Η Ελλάδα μετά τον Αύγουστο

Ο κ.Τσίπρας ετοιμάζει νέες φιέστες. Αυτή τη φορά για την έξοδο από το δικό του μνημόνιο. Κι επειδή χρειάζεται μια πιστευτή ιστορία για να πορευτεί προς τις εκλογές, έχει δημιουργήσει ένα σετ νέων υποσχέσεων που αποτυπώνονται σε όρους όπως “καθαρή έξοδος”, “ανάκτηση της ανεξαρτησίας”, “όχι νέα μέτρα” και παραπέμπουν σε αυξήσεις, επιδόματα, προσλήψεις κλπ. Από την άλλη προβάλλονται απόψεις που υπηρετούν άλλες πολιτικές σκοπιμότητες, σύμφωνα με τις οποίες ελάχιστα πράγματα θα αλλάξουν. Η πραγματικότητα για άλλη μια φορά είναι πολύ πιο σύνθετη. Ποιά θα είναι η κατάσταση μετά τον Αύγουστο;

Κατ΄αρχάς είναι μύθος ότι “θα έχουμε λυμένα τα χέρια μας”.

- Ηδη έχουν ψηφιστεί επώδυνες αλλαγές που αφορούν σημαντικές μειώσεις στις συντάξεις από την αρχή του 2019 και περικοπές στις αποδοχές μέσω της μείωσης του αφορολόγητου από τις αρχές του 2020.

- Η αυστηρή εποπτεία μετά το Πρόγραμμα καταγράφεται στο άρθρο 14.1 του Κανονισμού 472/2013, το οποίο προβλέπει ότι «τα κράτη μέλη παραμένουν υπό εποπτεία μετά το πρόγραμμα εφόσον δεν έχει εξοφληθεί τουλάχιστον το 75% της χρηματοδοτικής συνδρομής που έχει ληφθεί από ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη, τον ΕΜΧΣ, τον ΕΜΣ ή το ΕΤΧΣ». Το 75% αυτων των δανείων που αντιστοιχεί σήμερα σε 176 δισ. θα αποπληρωθεί ύστερα από πολλές δεκαετίες. Επίσης οι ρυθμίσεις για το χρέος που αναμένονται μετά τη λήξη του προγράμματος, θα συνοδεύονται από ισχυρές δεσμεύσεις για μεταρρυθμίσεις και για μη αναίρεση ψηφισμένων αλλαγών.

- Οπως σε όλες τις άλλες χώρες της ευρωζώνης, θα συνεχίσουν να ισχύουν οι κανόνες του προληπτικού σκέλους του Συμφώνου Σταθερότητας που επιβάλουν αυστηρούς δημοσιονομικούς κανόνες. Η εποπτεία θα είναι διαρκής και ουδείς θα είναι διατεθειμένος να “κάνει τα στραβά μάτια”.

- Η χώρα έχει δεσμευθεί για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% ως το 2022 και 2% ως το 2060. Η εξωπραγματική αυτή δέσμευση θα έχει ως αποτέλεσμα μόνιμη επιτήρηση. (Το πλέονασμα του 4,2% του ΑΕΠ το 2017 για το οποίο πανηγυρίζει η κυβέρνηση, στράγγισε την πραγματική οικονομία). Επίσης, η δέσμευση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια, παραπέμπει σε εξάρτηση διαρκείας κι όχι σε ανεξαρτησία.

- Η πιο αυστηρή επιτροπεία θα είναι από τις αγορές. Οποιαδήποτε κίνηση παραπέμπει σε επιστροφή στις αμαρτίες του παρελθόντος θα οδηγεί αυτομάτως στην εκτόξευση των επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων. Το δημόσιο χρέος που σήμερα βρίσκεται στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του στα χέρια κρατών και θεσμών (GLF, ESM, EFSF, IMF) σταδιακά θα περνάει ξανά σε χέρια ιδιωτών. Κι εκεί δεν χωράει πολιτική διαπραγμάτευση.
'Αρα λοιπόν επιτήρηση θα υπάρχει, θα είναι πολλαπλών μορφών κι εξαιρετικά αυστηρή.

Αυτό που θα συμβεί μετά τον Αύγουστο είναι ότι μένουν οι δεσμεύσεις αλλά τελειώνουν τα χρήματα των προγραμμάτων. Πλέον πρέπει να βρίσκουμε χρήματα εμείς για να εξυπηρετούμε το χρέος μας. Πώς θα εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση της χώρας; Η κυβέρνηση “χτίζει” σταδιακά ένα “μαξιλάρι ασφαλείας”. Ηδη, από τις εκδόσεις ομολόγων, η χώρα έχει αντλήσει 6 δισ. ευρώ. Οι Ευρωπαίοι εταίροι έχουν δεσμευθεί ότι θα συνεισφέρουν περίπου 9 δισ. Απομένουν περίπου 3 δισ. για να διαμορφωθεί ένα απόθεμα της τάξεως των 18 δισ. Με το “μαξιλάρι” θα είναι δυνατόν να καλυφθούν οι χρηματοδοτικές ανάγκες και το 2019 αν έχουμε δυσκολίες άντλησης χρημάτων από τις αγορές με ανεκτά επιτόκια (σήμερα είναι πολύ υψηλά αφου δανειζόμαστε με άνω του 4% τη στιγμή που ο δανεισμός από τους εταίρους γίνεται με 1,2%). Ως τότε υπολογίζουμε ότι οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης θα αναβαθμίσουν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας κατά 5 βαθμίδες, ώστε να θεωρείται “επενδύσιμη”. Η συζήτηση περι προληπτικής γραμμής προσκρούει σε αντιδράσεις των εταίρων μας αφού πρέπει να εγκριθεί από κοινοβούλια, με πρώτο το γερμανικό.

Η χώρα λοιπόν θα βρεθεί με μαξιλάρι για μικρό διάστημα, με κάποια ρύθμιση του χρέους και με βαριές υποχρεώσεις. Ο κίνδυνος είναι μέσα σε αυτό το διάστημα να μην μπορεί να δανειστεί από τις αγορές με ανεκτά επιτόκια γεγονός που θα οδηγήσει σε νέες δραματικές καταστάσεις. Πολλοί προεξοφλούν ότι τα επόμενα χρόνια θα οδηγηθούμε σε παγκόσμια αύξηση επιτοκίων, ενω οι αναπτυξιακοί ρυθμοί της οικονομίας, δεν φαίνεται να κινούνται εντός στόχων. Πέρυσι κινήθηκαν στο 1,4% από το 2,7% που είχε προϋπολογιιστεί, για φέτος το ΔΝΤ μειώνει το στόχο στο 2% από 2,6% ενω και για τα επόμενα χρόνια οι προβλέψεις είναι εξαιρετικά συγκρατημένες. Με αυτούς τους ρυθμούς η οικονομία θα σέρνεται. Αυτό που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα είναι η σημαντική άνοδος των επενδύσεων. Ενα επενδυτικό big bang, για το οποίο μιλάει ο ΣΕΒ, ώστε οι επενδύσεις να φθάσουν το 20% του ΑΕΠ, όπως συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη και να αυξηθούν από τα 22 δισ σημερα στα 45 δισ.Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος πρέπει να αλλάξουν πολλά στη διοίκηση, τη φορολογία, τον τρόπο λειτουργίας της δικαιοσύνης. Χρειάζεται δηλαδή κυβέρνηση άλλου τύπου. Επίσης η χώρα οφείλει να είναι προετοιμασμένη για νέα διεθνή σοκ που με μαθηματική ακρίβεια θα προκύψουν κάποια στιγμή. Δύσκολες δουλειές. Τα υπόλοιπα είναι παραμύθια νέας εσοδείας...

------

Στην ιστοσελίδα μας φιλοξενούνται όλες οι απόψεις που σέβονται τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον πολιτισμό και την αισθητική. Οι γνώμες των αρθρογράφων είναι ενυπόγραφες και προσωπικές και δεν ταυτίζονται απαραίτητα με την άποψη του TheToc.gr.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr