Ένα είναι το νέο κόμμα

Επιτέλους έχουμε μια γεύση από το ιδεολογικό στίγμα του νέου κόμματος Καρυστιανού και μια γεύση από το κυβερνητικό της πρόγραμμα, το οποίο θυμίζω επεξεργάζονται Σοφοί (σσ. ελπίζω μόνο σε κάτι καλύτερο από τους διαφόρους σαλταδόρους που συνωστίζονται στους διαδρόμους για να πολιτευτούν με την κυρία πρόεδρο).

Αν κρίνουμε από όσα λέει η ίδια λοιπόν, βασικά το κόμμα, "έχει ως μόνο κριτήριο δράσης το κοινό καλό των πολιτών και τη διαφύλαξη των συμφερόντων της χώρας". Δεν λέω ωραίο ακούγεται ένα κόμμα να έχει ως ιδεολογία το καλό των πολιτών, έστω και αν δεν είναι εξαιρετικά πρωτότυπο, μοιάζει όμως λίγο και με την ευχή να είμαστε πλούσιοι και υγιείς αντί για φτωχοί και άρρωστοι. Τέλος πάντων, ελπίζω οι Σοφοί να το επεξεργαστούν λίγο παραπάνω.

Κι αν έχετε ένσταση επειδή έχετε παρασυρθεί από την αριστερή θολούρα και νομενκλατούρα και δεν ξέρω 'γω και τι άλλο, και πιστεύετε ακόμα στις ταξικές διαφορές και στα αντίπαλα συμφέροντα, υπάρχει λύση και την έχει βρει το κόμμα. Πώς;

"Με καλή προαίρεση και συνεκτίμηση όλων των παραμέτρων, είναι παραπάνω από βέβαιον ότι θα βρεθεί η χρυσή τομή σε κάθε διαφωνία και θα είναι όλοι ικανοποιημένοι", λέει η πρόεδρος. Υπέροχο ακούγεται, αναρωτιέμαι πώς δεν το είχαμε σκεφτεί νωρίτερα και τραβιόμασταν στις διαδηλώσεις στα νιάτα μας. Άντε και με τη Νίκη λοιπόν.

Εντάξει, θα μου πείτε τώρα ότι όλα αυτά είναι λίγο παιδαριώδη και δεν αντέχουν για πολιτικό κόμμα και για πολιτική καμπάνια, αλλά εγώ θα σας απαντήσω ότι και το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ για μικρά παιδιά ήταν, αλλά βρέθηκαν 2,5 εκατομμύρια Έλληνες και το ψήφισαν ενθουσιωδώς, ενώ δεν είμαι και καθόλου σίγουρος ότι έχει και καμία σημασία αν τα όσα λέει η κ. Καρυστιανού μοιάζουν με παιδικές εκθέσεις. Μήπως θα την ψηφίσουν για να κυβερνήσει; Για το άι-σιχτιρ θα την ψηφίσουν και όπως φαίνεται είναι πολλοί.

Τώρα πώς φαντάστηκε ο Παπαδημούλης ότι η κυρία πρόεδρος που θέλει να εκφράσει όλους αυτούς που θέλουν να σιχτιρ@@ το πολιτικό σύστημα και τους πολιτικούς, ότι θα συνεργαστεί με τον Αλέξη Τσίπρα- ναι, αυτόν με το χειρότερο μνημόνιο όπως είπε η ίδια και θύμωσε ο Καρτερός- είναι ένα ερώτημα.

Ενδεχομένως η συνεργασία με την άκρα δεξιά- γιατί πού να χρεώσεις ένα κόμμα που κατηγορεί συλλήβδην το πολιτικό σύστημα σαν διεφθαρμένο και αποτυχημένο;- ίσως να τους έχει γίνει χούι πλέον. Είναι μια εξήγηση, η άλλη είναι η δίψα (για να μη πω η λύσσα) να επιστρέψουν στην εξουσία. Αν ναι και να διώξουν τον Μητσοτάκη.

