Τον θάνατο του διακεκριμένου δημοσιογράφου Δημήτρη Γκιώνη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026, σε ηλικία 87 ετών, ανακοίνωσε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ.
Ο Δημήτρης Γκιώνης ήταν στενός φίλος του Γιώργου και της Άννας Νταλάρα και ο άνθρωπος που τους πάντρεψε. Ο κορυφαίος ερμηνευτής Γιώργος Νταλάρας αποχαίρετησε τον καλό του φίλο με μία συγκινητική ανάρτηση στο Instagram, εκφράζοντας τη θλίψη του, αλλά και της συζύγου του, Άννας και της κόρης τους Γεωργιάννας.
"Ο Δημήτρης Γκιώνης πάνω από όλα ήταν ένας βαθιά δημοκρατικός και δίκαιος άνθρωπος. Σε όλη του τη ζωή. Τι άλλο να πω τώρα εγώ, Δημήτρη; Τα είπαν όλα οι άξιοι μαθητές σου που πενθούν σήμερα τον δάσκαλό τους.
Μίλησαν για όλα. Τις γνώσεις σου, τα κείμενα σου, τις συνεντεύξεις σου, τα βιβλία σου. Μίλησαν για το ήθος και την εντιμότητά σου, την βαθιά γνώση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, την αυστηρότητά σου και το χιούμορ σου.
Είμαστε φίλοι μισό αιώνα. Μας πάντρεψες με την Άννα. Απενεχοποίησες, όπως έλεγες, την λέξη κουμπάρος γιατί ο γάμος φτούρησε.
Ζήσαμε μαζί πολλά και μας ένωσαν άλλα τόσα. Ταξίδια, εκδρομές, φίλοι, συζητήσεις ατέλειωτες νύχτα μέρα.
Από την Μόσχα στη Δημητσάνα, από την Αβάνα στη Σύρο, από την Γερμανία στο Μόντρεαλ, από την Κύπρο στην Αυστραλία.
Με τον Μίκη, με την Μελίνα, τον Τσαρούχη, τον Γαβρά, τον Βασιλικό, τον Ελευθερίου, τον Λάγιο, με την Άννα και την Γιωργιάννα που από μωρό παιδί σε ξεχώριζε κι αναζητούσε στις παρέες τον παππού Μήτσο και χωνόταν στην αγκαλιά σου. Αυτή την εικόνα σου θα κρατάω πάντα.
Ευθυτενής και λεπτός, με φινέτσα, σπάνιο χιούμορ, λίγα λόγια με ουσία στα γραπτά σου, τίποτα περιττό, σε όλα πετσί και κόκκαλο!
Αχ βρε Δημήτρη! Μου σπάραξες την καρδιά.
Μαρία, Ιάσονα, σας αγκαλιάζω με αγάπη.
Ο Δημήτρης Γκιώνης γεννήθηκε στη Δημητσάνα Αρκαδίας, το 1939. Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1964 ως συντάκτης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών σελίδων στην εφημερίδα "Δημοκρατική Αλλαγή". Από το 1967 έως το 1973, λόγω της δικτατορίας, έζησε στη Γαλλία και τον Καναδά, όπου αρθρογραφούσε σε ελληνόγλωσσα έντυπα.
Το 1974 εργάζεται στην "Αυγή", ενώ από το 1975 συνέχισε στην "Ελευθεροτυπία" έως το κλείσιμο της εφημερίδας. Το 2012 αρχίζει η συνεργασία του με την "Εφημερίδα των Συντακτών".
Από το 1976 έως το 1983 εργάστηκε στο ρεπορτάζ της τηλεοπτικής εκπομπής "Παρασκήνιο", ενώ κάλυψε δημοσιογραφικά από το 1975 έως και το 1978 τις δίκες των χουντικών βασανιστών και του Πολυτεχνείου. Τέλος, υπήρξε συνεκδότης του περιοδικού "Τετράδιο".
Παράλληλα με τη δημοσιογραφία, ο Δημήτρης Γκιώνης έχει δημοσιεύσει πλήθος αφηγημάτων. Ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής: "Τώρα θα δεις….", "Το περίπτερο", "Έτσι κι αλλιώς", "Και μετά τι έγινε", "Οι μεγάλες αποδράσεις" κ.α.
Το αξιοσημείωτο της 50χρονης καριέρας του είναι οι περισσότερες από 1.000 συνεντεύξεις που πήρε από τους σημαντικότερους ανθρώπους της Τέχνης και των Γραμμάτων. Κατάφερε έτσι και να συνομιλήσει με όλα τα "ιερά τέρατα" που βρίσκονταν στη ζωή από τη δεκαετία του 60 κι έπειτα.
Μετά τη συνταξιοδότησή του, ο Δημήτρης Γκιώνης, συστηματικά, και έως και τις πρόσφατες αρχαιρεσίες, ασχολήθηκε με το έργο του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ.
Υπήρξε ένας ακάματος εργάτης για το Μορφωτικό Ίδρυμα, καθώς σύμφωνα με την Ένωση οργάνωσε με πενιχρά μέσα πλήθος εκδηλώσεων, "χωρίς ποτέ να προβάλει τον εαυτό του. Αντίθετα, υπήρξε παράδειγμα αφοσίωσης, σεμνότητας και απαράμιλλου ήθους".
Ο εκλιπών αφήνει ως παρακαταθήκη στους δεκάδες νεότερους συναδέλφους του, τους οποίους μύησε στο επάγγελμα, τη στάση ζωής ζωής του.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ αναφέρει καταληκτικά στην ανακοίνωσή του ότι συλλυπείται τη σύζυγό του Μαρία και τον λατρεμένο του γιο Ιάσωνα και αποχαιρετά τον εκλεκτό συνάδελφο, που διέγραψε μια μοναδική διαδρομή στην ελληνική δημοσιογραφία.
Τα στοιχεία της κηδείας του Δημήτρη Γκιώνη θα γίνουν γνωστά με νεότερη ανακοίνωση.