Το φθινόπωρο του Μακρόν!

Οι μεγάλες εκλογικές επιτυχίες του Εμανουέλ Μακρόν τόσο στις προεδρικές, όσο και τις βουλευτικές εκλογές του 2017, του παρείχαν στέρεες βάσεις για μια διακυβέρνηση που θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο ιστορικών αναφορών, στο μέλλον. Δυστυχώς, ταυτόχρονα του προσέδωσε και μια τεράστια δόση θριαμβευτικής αλαζονείας (ήταν στραβό το κλήμα, το 'φαγε κι ο γάιδαρος…) η οποία επί της ουσίας αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα για την εκλογική κατακραυγή και το συνεπακόλουθο πολιτικό στραπάτσο που υπέστη από τους ψηφοφόρους, στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές.

Όταν φτάνεις να αποκαλείς τον ίδιο σου τον εαυτό ως "άνθρωπο του Δία" (jupitérien!) και ν’ αλλάζεις το Προεδρικό Θυρεό που είναι κομμάτι της ιστορίας της χώρας σου, το καλύτερο που έχεις να κάνεις, είναι να κατέβεις από το καλάμι και να περάσεις πολλές ώρες μόνος σου μπροστά στον καθρέφτη, συζητώντας ειλικρινά με τον εαυτό σου! Την αμέσως επόμενη στιγμή, κιόλας, χωρίς καμία χρονοτριβή.

Θα πρέπει βέβαια να παραδεχτούμε ότι αυτή η αλαζονεία είχε και θετική επίδραση σε ορισμένα σημεία της πολιτικής του. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα, έδωσε στην Ελλάδα στηρίγματα που παλιότερα αυτή δεν θα μπορούσε επ’ ουδενί να περιμένει. Με εντονότερο παράδειγμα την παρουσία του πυρηνικού αεροπλανοφόρου Charles de Gaulle στο Αιγαίο την περίοδο της μεγάλης έντασης με την Τουρκία, αλλά όχι μόνο.

Για ολόκληρη την ΕΕ διαφάνηκε προσωρινά η πιθανότητα να υπάρχει ένας νέος ηγέτης. Ειδικά από το 2019 και μετά, όταν η Άγγελα Μέρκελ ουσιαστικά είχε αποσυρθεί των καθηκόντων της, περιμένοντας να εκλεγεί ο διάδοχός της στην καγκελαρία, οι πρωτοβουλίες που πήρε δημιούργησαν την ψευδαίσθηση ότι πιθανόν η Γαλλία να αντικαθιστούσε την Γερμανία, στην πρωτοκαθεδρία της Ευρώπης. Φευ, αποδείχθηκε ότι η προσπάθεια για επαναφορά στον προσκήνιο μιας νέας Γαλλίας, με στοιχεία μεγαλοπρέπειας από την εποχή των Γάλλων βασιλέων αυτοκρατόρων, ήταν πολύ λίγη και πως δεν αρκούσε ούτε κατ’ ελάχιστο.

Με αποτέλεσμα να καταλήξουμε στη σημερινή κατάσταση όπου, εν μέσω του πρώτου πολέμου στην ήπειρο μετά από δεκαετίες και την απόλυτη ανάγκη ύπαρξης γνήσιου ηγετικού πνεύματος, η ατολμία του συνασπισμού της Γερμανικής Κεντροαριστεράς σε συνδυασμό με την εκλογική αποτυχία του Γάλλου Προέδρου, έχουν καταστήσει την Ενωμένη Ευρώπη περίγελο των μεγάλων δυνάμεων, καθώς προσπαθεί να δείξει πυγμή και δυναμισμό αλλά κάθε αξιόλογη κίνηση μπλοκάρεται από μικροσυμφέροντα και άτυπους εκπροσώπους του Ρώσου δικτάτορα. Π.χ. η στάση της Γερμανίας στο θέμα των βαρέων όπλων προς την Ουκρανία, έχει θυμώσει πολλούς στην Δύση και κάποια στιγμή θα υπάρξουν πολύ δυσάρεστες εξελίξεις!

Αν και, εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς για τα ευρωπαϊκά λάθη, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι αυτά θεμελιώθηκαν αρκετά χρόνια πριν, κατά την παντοδυναμία της Μέρκελ και της εφαρμογής των δογμάτων της. Δόγματα τα οποία, δυστυχέστατα, εξακολουθεί να πιστεύει και να στηρίζει, με αποτέλεσμα να παρασύρει πολύ μεγάλο μέρος της Γερμανικής κοινής γνώμης και να αυξάνονται συνεχώς οι φωνές που ζητούν τον τερματισμό του πολέμου, ασχέτως του κόστους που θα υποστεί η Ουκρανία! Το λες και συναδελφική αλληλεγγύη πρώην κομμουνιστή ηγέτη, προς πρώην κομμουνιστή ηγέτη...

Σε αυτό το περιβάλλον, μοναδική ίσως ελπίδα αξιοπρεπούς ευρωπαϊκής στάσης ήταν μια νίκη του Εμανουέλ Μακρόν που θα του επέτρεπε να είναι κυρίαρχος στο εσωτερικό και αναλάβει τα ηνία της Ευρώπης, στο εξωτερικό. Αυτό δεν συνέβη και τώρα θα υπάρξουν πολλαπλές επιπτώσεις, πολλαπλά δυσάρεστες.

Ήδη οι Ρεπουμπλικάνοι (η Γκωλική Δεξιά-Κεντροδεξιά) με τους 61 βουλευτές, που αποτελούν τον πιθανότερο και συμβατότερο (sic) εταίρο, αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε πιθανό συνασπισμό. Εάν δεν πρόκειται για διαπραγματευτικό τακτικό ελιγμό, τα πράγματα για τον Μακρόν, προβλέπονται πολύ δύσκολα. Ουσιαστικά θα προσπαθεί να κυβερνήσει μεταρρυθμιστικά, με κοινοβουλευτική μειοψηφία και κατά περίπτωση συμμάχους. Δηλαδή, ανάλογα την μεταρρύθμιση που επιθυμεί η κυβέρνηση του να θεσμοθετεί, θα διαπραγματεύεται την ψήφο των μικρότερων κομμάτων.

Καλύτερα να ανέβει στην κορυφή του Πύργου του Άιφελ (300 μέτρα ύψος), να βουτήξει με κεφάλι και να περιμένει όχι απλά να προσγειωθεί σώος αλλά και να βρει μια βαλίτσα με 1 εκατομμύριο ευρώ! Περισσότερο πιθανόν είναι να συμβεί αυτό, παρά να κατορθώσει να κυβερνήσει την Γαλλία για περισσότερο από μερικούς μήνες, μ’ αυτόν τον τρόπο. Εάν δεν κατορθώσει να σχηματίσει έναν "στέρεο συνασπισμό", η προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών (προνόμιο του Προέδρου θεσμικά) είναι μαθηματική βεβαιότητα, απλό ζήτημα χρόνου. Με ότι αυτό συνεπάγεται για την Γαλλία και την Ευρώπη.

Το 2017 όλοι θεωρούσαν, ίσως όχι άδικα, πως ερχόταν η Άνοιξη του Μακρόν. Κατά όλα τα φαινόμενα το 2022 αντί για το Καλοκαίρι, θα ζήσει το Φθινόπωρό του…

Πηγή: Capital.gr

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr