Μαύρα φίδια πρέπει να έζωσαν την κυβέρνηση εκείνο το πρωινό του εφετινού Μαϊου, μόλις ο Άδωνις Γεωργιάδης έδωσε μια εξόχως ενοχλητική τηλεοπτική συνέντευξη στον Νίκο Υποφάντη και στην Αλεξάνδρα Καϋμένου, στη συχνότητα του Action 24 –τόσο "μαρτυριάρα" ώστε, σχεδόν αυτονόητα, να περάσει στο ντούκου από τα υπόλοιπα ΜΜΕ (και από τον ίδιο τον Γεωργιάδη, που κατόπιν ωρίμου σκέψεως δεν επανήλθε στις απροκάλυπτες επισημάνσεις του). Όσοι δεν διαθέτουν μνήμη χρυσόψαρου σε αυτή τη χώρα (να αραιώνουμε σιγά-σιγά) μπορεί να θεωρούν οξύμωρο, αν όχι βλάσφημο, ότι ο Άδωνις, με το sui generis ακροδεξιό αρχαιολατρευτικό του παρελθόν, έχει εξελιχθεί σε ειδήμονα στα περί της Ορθοδοξίας, δεν έχει αφήσει χέρι παπά που να μην φιλήσει, εικόνισμα που να μην προσκυνήσει και είναι ο πρώτος –ας μην λησμονούμε επίσης- που έκανε viral τις "επιστολές" του Ιησού, πολύ πριν μεταβιβαστεί η πατέντα στον Κυριάκο Βελόπουλο. Έτσι είναι τα μεγάλα πάθη: διατηρούνται ακόμη και όταν μετακινούνται.
Τι έλεγε όμως ο Άδωνις στην εν λόγω συνέντευξη; Τρεις μόλις ημέρες πριν από την επίσημη ίδρυση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού "Ελπίδα για τη Δημοκρατία" -στις 21 Μαϊου, στο θέατρο "Ολύμπιον" της Θεσσαλονίκης- ο Γεωργιάδης, εν είδει μάντη Κάλχα επί το χριστιανικότερον, προέβλεψε τις εκλογικές μετατοπίσεις και τους ισχυρούς κραδασμούς που θα επιφέρει το νεοπαγές κόμμα στον χώρο της ακροδεξιάς, ενώ θα αφήσει περίπου αλώβητη την κυβερνητική παράταξη (ο τελευταίος ισχυρισμός ακούστηκε περισσότερο σαν ευσεβής πόθος). Σύμφωνα με το σκεπτικό του Γεωργιάδη, διαχρονικά υφίσταται ένα σημαντικό "ρωσόφιλο" κομμάτι του εκλογικού σώματος, ιδίως στη Βόρεια Ελλάδα, που –ύστερα από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και την καθαρή συστράτευση της Ελλάδας με το "αντιρωσικό" δυτικό στρατόπεδο- αποσπάστηκε οριστικά από τη Νέα Δημοκρατία και "μπετοναρίστηκε" πρωτίστως γύρω από την "Ελληνική λύση" του Βελόπουλου, δευτερευόντως γύρω από τη "Νίκη" του Νατσιού. Σε αυτό ακριβώς το "ρωσόφιλο" κομμάτι –συνέχισε αμείλικτος ο Άδωνις- τα "μοναστήρια θα στείλουν σήμα" για αλλαγή πλεύσης και εκεί που ψήφιζαν μέχρι πρότινος Βελόπουλο (άντε, οι πιο ζηλωτές, και Νατσιό), να ψηφίζουν εφεξής Καρυστιανού… Πάντοτε χαίρομαι να ακούω άτομα που διαθέτουν εσωτερική πληροφόρηση.
Φυσικά, για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, δεν ήταν καμία σπουδαία "είδηση" η διαχρονική διείσδυση και η παρεπόμενη επίμονη επιρροή του "ρωσικού παράγοντα" στο Άγιον Όρος. Τόσο ο υποφαινόμενος με σειρά άρθρων και βιβλίων του, όσο και πολλοί άλλοι ερευνητές, με κορυφαίο τον Αλέξανδρο Μασσαβέτα στο εξαιρετικό πόνημά του "Η Τρίτη Ρώμη" και με αποκαλυπτικό υπότιτλο "Η Μόσχα και ο θρόνος της ορθοδοξίας" (Πατάκης, νέα ενημερωμένη έκδοση, 2022), έχουν εξηγήσει δια μακρών πώς η Ρωσία, προ αλλά –κυρίως- μετά Πούτιν, χρησιμοποίησε κι εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το Άγιον Όρος ως έναν ιδιότυπο "Δούρειο Ίππο" που, πριν από την εισβολή στην Ουκρανία, δεν έμπαινε καν στον κόπο να αποκρύψει την ταυτότητα και τις προθέσεις του, ενώ ακόμη και σήμερα συνεχίζει να προωθεί τις "ρωσικές θέσεις" ψήνοντάς τες διακριτικότερα σε "πιο χαμηλή φωτιά". Απατάται πλάνην οικτράν όποιος νομίζει ότι οι "πνευματικοί" του Αγίου Όρους (αυτή η "ανοιχτή πληγή" που κανένας εισαγγελέας μέχρι τις μέρες μας δεν τόλμησε να αγγίξει) εξαντλούν τις κατευθυντήριες νουθεσίες τους σε ποιον γιατρό, συμβολαιογράφο, δικηγόρο κ.ο.κ. πρέπει να αποταθείς, τη στιγμή που μπορούν κάλλιστα να καθοδηγήσουν το χέρι σου προς το κόμμα που θα πρέπει να πριμοδοτήσεις με τη ψήφο σου στην κάλπη.
Υπερβάλλουμε; Ποσώς. Η εκλογική χειραγώγηση –"ιδίως στη Βόρεια Ελλάδα"- που αποκάλυψε ο παρορμητικός Άδωνις Γεωργιάδης, εν τη ρύμη του λόγου του, είναι από εκείνα τα μυστικά που, όπως θα έλεγε ο Κώστας Μπακογιάννης με άλλη αφορμή, "ο κόσμος τα έχει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι". Οι πρωταγωνιστές της πολιτικής μας σκηνής γνωρίζουν πολύ καλά ότι η επιρροή του Αγίου Όρους δεν περιορίζεται στους περιφερειακούς παίκτες, τύπου Βελόπουλου ή Νατσιού· άνετα μπορεί να γείρει τη ζυγαριά προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, κατά τον σχηματισμό της πρώτης μετεκλογικής κυβέρνησης. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα αναρωτηθείτε γιατί ο "σφιχτοχέρης" Μητσοτάκης προσφέρει απλόχερα εκατό εκατομμύρια ευρώ στο Άγιον Όρος και διπλασιάζει εν μία νυκτί τους μισθούς των μητροπολιτών ή κάθε πότε ο κατά δήλωσή του πάλαι ποτέ "άθεος" Αλέξης Τσίπρας καταλαμβάνεται από βασανιστικές υπαρξιακές μεταφυσικές αγωνίες που τον οδηγούν γραμμή στη Σιμωνόπετρα και στη Μονή Βατοπαιδίου, ρίξτε μια φευγαλέα ματιά και στην άμμο της κλεψύδρας πριν από την (τυπικά άδηλη ακόμη) ημερομηνία των εκλογών: μήπως αδειάζει ανησυχητικά; Λέμε, μήπως.