Ακούει κανείς;

Το μήνυμα είναι σύνθεση δυνάμεων για περισσότερη Ευρώπη με προοδευτικό πρόσημο.

SHARE THIS
0
SHARES

Την Κυριακή το εκλογικό σώμα στην Ευρώπη έστειλε ένα βασικό μήνυμα. Η πολιτική λιτότητας που έχει εφαρμοστεί τα τελευταία χρόνια έχει φτάσει στα όρια της και χρειάζεται εξισορρόπηση με πολιτικές ανάπτυξης. Δυνητικά τα δύσκολα χρόνια που προηγήθηκαν θα βοηθήσουν την ΕΕ μακροοικονομικά σε σχέση με τον παγκόσμιο ανταγωνισμό της, αλλά ήρθε η στιγμή για διαρθρωτικές μεταβολές στην Ευρωπαϊκή διακυβέρνηση από την μία και για περιφερειακή στήριξη της ανάπτυξης από την άλλη. Αν και το ΕΛΚ κατέλαβε την πρώτη θέση, απαιτείται σύμπλευση με τους σοσιαλιστές και τις άλλες φιλο-ευρωπαϊκές δυνάμεις, ένας ιδιόρρυθμος μεγάλος συνασπισμός ώστε να αντέξει τις φωνές και τα διαλυτικά σχέδια των Ευρωσκεπτικιστών.

ήρθε η στιγμή για διαρθρωτικές μεταβολές στην Ευρωπαϊκή διακυβέρνηση από την μία και για περιφερειακή στήριξη της ανάπτυξης από την άλλη.

Σε αυτό τον συνασπισμό θα πρέπει η συντηρητική προσέγγιση στην οικονομική κρίση των τελευταίων ετών να δώσει χώρο και χρήμα σε μια πολιτική που θα φέρνει τους Ευρωπαίους πιο κοντά, θα αρχίσει να δημιουργεί την αίσθηση της Ευρωπαϊκής ταυτότητας και θα στηρίξει έμπρακτα πολιτικές αλληλεγγύης τόσο σε διακρατικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Σε διαφορετική περίπτωση, η τάση ενδυνάμωσης αντι-Ευρωπαϊκών δυνάμεων (όλων των εκφάνσεων) θα ενδυναμωθεί με αποτέλεσμα ένα πύργο της Βαβέλ, που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε διαλυτικές καταστάσεις. Η βασική αλλαγή λοιπόν μετά την Κυριακή είναι ότι η φιλο-ευρωπαϊκή πίεση για αλλαγή στην πολιτική των Βρυξελλών (ή του Βερολίνου) δεν θα προέρχεται μόνο από χώρες, όπως η Ελλάδα ή η Πορτογαλία, αλλά από μεγάλους παίκτες όπως η Γαλλία και η Ιταλία. Και καθώς οι διαλυτικές πιέσεις προέρχονται από τα δεξιά, η στροφή πρέπει να είναι για περισσότερη Ευρώπη με ένα προοδευτικό πρόσημο. Από αυτό το κρίσιμο σημείο θα κριθεί και η πορεία ενοποίησης της Ευρώπης.

με τις σωστές συμμαχίες μπορούμε να επιτύχουμε διευθέτηση του θέματος του χρέους και να διασφαλίσουμε αναπτυξιακούς πόρους

Αυτή η αλλαγή προφανώς και επηρεάζει την Ελληνική περίπτωση και τις δικές μας προοπτικές. Πιθανολογώ δε ότι με τις σωστές συμμαχίες μπορούμε να επιτύχουμε διευθέτηση του θέματος του χρέους και να διασφαλίσουμε αναπτυξιακούς πόρους ώστε να βελτιωθεί η καθημερινότητα μας πολύ πιο γρήγορα. Αυτό όμως προϋποθέτει ένα μίνιμουμ συνεννόησης των πολιτικών δυνάμεων τουλάχιστον αυτή την ύστατη ώρα ενόψει διαπραγμάτευσης σε σχέση με διαρθρωτικές αλλαγές εντός των συνόρων που σχετίζονται (α) με την δημιουργία ίσων ευκαιριών, (β) την αξιοκρατία, (γ) την συνταγματική μεταρρύθμιση, (δ) την πάταξη της φοροδιαφυγής και (ε) την δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για να μπορούμε να δημιουργήσουμε. Σε μια μικρογραφία των Ευρωπαϊκών ιδεολογικών συσχετισμών, μια επιτυχημένη έκβαση στο θέμα του χρέους και μια σταθερή συμφωνία σε αυτά τα πέντε μεγάλα θα έφερνε πιο κοντά την ανάπτυξη και θα μπορούσε να πιστωθεί σε όλες τις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις εντός Ελλάδας, απομονώνοντας τον Ευρωσκεπτικισμό και ιδιαίτερα την Χρυσή Αυγή.

Αν η ανάγνωση όμως των αποτελεσμάτων αποτελεί κάποια ένδειξη, τότε πολύ φοβάμαι ότι είμαστε πολύ μακριά από αυτή τη σύνθεση. Τις ημέρες που ακολούθησαν τις Ευρωπαϊκές εκλογές ακούσαμε δύο βασικές γραμμές ανάλυσης, διανθισμένες κατά περίπτωση με αποτελέσματα Δημοτικών και περιφερειακών εκλογών για να ενδυναμώσουν το βασικό επιχείρημα. Η πρώτη που έλεγε ότι είναι η αρχή του τέλους της κυβέρνησης και ότι ουσιαστικά ακόμη και αν δεν «φεύγουν στις 26» θα πρέπει να ρωτάνε την Κουμουνδούρου για κάθε τους κίνηση από εδώ και εμπρός. Η δεύτερη έλεγε ότι ναι μεν προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά τίποτε δεν έχει κριθεί σε σχέση με τις εθνικές εκλογές και η κυβέρνηση πρέπει να επιταχύνει στην υλοποίηση του προγράμματος της ώστε να καλύψει το χαμένο έδαφος.

Και έτσι κάπως φτάνουμε τα αποτελέσματα να είναι σαν αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών. Όλοι κέρδισαν... Ή τουλάχιστον δεν έχασαν…

Η επιλεκτική επιλογή αποτελεσμάτων από την μία ή την άλλη πλευρά για να τεκμηριώσει τη νίκη της ξενίζει γιατί τελικά ο αναλυτής επιλέγει να παραμένει τυφλός στο υπερσύνολο των δεδομένων της Κυριακής. Και έτσι κάπως φτάνουμε τα αποτελέσματα να είναι σαν αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών. Όλοι κέρδισαν... Ή τουλάχιστον δεν έχασαν… Ή τουλάχιστον δεν κέρδισαν οι άλλοι…Θα αποφύγω ανάλυση εκλογικού αποτελέσματος για κάθε σχηματισμό. Δεν είναι το βασικό ζητούμενο. Θα επισημάνω μόνο ότι οι η κατανομή που έγινε στις Ευρωπαϊκές έδρες σε συνδυασμό με τα βασικά αποτελέσματα των τοπικών και περιφερειακών εκλογών δείχνουν ότι και η Ελληνική κοινωνία όπως και πολλές ακόμη Ευρωπαϊκές έδωσε μια ευκαιρία στις δυνάμεις που πραγματικά πιστεύουν σε ένα κοινό Ευρωπαϊκό μέλλον να συνεργαστούν για να φέρουν την ανάπτυξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στους πολίτες της και να μην ρισκάρουν το μεγαλύτερο μεταπολεμικό πολιτικό και οικονομικό επίτευγμα. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι φιλο-ευρωπαικές ηγεσίες εντός και εκτός συνόρων ακούν.

*Ο Παναγιώτης Μινογιάννης είναι λέκτορας Πολιτικής και Διοίκησης Υγείας.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook