Φεύγοντας από την Ελλάδα

Πως είναι να σταματάς μια ζωή κάπου και να πηγαίνεις μετανάστης σε μια άλλη χώρα

Φεύγοντας από την Ελλάδα

Το φθινόπωρο έρχεται αγκαζέ με τη νέα σεζόν και αρκετοί έχουν βγάλει ήδη εισιτήρια για να φύγουν από την Ελλάδα. Ανάμεσά τους και μια φίλη μου...

Τον Ιούνιο του 2015 η ICAP Group δημοσιοποίησε τα συμπεράσματα της εξειδικευμένης έρευνας που διεξήγαγε με τη συμμετοχή 1.325 Ελλήνων, οι οποίοι εργάζονται σε 56 χώρες ανά τον κόσμο.

Σε 180.000-200.000 ανέρχονται οι Έλληνες απόφοιτοι Πανεπιστημίου οι οποίοι υπολογίζεται ότι έχουν εγκαταλείψει τη χώρα, κατά την τελευταία πενταετία. Αυτό είναι, περίπου, το 10% του εργατικού δυναμικού της Ελλάδας που κατέχει πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Τα νούμερα δεν λένε πάντα την αλήθεια, αλλά πολλές φορές τη στοιχειοθετούν. Αρκετοί από εκείνους που έφυγαν (ποσοστό 20%) δεν θέλουν ή δεν προβλέπουν (30%, αντίστοιχα) ότι θα επιστρέψουν κάποτε στην Ελλάδα – μιλάμε για το 1/3 του δείγματος. Για ποιον λόγο φεύγουν, πέραν των καλύτερων προοπτικών εξέλιξης (ποσοστό 33%);

Σύμφωνα, λοιπόν, με την ίδια έρευνα, ο πρώτος λόγος που τους ώθησε να μεταναστεύσουν είναι η αναξιοκρατία και η διαφθορά -που επηρεάζει τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία- και δεύτερος λόγος η οικονομική κρίση. Σημαντικό, επίσης, είναι το γεγονός πως ένα 47% του δείγματος είχε ήδη εργαστεί στην Ελλάδα, άρα γνωρίζει από πρώτο χέρι τι συμβαίνει – οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν, στην κυριολεξία, μάρτυρες της κατάστασης εδώ.

Ανάμεσά τους και η φίλη μου η Κ., η οποία είναι Senior business analyst και Senior project manager – επίσης, είναι από τις καλύτερες IT manager στην Ελλάδα. Στην εταιρία της, όμως, στοιβάζουν το ένα «φέσι» επάνω στο άλλο, κανείς δεν πληρώνει, δουλειά δεν υπάρχει, συν το γεγονός ότι στην προσωπική της ζωή έκανε ένα γερό crash test με την υγεία της, αλλά και με τη σχέση της. «Καλά που δεν πάθαμε τίποτα» -κατά το all time classic ανέκδοτο- και τώρα η Κ. ετοιμάζεται, στις αρχές του φθινοπώρου, να πει «αντίο» στην πατρίδα. Έλαβε τα εισιτήριά της, πήρε στα χέρια της τη βίζα και είναι έτοιμη όχι να κλείσει έναν κύκλο στη ζωή της, αλλά να γράψει μια νέα σελίδα, να δώσει πνοή σε ένα άγραφο κεφάλαιο της ζωής της. Tabula Rasa, που έλεγε και η λατινική έκφραση, «άγραφος πίνακας», νιώθοντας να τη διαπερνά το ρεύμα του εμπειρισμού.

Πώς νιώθει που είναι έτοιμη να κάνει το μεγάλο βήμα; Από τη μία αισθάνεται ανακούφιση, από την άλλη -απόλυτα λογικό- έχει «μια γεύση τύπου λικέρ πικραμύγδαλο στο στόμα», όπως η ίδια μου είπε για όλα αυτά που έγιναν, για όλα εκείνα που αφήνει, ίσως, μισά πίσω της. Όπως, φαντάζομαι, νιώθει κάθε άνθρωπος στη θέση της που βάζει τα όνειρά του σε μια βαλίτσα και φεύγει για το -περίπου- άγνωστο, σαν άλλος Οδυσσέας που αναζητά την «Ιθάκη» του.

Η φίλη μου η Κ. δεν είναι η μόνη που φεύγει, η Ελλάδα δεν είναι η πρώτη φορά, ειδικά τα τελευταία χρόνια, που τρώει τα παιδιά της. Ανέκαθεν είχε την εν λόγω... γαστριμαργική τάση -άλλωστε κι εγώ παιδί μεταναστών στη Γερμανία είμαι- μπορεί κι εσύ που διαβάζεις το κείμενο. Οι Έλληνες πάντα έφευγαν από τη χώρα τους και το «νόστιμον ήμαρ», η ημέρα του γυρισμού, έπαιρνε μια εσάνς από το -κατά βάση- πικρό ψωμί της ξενιτιάς. Απλώς, τον τελευταίο χρόνο ακούω -όλο και πιο συχνά- πάρα πολλούς να σχεδιάζουν να φύγουν από την Ελλάδα – μια τεράστια απόφαση. Αυτό, ας μην το υπεραναλύσουμε. Σκέψου, μόνο, πώς είναι να σταματάς μια ζωή κάπου και να πηγαίνεις μετανάστης σε μια άλλη χώρα...

Υ.Γ.: Το κείμενο αφιερώνεται σε κάθε ψυχή που αφήνει ένα μεγάλο κομμάτι της εδώ πίσω φεύγοντας και, φυσικά, στην Κ.

Εύχομαι καλή τύχη. Θα μου λείψεις.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr

30 Ιουλ 2020 | 20:56

Ο χρυσός και η τέλεια καταιγίδα...

Γιατί ανεβαίνει ο χρυσός; Για πολλούς και ποικίλους λόγους

29 Ιουλ 2020 | 14:24

Κι όμως ο Ερντογάν την "πάτησε"...

Από ελληνικής πλευράς υπήρξε μια πρωτοφανής διπλωματική και στρατιωτική κινητοποίηση η οποία θύμισε ανάλογες καταστάσεις με το "Χόρα" και το "Πίρι Ρέις" τη δεκαετία του ‘80.

29 Ιουλ 2020 | 12:10

Ένα, δυο, τρία ελληνοτουρκικά παράδοξα

Η Αθήνα έστειλε μήνυμα αποφασιστικότητας για την υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

27 Ιουλ 2020 | 12:15

Οι δικαστές δεν παράγουν πλούτο

Τα 4 δισ. ευρώ, πλέον των αναμενομένων των συνταξιούχων του Δημοσίου, δεν είναι στραγάλια για μια χώρα με δημόσιο χρέος οσονούπω 200% του ΑΕΠ.

27 Ιουλ 2020 | 11:28

Αχ και να 'χα μια πρόσκληση...

Η δεξίωση της Δημοκρατίας έχει -για όσους τουλάχιστον πρώτη φορά προσέρχονται- κάτι από παιδική χαρά.

24 Ιουλ 2020 | 13:33

Βρέχει λεφτά, προσοχή στις "σφαλιάρες"!

Όταν βρέχει εύκολα λεφτά, η χρεοκοπία παραμονεύει στην γωνία…

22 Ιουλ 2020 | 11:59

Τι σχεδιάζει η Τουρκία...

Το ερώτημα που τίθεται είναι πόσο μακριά είναι διατεθειμένη να το τραβήξει η Τουρκία.

22 Ιουλ 2020 | 09:36

Συγγνώμη για την έκφραση, αλλά είναι "κυνικά κτήνη"

Μήπως είναι πολλά για να μας πείσει η κ. Γεροβασίλη ότι κανείς δεν ήξερε τίποτα και όλα έγιναν με πρωτοβουλία του κ. Ματθαιόπουλου;

21 Ιουλ 2020 | 12:19

Ποιος τελικά επικράτησε στη Σύνοδο Κορυφής;

Εθνική επιτυχία ή αιματηρός συμβιβασμός; Τι άλλαξε μετά την υπογραφή;

20 Ιουλ 2020 | 09:30

Οι επόμενες 100 κρίσιμες ημέρες...

Από σήμερα μέχρι την 3η Νοέμβρη απέχουμε 106 ημέρες ακριβώς.

20 Ιουλ 2020 | 08:57

Αγρανάπαυση

Ο Ξένιος Ζευς δεν πέθανε. Ήρθε όμως ίσως ο καιρός να αλλάξει ρούχα.

20 Ιουλ 2020 | 08:46

Ο τραγικός θάνατος του Βασίλη και ο (τραγικός) ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ συρρικνώνεται δημοσκοπικά και επιστρέφει στις ρίζες του λαϊκισμού του 4%. Η γραμμή του κόμματος ανταποκρίνεται στην εναπομείνασα πελατεία.