BMC Genomics: Η σημασία της δομής της χρωματίνης στην εξέλιξη της κοινωνικής συμπεριφοράς των σκύλων

Μια νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο BMC Genomics, διερευνά τη σημασία της δομής της χρωματίνης στην εξέλιξη της κοινωνικής συμπεριφοράς των σκύλων.

Η χρωματίνη αποτελείται από νουκλεοπρωτεΐδια, δηλαδή ετεροπρωτεΐνες πλούσιες σε θυμονουκλεϊκό οξύ (που προέρχεται από τέσσερα νουκλεοτίδια έκαστο των οποίων περιέχει ένα μόριο φωσφορικού οξέος, ενωμένο με ένα σάκχαρο και μία πρωτεϊνική βάση: γουανίνη, ή αδενίνη, ή θυμίνη, ή κυτοσίνη). Το όνομά της οφείλεται από το γεγονός ότι χρωματίζεται εύκολα από τις χρωστικές ουσίες.

Γενικά είναι μία νουκλεοπρωτεΐνη που συνίσταται από DNA, από μικρή ποσότητα RNA και από πρωτεΐνες σε ποσοστό που ξεπερνά το 50% του βάρους της. Η χρωματίνη στις διάφορες φάσεις της ζωής του κυττάρου παρουσιάζεται και με διαφορετική μορφή. Όταν το κύτταρο δεν είναι στη φάση της διαίρεσης του, η χρωματίνη παρουσιάζεται με τη μορφή ενός πλέγματος, που λέγεται δίκτυο χρωματίνης. Το δίκτυο αυτό αποτελείται από μεμονωμένες ίνες και από κοκκία. Καθεμιά από τις ίνες αυτές είναι το αποτέλεσμα μιας πολύπλοκης περιέλιξης του μορίου του DNA γύρω από τις πρωτεΐνες, οι οποίες μετέχουν στη δομή της χρωματίνης. Όταν το κύτταρο διαιρείται, η χρωματίνη συμπυκνώνεται και παίρνει τελικά τη μορφή δομών, που ονομάζονται χρωμοσώματα.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τόσο η γραμμική αλληλουχία του DNA όσο και η τρισδιάστατη διαμόρφωσή του σχετίζονται με τη φιλική συμπεριφορά που αναπτύχθηκε κατά την εξημέρωση των σκύλων. Τα συμπεράσματα αυτά παρέχουν νέες γνώσεις σχετικά με τους μοριακούς μηχανισμούς που καθορίζουν τα κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Η μελέτη επικεντρώνεται στο γονίδιο GTF2I, το οποίο έχει συνδεθεί με το σύνδρομο Williams-Beuren (WB) στους ανθρώπους, μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από υπερκοινωνικότητα και φιλικότητα. Το 2017, η Δρ. Bridgett vonHoldt και η ομάδα της στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον ανακάλυψαν ότι οι παραλλαγές στο γονίδιο αυτό παίζουν ρόλο στη φιλική συμπεριφορά των σκύλων, ως αποτέλεσμα της εξημέρωσής τους. Η τρέχουσα μελέτη εστιάζει στο πώς οι παραλλαγές στο γονίδιο GTF2I επηρεάζουν την τρισδιάστατη δομή του DNA και τη γονιδιακή λειτουργία.

Οι ερευνητές ανέλυσαν εγκεφαλικό ιστό από σκύλους, εξετάζοντας τις αρχαίες και σύγχρονες παραλλαγές του γονιδίου GTF2I και πώς αυτές επηρεάζουν το σχήμα του βρόχου χρωματίνης. Διαπίστωσαν ότι οι αρχαίες παραλλαγές, που σχετίζονται με τους λύκους, επηρεάζουν τη δομή της χρωματίνης διαφορετικά από τις πιο σύγχρονες παραλλαγές στους σκύλους. Ειδικά, οι εισαγωγές ρετροτρανσποζονίου, κινητών στοιχείων του DNA, φαίνεται να διατηρούνται στους λύκους αλλά όχι στους σκύλους, οδηγώντας σε διαφοροποιήσεις στη γονιδιακή έκφραση που μπορεί να εξηγούν τις διαφορές στη συμπεριφορά μεταξύ των δύο ειδών.

Η μελέτη επισημαίνει τη σημασία όχι μόνο της γονιδιωματικής αλληλουχίας αλλά και της τρισδιάστατης δομής του DNA στην εξέλιξη της συμπεριφοράς, υποδεικνύοντας πιθανή μοριακή σύγκλιση μεταξύ της υπερκοινωνικής συμπεριφοράς των σκύλων και του συνδρόμου Williams-Beuren στους ανθρώπους.

ΠΗΓΗ Diagnovet.gr

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr