"Αντίο Αρούλη, αντίο αγάπη μου", γράφει σε ανάρτησή της η Ελενα Ακρίτα αποχαιρετώντας τον σκυλάκο της οικογένειας.
Την ανάρτησή της για την απώλειά του, συνόδευσε με πλήθος φωτογραφιών από στιγμές της καθημερινότητας της οικογένειας με τον Αρούλη.
Το πένθος για ένα κατοικίδιο χρειάζεται περισσότερο σεβασμό.
Το μεγαλύτερο δώρο που μας χαρίζουν τα ζώα είναι ότι μας κάνουν ευτυχισμένους, αλλά, παρόλο που είναι τόσο ευεργετικά, η έλλειψη αναγνώρισής τους είναι οδυνηρά εμφανής τη στιγμή του θανάτου τους.
Υπάρχουν πένθη που γεννούν αυτόματα συμπόνια, υπάρχουν και άλλα που τραβούν ειρωνικά σχόλια: "…κοίτα, στεναχωριέται για ένα σκύλο μια γάτα".
Δεν υπάρχει σχόλιο πιο κακόβουλο και βάναυσο, αν αναλογιστεί κανείς τη σχέση που δημιουργείται μεταξύ του ζώου και του ανθρώπου.
Οταν χάνεις το κατοικίδιό σου βιώνεις βαθύ πένθος και το πένθος αυτό πρέπει να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα, διότι είναι μια προσωπική δοκιμασία μακρόχρονη και οδυνηρή.
Η απώλεια ενός ζώου μπορεί να αποδειχτεί ακόμη και πιο βαριά από άλλα πένθη για έναν άνθρωπο.
Τα ζώα ότι έχουν είμαστε εμείς και σε κάποιες περιπτώσεις ότι έχουμε εμείς είναι εκείνα.