Η έκτη εβδομάδα του πολέμου ολοκληρώνεται με τη διεθνή τιμή του πετρελαίου να παραμένει στα επίπεδα των 96-100 δολαρίων και για το μπρεντ και για το αμερικανικό αργό. Η διάρκειας δύο εβδομάδων κατάπαυση του πυρός έφερε την αποκλιμάκωση από τα υψηλά των 110 και των 115 δολαρίων αλλά η αβεβαιότητα σχετικά με το αν και πότε θα αποκατασταθεί η κυκλοφορία στα Στενά του Ορμουζ δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για περαιτέρω αποκλιμάκωση. Ως προς αυτό, δηλαδή το να ανοίξει ο υδάτινος δρόμος για τα 800 καράβια που παραμένουν εγκλωβισμένα μέσα στον Περσικό Κόλπο, πρόοδος δεν υπήρξε.
Με 4-5 διελεύσεις ημερησίως, δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης με τα 130 δεξαμενόπλοια και εμπορικά πλοία που περνούσαν ημερησίως πριν από τις 28 Φεβρουαρίου. Κάθε μέρα που περνάει καταγράφεται μείωση στην προσφερόμενη ποσότητα πετρελαίου και διυλισμένων καυσίμων, στα λιπάσματα αλλά και στο ήλιο, στοιχείο που έχει αναδειχθεί εσχάτως σε πρώτη ύλη για τα microchips.
Τα 96 με 100 δολάρια το βαρέλι αποτυπώνουν την εύθραυστη ισορροπία που επικρατεί στις αγορές οι οποίες προσπαθούν να "μετρήσουν" από τη μία τις πιθανότητες κατάρρευσης των συνομιλιών κάτι που θα οδηγήσει σε επανέναρξη των εχθροπραξιών (το πιστολίδι όπως το χαρακτήρισε ο Αμερικανός Πρόεδρος) και από την άλλη τις πρακτικές λύσεις που θα ανοίξουν τον δρόμο για τον ασφαλή διάπλου των εμπορικών καραβιών.
Αν κάτι μπορεί να θεωρηθεί εξαιρετικά πιθανό αν όχι βέβαιο αυτή τη στιγμή είναι το ότι το άνοιγμα των Στενών δεν θα γίνει άμεσα. Διότι στο τραπέζι έχουν μπει ζητήματα τα οποία ήταν λυμένα επί δεκαετίες και αγγίζουν την ελεύθερη ναυσιπλοία στην περιοχή αλλά και το Δίκαιο της θάλασσας. Η πρόθεση να επιβληθούν τέλη διέλευσης από τη μια και το ποια δύναμη θα είναι αυτή που θα εγγυάται τη διέλευση από την άλλη, είναι τα δύο μεγάλα ζητήματα τα οποία προκαλούν πλήθος ερωτημάτων.
1. Οι ναυτιλιακές εταιρείες ζητούν διασφαλίσεις για να σηκώσουν άγκυρες. Ποιος θα εγγυάται την ασφαλή διέλευση; Θα είναι μια "συμμαχία προθύμων κρατών" που θα διαθέσει πολεμικά σκάφη τα οποία και θα συνοδεύουν τα εμπορικά; Και ποιος θα είναι ο ρόλος του Ιράν σε αυτή την κατάσταση;
2. Ποιες θα είναι οι χώρες που θα εμπλακούν; Συμφέροντα έχουν οι χώρες του Κόλπου που θέλουν να πουλήσουν τα προϊόντα τους, η Κίνα που θέλει να διασφαλίσει τη "γραμμή της ενέργειας", η Ευρώπη που επίσης είναι ενεργειακά εξαρτημένη σε μεγάλο βαθμό από τον μαύρο χρυσό της Μέσης Ανατολής και φυσικά οι ΗΠΑ και το Ιράν ως άμεσα εμπλεκόμενοι στον πόλεμο.
3. Αν υιοθετηθεί τέλος διέλευσης ποιος θα είναι αυτός που το καρπώνεται και ποια θα είναι η επίπτωση της επιβολής του στις τιμές των προϊόντων άρα και στον παγκόσμιο πληθωρισμό;
4. Πόσος χρόνος χρειάζεται για να ληφθούν οι σχετικές αποφάσεις και να φτάσουμε και στο τελικό ζητούμενο που είναι να αρχίσουν και πάλι να περνούν τα καράβια από το Στενό του Ορμουζ;
Με αυτά τα δεδομένα, η αβεβαιότητα αναμένεται να είναι το κυρίαρχο στοιχείο στις αγορές και το επόμενο χρονικό διάστημα. Που σημαίνει ότι οι πιθανότητες να δούμε σημαντική αποκλιμάκωση στις διεθνείς τιμές της ενέργειας δεν είναι πολλές. Τους καταναλωτές τους περιμένουν αρκετές εβδομάδες αβεβαιότητας ακόμη χωρίς ακόμη να είναι εύκολο να προβλέψει κανείς το αίσιο τέλος.