"Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λάρισας σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου ενημερώνουν τις σχολικές μονάδες ότι το Ιερό Λείψανο της Σεπτής Χειρός του εν Αγίοις Πατρός ημών Βασιλείου, Αρχιεπισκόπου Καισαρείας της Καππαδοκίας, Ουρανοφάνταρος [sic] του Μεγάλου, που μόνιμα φυλάσσεται στα γραφεία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, θα βρίσκεται στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αχιλλίου Λαρίσης από τις 16 έως τις 24 Φεβρουαρίου 2026. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του Ιερού Λειψάνου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό, θα πραγματοποιούνται καθημερινά Ιερές Ακολουθίες, με κορυφαίες τον Όρθρο και τη Θεία Λειτουργία κάθε πρωί, και την τέλεση της Ιεράς Παρακλήσεως του Αγίου κάθε μέρα στις 12 το μεσημέρι. Η άφιξη και η παραμονή του Ιερού Λειψάνου του δεξιού βραχίονος του Μεγάλου Βασιλείου στην πόλη της Λάρισας αποτελεί ευκαιρία για τους μαθητές και μαθήτριες των σχολείων μιας βιωματικής προσέγγισης στην υγιή παράδοση της Εκκλησίας μας περί σεβασμού και τιμής προς τα Ιερά Λείψανα, αλλά και διαπίστωσης της ιστορικής συνέχειας των πρακτικών των προπατόρων μας, οι οποίοι πάντα ήξεραν να επικαλούνται τη Χάρη των Αγίων Λειψάνων υποστηρικτικά στην κάθε δυσκολία της ζωής τους".
Εκ πρώτης όψεως δυσκολεύεται κάποιος να κατανοήσει τον σάλο που ξεσήκωσε στα social media αυτό το "κάλεσμα" της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΔΕ) Λάρισας -σε συνεργασία, αλίμονο, με την Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου- προς όλα τα γυμνάσια και τα λύκεια της περιοχής. Τι να έφταιξε, άραγε; Η κάκιστη "μιξοκαθαρεύουσα" που θυμίζει έντονα τις καραβανάδικες "ελληνικούρες" της επτάχρονης δικτατορίας; Δεν νομίζω. Οι σημερινοί έφηβοι, γεννημένοι τριάντα πέντε και σαράντα χρόνια μετά την πτώση της, είναι φύσει αδύνατον να διατηρούν έστω και αμυδρές αναμνήσεις ώστε να κάνουν την ευτράπελη σύνδεση. Μήπως εκείνος ο φαιδρός "ουρανοφάνταρος" ("φαντάρος του ουρανού ο Μέγας Βασίλειος;", αναρωτήθηκαν οι περισσότεροι) προτού οι πιο φιλομαθείς γκουγκλάρουν και λύσουν το μυστήριο: τα τζίνια της ΔΔΕ εννοούσαν "ουρανοφάντωρ". "Οὐρανοφάντωρ εἶναι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος", μας εξηγεί η καθ’ ύλην αρμοδία "Ρομφαία", "ὁ ὁποῖος ἐκπέμπει λάμψη, φῶς, πού φθάνει ὡς τόν οὐρανό, ἀλλά ἀκόμη καί ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔρχεται καί μᾶς ἀποκαλύπτει τά μυστήρια τοῦ οὐρανοῦ. Μ' αὐτή, λοιπόν, τήν προσωνυμία ἀπεκλήθη ὁ Μέγας Βασίλειος, τοῦ ὁποίου τήν μνήμη ἑορτάζουμε τήν 1η Ἰανουαρίου". Και πάλι, όμως, δεν έχω την αίσθηση πως αυτή ήταν η πέτρα του διαδικτυακού σκανδάλου. Κάτι άλλο ήταν, πιο νοσηρό και πιο επικίνδυνο.
