Έφυγε και ο Ρούμπιο, που απογοήτευσε και τον Αλέξη Τσίπρα και τον Προκόπη Παυλόπουλο, ίσως και τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά δεν παίρνω όρκο - δεν είμαι άλλωστε βέβαιος αν η απογοήτευση οφείλεται στους ίδιους ακριβώς λόγους.
Να, ο Αλέξης Τσίπρας περίμενε από τον Αμερικανό ΥΠΕΞ να κατακεραυνώσει τουλάχιστον την Τουρκία για τις προκλήσεις της στο Αιγαίο -όπως συνηθίζεται άλλωστε από εκπροσώπους τρίτων χωρών και δη τις υπερδυνάμεις, όταν επισκέπτονται την Αθήνα- ο δε Προκόπης Παυλόπουλος (γνωστός και ως Πάκης) θύμωσε λέει διότι- προσέξτε- "ο κ. Ρούμπιο αναφέρθηκε μόνο στην εκ μέρους των Αθηναίων υπεράσπιση της Ακρόπολης έναντι των Περσών το 480 π.χ. καμία όμως αναφορά (δεν έκανε) στην ναυμαχία της Σαλαμίνας και στην σημασία της ως διαχρονικού ορίου μεταξύ Ανατολής και Δύσης. (Προκόπης Παυλόπουλος, συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό 9,84)"
Είναι προφανώς βαρύ το ατόπημα του Αμερικανού ΥΠΕΞ, που μπορεί να μην έχει δει καν το ιστορικό βίντεο με τον Καμμένο να βαράει προσοχή στους πεσόντες της Σαλαμίνας παρέα με ορισμένους άλλους καρναβαλιστές, την επόμενη φορά να του το επισημάνουν από το Υπουργείο Εξωτερικών. Υπάρχει και ένα όριο στις αμερικανικές προκλήσεις.
Εν πάση περιπτώσει, έφυγε ο Ρούμπιο που είχε και λίγο χρώμα κοσμοπολίτικο και λίγο Φλόριντα και πολύ Κίμπερλι και στρας, μένουμε πάλι με τα δικά μας. Τα γνωστά. Αντε ο επόμενος γύρος δημοσκοπήσεων, άντε πάλι πρώτη η Νέα Δημοκρατία αλλά μακριά από την αυτοδυναμία, η αγωνία στη Χαριλάου Τρικούπη θα είναι μήπως τσίμπησε μια μοναδούλα και διατηρηθεί το σασπένς για την κόντρα του ΠΑΣΟΚ με τον Τσίπρα, έρχονται και οι γιορτές, δεν μπορεί, κάποιος θα φτιάξει ένα σενάριο για ανασχηματισμό. Ενώ για λίγο θα παίξει και το ενδεχόμενο για πρόωρες εκλογές μην έχετε καμία αμφιβολία. Δεν το λες και συναρπαστικό. Πιο χαριτωμένα είναι τα βίντεο που φτιάχνει ο Αντώνης Σαμαράς με τον Τσούτσια.
Το ερώτημα πάντως που ετέθη από ορισμένους, με αφορμή τα γενέθλια της Νέας Δημοκρατίας και τη συνεχιζόμενη πρωτιά της στις δημοσκοπήσεις παρά τα 7 χρόνια φαγούρα -εκτός από το άλλο, το μείζων θέμα που μένει αναπάντητο, γιατί κάνει μούτρα στον Μητσοτάκη ακόμα και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης- έχει ένα ενδιαφέρον. Ισως όχι τόσο όσο το μέγα θέμα αν θα ξανατραγουδήσει Καρβέλα η Άννα Βίσση, ή πότε κάνουμε πλασμαφαίρεση, που μονοπωλούν την επικαιρότητα και απασχολούν ευλόγως την κοινή γνώμη, αλλά ένα μικρό ενδιαφέρον όπως και να το κάνεις το έχει.
Ποιο είναι το μυστικό -εκτός από την υπέροχη προσωπικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη που είναι η απάντηση της Βούλτεψη, την οποία σημειώνω- και η Νέα Δημοκρατία διεκδικεί εκ νέου την διακυβέρνηση, ενώ το ΠΑΣΟΚ παλεύει με τα υπόλοιπα για να μην βγει τρίτο και ο ΣΎΡΙΖΑ, που κάποια στιγμή θεωρήσαμε ότι θα αναστήσει τον δικαμματισμό, ήδη διαλύθηκε και σε λίγο δεν θα τον θυμάται σχεδόν κανείς;
Μια υπόθεση είναι η διεύρυνση που έχει κάνει ο πρωθυπουργός προς την πλευρά του εκσυγχρονιστικού κέντρου και του παλαιού σημιτικού ΠΑΣΟ , αυτές οι "μεταγραφές" που θυμώνουν τον κ. Σαμαρά -γιατί έτσι λέει η παράταξη χάνει την ψυχή της- αλλά εξηγούν ως έναν βαθμό την επιτυχία του κ. Μητσοτάκη. Που μπορεί και απευθύνεται σε κοινά πολύ πέραν και του στενού πυρήνα της παραδοσιακής δεξιάς και της ευρύτερης κεντροδεξιάς. Γιατί τι να την κάνεις την ψυχή, άμα σου φύγουν οι ψηφοφόροι;
Δεν είναι τυχαίο ότι οι μετρήσεις δίνουν έναν στους δυο ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ να συμφωνούν με την πολιτική του πρωθυπουργού. Αυτή είναι μια δεξαμενή που μπορεί να προσφέρει μια νέα νίκη στο κυβερνών κόμμα, παρά τη φθορά και παρά τις αποτυχίες.
Ενώ το ΠΑΣΟΚ περιορίζει τις μεταγραφές του σε πρόσωπα και αμφιβόλου σοβαρότητας -εξαιρώ τον Φαραντούρη για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις- και όλα από την δεξαμενή της αριστεράς. Τα δίνουν δηλαδή όλα για να μην χάσουν από τον Αλέξη Τσίπρα, και σπρώχνουν το κόμμα προς τα αριστερά. Και περιορίζουν την εμβέλεια του μηνύματός τους και της επιρροής τους και απομακρύνονται από την εξουσία.
Μια άλλη εξήγηση είναι η "κυβερνησιμότητα". To γεγονός δηλαδή ότι ένα σημαντικό κομμάτι της κοινής γνώμης θεωρεί ότι το μόνο κόμμα που διατυπώνει κυβερνητική πρόταση , αλλά έχει και την σχετική ικανότητα να υλοποιήσει την πολιτική της, είναι η ΝΔ.
Εδώ δεν μιλάμε μόνο για τις επιτυχίες που έχει να επιδείξει ο νυν πρωθυπουργός -από το μεταναστευτικό και την πανδημία έως την ανεργία και την ανάπτυξη- μιλάμε και για το παρελθόν. Όλα αυτά που έχουν φτιάξει δηλαδή το brand name Νέα Δημοκρατία. Μιλάμε και για τη διαχείριση της οικονομίας από τον Αντώνη Σαμαρά, τα πολύ δύσκολα χρόνια της χρεοκοπίας, που προσέδωσαν στη Νέα Δημοκρατία ένα "πιστοποιητικό διαχειριστικής ικανότητας".
Αυτό που απώλεσε το ΠΑΣΟΚ, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου καταβεβλημένος από τις αντιδράσεις του κόσμου στους δρόμους και στρυμωγμένος από την εσωκομματική αντιπολίτευση, δεν άντεξε, και παρέδωσε την εντολή διακυβέρνησης.