Βαρβαρότητα στο όνομα της φιλοζωίας. Η καταδικαστέα απόφαση της Τουρκίας για την εξάλειψη των αδέσποτων σκυλιών

Η πρόσφατη απόφαση της Τουρκικής κυβέρνησης να προχωρήσει με την ψήφιση ενός νόμου που – υπό συγκεκριμένες συνθήκες – επιτρέπει τη θανάτωση των

αδέσποτων σκυλιών, αποτελεί μια πράξη βαρβαρότητας και ανηθικότητας, που καταδικάζεται από πλήθος φιλοζωικών οργανώσεων και πολιτών ανά τον κόσμο.

Η απόφαση αυτή έρχεται κουβαλώντας μία σειρά από δικαιολογίες με ισχυρότερες αυτή του φόβου της εξάπλωσης ασθενειών και της ασφάλειας στον δρόμο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως κατά τη διάρκεια της συζήτησης αυτού του νόμου στη γείτονα χώρα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έδειχναν μητέρες και παιδιά που είχαν στο παρελθόν τραυματιστεί από επιθέσεις σκύλων… προφανώς για να αμβλύνουν τις εντυπώσεις μίας εντελώς λανθασμένης και αποτρόπαιας απόφασης.

Στην ουσία πρόκειται για αδυναμία των αρχών να υιοθετήσουν πιο ανθρώπινες και βιώσιμες λύσεις για το ζήτημα των αδέσποτων ζώων. Αντί να καταφεύγουν σε τέτοιες ακρότητες, θα έπρεπε να επικεντρωθούν σε λύσεις όπως η στείρωση, η υιοθεσία, η ενημέρωση, η εκπαίδευση και η ευαισθητοποίηση του κοινού... αν και όπως δήλωσαν

οι υπεύθυνοι του νομοσχεδίου, το δοκίμασαν στο παρελθόν και αυτές οι πρακτικές δεν δούλεψαν και δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες που υπάρχουν σήμερα.

Ο παραλογισμός του νομοσχεδίου

Τί ακριβώς όμως λέει το νομοσχέδιο. Με λίγα λόγια, οι δήμοι είναι υποχρεωμένοι να απομακρύνουν τους αδέσποτους σκύλους από τους δρόμους και να τους κρατούν σε

καταφύγια μέχρι να υιοθετηθούν. Σκυλιά που θεωρούνται "επιθετικά" ή που πάσχουν από "μη θεραπεύσιμες" ασθένειες – ενδεχομένως και σκυλιά που δεν

υιοθετούνται σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα - θα θανατώνονται. Από μόνοι τους αυτοί οι ισχυρισμοί εγείρουν πολλά θέματα διαφάνειας. Αν κάποιος επίσης αναλογιστεί πως στην Τουρκία σήμερα υπάρχουν περίπου 320 καταφύγια

ζώων και υπολογίζεται πως μπορούν να φιλοξενήσουν περίπου 100.000 σκύλους, και οι αδέσποτοι σκύλοι στους δρόμους και τις αγροτικές περιοχές είναι περίπου 4

εκατομμύρια, τότε το πρόβλημα γίνεται πολύ σοβαρό. Δίκαια αναρωτιέται ο κοινός νους, πώς είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί ένα τέτοιο νομοσχέδιο όταν δεν υπάρχουν

καν οι βασικές υποδομές να το υποστηρίξουν. Και ποιος θα είναι αυτός που θα πιστοποιεί πως το κάθε ζώο που θα ελέγχεται έχει "πρόβλημα";…

Πολλοί ισχυρίζονται πως στις πλάτες των ζώων παίζονται και άλλα παιχνίδια όπως πολιτικές σκοπιμότητες. Θεωρούν ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί το ζήτημα για να

πλήξει τις αντιπολιτευόμενες δημοτικές αρχές, επιβάλλοντας ποινές σε όσους δεν τηρούν τους κανόνες. Το γεγονός είναι πως το μάρμαρο το πληρώνουν τα αδέσποτα ζώα, που σε τελική ανάλυση είναι τα μόνα που δεν φταίνε.

Η "νομοταγής" Ελλάδα

Σ πολύ κόσμο εντός των τειχών, η απόφαση αυτή στην Τουρκία ήχησε ιδιαίτερα θετικά σε αναζήτηση εκείνων των διαχωριστικών στοιχείων που αναδεικνύουν τη πολιτιστική μας υπεροχή, αναδεικνύοντας την πεφωτισμένη Δύση σε αντιδιαστολή με τη "βάρβαρη" Ανατολή. Στη χώρα μας όλα τα ζώα, ως μέρος του φυσικού περιβάλλοντος, χρειάζονται αυξημένη προστασία, όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα. Από το 1981 έχει θεσπιστεί νόμος για την προστασία των ζώων, που απαιτεί από τους ιδιοκτήτες να τα φροντίζουν σωστά. Η κακοποίηση, ο βασανισμός και η θανάτωσή τους τιμωρούνται ποινικά.

Από τότε, η Ελλάδα έχει επικυρώσει διεθνείς συμβάσεις και έχει ενσωματώσει ευρωπαϊκές οδηγίες, εστιάζοντας στην ηθική υποχρέωση να σεβόμαστε και να προστατεύουμε τα ζώα. Σήμερα, με νέο νόμο, δίνεται έμφαση στη μείωση των αδέσποτων ζώων μέσω υιοθεσιών και στη διαχείρισή τους, προστατεύοντας κάθε ζώο ως ξεχωριστή οντότητα.

Βέβαια η αλήθεια είναι πως ο τεράστιος αριθμός αδέσποτων ζώων στις πόλεις μας και την ελληνική περιφέρεια καθώς και τα συνεχή περιστατικά "καθαρισμού" ολόκληρων περιοχών από αυτόκλητους σωτήρες, συνιστούν ομολογία αποτυχίας για τον αποτελεσματικό περιορισμό της αύξησης των αδέσποτων. Επιπλέον οι πολλαπλές καταγγελίες σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσής τους στα δημοτικά καταφύγια, παρά τα δημόσια κονδύλια που έχουν δαπανηθεί για τη κατασκευή τους, αλλά και οι πρόσφατες (βιντεοσκοπημένες μάλιστα) προτάσεις από τους καθ’ ύλην αρμόδιους για αντιμετώπιση του υπερπληθυσμού των αδέσποτων σε Δήμους της Βόρειας Ελλάδας με τη χρήση απαγορευμένων εντομοκτόνων και μαζικές ευθανασίες, δήθεν ακολουθώντας τα πρότυπα "προηγμένων" κρατών, ρίχνουν σκιές στο αφήγημα περί προστασίας των ελάχιστων κανόνων ευζωίας τους.

Στη θεωρία και στην κριτική κλίνουμε Δυτικά, στην πράξη όμως τα στοιχεία δείχνουν προς Ανατολή.

Η λογική και ηθική διάσταση

Η λύση της μαζικής και συντονισμένης συσσώρευσης αδέσποτων σε καταφύγια, με σκοπό τον "καθαρισμό" πόλεων και χωριών δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική,

όταν δεν έχει λυθεί πρώτα το θέμα της ανεξέλεγκτης αναπαραγωγής τους. Η μαζική τους εξόντωση είναι και παράνομη και ανήθικη, οποιαδήποτε δικαιολογία κι αν

χρησιμοποιηθεί. Η μόνη βιώσιμη λύση για την αντιμετώπιση του υπερπληθυσμού των αδέσποτων είναι η συστηματική καταγραφή και στείρωση όλων των ζώων – δεσποζόμενων και αδέσποτων-, η αντιμετώπιση της ανεξέλεγκτης αναπαραγωγής, η εκπαίδευση και η ενημέρωση για την υπεύθυνη κηδεμονία.

Αυτό το νομοσχέδιο που ψήφισε η Τουρκία, δεν αντανακλά μόνο μια κρίση δικαιωμάτων των ζώων, αλλά και μια κοινωνική κρίση ανθρωπιστικών αξιών.

Είναι απίστευτο και απογοητευτικό το γεγονός ότι σε μια εποχή όπου η ηθική πρόοδος και η προστασία όλων των ζωντανών όντων πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα, η Τουρκική κυβέρνηση επιλέγει να τα αγνοεί.

Η σιωπή μας σε αυτό το θέμα είναι συνενοχή. Πρέπει να αντισταθούμε σε τέτοιες βάρβαρες πρακτικές. Μόνο τότε θα μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αποτινάξαμε τη "βαρβαρότητα" απ’ όπου και αν προέρχεται.

Συντακτική ομάδα A promise to Animals

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr