Στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

Αν ο Σαμαράς ένιωθε πολιτικά ισχυρός θα επέλεγε συμπεριφορά ήρεμης δύναμης.

SHARE THIS
0
SHARES

Μυστήρια πράγματα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες με την κυβερνητική παρουσία επί της πολιτικής σκηνής. Και αυτό υποδηλώνει ότι ακόμη πιο μυστήρια είναι αυτά που συμβαίνουν στο παρασκήνιο. Ας το κάνουμε πιο συγκεκριμένο.

Εδώ και κάποιες ημέρες, η κυβερνητική προπαγάνδα προσπαθεί να δημιουργήσει την αίσθηση ότι το εκλογικό αποτέλεσμα της 25ης Μαΐου είναι πιθανότερο να είναι υπέρ της ΝΔ, παρά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό ουδείς το είχε ισχυρισθεί ως τώρα και οι αποκλίσεις ήταν στη διαφορά μεταξύ των δυο κομμάτων. Αλλά από τη ΝΔ το υιοθετούν πλήρως πλέον.

Αν πρόκειται να κερδίσει τις ευρωεκλογές, κανείς δεν θα εμποδίσει τον Σαμαρά να επιβάλει την ατζέντα του, εντός και εκτός του κόμματός του

Αν πράγματι πρόκειται να εξελιχτούν έτσι τα πράγματα, τότε η ΝΔ τα παίρνει όλα και ο Πρωθυπουργός γίνεται ο αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος των πολιτικών εξελίξεων. Αν πρόκειται να κερδίσει τις ευρωεκλογές, κανείς δεν θα τον εμποδίσει να επιβάλει την ατζέντα του, εντός και εκτός του κόμματός του.

Θα μπορέσει να δημιουργήσει νέο κόμμα, όπως του αποδίδουν ότι επιδιώκει, και θα ξεπεράσει εύκολα το σκόπελο της προεδρικής εκλογής της επόμενης άνοιξης για να φτάσει η κυβέρνηση του ως το 2016, όπως επίσης – και εν προκειμένω ευλόγως- επιθυμεί. Ολα θα του πάνε πρίμα, δηλαδή, και ποιος τη χάρη του.

Ομως δείχνει ο Σαμαράς πολιτικός που έχει τόσο ευοίωνες εξελίξεις μπροστά του; Το αντίθετο, θα έλεγε κανείς.

Οποιος παρακολουθεί τη συμπεριφορά του Πρωθυπουργού τις τελευταίες ημέρες, όποιος μελετάει αυτά που λέει και περισσότερο αυτά που υπονοεί κάθε άλλο παρά σχηματίζει την εντύπωση ότι πρόκειται για έναν πολιτικό που έχει εξασφαλίσει ότι τα πράγματα θα εξελιχτούν όπως θέλει.

Οτι ο βασικός αντίπαλος του δεν θα μπορέσει να τον νικήσει στην κάλπη, αλλά αντίθετα ο ίδιος θα θριαμβεύσει. Οτι το πολιτικό του σχέδιο εξελίσσεται όπως τον βολεύει και θα μπορέσει να βάλει την σφραγίδα του στις εξελίξεις για μεγάλο διάστημα ακόμη.

Αυτό το ύφος δημόσιας παρουσίας το έχει κάποιος που ξέρει ότι πάει καλά;

Το Μαξίμου το έχουν ζώσει τα φίδια για την επόμενη μέρα των εκλογών

Η σκλήρυνση της στάσης του Πρωθυπουργού απέναντι στον Τσίπρα προσωπικά, με φρασεολογία που κάθε άλλο παρά συνάδει με σύγχρονο πολιτικό, και οι διαβεβαιώσεις ότι όλα πάνε περίφημα, αν κι αυτό δεν προκύπτει από τα γεγονότα, είναι στοιχεία που δείχνουν ότι στο Μαξίμου τους έχουν ζώσει τα φίδια για την επόμενη ημέρα. Οτι η πραγματικότητα, όπως την ξέρουν, είναι διαφορετική από την εικόνα που παρουσιάζουν.

Με άλλα λόγια, τα πραγματικά στοιχεία που έχουν υπόψη τους, οδηγούν σε αντίθετα συμπεράσματα από αυτά που προβάλουν. Αν ο Σαμαράς ήταν ισχυρός και σίγουρος για το αποτέλεσμα, θα επέλεγε συμπεριφορά ήρεμης δύναμης.

Δεν θα υπέκυπτε καθημερινά σε αντιφάσεις σαν αυτές που βλέπουμε να χαρακτηρίζουν την πολιτική παρουσία του. Ούτε θα υπήρχαν τόσο μεγάλα χάσματα ανάμεσα σε αυτά που λέει, σε αυτά που κάνει και σε αυτά που συμβαίνουν γύρω του. Ας δούμε μερικά παραδείγματα.

Η κυβέρνηση έλεγε ότι στις 5 Μαΐου θα υπάρξει απόφαση των Ευρωπαίων για το χρέος, ώστε να τη χρησιμοποιήσει προεκλογικά ως απόδειξη ότι η κρίση τελειώνει και η τρόικα φεύγει και γενικώς Μνημόνιο, τέλος.

Η βάση στην όποια στήθηκε η προεκλογική καμπάνια της ΝΔ κλονίζεται

Αλλά, ενώ έστησε επικοινωνιακό πανηγύρι πάνω σ αυτό, η συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ, τη Δεύτερα, την άφησε στα κρύα του λουτρού, καθώς τα άφησε όλα ανοικτά: και το είδος της διευθέτησης του χρέους που θα γίνει – αν θα γίνει – και το ενδεχόμενο νέου Μνημονίου - αν δεν βγαίνουν τα νούμερα του προγράμματος προσαρμογής.

Κυρίως επιβεβαίωσε ότι η πορεία της χώρας, μέχρι το φθινόπωρο τουλάχιστον, θα κρίνεται από την τρόικα. Αρα η βάση στην όποια στήθηκε η προεκλογική καμπάνια της ΝΔ κλονίζεται.

Το δεύτερο πεδίο αντιφάσεων εντοπίζεται στη σχέση του Πρωθυπουργού με τον εταίρο του, Βαγγέλη Βενιζέλο. Ενώ ο Σαμαράς προσπαθεί να πείσει ότι η κυβέρνηση του δεν κινδυνεύει – και προαναγγέλλει ότι θα το επικυρώσουν στην κάλπη οι πολίτες – ο αντιπρόεδρος του λέει το αντίθετο και σχεδόν προαναγγέλλει την πτώση της.

Κανείς δεν πιστεύει ότι ο Βενιζέλος μπορεί να κερδίσει το στοίχημα του 10%, που έβαλε για την Ελιά, και πρώτος ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αν κριθεί από την αβεβαιότητα που υποδηλώνει η σκλήρυνση της στάση του.

Κανείς δεν πιστεύει ότι ο Βενιζέλος μπορεί να κερδίσει το στοίχημα του 10%, που έβαλε για την Ελιά

Πάντως δεν το πιστεύουν στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ, όπου παρατηρείται το φαινόμενο οι πιο στενοί συνεργάτες του Βενιζέλου να προαναγγέλλουν την αποχώρηση του από την ηγεσία.

Το τρίτο μέτωπο αντιφάσεων αφορά τις πολιτικές πρωτοβουλίες που παίρνει ο Πρωθυπουργός . Από τη μια, τις παίρνει και από την άλλη τις ακυρώνει ο ίδιος. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η υπόθεση της αναθεώρησης του Συντάγματος.

Από τη φύση της αυτή η διαδικασία απαιτεί μεγάλες συναινέσεις, οι οποίες άλλωστε θα χρειαστούν και στην αριθμητική των ψήφων. Το καλύτερο που μπορεί να συμβεί μάλιστα σε έναν Πρωθυπουργό που παίρνει τέτοιες πρωτοβουλίες είναι να συμφωνεί -εν μέρει έστω- μαζί του η αξιωματική αντιπολίτευση. Τότε μόνο η αναθεώρηση μπορεί να αποκτήσει εύρος και βάθος, ώστε να πετύχει.

Βλέπουμε όμως ότι ο ίδιος ο Σαμαράς κάθε μέρα αποκλείει αυτό το ενδεχόμενο με εμπρηστικές δηλώσεις εναντίον της αντιπολίτευσης- χωρίς την οποία, έτσι κι αλλιώς, δεν μπορεί να γίνει αναθεώρηση.

Ακόμη χειρότερα, όχι μόνο δεν αλλάζει ύφος ώστε να πείσει την αντιπολίτευση να συζητήσει μαζί του – και αν δεν το κάνει να έχει αυτή το πρόβλημα- αλλά προκύπτει ότι δεν έχει συζητήσει την αναθεώρηση ούτε καν με τον κυβερνητικό εταίρο του- που διαφωνεί ευθέως, άλλωστε.

Δείχνουν όλα αυτά Πρωθυπουργό που πατάει καλά στα ποδιά του και αρχηγό κόμματος που περιμένει ένα καλό αποτέλεσμα στις εκλογές; Καθόλου.

Δείχνουν όλα αυτά Πρωθυπουργό που πατάει καλά στα ποδιά του και αρχηγό κόμματος που περιμένει ένα καλό αποτέλεσμα στις εκλογές; Καθόλου

Αλλωστε δεν χρειάζεται να ψάξει πολύ κανείς για να διαπιστώσει την αντίφαση από τη μια ο Πρωθυπουργός να κάνει επίδειξη αισιοδοξίας και από την άλλη, ο κυβερνητικός ιστός καθημερινά να παρουσιάζει ρήγματα, με πιο χαρακτηριστικό αυτό που θα βγάλουν οι κάλπες: το ένα από τα δυο κυβερνητικά κόμματα στραπατσαρισμένο- ακόμη και αν διασωθεί το άλλο.

Αλλά και στη ΝΔ, οι ρωγμές είναι ολοφάνερες. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές μάλλον θα χάσει όλους τους μεγάλους δήμους και τις περιφέρειες. Κι αυτό, σε σχέση με ένα αρνητικό αποτέλεσμα στις Ευρωεκλογές, θα κατεδαφίσει το σενάριο επιτυχίας που προβάλει εδώ και μήνες. Επιτυχία που δεν αντιλαμβάνονται οι πολίτες δεν νοείται.

Αυτά ίσως εξηγούν μάλιστα γιατί ο Πρωθυπουργός όχι μόνο παραβίασε την κοινοβουλευτική τάξη, αποφεύγοντας τη συζήτηση για τον Μπαλτάκο στη Βουλή, αλλά και μίλησε δημόσια ο ίδιος για την απόφαση του Αρείου Πάγου που θα κρίνει την συμμετοχή των Μιχαλολιάκων στις εκλογές.

Αν κάνουμε τη σούμα με όλα αυτά, προκύπτει ότι αυτό που χαρακτηρίζει το Μαξίμου τα τελευταία 24ωρα είναι η νευρικότητα

Τι δουλειά έχει να σχολιάζει αυτό το θέμα; Δεν είναι περίεργο ότι πρώτα έβγαλε τον γραμματέα του κόμματος του και μετά μίλησε ο ίδιος, ενώ η θεσμική θέση του επιβάλει να κρατάει αποστάσεις; Τι ζόρι τραβάνε στη ΝΔ με αυτό το θέμα και κάθε όσο αλλάζουν γραμμή;

Αν κάνουμε τη σούμα με όλα αυτά, προκύπτει ότι αυτό που χαρακτηρίζει το Μαξίμου τα τελευταία 24ωρα είναι η νευρικότητα. Προφανώς γιατί τα πράγματα δεν πάνε όπως τα περίμεναν, ούτε μπορούν να κρατήσουν μέχρι την ημέρα των εκλογών ανέπαφο το πέπλο αισιοδοξίας που υφαίνουν με την πρωτοφανή επικοινωνιακή στήριξη που έχουν. Και όπως όλοι ξέρουν, μετά τη νευρικότητα το επόμενο στάδιο είναι η νευρική κρίση.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook