Η Ελένη Κούρκουλα εξήγησε ότι δεν έκανε παιδιά λόγω του αισθήματος ευθύνης που την πίεζε.
Σε συνέντευξή της μίλησε επίσης για τη στήριξή της στον Δημήτρη Λιγνάδη καθώς και για τη γενναία μάχη με τον καρκίνο.
Η ηθοποιός και πολιτικός, έπετα από 26 χρόνια απουσίας από το θεατρικό σανίδι, επέστρεψε με την παράσταση "Ακριβοί μας γονείς", μιλώντας στην εκπομπή "For you" και στον δημοσιογράφο Άρη Καβατζίκη. Η προηγούμενη θεατρική εμφάνιση της Ελένης Κούρκουλα ήταν τη σεζόν 1998-1999, όταν έπαιξε στην "Αυλή των θαυμάτων" του Ιάκωβου Καμπανέλλη, στο Θέατρο Βεάκη.
Για τους λόγους που αποφάσισε να κάνει παιδιά: "Εγώ δεν έκανα παιδιά και θα έλεγε κάποιος ότι δεν έχω οικογένεια, αλλά είμαι έξτρα γιαγιά για 10 εγγόνια. Δεν είμαι από τις γυναίκες που δεν μπορούσαν να κάνουν παιδί, αλλά με έπνιγε το αίσθημα της ευθύνης, μου δημιουργούσε άγχος", εξομολογήθηκε η Ελένη Κούρκουλα.
Ενώ για τη βοήθεια που ζήτησε από ειδικό: "Σε μια εγκυμοσύνη, που ευτυχώς τελείωσε, πήγα σε ψυχίατρο για να βοηθηθώ. Είπα ότι δεν μπορώ να είμαι μάνα, μπορώ να είμαι πατέρας ενός παιδιού. Ο πατέρας δεν έχει το παιδί πάνω του. Νόμιζα ότι δεν θα είμαι καλή μαμά ή θα έβαζα πρώτα τον εαυτό μου, μπορεί να είναι εγωιστικό", είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια η ηθοποιός.
Για τον καρκίνο που πέρασε πριν από χρόνια και θα τη μάχη που έδωσε με τη νόσο: "Ήξερα ότι θα βγω νικήτρια. Είχα την μάνα μου και τη γιαγιά μου με καρκίνο στο στήθος. Η γιαγιά μου πέθανε νέα γιατί τότε ήταν άλλες εποχές, η μητέρα μου όμως έπαθε καρκίνο του μαστού δύο φορές και πέθανε 97 χρονών από βαθιά γεράματα.
Είχε αρχίσει να τα χάνει και φώναξα εγώ μπροστά της έναν κομμωτή για να μου ξυρίσει τα μαλλιά, για να μην πάθει σοκ. Αυτό το κεφάλι το ξυρισμένο για όλους τους ανθρώπους γύρω μου ήταν ταμπού. Μόνο η μάνα μου με χάιδευε στο κεφάλι που είχε και άνοια", είπε η Ελένη Κούρκουλα.
Όσον αφορά στην υπόθεση του στενού της φίλου, Δημήτρη Λιγνάδη, η οποία βρίσκεται ακόμα στα χέρια της Δικαιοσύνης, η Ελένη Κούρκουλα σημείωσε:
"Δεν έχω να πω τίποτα. Έκανα αυτό που νιώθω να κάνω και αυτό που ξέρω να κάνω στη ζωή μου. Λέει κάτι για εμένα αυτονόητο, που θα έκανε ο καθένας. Εγώ έτσι βλέπω τη φιλία. Η ουσία της υπόθεσης κρίνεται στα δικαστήρια. Εγώ κάνω κατά τη γνώμη μου το χρέος μου απέναντι στους ανθρώπους".