Τον Δεκέμβριο θέσαμε ένα απλό ερώτημα: είναι η τεχνητή νοημοσύνη μια νέα φούσκα;
Σήμερα, το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει υπερβολή, αλλά εάν είναι βιώσιμη. Σε αυτό το πλαίσιο διαβάζεται το αφήγημα των "72 ωρών". Στενοί κύκλοι στην Ουάσιγκτον επιβεβαιώνουν πως η εκτίμηση του Προέδρου Trump ήταν ότι μια σύντομη, υψηλής έντασης εναέρια επέμβαση -εντός τριών ημερών- θα δημιουργούσε ρήγμα στο ισλαμικό καθεστώς της Τεχεράνης ή πλήρη υποταγή. Δεν συνέβη.
Δεν είναι η πρώτη φορά. Το ίδιο συνέβη το 2022, στην εισβολή στο Κίεβο: η υπόθεση μιας σύντομης εκστρατείας κατέρρευσε μπροστά στην πολυπλοκότητα του συστήματος.
Η αξιολόγηση στο Ισραήλ παραμένει σαφής: το καθεστώς της ισλαμικής θεοκρατίας έχει απογυμνωθεί, αλλά δεν εμφανίζει σημάδια κατάρρευσης. Η αποτυχία δεν ήταν στρατιωτική — αλλά συστημική. Οι "72 ώρες" δεν ήταν εκτίμηση. Ήταν υπόθεση. Υποτιμήθηκε το θεμελιώδες: σε ένα διασυνδεδεμένο σύστημα, τα σοκ δεν περιορίζονται — διαχέονται και μεγεθύνονται.
Η κλιμάκωση στον Περσικό Κόλπο μεταφέρθηκε σε ενέργεια, ασφάλιστρα κινδύνου, ναυτιλία και κρίσιμες πρώτες ύλες. Δεν πρόκειται για αύξηση τιμών, αλλά για ρήγμα στον συγχρονισμό της παγκόσμιας οικονομίας.
Τα "στενά νερά" του Ορμούζ αποκαλύπτουν αυτή τη δομή. Δεν είναι μόνο οι υδρογονάνθρακες. Είναι ήλιο για ημιαγωγούς, λιπάσματα που στηρίζουν περίπου το μισό της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων. Η διαταραχή αφορά πολλαπλές αλυσίδες. Εδώ η γεωπολιτική μετατρέπεται σε πολιτική οικονομία περιορισμών.
Η ΤΝ δεν είναι άυλη. Είναι βαθιά υλική. Στις ΗΠΑ, οι επενδύσεις σε υποδομές ΤΝ προσεγγίζουν τα $650 δισ. ετησίως. Τα data centers καταναλώνουν περίπου 460 TWh, με εκτιμήσεις για υπερδιπλασιασμό έως το 2030. Το 75% της νέας ισχύος βασίζεται σε φυσικό αέριο. Η ΤΝ δεν είναι λογισμικό. Είναι ενέργεια μεταμφιεσμένη σε τεχνολογία.
Το σοκ στο Ορμούζ δεν επηρεάζει μόνο τα εμπορεύματα - επηρεάζει το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η ρευστότητα στην αγορά αμερικανικών ομολόγων έχει υποχωρήσει, με το "βάθος
αγοράς" να μειώνεται έως και 40–50%. Οι αγορές δεν τιμολογούν μόνο την ενέργεια. Τιμολογούν το σύστημα. Και ταυτόχρονα προεξοφλούν σχεδόν απεριόριστη κλιμάκωση της ΤΝ.
Εδώ εμφανίζεται η αντίφαση. Με το Brent στα $115–120, το ενεργειακό κόστος αυξάνεται, ενώ η αγορά προεξοφλεί εκθετική ανάπτυξη της ΤΝ. Όταν η ενέργεια αντιστοιχεί στο 40–50% του λειτουργικού κόστους ενός data center, αποτελεί όριο.
Η Ανατολική Ασία — όπου παράγεται ο πυρήνας της ΤΝ — παραμένει ενεργειακά εξαρτημένη από τη Μέση Ανατολή. Η TSMC παράγει περίπου το 90% των προηγμένων chips, ενώ οι Samsung και SK Hynix ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της μνήμης.
Τα wafers — δίσκοι πυριτίου πάνω στους οποίους κατασκευάζονται τα chips — απαιτούν εξαιρετικά σταθερές συνθήκες παραγωγής, ενώ το ήλιο — κρίσιμο για ψύξη και λιθογραφία — δεν υποκαθίσταται εύκολα. Μεγάλο μέρος της παραγωγής προέρχεται από το Κατάρ.
Το Hormuz δεν είναι απλώς γεωοικονομικό σημείο συμφόρησης (geoeconomic
chokepoint). Είναι σημείο σύγκλισης ενεργειακής και ψηφιακής οικονομίας.
Εδώ εμφανίζεται η φούσκα. Η ΤΝ δεν κλιμακώνεται μέσω hype, αλλά μέσω κατανάλωσης.
Κάθε token είναι υπολογισμός — και κάθε υπολογισμός είναι ενέργεια. Η ΤΝ μετατρέπεται σε αγορά κόστους, όπου αναδύεται μια ασυμμετρία: το κόστος για κινεζικά μοντέλα ($2–3 ανά εκατ. tokens) είναι δραστικά χαμηλότερο από τα αμερικανικά (περίπου $15).
Το αφήγημα της "άυλης επανάστασης" μοιάζει όλο και περισσότερο με συνονθύλευμα προσδοκιών αποσυνδεδεμένο από τις υλικές του βάσεις. Το ίδιο ισχύει και για τη Γενική Τεχνητή Νοημοσύνη (Artificial General Intelligence - AGI). Ο Jensen Huang (NVIDIA) μιλά για "κατώφλι" AGI, ενώ ο Demis Hassabis (Google DeepMind) προειδοποιεί για "υπερβολικές προσδοκίες". Το AGI δεν είναι πια απλώς τεχνολογικό ορόσημο. Είναι οικονομικό πρόβλημα: πώς θα κλιμακώνεται η ΤΝ όταν αυξάνεται δραματικά το ενεργειακό της κόστος;
Η Ευρώπη είναι ο πιο εκτεθειμένος παίκτης. Η αποσύνδεση από τη ρωσική ενέργεια δεν δημιούργησε αυτονομία — δημιούργησε νέα εξάρτηση.
Η Ευρώπη δεν ελέγχει το σύστημα. Λειτουργεί μέσα σε αυτό. Οι "72 ώρες" απέτυχαν γιατί στηρίχθηκαν στην υπόθεση ότι το σοκ μπορεί να περιοριστεί. Δεν μπορεί. Σε ένα διασυνδεδεμένο σύστημα, τα σοκ αποκαλύπτουν εξαρτήσεις — και οι εξαρτήσεις αποκαλύπτουν όρια.
Εκεί θα κριθεί και η ΤΝ. Όχι στο αφήγημά της, αλλά στις προϋποθέσεις της. Η ΤΝ υπόσχεται απεριόριστη κλίμακα. Αλλά χτίζεται πάνω σε όρια. Η ΤΝ δεν θα κριθεί στο cloud, ούτε στη Wall Street. Θα κριθεί στην πολιτική οικονομία των περιορισμών της. Και τα όρια δεν είναι ψηφιακά. Είναι πραγματικά. Και έχουν όνομα: Ορμούζ.
Όχι cloud. Όχι αλγόριθμος. Ορμούζ.
Κωνσταντίνος Α. Κανελλόπουλος, Διδάκτωρ Οικονομολόγος – Πολιτικός Επιστήμων