Αλλά το μεγαλύτερο και πιο κρίσιμο ερώτημα, πιο κρίσιμο εν πάση περιπτώσει από τις εκλάμψεις του Παπαδημούλη, είναι πού βρέθηκαν πάλι όλοι αυτοί οι Αγανακτισμένοι με το σύστημα και με το μπουρδ@@ τη Βουλή και θέλουν να ψηφίσουν το κόμμα της Καρυστιανού, χωρίς να το έχουν δει καν, και το βγάζουν και δεύτερο στις δημοσκοπήσεις παρακαλώ.

Είναι ό,τι παρέμεινε ενεργό από τις διαμαρτυρίες των έξαλλων στην πλατεία Συντάγματος, είναι αυτοί που δεν το έχουν χωνέψει ότι ψήφισαν Όχι στο δημοψήφισμα και ο άλλος τους το έκανε για έναν έρπη Ναι, είναι κόσμος μονίμως οργισμένος που απλά δεν είχε μέχρι στιγμής βρει τρόπο ή κόμμα για να εκφραστεί ή είναι κόσμος που ριζοσπαστικοποιήθηκε μετά το δυστύχημα στα Τέμπη; Είναι φαινόμενο που ενισχύεται από τα ρεύματα του δεξιόστροφου λαϊκισμού στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες του Ντόναλντ Τραμπ; Και γιατί αυτό το ρεύμα είναι τόσο ισχυρό; Γιατί δεν ακολούθησε φθίνουσα πορεία καθώς η χώρα επέστρεφε στην κανονικότητα;

Η συνήθης "αριστερή ερμηνεία" για την οργή των νέο-αγανακτισμένων και την ισχυρή παρουσία τους στις έρευνες, είναι οι κοινωνικές ανισότητες, αν και η Ελλάδα βρίσκεται κοντά στον μέσο όρο της Ευρώπης και η Ευρώπης δεν είναι και ο παράδεισος των ανισοτήτων, το αντίθετο. Μια άλλη ερμηνεία είναι τα εισοδήματα, που έχουν βυθιστεί από την εποχή της χρεοκοπίας και η βραδεία αποκατάσταση της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών, που προκαλεί δυσαρέσκεια. Όταν μετράς και τη δραχμή για να βγει ο μήνας και τα ενοίκια έχουν ανέβει 60% και έχεις να αντιμετωπίσεις και τον πληθωρισμό, ε εξοργίζεσαι.

Η άλλη ερμηνεία είναι πιο ψυχολογική. Υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ότι αξίζουν περισσότερο από όσο η κοινωνία τους μετράει και οργίζονται που οι άλλοι δεν βλέπουν το ταλέντο τους και δεν τους επιβραβεύουν αναλόγως. Μνησίκακοι και μονίμως δυσαρεστημένοι με το άδικο σύστημα, "ανεβαίνουν στα κάγκελα" με τα προνόμια που απολαμβάνουν οι άλλοι, οι πάνω, και θέλουν να τα γκρεμίσουν όλα. Το πολιτικό σύστημα, τους θεσμούς, τα ΜΜΕ. Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε.

Πάντως επειδή η συζήτηση μονοπωλείται το τελευταίο διάστημα για το κόμμα Καρυστιανού ή το κόμμα Τσίπρα, όπως πριν από ένα διάστημα το μεγάλο θέμα ήταν η εκτόξευση της Ζωής Κωνσταντοπούλου στη δεύτερη θέση στα γκάλοπ, να θυμίσουμε ότι εκτός από τους διάφορους αλαφιασμένους που θέλουν να τα κάνουν όλα μπουρ@@ αρκεί να φύγει ο Μητσοτάκης, υπάρχει και ένας άλλος κόσμος.

Ένας άλλος κόσμος που θέλει σταθερότητα και σοβαρότητα, εκτιμά την πρόοδο στην οικονομία και στην αμυντική θωράκιση της χώρας, βλέπει πρόοδο σε πολλούς τομείς- όσο και αν βλέπει και τις κυβερνητικές αδυναμίες- και σε αντίθεση με άλλους, δεν προτίθεται να διακινδυνεύει το μέλλον το δικό του και των παιδιών του για μια αντιδεξιά εμμονή παλαιάς κοπής. Και να σας πω και το άλλο; Αυτοί θα πάνε σίγουρα να ψηφίσουν. Οι άλλοι οι αλλοπαρμένοι, δεν είμαι καθόλου σίγουρος.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr