X

Δώρα Χρυσικού: Την περίοδο που έδινα μάχη με τον καρκίνο, ευχόμουν να πίστευα στον Θεό [βίντεο]

"Είπα από την αρχή τη λέξη καρκίνος", αποκάλυψε η Δώρα Χρυσικού, η οποία αντιμετώπισε τη χημειοθεραπεία ως ένα εργαλείο ζωής και όχι ως μια τιμωρία

Γράφει: TheToc team

Στη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο των ωοθηκών, με τον οποίο ήρθε αντιμέτωπη το 2021 και ενώ βρισκόταν σε προσπάθεια για εξωσωματική γονιμοποίηση, αναφέρθηκε μέσω συνέντευξής της η Δώρα Χρυσικού.

Η ηθοποιός επέλεξε από την πρώτη στιγμή να αντιμετωπίσει τη νόσο με απόλυτη ειλικρίνεια. Όπως εξήγησε στην εκπομπή "Το’χουμε" στον ΣΚΑΪ, η άρνησή της να χρησιμοποιήσει ευφημισμούς, ήταν το δικό της "όπλο" απέναντι στον φόβο.

"Ήθελα να ξέρω τα πάντα. Τι θα μου κάνουν, τι θεραπεία πρέπει να ακολουθήσω, ποια είναι τα ποσοστά επιβίωσης. Και όσο πιο πολύ ήξερα και καταλάβαινα, τόσο πιο πολύ πειθαρχούσα", ανέφερε χαρακτηριστικά η Δώρα Χρυσικού.

Διαβάστε Επίσης

Δώρα Χρυσικού: Δεν χρησιμοποίησα κανένα άλλο εννοιολογικό σχήμα για την ασθένεια

"Είπα από την αρχή τη λέξη καρκίνος. Εγώ ποτέ δεν χρησιμοποίησα κανένα άλλο εννοιολογικό σχήμα για την ασθένεια. Δεν την είπα ποτέ επάρατη νόσο, δεν την είπα ποτέ κακή ασθένεια. Την είπα με το όνομά της. Και όσο πιο πολύ την έλεγα με το όνομά της, τόσο πιο πολύ συνειδητοποιούσα αυτό που έχω, τόσο πιο πολύ το ξόρκιζα, τόσο πιο πολύ αφαιρούσα το στίγμα", τόνισε η ηθοποιός.

Επίσης, ανέφερε πως αντιμετώπισε το ιατρικό πρωτόκολλο με πειθαρχία. Όπως αποκάλυψε, έβλεπε τη χημειοθεραπεία ως ένα εργαλείο ζωής και όχι ως μια τιμωρία, γεγονός που τη βοήθησε να παραμείνει ψύχραιμη καθ’ όλη τη διάρκεια των τετράωρων συνεδριών.

"Πήγαινα εκεί πέρα χαμογελαστή, στις 4 ώρες, και δεν έβγαζα κιχ. Ό,τι κι αν είχα μετά, ως παρελκόμενο, το αντιμετώπισα", ανέφερε επίσης η Δώρα Χρυσικού, συμπληρώνοντας πως η επιθυμία της για ζωή ήταν η μοναδική της πυξίδα.

Κατά τη διάρκεια της δημόσιας εξομολόγησής της, μίλησε και για το κενό που ένιωσε σε επίπεδο πίστης. Παρότι η ίδια δεν θεωρεί τον εαυτό της θρησκευόμενο, δεν δίστασε να παραδεχθεί πως αναζήτησε το στήριγμα που προσφέρει η θρησκεία.

"Εκείνη την περίοδο θα ευχόμουν πραγματικά να πίστευα στον Θεό. Ζήλεψα τους ανθρώπους που πραγματικά πιστεύουν. Που έκαναν την προσευχή τους και λέγανε ότι 'όλα θα πάνε καλά'. Εγώ δεν το είχα αυτό. Δεν έκανα καμία προσευχή, απλά πάλευα", υπογράμμισε.