Με το διαχρονικό κατάπτυστο κι εξευτελιστικό εμπόριο των υποτιθέμενων "Ιερών Λειψάνων" έχουμε ασχοληθεί εκτενώς εδώ σχετικά πρόσφατα -"Τα Λείψανα του Αγίου Λαζάρου", The TOC, 8 Σεπτεμβρίου 2025- ρίχνοντας τον ταπεινό μας οβολό στο παγκάρι των Κυριάκου Σιμόπουλου, Μ. Καραγάτση, Νίκου Καζαντζάκη, Ανδρέα Λασκαράτου, Εμμανουήλ Ροϊδη, ακόμη και του Ανωνύμου του Έλληνος, στην "Ελληνική Νομαρχία", ήδη από το προεπαναστατικό 1806. Τα λείψανα του Μεγάλου Βασιλείου, είτε αυθεντικά είτε χαλκευμένα (κανένας δεν μπορεί να μας απαντήσει με βεβαιότητα, εάν δεν δοθούν προς ραδιοχρονολόγηση με το ισότοπο του άνθρακα 14, ώστε να διαπιστωθεί τουλάχιστον ο αιώνας από τον οποίον προέρχονται), εντάσσονται στον γενικό θρησκευτικό κανόνα της θεσμοθετημένης πτωματολατρείας: κατακερματίζονται και περιοδεύουν ανά την επικράτεια (συχνά κι εκτός αυτής) ταϊζοντας και ποτίζοντας τις κατά τόπους ενορίες με μικρές ή και λιγότερο μικρές δωρεές (δεκτά και τα διαμερίσματα, δεκτά και τα χωράφια), από τη στιγμή που τα συνοδεύει η σταθερά αναπόδεικτη φήμη πως είναι "θαυματουργά". Τι παραπάνω λοιπόν το σκανδαλώδες εμπεριέχει ένα "κάλεσμα" μιας τοπικής ΔΔΕ που αναμασάει και συνοψίζει τις συνήθεις συνοδευτικές των λειψάνων τερατολογίες;
Λένε για τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι -και μάλλον βρισκόμαστε μπροστά σε μια τέτοια περίπτωση: τον τελευταίο καιρό σαν "πολλά να μας τα έχουν πει" και "σαν πολλά να τους έχουμε μαζεμένα". Από τις κινηματογραφικές ταινίες και τις τηλεοπτικές σειρές που μας προμοτάρουν τα ψέματα του Πινόκιο ως ιστορικά συμβάντα έως την προτροπή προς εύπλαστους εφήβους για "βιωματική προσέγγιση στην υγιή παράδοση της Εκκλησίας μας" και "διαπίστωση της ιστορικής συνέχειας των πρακτικών των προπατόρων μας" (δεν πιστεύουμε, καμάρια μας, να είσαστε τίποτε εθνοπροδότες) το μήνυμα είναι το ίδιο: γονατίστε, συρθείτε, προσκυνείστε, προσευχηθείτε, κάντε οτιδήποτε προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι σας (τα "ευλογημένα" στυλό βοηθούν τα μέγιστα εν προκειμένω στις πανελλήνιες εξετάσεις) εκτός από το να… σκεφθείτε. Μιλάμε για κανονική επέλαση της Ηλιθιοκρατίας -κι επειδή είναι πια κοινό μυστικό πως βρισκόμαστε σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, είτε διεξαχθούν πρόωρες εθνικές εκλογές το φθινόπωρο εφέτος είτε στο deadline του 2027 και άπαντες οι πολιτικοί μας, αυτοί οι θλιβεροί "επαίτες ψήφων", δεν πρόκειται να μας τείνουν χείρα βοηθείας (ακούσατε κανέναν να συμπεριλάβει στις προτάσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος τον ουσιαστικό χωρισμό Εκκλησίας και Κράτους;), απομένει στην εθνική μας φιλοτιμία εάν θα αποδεχτούμε την επιβολή της Ηλιθιοκρατίας αμαχητί ή εάν θα δώσουμε τον αγώνα μας. Όπως έχουμε επαναλάβει πολλές φορές, η Δημοκρατία είναι ένα εξόχως ανεκτικό πολίτευμα, επιτρέπει σχεδόν τα πάντα, ακόμη και την εθελοδουλία.