Η ιστορία είναι πολύ διδακτική. Και η ιστορία αυτή καθ΄εαυτή είναι διδακτική, πώς δηλαδή ο Αλέξης Τσίπρας ήθελε να διορίσει στην Τράπεζα Αττικής κάτι ανυπόληπτους για να κάνει αυτός παιχνίδι με τους εξίσου ανυπόληπτους και διεφθαρμένους "κόκκινους εργολάβους" - με τα λεφτά των ασφαλισμένων των Ασφαλιστικών Ταμείων βεβαίως βεβαίως - αλλά και το πώς αντέδρασε ο πρώην πρωθυπουργός είναι διδακτικό, όταν ο Γιάννης Στουρνάρας αρνήθηκε να συμπράξει στο βρώμικο (ναι βρώμικο, αυτή είναι η σωστή λέξη) σχέδιό του.
Και για να ακριβολογούμε και να ξέρουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε, γιατί ορισμένοι θέλουν και να επιστρέψουν ως νέα δήθεν προϊόντα. Γιατί οι κυβερνήσεις θέλουν να κάνουν - και κάνουν ακόμα - παιχνίδι με τους δικούς τους επιχειρηματίες; Για λόγους ιδεολογικούς ή πολιτικούς; Επειδή είναι φιλαράκια; Όχι βέβαια. Θέλουν να κάνουν παιχνίδι με τους δικούς τους επιχειρηματίες, γιατί έτσι ένα μέρος των χρημάτων που δίνει η Τράπεζα - και την εποχή της χρεοκοπίας η μόνη Τράπεζα που μπορούσε να δώσει ανεξέλεγκτα δάνεια ήταν η Αττικής - ένα μέρος των χρημάτων λοιπόν επιστρέφει (κάτω από το τραπέζι εννοείται) είτε στο κόμμα είτε στον ίδιο τον αρχηγό. Γι αυτό γίνεται όλη αυτή η φασαρία.
Εξίσου ή και περισσότερο διδακτική είναι όμως και η συνέχεια της ιστορίας. Τι έκανε η κυβέρνηση και ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, όταν ο Γιάννης Στουρνάρας αρνήθηκε να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις τους, να κάνουν παιχνίδι με τα χρήματα των ασφαλισμένων, προς όφελος των επιχειρηματιών "του χώρου" του ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο;
Όπως το αφηγείται ο ίδιος ο Γιάννης Στουρνάρας: "Όταν αρνήθηκα τη διοίκηση που ήθελε ο ΣΥΡΙΖΑ έστειλαν το ΣΔΟΕ στη γυναίκα μου. Κατάλαβα ότι δεν ήταν τυχαίο". Να φοβηθεί δηλαδή και να υποκύψει. Ωραία αριστερά και δημοκρατικά πράγματα, που θυμίζουν Ερντογάν ή άλλες αυταρχικές εξουσίες του τρίτου κόσμου.
Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας πάντως διαψεύδει τον Γιάννη Στουρνάρα. Τι λέει όμως; Μήπως παραθέτει άλλα στοιχεία που να διαψεύδουν την αφήγηση Στουρνάρα; Όχι. Λέει απλώς ότι όλα όσα λέει ο Διοικητής της Τράπεζας "στερούνται σοβαρότητας και αποκαλύπτουν μόνο ένα πράγμα: Ότι προκειμένου να υπηρετήσει την ιδιοτέλειά του δεν έχει πρόβλημα να ψεύδεται ασύστολα". Και μετά λέει διάφορα φλύαρα ότι θέλει και νέα θητεία και ότι ήταν κακός τραπεζίτης και άλλα άσχετα με το θέμα μας.
Δηλαδή μας λέει ο πρώην, για να το κάνουμε λιανά, ότι όλως τυχαίως, το ελεγχόμενο τότε από την κυβέρνηση και το υπουργείο Οικονομικών ΣΔΟΕ, πήγε για ελέγχους στην επιχείρηση της συζύγου του Γιάννη Στουρνάρα Λίνας Νικολοπούλου, την επομένη της άρνησης του κεντρικού τραπεζίτη να ικανοποιήσει το αίτημα Τσίπρα. Ετυχε δηλαδή. Σύμπτωση βρε αδελφέ, πώς να το κάνουμε; Συμβαίνουν τέτοια. "Τι δηλαδή απατεώνες είμαστε;" που διερωτάτο και μια αδελφή ψυχή, που πλέον κάνει καριέρα ως τζιγκλάκι στον Βουλαρίνο;
Δεν ξέρω αν υπάρχουν πολλοί που θα πιστέψουν τη διάψευση του κ. Τσίπρα, αλλά θα θυμίσω στους εύπιστους, τη δημοσιογραφική κάλυψη που υπήρξε στη συνέχεια, του μέγα θέματος των δήθεν φορολογικών παραβάσεων της συζύγου του Γιάννου Στουρνάρα, από την "ανεξάρτητη δημοσιογραφία" της εποχής. Πόσες σελίδες και πόσα πρωτοσέλιδα αφιερώθηκαν στο θέμα από τον "ελεύθερο τύπο" της εποχής, προφανώς λόγω μείζονος σημασίας. Όχι πως δόθηκαν εντολές και οδηγίες από το Μαξίμου. Αλλοίμονο, γίνονται τέτοια πράγματα επί Αριστεράς;
Όλα αυτά είναι απολύτως διδακτικά και για τον τρόπο που πολιτεύθηκε τότε ο κ. Τσίπρας, χρησιμοποιώντας τις κρατικές υπηρεσίες ως παρακρατικούς μηχανισμούς, για κομματικό και πολιτικό όφελος, αλλά και για την υποκρισία της απόπειρας επανόδου του στην κεντρική πολιτική σκηνή, αποδίδοντας όλες τις αμαρτίες της διακυβέρνησής του στους άσχετους, ανίκανους και ιδεοληπτικούς συνεργάτες του. Εκείνος αθώος!
Ολη η ιστορία όμως με τον Γιάννη Στουρνάρα και τον τρόπο που αντιλαμβανόταν την άσκηση της εξουσίας ο κ. Τσίπρας, φωτίζει και με ένα καινούργιο φως μια άλλη, λίγο ξεχασμένη πλέον ιστορία, που όμως συνιστά τη μεγαλύτερη σκευωρία που επιχείρησε ποτέ ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας με στόχο τη διάλυση του παλαιού πολιτικού συστήματος και τη μόνιμη παραμονή τους στην εξουσία.
Την υπόθεση Novartis, τις κατηγορίες δηλαδή που διατυπώθηκαν αυθαιρέτως και παρανόμως, εναντίον των πρώην πρωθυπουργών και των κεντρικών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ - αλλά και του κ. Στουρνάρα - υπόθεση για την οποία δεν έχει οδηγηθεί ενώπιον της Δικαιοσύνης (και δεν έχει καταδικαστεί) κανένα πολιτικό πρόσωπο, πλην του πρώην δικαστή και πρώην αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλου.
Κανείς δεν πιστεύει φυσικά ότι η όλη μεθόδευση, που ο Ευάγγελος Βενιζέλος την χαρακτήρισε ένα είδος απόπειρας ανατροπής του πολιτεύματος, ήταν εν αγνοία του Αλέξη Τσίπρα. Πεποίθηση πολλών είναι ότι αυτός ήταν ο ενορχηστρωτής της συνωμοσίας, για την οποία όμως ο μόνος που την πλήρωσε- και αυτός με ποινή χάδι- ήταν ο Παπαγγελόπουλος.
Και τώρα θέλει να επιστρέψει. Ως ανανεωτής.
Πηγή: capital