς μέσα σε δύο τεράστιους σωλήνες. Είναι γυρισμένη σε ένα χωράφι έξω από τη Θήβα, η πιο ονειρική στιγμή της ταινίας. «Ηθελα να εικονογραφήσω την ιδέα ότι είμαστε στον κόσμο μας. Οτι μπορεί να συμβαίνει γύρω μας χαμός, και εμείς να είμαστε αφοσιωμένοι στη στιγμή».

Οι πρωταγωνιστές και η ιδεολογία του σκέιτ

Οι πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι αφηγητές της και περιγράφουν την ιδεολογία του σκέιτ όπως την ζει και την καταλαβαίνει ο καθένας τους. Αν συγκλίνουν όλοι σε κάτι, σε μια κυρίαρχη ιδέα, αυτή είναι η ταύτιση με το ρόλο του outsider, αυτού που δεν ταιριάζει στην κοινωνική νόρμα της πόλης ή δεν θέλει να ταιριάζει. Η περηφάνεια, η δήλωση της διαφορετικότητας τους εξαρτάται από την κατάκτηση της τεχνικής του σκέιτ και μοιράζει σε αυτά τα παιδιά ταυτότητα και πρωταγωνιστικούς ρόλους στις νεανικές κοινότητες της Αθήνας.

Οι πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι αφηγητές της και περιγράφουν την ιδεολογία του σκέιτ όπως την ζει και την καταλαβαίνει ο καθένας τους

Ο Κώστας χρηματοδότησε μόνος του την ταινία και η Red Bull με την οποία συνεργάζεται χρόνια μεσολάβησε για την προβολή της στη Στέγη. «Αισθάνομαι ότι είναι σαν αυτός ο χώρος που εκπροσωπεί την τέχνη και τον πολιτισμό της Αθήνας να λέει ότι μπορούμε κι εμείς να είμαστε μέλη της», μου λέει.

Μετά την προβολή το πρόγραμμα είχε ένα ποτό στο φουαγιέ του πέμπτου. Το πάρτι δεν κράτησε πολύ. Οι σκέιτερς το μεταφέρανε στην είσοδο της Στέγης μπροστά στην Συγγρού.

Νύχτα μπροστά σε έναν μεγάλο αθηναϊκό δρόμο, καθόντουσαν εκεί που έχει σκαλιά και κάγκελα, όπως πάντα.

Δείτε το trailer του ντοκιμαντέρ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook