ΓιαννηΣ ΒλασταρηΣ
ΓιαννηΣ ΒλασταρηΣ

Φίλοι, ιδού το φύλλο και το φιλί του Φίλη

Τα πέντε «χαρτιά» των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στο πολιτικό «πόκερ» προς τις εκλογές

SHARE THIS
0
SHARES

Στους καιρούς της άγριας Δύσης, οι χαρτοκλέφτες κινδύνευαν να αλειφθούν με πίσσα και πούπουλα, ώστε το παράπτωμά τους να καταγγέλλεται χλευαστικά και δημοσίως και οι ίδιοι να μη μπορούν, πλέον, να το επαναλάβουν. Στις ημέρες μας, πάλι, οι πολιτικοί απατεώνες απειλούνται με το «μαύρισμα» στις κάλπες προς αποτροπή των δικών τους πλαστών χειρισμών. Το γεγονός, ωστόσο, ότι τόσο η χαρτοκλοπή όσο και οι πολιτική μπλόφα διαρκούν, αιώνες τώρα, εδράζεται σε κοινό θεμέλιο: ότι σε κάποιες περιπτώσεις η παρανομία πετυχαίνει, αποφέροντας κέρδη και ότι αυτό οφείλεται -σχεδόν πάντα- στην αδυναμία των ανυποψίαστων ανταγωνιστών και στην αδράνεια των υπολοίπων θεατών.

Αν ένα έμπειρο μάτι εξέταζε, σήμερα, τα πέντε «χαρτιά» με τα οποία προσέρχονται οι  ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στο πολιτικό «πόκερ» των επερχόμενων εκλογών, τότε σχετικά εύκολα θα εντόπιζε την παραπλαντητική σκοπιμότητα τουλάχιστων των τεσσάρων πρώτων:

1. Αλλαγή χρόνου. Η συγκυβέρνηση δεν θέλει να κριθούν τα πεπραγμένα της θητείας της, ούτε βεβαίως και να συγκριθούν με όσα ανερυθρίαστα υποσχόταν πριν από αυτήν. Καταργώντας αυθαίρετα, λοιπόν, τον τετραετή εκλογικό κύκλο, που θα επέβαλε τον δικό της απολογισμό για δύο πρόσθετα μνημόνια, προτιμά ένα ταξίδι …στο παρελθόν. Σαν να ήταν αυτό που κυβερνά από το 2015 και σαν οι προηγούμενες δεκαετίες να αποφάσισαν τα όσα ζούμε τώρα σε επίπεδο Εθνικό, Οικονομίας, Ασφάλειας, Θεσμών και Κράτους…

2. Αλλαγή υποκειμένου. Αντί να συζητείται και να βαθμολογείται η παραγωγή έργου και η πολιτική παρουσία των δικών της πρωταγωνιστών, οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχουν κάθε λόγο να προκρίνουν έργα και ημέρες άλλων. Προσώπων που έχουν ήδη έχουν κριθεί θετικά ή αρνητικά και συμπεριφορές που είτε έχουν καταδικαστεί, είτε έχουν ξεπεραστεί από την ίδια τη ζωή. Με άλλα λόγια, ας μιλάμε για τον Σημίτη, τον Σαμαρά ή το χρηματιστήριο για να ξεχνάμε τον Κατρούγκαλο, τον Βαρουφάκη ή τους φόρους και τις εισφορές…

3. Αλλαγή πεδίου. Καθώς ανέκαθεν το γενικό συγκάλυπτε το ειδικό, στόχος του τρίτου «χαρτιού» είναι ακριβώς αυτός: η αποφυγή της αντιπαράθεσης επί του συγκεκριμένου. Όπως, συνεπώς, ο ένοχος παραπέμπει στον πρότερο βίο ή στον ευρύτερο χαρακτήρα του παρά στο έγκλημά του, έτσι κι η κομματική τακτική εκτρέπει το ενδιαφέρον σε περιοχές μακριά από τις χειροπιστές επιλογές της. Συμφέρει, άλλωστε, μία κουβέντα γενικώς για την γραφειοκρατία, παρά για 30.000 διορισμούς-ρουσφέτια με ονοματεπώνυμο...

4. Αλλαγή προτεραιοτήτων. Όταν μία κυβέρνηση δεν έχει απάντηση σε καυτά τρέχοντα προβλήματα, ύστατος ελιγμός της γίνεται η ανατροπή της δυσάρεστης επικαιρότητας. Πώς; Μα, με την πρόταξη θεμάτων τα οποία μπορούν να αντιμετωπιστούν και αργότερα,  υπό συνθήκες ωριμότερες. Για παράδειγμα, ιδανικός αντιπερισπασμός στo νέο κούρεμα των συντάξεων αποτελεί ...η συνταγματική αναθεώρηση. Ενώ σωσσίβιο για τη βύθιση του αφορολόγητου μπορεί και πάλι να προσφέρουν ...οι σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους…

Στην τελική παρτίδα, πάντως, το Μέγαρο Μαξίμου ανασύρει και το 5ο «χαρτί» του. Τον «μπαλαντέρ» των άλλων τεσσάρων, σε ρόλο και «αμορτισέρ» του βάρους τους. Και ένα φύλλο, που θελει να συμβολίσει το δήθεν «άλλο πρόσωπο» του ΣΥΡΙΖΑ, πείθοντας ότι τάχα μεταλλάχθηκε, διδάχθηκε και είναι έτοιμος, πια, για τον δρόμο του ρεαλισμού και της συναίνεσης. Να απλώσει, έτσι, παντού λήθη απαλλακτική για τους εξουσιαστές και παραλυτική για την κοινωνία. Και να μερεμετίσει στους οπαδούς  που απέμειναν, την απατηλή ελπίδα πως το «κόλπο» μπορεί να σωθεί και το παιχνίδι μπορεί να συνεχιστεί. Τούτη η κάρτα απεικονίζει την πληθωρική και πολύχρωμη φιγούρα του Νίκου Φίλη!

Η συγκυρία απαιτεί να θυμηθούμε πως η λέξη «τράπουλα» προέρχεται από την ιταλική trapola, που σημαίνει τον δόλο, την παγίδα. Κάτι που αυτομάτως ερμηνεύει το ξαφνικά ήπιο ύφος, όπως και τον τάχα κριτικό λόγο του πρωην υπουργού. Που τώρα θεωρεί «υπόθεση της κοινωνίας» τα μνημόνια, αλλά ο ίδιος ψήφισε δύο ακόμη, παρά τις ιαχές του περί κατάργησης με ένα άρθρο σε έναν νόμο! Που επιμένει στον μύθο των «αντιμέτρων», αν και πρωτοστάτησε στην αύξηση του Φ.Π.Α στα τρόφιμα, απορώντας «πόσα μακαρόνια θα φάει ο Έλληνας»! Που ανήκει στους «53», οι θεατρικές ενστάσεις των οποίων πλαισιώθηκαν όλες από ισάριθμα εξευτελιστικά «ναι» στη Βουλή! Που αναστάτωσε και δίχασε, πότε για τους Πόντιους και πότε για το άσυλο και τους αιώνιους φοιτητές! Και που πετροβόλησε σκληρά την Κεντροαριστερά που πρόσφατα φλερτάρει...

Λίγο πριν από το τέλος και καθώς η κυβέρνηση ανοίγει ένα-ένα τα χαρτιά της, είναι ευκαιρία να αποδείξουμε -εμείς, οι θεατές του πολιτικού παιγνίου- ότι δεν παραμένουμε ανυποψίαστοι: Το παιχνίδι δεν θα ξαναγίνει με τις κάρτες του σημαδεμένες! Ούτε και η μπλόφα της δήθεν συναίνεσης θα περάσει! Το φιλί του Φίλη δεν είναι είναι φιλί Ιούδα, αλλά ύστατο φιλί ζωής στον ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ το φύλλο του Φίλη αποδεικνύεται κίβδηλο. Όχι, λοιπόν, πίσσα και πούπουλα στους πολιτικούς χαρτοκλέφτες! Απλώς, μαύρο!

 

 

------

Στην ιστοσελίδα μας φιλοξενούνται όλες οι απόψεις που σέβονται τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον πολιτισμό και την αισθητική. Οι γνώμες των αρθρογράφων είναι ενυπόγραφες και προσωπικές και δεν ταυτίζονται απαραίτητα με την άποψη του TheToc.gr.

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook