Μια άγνωστη ιστορία από τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα αποκάλυψε ο Νικόλας Ράπτης, μιλώντας για την πορεία που τον οδήγησε από το διαφημιστικό τμήμα ενός ραδιοφωνικού σταθμού πίσω από το μικρόφωνο. Όπως εξομολογήθηκε, στην αρχή δεν είχαν όλοι εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του, ανάμεσά τους και ο Δημήτρης Ουγγαρέζος, ο οποίος εργαζόταν τότε στον ίδιο σταθμό.
Ο παρουσιαστής θυμήθηκε ότι χρειάστηκε χρόνος για να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του ραδιοφώνου, καθώς στην αρχή παρακολουθούσε τους πιο έμπειρους συναδέλφους του προσπαθώντας να ακολουθήσει τον ρυθμό τους. Παρά τις επιφυλάξεις που υπήρχαν, κατάφερε τελικά να κερδίσει τη θέση του στον αέρα.
Κατά τη συνέντευξή του στην εκπομπή "Αστερόσκονη", που προβλήθηκε το βράδυ του Σαββάτου 31 Μαΐου, περιέγραψε με λεπτομέρειες εκείνη την περίοδο της ζωής του.
Όπως ανέφερε: "Είχα δώσει συνέντευξη τον Νοέμβρη του 2009 στο Mad Radio. Στο εμπορικό κομμάτι ξεκίνησα, στο διαφημιστικό, και λόγω του χαρακτήρα μου, που ήμουνα λίγο έντονος κι έκανα πλάκα, οδηγήθηκα στο ραδιόφωνο. Τότε ήταν ο Δημήτρης Ουγγαρέζος και ο Σταμάτης και δυο βδομάδες τους παρατηρούσα, γιατί δεν τους προλάβαινα στην ταχύτητα. Θυμάμαι χαρακτηριστικά μού είχε πει ο Δημήτρης ότι είχε πάει στον τότε διευθυντή προγράμματος να του πει ότι "το παιδί δεν κάνει ρε παιδί μου, ας φύγει". Έκανα ένα κλικ και μου λέει ''ρε φίλε βγες μπροστά''. Και ξεκίνησα εκεί".
Η αγάπη για το ραδιόφωνο από τα μαθητικά χρόνια
Ο Νικόλας Ράπτης εξήγησε πως η επιθυμία του να ασχοληθεί με το ραδιόφωνο δεν προέκυψε τυχαία. Αντίθετα, πρόκειται για ένα μέσο που τον συνόδευε από μικρή ηλικία και με το οποίο είχε αναπτύξει ιδιαίτερο δέσιμο. Όπως είπε, μεγάλωσε ακούγοντας ραδιόφωνο και περνούσε αμέτρητες ώρες διαβάζοντας με αυτό να παίζει στο βάθος.
"Ήθελα πολύ να κάνω ραδιόφωνο, γιατί διάβαζα με ραδιόφωνο, είμαι παιδί του ραδιοφώνου. Μπορεί κάποιος που μας βλέπει τώρα νεότερος να μην το καταλαβαίνει, αλλά έλεγα και προχθές στους ''Άχαστους'' που τα λέγαμε με τον Τσουβέλα, που κάνει κι αυτός πολλά χρόνια ραδιόφωνο, ότι εμείς δεν είχαμε παραστάσεις των ανθρώπων που κάναν ραδιόφωνο. Δεν ξέραμε ποιοι είναι, φανταζόμασταν", πρόσθεσε.
Αναφερόμενος στις διαφορές ανάμεσα στο τότε και το σήμερα, σημείωσε ότι οι ακροατές δεν είχαν εύκολη πρόσβαση σε εικόνες ή πληροφορίες για τους παραγωγούς, με αποτέλεσμα να δημιουργούν μόνοι τους μια εικόνα για αυτούς μέσα από τη φωνή τους. Αυτό, όπως τόνισε, αποτελούσε μέρος της γοητείας του μέσου.
Μάλιστα, αποκάλυψε ότι συνήθιζε να ηχογραφεί αγαπημένες ραδιοφωνικές εκπομπές σε κασέτες, ώστε να τις ακούει ξανά αργότερα.
"Όλοι φανταζόμασταν τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς, δεν γκούγκλαρες μία ''πώς είναι;''. Οπότε αυτός ήταν ο ρομαντισμός του ραδιοφώνου, εγώ διάβαζα με ραδιόφωνο. Έγραφα τις εκπομπές του Galaxy FM, Ράδιο Άμφισσα και διάβαζα. Οπότε, το ραδιόφωνο ήταν ένα πολύ μικρόβιο στο αίμα μου, ήθελα να το κάνω, και τα κατάφερα", κατέληξε.
Δείτε το βίντεο: