Ελλάδα-Τουρκία: Ας ετοιμαστούμε για τα χειρότερα

Διάβασα τους αναλυτές που κατηγορούν, ίσως όχι τελείως άδικα, την ελληνική κυβέρνηση ότι έχει και εκείνη ευθύνες γι΄αυτην την πρωτοφανή επιδείνωση των σχέσεων με την Τουρκία.

Ο Μητσοτάκης δεν ήταν εκείνος που επιτέθηκε στην Τουρκία, στη γνωστή ομιλία του στο Κογκρέσο και ζήτησε από τους Αμερικανούς να μην της δώσουν τα F16; Και μάλιστα την επομένη της συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν στην Πόλη, όπου υποτίθεται ότι υπήρξε μια εκτόνωση; Γιατί να γίνουν όλα αυτά δημόσια; Για να ικανοποιηθεί το εκλογικό ακροατήριο της Νέας Δημοκρατίας και ο Αντώνης Σαμαράς; Τι περιμέναμε δηλαδή μετά να πει ο Ερντογάν στον ΟΗΕ; Να μας ευχαριστήσει;

Εμεις δεν είμαστε -άλλο επιχείρημα- που ακυρώσαμε τη νέα συνάντηση των διπλωματικών αντιπροσωπειών για να συζητηθούν τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης; Εμεις δεν είμαστε που λέμε ότι πρέπει πάντα να συνομιλούμε με τους Τούρκους, ακόμα και όταν συμφωνούμε ότι διαφωνούμε; Πώς συμβιβάζεται αυτή η θέση με την άρνηση του διαλόγου, ακόμα και σε υπηρεσιακό επίπεδο;

Αν και τα επιχειρήματα είναι σοβαρά και έχουν βάση, φοβάμαι ότι είναι ήδη last year. Οσο και αν ακόμα και αυτή η κυβέρνηση, δεν έχει αποφύγει τον πειρασμό να χειριστεί τα ελληνοτουρκικά με το ένα μάτι στο εσωτερικό ακροατήριο, αυτό που συμβαίνει σήμερα με τον Ταγίπ Ερντογάν δεν μπορει να ερμηνευθεί με τα παραδοσιακά αναλυτικά εργαλεία που χρησιμοποιούμε στον δημόσιο διάλογο και που θέλουν τον Τούρκο Πρόεδρο -στριμωγμένο λόγω της οικονομίας και επειδή κινδυνεύει να χάσει τις εκλογές- να αξιοποιεί τα ελληνοτουρκικά και να στήνει σκηνικό έντασης για να συσπειρώσει το εθνικιστικό εκλογικό ακροατήριο. Η τουλάχιστον δεν είναι μόνο αυτό...

Οι καθημερινές επιθέσεις, οι προσβλητικές αναφορές, τα "θα έρθουμε ένα βράδυ ξαφνικά”, οι αναφορές στη Σμύρνη και στην Καταστροφή, οι φωτογραφίες που δημοσιεύονται στον τουρκικό Τύπο με ελληνικά οχηματαγωγά να αποβιβάζουν θωρακισμένα οχήματα στα νησιά και να παραβιάζουν έτσι -σύμφωνα με την τουρκική εκδοχή- τις ρυθμίσεις περί αποστρατικοποίησης των νησιών, πρέπει να μας κάνουν σαφές ότι είμαστε σε άλλη φάση. Και να ετοιμαστούμε για το χειρότερο σενάριο. Το κρεσέντο Ερντογάν μοιάζει πλέον με αυτοεκπληρούμενη προφητεία και δύσκολα μπορεί να διακρίνει κανείς πώς αυτή η φιλοπόλεμη ρητορική θα εκτονωθεί με μια διπλωματική κωλοτούμπα.

Η τακτική Ερντογάν είναι copy paste από τον Πούτιν και τα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία. Είναι το ίδιο pattern που χρησιμοποιούν όλα τα αυταρχικά καθεστώτα για να δικαιολογήσουν στρατιωτικές επεμβάσεις. Εκτοξεύοντας απειλές, επιχειρούν αρχικά να εκφοβίσουν τους αντιπάλους τους και να κάμψουν τη θέλησή τους για αντίσταση. Χρησιμοποιούν fake news για να παρουσιάσουν το αντίπαλο καθεστώς ως απονομιμοποιημένο και εγκληματικό. (Ναζιστικό το καθεστώς της Ουκρανίας, η Ελλάδα πνίγει τους πρόσφυγες στο Αιγαίο).

Παρουσιάζουν την άλλη χώρα ως απειλή για την ασφάλειά τους και ως μέρος ενός σκοτεινού σχεδίου ισχυρών δυνάμεων. (Πιόνι των αμερικανών και του ΝΑΤΟ η Ουκρανία, η Ελλάδα έχει παράνομα στρατό στα νησιά και χρησιμοποιείται από ξένες δυνάμεις, που έχουν στόχο τον διαμελισμό της Τουρκίας). Εξαπολύουν υβριδικές επιθέσεις και επικαλούνται την Ιστορία και τα λάθη του παρελθόντος για να δώσουν μια ιστορική νομιμοφάνεια στις αυτοκρατορικές τους επιδιώξεις. Φανατίζουν την κοινή γνώμη και στο τέλος εμφανίζουν τις πολεμικές τους επιδιώξεις ως δικαίωμα στην αυτοάμυνα. (Η Ουκρανία σχεδίαζε επίθεση με πυρηνικά έλεγε ο Πούτιν, για το δικαίωμα στην αυτοάμυνα μίλησε ο Ακάρ…).

Υ.Γ.1 Βρήκα εξαιρετικά "ενδιαφέρον” ένα σενάριο που δημοσιεύθηκε στον ελληνικό τύπο (βλ. Καθημερινή 24/09) και που θέλει τον Ερντογαν να σχεδιάζει την αναβολή των εκλογών (που κινδυνεύει να χάσει), επικαλούμενος άρθρα του αναθεωρημένου τουρκικού Συντάγματος του 2017 και που προβλέπουν αναβολή των εκλογών λόγω πολέμου ή κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Σε αυτή μάλιστα την περίπτωση, οι εξουσίες του Τούρκου Προέδρου επεκτείνονται και διευρύνονται.

Υ.Γ.2 Σημειώστε ότι σε περίπτωση που ο Ερντογάν χάσει τις εκλογές και την εξουσία, δεν κινδυνεύει να χάσει μόνο τον προεδρικό θώκο. Η παραμονή στην εξουσία είναι για τον Ερντογάν ζήτημα ζωής ή θανάτου στην κυριολεξία. Και αυτό ίσως εξηγεί και την ετοιμότητά του ακόμα και για μια πολεμική περιπέτεια, με τις καταστροφικές συνέπειες που θα έχει και για τις δύο χώρες. Οποιος κι αν νικήσει...

Γι αυτό, ας ετοιμαστούμε για τα χειρότερα.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr