Την κριτική που δέχεται η Μαρία Καρυστιανού για τις δημόσιες τοποθετήσεις της σχετικά με τις αμβλώσεις επιχείρησε να αντικρούσει ο συνήγορός της, Στέλιος Σούρλας, διερωτώμενος "γιατί θεωρείται ακραία μία θέση η οποία είναι δικαίωμά της να την εκφράσει;".
Ο κ. Σούρλας, μιλώντας στο ONE και απαντώντας σε σχετική ερώτηση, είπε "ό,τι χειρότερο είναι η δολοφονία ενός αγέννητου παιδιού και όχι το να φέρει στον κόσμο μία γυναίκα ένα παιδί το οποίο ενδεχομένως να μην το ήθελε αρχικά". Συνεχίζοντας σημείωσε ότι "από την στιγμή που έχουν συλλάβει και έχουν προχωρήσει σε εγκυμοσύνη, δεν είναι το τι θέλουμε εμείς, αλλά έχει προχωρήσει η φύση".
Στο πλαίσιο της συζήτησης, ο κ. Σούρλας τόνισε πως από το 1986, οπότε και επετράπησαν οι αμβλώσεις στη χώρα, οι συνθήκες και τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά σήμερα. "Τι είπε η κυρία Καρυστιανού, πως με τα δεδομένα που υφίστανται σήμερα, κατά πόσο θα πρέπει να υπάρχει το δικαίωμα αυτό. Και υπάρχει μία στάθμιση δικαιωμάτων. Τα δικαιώματα της γυναίκας υπερτερούν αυτών ενός αγέννητου παιδιού;".
Στη συνέχεια, είπε πως κατά την άμβλωση "ένα βρέφος δολοφονείται με έναν φρικτό τρόπο. Αν παρακολουθήσει κάποιος μία έκτρωση, είναι μία φρικτή δολοφονία ενός ανθρώπου που δεν μπορεί να αμυνθεί". Στο ίδιο πλαίσιο αναρωτήθηκε "γιατί να διχάζει κάτι το οποίο τίθεται σε δημοκρατικό διάλογο;".
Σε άλλο σημείο της συζήτησης ο κ. Σούρλας είπε ότι η Δημοκρατία δεν έχει διλήμματα. "Γιατί όχι" αναρωτήθηκε σε ερώτηση για το αν θα πρέπει κάθε χρόνο να κάνουμε δημοψηφίσματα για τη μοναρχία, και συνέχισε πως αυτό σημαίνει άμεση Δημοκρατία.
Τι είπε η Καρυστιανού
Υπενθυμίζεται ότι η πρώην πρόεδρος του Συλλόγου των συγγενών των θυμάτων στα Τέμπη κληθείσα να απαντήσει για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και τις αμβλώσεις, αρχικά δήλωσε -βγάζοντας εκτός το κομμάτι της θρησκείας- ότι "η πολιτεία οφείλει να δημιουργεί μια κοινωνία στην οποία όλοι θα αισθάνονται καλά" ωστόσο, στη συνέχεια μίλησε μεν για το δικαίωμα των γυναικών στο σώμα τους αλλά αναφέρθηκε και στο "δικαίωμα του εμβρύου".
Η ίδια δηλώνει διχασμένη αναφορικά με τη σύγκρουση των δύο παραπάνω "δικαιωμάτων", ενώ έκανε λόγο για ηθικά ζητήματα τα οποία μπορεί να είναι και θέματα "δημόσιας διαβούλευσης".
Παράλληλα, η Μ. Καρυστιανού επεσήμανε χαρακτηριστικά ότι "μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει βεβαίως για το σώμα της. Το θέμα είναι ότι στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει και ένα άλλο ηθικό θέμα. Δεν έχει σημασία τι λέω εγώ ή τι πιστεύετε εσείς. Στη δημόσια διαβούλευση η πλειοψηφία, οι περισσότεροι, θα έχουν καλύτερη άποψη και γνώμη και θα είναι πιο δημοκρατικό. Μιλάμε για μια ζωή που μόλις γεννάται. Η επιστήμη μου με έχει βάλει σε θέση να φροντίζω τη ζωή που έχει δημιουργηθεί, δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω. Κατανοώ πλήρως και το δικαίωμα της γυναίκας, αν θέλει την τεκνοποίηση ή όχι".
Η κ. Καρυστιανού σημείωσε ακόμα ότι "τη στιγμή που ξεκινάει από τους τρεις μήνες να χτυπάει η καρδιά ενός παιδιού, θεωρείται μια ζωή που έχει δημιουργηθεί", ενώ πρόσθεσε- απαντώντας για τη νομιμότητα των αμβλώσεων- ότι είναι νόμιμες και ότι η ίδια μιλά για το "ηθικό" ζήτημα. Και αναφέρθηκε και στη διαβούλευση: "Θέματα τα οποία μπορεί να αφορούν το πώς θέλει να λειτουργεί η κοινωνία μας, μπορεί να λύνονται με διαβουλεύσεις. Όχι το συγκεκριμένο, γενικότερα".