Για το δύσκολο ταξίδι προς τη μητρότητα μίλησε η Γιώτα Τσιμπρικίδου στην εκπομπή "Super Κατερίνα". Η ραδιοφωνική παραγωγός που βρίσκεται σε προχωρημένη εγκυμοσύνη καθώς κυοφορεί ένα κοριτσάκι αναφέρθηκε στις προσπάθειες που έκαναν με τον σύζυγό της Άγγελο Ανδριανό να αποκτήσουν παιδί, χωρίς αποτέλεσμα αρχικά. "Έχω προσπαθήσει πολύ να μείνω έγκυος. Εμείς είμαστε από τις περιπτώσεις των ανθρώπων που δεν είχαμε κάποιο πρόβλημα. Είναι ok να έχεις, να μην έχεις, όλα αντιμετωπίζονται. Δεν είχαμε κανένα πρόβλημα. Παρόλα αυτά περνούσαν τα χρόνια και δεν ερχόταν το παιδάκι. Και η ηλικία παίζει ρόλο, γιατί διαφορετικά είναι να είσαι 25-30 και διαφορετικά είναι να είσαι 40 και κάτι. Εμπιστεύτηκα τους γιατρούς μου. Θέλω πολύ να το πω αυτό", δήλωσε η Γιώτα Τσιμπρικίδου.
Στη συνέχεια αποκάλυψε ότι άντλησε δύναμη και ελπίδα από την πίστη της στο Θεό και ότι έκανε τάμα στον Αρχάγγελο Μιχαήλ. "Έκανα τάμα στη Σύμη, στον Ταξιάρχη. Με έναν μαγικό τρόπο, το λέω και συγκινούμαι, έφτασε και στα χέρια μου μία μικρή εικονίτσα της Αγίας Ειρήνης στην Παιανία και με οδήγησε σε ένα μοναστήρι και κάτι μαγικό μου συνέβη, το οποίο θα περάσουν χρόνια για να το μοιραστώ, αλλά υπήρχαν άνθρωποι που με βοήθησαν πίσω από αυτό", τόνισε η Γιώτα Τσιμπρικίδου. Και πρόσθεσε: "Κρατάω την πίστη από τη μία και κρατάω και τους υπέροχους γιατρούς από την άλλη. Η γυναικολόγος μου, η κυρία Ράπτη, που είναι συνοδοιπόρος μου όλα τα χρόνια, και ένας εξαιρετικός εξωσωματικός, ο κύριος Παναγιώτης Καραντζής. Που μου έδειξε ότι σε μία εποχή που οι εξωσωματικές μπορεί να έχουν εμπορευματοποιηθεί, υπάρχουν κάποιοι μαγικοί επιστήμονες και συγχρόνως εξαιρετικοί άνθρωποι. Και εγώ πέτυχα αυτή την περίπτωση".
Με ειλικρίνεια μίλησε για τις εξωσωματικές που έκανε και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε: "Εγώ μέσα σε ένα ενάμιση χρόνο, έκανα εξωσωματική, έμεινα έγκυος, απέβαλα, δούλευα, ήμουν στην τηλεόραση, δεν το καταλάβαινε κανένας, έκανα θεραπείες, έκανα επεμβάσεις, ξανά έκανα εξωσωματική. Ήταν δίδυμη η κύηση, έχασα ένα ακόμη παιδάκι, έχει μείνει το παιδάκι μου, το κοριτσάκι μου στην κοιλίτσα μου. Θέλω να πω ότι οι γυναίκες περνάμε πάρα πολλά. Και χρειαζόμαστε σεβασμό. Γιατί το σώμα και η ψυχή μας περνάει πολλά. Και εμείς είμαστε εδώ και λέμε αυτά. Εκεί έξω υπάρχουν άπειρες ιστορίες που έχουν περάσει πολύ πιο δύσκολα και που μπορεί να μην κρατάνε και στα χέρια τους παιδάκι. Άρα χρειαζόμαστε σεβασμό".