Δημοσκοπήσεις με κανόνες

Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τις δημοσκοπήσεις

SHARE THIS
0
SHARES

Δεν υπάρχει  αμφιβολία ότι πολύ συχνά οι δημοσκοπήσεις από μέθοδος απεικόνισης των διαθέσεων της κοινής γνώμης σε μια δεδομένη χρονική στιγμή, μεταβάλλονται σε  εργαλείο επηρεασμού της κοινής γνώμης και ενίοτε χειραγώγησής της. Το πλήθος των δημοσκοπήσεων άλλωστε δεν είναι και τόσο «αθώο» φαινόμενο, όπως εντυπωσιακό είναι ότι κατά καιρούς εμφανίζονται και νέοι δημοσκόποι, με τις μεθόδους τους ο καθένας- ειδικά στο διαδίκτυο.

Εν πάση περιπτώσει οι δημοσκοπήσεις είναι πλέον σαν τους σεισμούς: πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτές. Επειδή όμως δεν πρέπει να μάθουμε και να ψηφίζουμε με αυτές, καλό είναι να έχουμε υπόψη ορισμένους κανόνες τους οποίους οι εταιρίες δημοσκοπήσεων οφείλουν να τηρούν, αν θέλουν να έχει αξιοπιστία και εγκυρότητα η δουλειά τους.  Και φυσικά τον τρόπο εφαρμογής αυτών των κανόνων οφείλουν να κοινοποιούν κάθε φορά.

Οι εταιρίες δημοσκοπήσεων οφείλουν να τηρούν ορισμένους κανόνες αν θέλουν να έχει αξιοπιστία και εγκυρότητα η δουλειά τους

Κατ' αρχήν οφείλουν να ανακοινώνουν ποιος έδωσε την παραγγελία για μια δημοσκόπηση, τι ακριβώς ζήτησε να διερευνηθεί και πόσο κόστισε. Γιατί αν δεν ξέρουμε ποιος είναι ο πελάτης και τι πλήρωσε για να πάρει μια δημοσκόπηση που δημοσιοποιεί,  δεν μπορούμε να ξέρουμε ούτε και τι είδους δημοσκόπηση είναι αυτή.  Αυτές οι δουλειές για να είναι επαρκείς δεν γίνονται με πενταροδεκάρες και αν γίνονται δεν είναι επαρκείς.

Δεύτερο, πρέπει να γνωρίζουμε ποια-επιστημονική-μέθοδος χρησιμοποιήθηκε, πόσα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν και που βρίσκονται καταχωρημένα, πόσοι  ερευνητές και πόσοι επόπτες εργάσθηκαν και για πόσο διάστημα, ποιες γεωγραφικές περιοχές καλύφθηκαν και πως έγινε επεξεργασία των στοιχείων. Χωρίς αυτά δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθεί η σοβαρότητα μιας μέτρησης, ούτε μπορεί να βγάλει κανείς συμπέρασμα από τα τεχνικά στοιχεία που ανακοινώνονται.

Τρίτο, οι εταιρίες δημοσκοπήσεων εκτός από τα  αποτελέσματα που βγάζουν βάσει των απαντήσεων που πήραν, πρέπει να ανακοινώνουν και πόσοι δεν απάντησαν στις ερωτήσεις τους. Για το αν η άρνηση είναι 50-60% και αν από τους υπόλοιπους το ένα τρίτο κατατάσσεται στην «αδιευκρίνιστη ψήφο» κατά την ορολογία που χρησιμοποιούν τότε για ποια απεικόνιση της κοινής γνώμης μιλάμε και ποια πρόθεση ψήφου μπορεί να εκτιμηθεί;

Χωρίς αυτά τα συνοδευτικά στοιχεία μια δημοσκόπηση εξ ορισμού πάσχει. Και αυτά εκτός από ευθύνη των αρμόδιων αρχών να διενεργούν έλεγχο για  να προστατεύουν την κοινή γνώμη από αθέμιτες πρακτικές, συνιστούν και υποχρέωση του πολίτη να τα λαμβάνει υπόψη-αν δεν θέλει να πιάνεται κορόιδο και να παραπλανάται.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook