Είναι τελειωμένο το άσυλο;

Πανεπιστημιακό άσυλο ώρα μηδέν. Η νέα κυβέρνηση φέρεται αποφασισμένη να το καταργήσει οριστικά (;), παρά τις όποιες αντιδράσεις οι οποίες ήδη υπάρχουν. Την Τρίτη, έγιναν οι πρώτες πορείες διαμαρτυρίας στην πρωτεύουσα, μία από το ΜΑΣ, τη σπουδάζουσα νεολαία του ΚΚΕ, και μία από άλλες αριστερές και αριστερίστικες οργανώσεις. Αμφότερες είχαν κόσμο και πάθος. Αρκεί όμως αυτό για να κάνει πίσω ή να "σπάσει τα μούτρα της" η κυβέρνηση;

Ο ΣΥΡΙΖΑ, προς το παρόν πάντως, δε δείχνει ιδιαίτερη ζέση για το άσυλο. Δεν ξέρω τι θα κάνει στη συνέχεια, αλλά τώρα τηρεί μια στάση προσεκτική θα έλεγα. Λογικό. Υπάρχουν κάποιοι που συμφωνούν με τον περιορισμό στο άσυλο και ας μην το λένε, υπάρχουν και αρκετοί οι οποίοι θεωρούν πως το κόμμα πλήρωσε εκλογικά την κακή εικόνα των πανεπιστημίων. Έχω την αίσθηση πως κ. Τσίπρας δεν θα εφαρμόσει δυναμική πολεμική κατά της ΝΔ στο θέμα αυτό. Θα αφήσει τη νεολαία του κόμματος να κάνει αντιπολίτευση για το άσυλο.

Στο κάτω κάτω, για να τα λέμε όλα, μια χαρά θα φορτωθεί η ΝΔ την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, την οποία μπορεί στο μέλλον να υπενθυμίσει ο κ. Τσίπρας ώστε να αφυπνίσει τα "αντιδεξιά" ανακλαστικά την κατάλληλη στιγμή.

Όσο για το ΚΚΕ, ας είμαστε δίκαιοι. Μπορεί να κάνει δυναμικότατες και μαζικές κινητοποιήσεις αλλά μέσα στη θερινή ραστώνη ποιός θα ακολουθήσει; Χώρια του ότι το ΚΚΕ εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα. Πέρα από τα μέλη του και κάποιους συμπαθούντες, δεν έχει ισχυρή διείσδυση στην κοινωνία. Δεν μπορεί να τεθεί μπροστάρης ενός μαζικού, αντικυβερνητικού κινήματος, όπως αυτό ας πούμε που έριξε τον Κοντογιαννόπουλο τη δεκαετία του 90.

Επομένως, είτε έτσι είτε αλλιώς, μια χαρά φαίνεται πως το πάει η νέα κυβέρνηση για την κατάργηση του ασύλου, εκμεταλλευόμενη όλες τις συγκυρίες.

Το μεγαλύτερο όμως όπλο της φαίνεται να είναι η αποδοχή της ευρύτερης κοινωνίας. Το πανεπιστημιακό άσυλο κάποτε ήταν "don't touch". Μπορεί η ΝΔ να το επιθυμούσε χρόνια, ωστόσο όποτε τόλμησε να το αγγίξει, έσπαγε τα μούτρα της. Τώρα, φαίνεται πως κάτι έχει αλλάξει. Αφενός ο Μητσοτάκης είχε δεσμευθεί γι' αυτό προεκλογικά, άρα κάποιοι - εκτιμώ αρκετοί- τον ψήφισαν και γι' αυτό. Αφετέρου, όσο και να πολεμάμε να μην το δεχτούμε, η εικόνα των Πανεπιστημίων και δη των εστιών, μόνο καλή δεν ήταν. Το αντίθετο, ήταν και είναι κάκιστη, έστω και εάν δεχθούμε ότι κάποια ΜΜΕ υπερέβαλαν ως προς αυτό. Η πραγματικότητα δεν αλλάζει.

Μπροστά στο "παιδιάστικα" διατυπωμένο ερώτημα, "αυτά τα Πανεπιστήμια θέλουμε", η Αριστερά απαντά είτε αμήχανα είτε γενικόλογα. Το "κάτω τα χέρια από το άσυλο" δεν εξηγεί την ανομία. Δεν εξηγεί τον σχηματισμό και τη δράση σχεδόν παρακρατικών ομάδων. Δεν εξηγεί την ιδιαίτερη βία που υπάρχει.

Η επιχειρηματολογία κομματιού της Αριστεράς για το πως θα έπρεπε να λειτουργεί το πανεπιστημιακό άσυλο θυμίζει λίγο... ουτοπία. Έτσι θα έπρεπε να είναι. Ναι, αλλά δεν είναι! Κι όχι μόνο δεν είναι, αλλά δεν απαντάται πουθενά το που ήταν η Αριστερά, τι έκαναν οι φοιτητικοί σύλλογοι της Αριστεράς για να εμποδίσουν την κατάσταση να φτάσει ως εδώ. Κατ' επέκταση τι έκανε σύσσωμος ο αριστερός χώρος για να πείσει πως χρειάζεται ένας άλλος δρόμος.

Όταν λοιπόν μία κατάσταση σέρνεται για χρόνια χωρίς να βελτιώνεται, είναι περίπου δεδομένο πως θα εμφανιστεί κάποιος ο οποίος απλώς θα βάλει την ταμπέλα "κλειστόν".

Προσωπικά, για να το κλείσω, είμαι κατά της αστυνομοκρατίας, ειδικά στα Πανεπιστήμια. Ούτε πιστεύω πως αποτελεί λύση η επέμβαση με "ένα απλό τηλεφώνημα πολίτη". Συγχρόνως όμως, δεν μπορώ με θλίψη να μην παραδεχθώ πως η έννοια, η ουσία του ασύλου καταργήθηκε από τη στιγμή που "απαγορευόταν" να μιλήσουν οι μη αρεστοί σε κάποιες ομάδες. Από τη στιγμή που εκδιώχθηκαν κακήν - κακώς "ανεπιθύμητοι". Από τη στιγμή δηλαδή που τελείωσε η προσπάθεια για διάλογο και συζήτηση και έπαψε να είναι "άσυλο για όλο το λαό".

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr