Η Μιλένα Αποστολάκη στο TheTOC: Η επιστροφή στην πολιτική, τα σκληρά χρόνια των μνημονίων και το μότο "ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια"

Η Μιλένα Αποστολάκη είναι μια πολιτικός με ένα δυνατό βιογραφικό και μια πλούσια εμπειρία και σε υπουργικούς θώκους τα χρόνια που το ΠΑΣΟΚ ήταν ισχυρή κυβέρνηση.

Διαφώνησε με την προκήρυξη του δημοψηφίσματος από το κόμμα της το 2011 και μετά το 2012 ασχολήθηκε με την δικηγορία. Σήμερα επιστρέφει και πάλι στην πρώτη γραμμή της πολιτικής ως υποψήφια του ΠΑΣΟΚ στο βόρειο τομέα.

Την συνάντησα στο καφέ του Βυζαντινού μουσείου για να συζητήσουμε για το παρόν και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ αλλά και για το τι έχει αλλάξει στην πολιτική και στην επικοινωνία σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα που ήταν ενεργή πολιτικός.

Διαβάστε Επίσης

Μιλένα Αποστολάκη για Γεωργούλη: Η διαρροή των στοιχείων συνιστά απόπειρα ενοχοποίησης του θύματος

Για χρόνια στην πολιτική, για κάποιο διάστημα εκτός και τώρα ξανά επιστροφή. Καλύτερα εντός ή εκτός πολιτικής τελικά;

"Νομίζω ότι το κρίσιμο είναι να είσαι συνειδητοποιημένος και ισορροπημένος εντός ή εκτός. Θεωρώ προνόμιο το γεγονός ότι όταν είμαι στην πολιτική είμαι με επαγγελματισμό αλλά δεν είμαι κατ' επάγγελμα πολιτικός. Όταν η χώρα χρεοκόπησε και η παράταξή μου κατέρρευσε δεν αναζήτησα διόδους εξασφάλισης του βιοπορισμού μου μέσω της πολιτικής. Κάτι τέτοιο θα επιβεβαίωνε το αρνητικό στερεότυπο ότι οι πολιτικοί είναι ανεπάγγελτοι. Έτσι επέστρεψα στο επάγγελμά μου. Τα πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα γιατί όταν είσαι αποκομμένος 15 χρόνια από το ελεύθερο επάγγελμα του δικηγόρου ξαναγυρνάς πίσω όχι από το μηδέν αλλά από το μείον”.

Όμως στην κρίσιμη περίοδο του δημοψηφίσματος του 2015 επανήλθες με δημόσιες τοποθετήσεις.

"Ναι για δύο χρόνια μετά την αποχώρησή μου έμεινα σιωπηλή όμως το 2015 αισθάνθηκα ότι έπρεπε να πάρω θέση δημοσίως, ήταν χρέος μου όταν αισθάνθηκα ότι παίζεται στα ζάρια ο προσανατολισμός της χώρας, η ευρωπαϊκή της υπόσταση και προοπτική. Τότε αισθάνθηκα ότι είναι χρέος μου να πάρω θέση, να βγω μπροστά, να αρθρογραφήσω, να μιλήσω".

Πόσο εύκολο είναι ένας πολιτικός να πάρει έστω και προσωρινά διαζύγιο από το αξίωμα του βουλευτή, του υπουργού, από τα όποια προνόμια έχουν τέτοιες θέσεις;

"Εξαρτάται από το πόσο ο καθένας είναι γειωμένος και προσγειωμένος και πόσες άλλες αναφορές έχει στη ζωή του. Αν είναι μoνοθεματικός στη ζωή του, δηλαδή αν δεν έχεις άλλες άγκυρες και αναφορές φαντάζομαι ότι πρέπει να είναι πάρα πολύ οδυνηρό γιατί αδειάζεις εντελώς. Εγώ ευτυχώς δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία”.

Υπάρχει ένα κομμάτι ψηφοφόρων κυρίως νέοι άνθρωποι που ανακαλύπτουν τώρα την Μιλένα Αποστολάκη για πρώτη φορά ως πολιτικό. Ομως έχεις ένα πολιτικό παρελθόν. Τι θα κρατούσες ως σημαντικές στιγμές της πορείας σου;

"Θα κρατούσα πάρα πολύ το ξεκίνημά μου, μια συγκινητική συνάντηση με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, χωρίς να διαθέτω κανένα από τα μέχρι τότε θεωρούμενα ως προαπαιτούμενα. Δεν ήμουν γόνος πολιτικής οικογένειας, δεν ήμουν αναγνωρίσιμη, δεν ήμουν διορισμένο κομματικό στέλεχος. Θα κρατούσα επίσης την πρώτη μου συμμετοχή στο υπουργικό συμβούλιο που συνέπεσε με μια καθοριστική συγκυρία για τη χώρα, την μετάβαση στο ευρώ.

Ήμουν υφυπουργός Ανάπτυξης και είχα να αντιμετωπίσω σοβαρά ζητήματα που αφορούσαν στην αλλαγή του νομίσματος. Θα κρατούσα το πέρασμα μου από το εκτελεστικό γραφείο του ΠΑΣΟΚ διότι μου έδωσε την ευκαιρία να αναπτύξω βαθείς δεσμούς με την ανθρωπογεωγραφία της παράταξης σε ολόκληρη τη χώρα. Θεωρώ σημαντικό μου σταθμό την νομοθετική μου πρωτοβουλία ως υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης για τα ζώα συντροφιάς και τα αδέσποτα. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι από αυτή την μεγάλη κοινότητα που με συναντάνε στο δρόμο και μου το αναφέρουν. Είχε γίνει μια σημαντική αρχή τότε σε χρόνια που δεν υπήρχε η ευαισθητοποίηση που υπάρχει σήμερα. Ήταν κάτι που το πίστευα πολύ και είχε απαντήσει σε χρόνια αιτήματα της ζωοφιλικής κοινότητας και της κοινωνίας των πολιτών. Αυστηροποιήσαμε μεταξύ άλλων τις ποινές που μέχρι τότε ήταν διοικητικά μόνο πρόστιμα για την κακοποίηση των ζώων. Τότε κάποιοι το θεώρησαν αχρείαστο και ίσως υπερβολικό. Δυστυχώς η σημερινή πραγματικότητα επιβεβαιώνει την αναγκαιότητα αυτής μου της πρωτοβουλίας.

Από τα χρόνια των μνημονίων και την σκληρή διαχείριση της πολιτικής πραγματικότητας τι σου έχει μείνει;

"Η τυφλότητα και ο φανατισμός που οδήγησε τότε πολλούς συμπολίτες μας στο μίσος και την εχθροπάθεια. Για όσους το νιώσαμε αυτό ήταν πρωτόγνωρο, σχεδόν εμφυλιοπολεμικό.

Βίωσες στιγμές αγριότητας, στιγμές που σε φόβισαν, που είπες ότι μπορεί να είμαστε μπροστά και σε έναν νέο εμφύλιο;

Βίωσα την τυφλότητα. Καταλάβαινα την αγανάκτηση και τον θυμό.Όλοι δοκιμαστήκαμε. Δεν υπήρξε μια οικογένεια που δεν δοκιμάστηκε εκτός από την ελίτ της χώρας. Άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους, έχασαν τα σπίτια τους, αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν, αναγκάστηκαν να αλλάξουν στα παιδιά τους σχολεία. Οι βεβαιότητες σαρώθηκαν. Αντιλαμβανόμουν την αίσθηση της απόγνωσης όταν οι κόποι μιας ζωής χάνονται. Και αυτό είναι κάτι που οργίζει, τυφλώνει και στερεί τη δυνατότητα της νηφάλιας κρίσης. Έτσι αναζητάς έναν εχθρό να τον στοχοποιήσεις και να εκδηλώσεις απέναντι του το πάθος και το μίσος. Όταν μάλιστα σε αυτό σε ωθεί και ο ανεύθυνος δημαγωγικός και λαϊκιστικός λόγος δυνάμεων που αντιμετώπισαν την κρίση ως ευκαιρία για κομματικά οφέλη, τότε το αποτέλεσμα είναι ο διχασμός και η δαιμονοποίηση των άλλων. Αυτό είναι επικίνδυνο γιατί μπορεί να διαποτίσει την κοινωνία και να γυρίσει μια χώρα χρόνια πίσω. Όμως έχω την αίσθηση σήμερα μετά από δέκα και πλέον χρόνια ότι είμαστε όλοι πιο σοφοί, πιο ώριμοι και τα μυωπικά γυαλιά βγήκαν από τα μάτια των ανθρώπων”.

Τα χρόνια της απόστασης, της ιδιώτευσης πως πέρασαν;

"Με πολύ προσπάθεια στον επαγγελματικό τομέα και πολύ ενδοσκόπηση τα πρώτα χρόνια. Είχα ανάγκη να ξανασκεφτώ σε σχέση με την τόσο κρίσιμη ιστορική συγκυρία που βίωσα. Αυτό με απασχόλησε για πάρα πολλά χρόνια.”

Κάνοντας αυτή την ενδοσκόπηση έφτασες κάποια στιγμή να βάλεις και τον εαυτό σου σε αυτούς που έκαναν λάθη ή κάποια πράγματα θα τα έκαναν αλλιώς;

"Ασφαλώς! Σε όλους μας αναλογεί ευθύνη. Στους πολιτικούς πολύ μεγαλύτερη από τους πολίτες. Ανάλογα όμως με τον ρόλο μας και την παρέμβασή μας. Παρότι υπήρξα ένα στέλεχος αναγνωρίσιμο και με μεγάλη αποδοχή από τους συμπολίτες μας, δεν είχα θέση ή ευθύνες στην κομματική επετηρίδα. Όταν κάποια στιγμή έκρινα ότι το ευρωπαϊκό κεκτημένο της χώρας τίθεται εν αμφιβολία τόλμησα να εκφράσω τη διαφωνία μου. Στην πολιτική οι ευθύνες είναι συλλογικές ακόμα και για αυτούς που κάποια στιγμή διατύπωσαν τη διαφωνία τους. Όλοι έχουμε ευθύνες είναι όμως επιμερισμένες, δεν είναι ίδιες. Είμαι ένας άνθρωπος που αγαπάει την ευθύνη γιατί έτσι μεγάλωσα από την οικογένειά μου.”

Όταν έφευγες από την πολιτική πίστευες ότι θα ερχόταν κάποια στιγμή που τα πράγματα θα καταλάγιαζαν κι εσύ θα μπορούσες ξανά να διεκδικήσεις την συμμετοχή σου στα κοινά;

"Το αν θα αποφάσιζα να ξαναεκτεθώ δεν το είχα συνδυάσει με το πότε θα τελειώσει η κρίση. Ασφαλώς και πίστευα ότι η χώρα θα ξαναστεκόταν στα πόδια της. Αυτό που θα πρέπει όμως να μας απασχολήσει είναι πώς το συλλογικό τραύμα που μας άφησε η κρίση δεν θα "αιμορραγήσει" ξανά. Το τραύμα υπάρχει, δεν επουλώθηκε ακόμα. Καθώς ζούμε σε εποχές που κρίσεις θα επαναλαμβάνονται και θα ανακυκλώνονται έχει πολύ μεγάλη σημασία το πώς η διαχείριση των κρίσεων θα γίνεται με ένα τέτοιο συλλογικό τρόπο που δεν θα επιτρέψει στην πρώτη και πάλι δοκιμασία να επωαστεί ο διχασμός και η εχθροπάθεια”.

Πότε μπήκε για πρώτη φορά στο μυαλό σου ότι ίσως είναι η ώρα να ξαναγυρίσω, να το ξαναπροσπαθήσω;

"Ο θάνατος της Φώφης Γεννηματά ήταν ένα πολύ μεγάλο σοκ. Συμπορευτήκαμε μαζί, ξεκινήσαμε μαζί. Ηταν κάτι που με συγκλόνισε καθώς έγινε με αυτόν τον τραγικό τρόπο. Λίγες μέρες πριν ήταν σε πλήρη δράση. Η Φώφη ήταν πάντα ένας παράγοντας ενότητας στο ΠΑΣΟΚ, είχες μια αίσθηση ότι η ύπαρξή της διασφαλίζει τη συνέχεια. Μετά από τον θάνατό της όλα σαν να ξεκινούσαν από την αρχή. Και αισθάνθηκα ότι υπάρχει ένα χρέος να συμβάλλω με όλες μου τις δυνάμεις και πάλι, ώστε αυτό το νέο ξεκίνημα να γεννήσει ελπίδα και να έχει επιτυχία.

Σήμερα θεωρώ ότι η επαναφορά του ΠΑΣΟΚ με όρους πλειοψηφικού ρεύματος είναι μια κοινωνική αναγκαιότητα. Εδώ λοιπόν βρίσκεται το κίνητρο της επιστροφής μου, να συμβάλλω σε αυτό”.

Τα χρόνια που το ΠΑΣΟΚ υποχωρούσε και συρρικνωνόταν πολλοί συνάδελφοι σου μπήκαν στον πειρασμό να πάνε στον ΣΥΡΙΖΑ ή στη Νέα Δημοκρατία. Το σκέφτηκες ποτέ να πας κι εσύ;

"Όχι. Πιστεύω αντίθετα ότι υπάρχουν πολιτικοί, ιδεολογικοί και κοινωνικοί όροι επιστροφής του ΠΑΣΟΚ και είμαι υποψήφια για να συμβάλλω σε αυτή την επιστροφή.Ένα ΠΑΣΟΚ που θα είναι και πάλι πλειοψηφική παράταξη”.

Το ναι στην πρόταση Ανδρουλάκη το είπες αμέσως ή ρώτησες πρώτα κάποιους δικούς ανθρώπους που εμπιστεύεσαι το αισθητήριο τους;

"Το είπα αφού πρώτα μίλησα με τον εαυτό μου. Μίλησα και με ένα πυρήνα φίλων κάνοντας αρκετά τηλεφωνήματα. Στην αρχή μίλησα με 20 ανθρώπους μετά με 40 και ούτω καθεξής. Με πολλούς από αυτούς είχα να μιλήσω πάνω από 10 χρόνια καθώς δεν συντηρούσα πολιτικό γραφείο όλα αυτά τα χρόνια. Είχα μόνο το δικηγορικό μου γραφείο που το συντηρούσα μόνη μου χωρίς συνεργάτες. Οι δυσκολίες όλης αυτής της περιόδου δεν μου επέτρεψαν να συντηρήσω όλο αυτό το δίκτυο της επικοινωνίας που είχα τα χρόνια που ήμουν βουλευτής. Σου θυμίζω ότι τότε ήμουν υποψήφια σε 42 δήμους στην Β' Αθηνών. Ήρθα σε επαφή λοιπόν με ανθρώπους που είχα να επικοινωνήσω χρόνια και είναι συγκινητικό το πόσο βαθιές είναι οι ρίζες αυτής της σχέσης. Αυτοί οι άνθρωποι είναι σήμερα δίπλα μου σαν να μην πέρασε μια μέρα”.

Πόσες μέρες σου πήρε για να πεις το ναι στον Νίκο Ανδρουλάκη;

"Όχι πολλές γιατί είμαι ένας άνθρωπος που παίρνει αποφάσεις μετά από επίπονη δοκιμασία αλλά όχι μακρά δοκιμασία”.

Επιστρέφοντας στην πολιτική την βρήκες όπως την άφησες; Εχει αλλάξει η πολιτική διαδικασία, η επαφή, η επικοινωνία, η γνώμη που έχει ο κόσμος πια για έναν υποψήφιο;

"Αυτό το οποίο έχω συνειδητοποιήσει όλο το προηγούμενο διάστημα και φοβάμαι ότι είναι κάτι διαρκώς επιδεινούμενο είναι η απαξίωση και η απόλυτη έλλειψη εμπιστοσύνης που έχει ένα κομμάτι πολιτών απέναντι στην πολιτική. Δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Ας δούμε τι συνέβη στην Αμερική με την εισβολή στο Καπιτώλιο και ας δούμε τους τέσσερις τελευταίους πρωθυπουργούς της Μεγάλης Βρετανίας που δυσκολευόμαστε να θυμηθούμε τα ονόματά τους. Είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο και έχει προφανείς αιτιολογίες.

Όμως παρόλα αυτά είμαι απόλυτα βέβαιη ότι οι λύσεις δίνονται μόνο μέσα από την πολιτική. Και βεβαίως δεν είμαστε όλοι ίδιοι.Υπάρχουν πολιτικοί που μπορούν να κάνουν τη διαφορά”.

Ποιο είναι το πιο αρνητικό στην πολιτική επικοινωνία αυτή την περίοδο που σε προβληματίζει;

"Βλέπω ότι η συνωμοσιολογία είναι κάτι που έχει χαρακτηριστικά επιδημίας και συνδέεται με την απόλυτη έλλειψη εμπιστοσύνης. Και φυσικά τα fake news”.

Μπορεί ένας πολιτικός να γλιτώσει σήμερα από τα fake news;

"Απέναντι σε αυτή τη μάστιγα με το δολοφονικό περιεχόμενο υπάρχουν αντιστάσεις που μπορεί κανείς να αναπτύξει. Το πρώτο είναι η βαθιά και ειλικρινής σχέση με τους πολίτες. Όσο πιο βαθιά είναι η σχέση αυτή τόσο περισσότερο αναπτύσσονται αντιστάσεις, επιφυλάξεις και ορθώνονται τείχη και αναχώματα. Πρέπει επίσης να μάχεσαι απέναντι σε αυτή τη φασίζουσα βιομηχανία. Δεν πρέπει να παραδίδεις τα όπλα, πρέπει να διαψεύδεις και να απαντάς στους ανώνυμους στρατούς με τη δύναμη της αλήθειας και με το ορθωμένο σου ανάστημα”.

Όταν έφυγες από την πολιτική τα social media δεν έπαιζαν τόσο ρόλο. Τώρα παίζουν καθοριστικό ρόλο θα μπεις στον πειρασμό να τα χρησιμοποιήσεις;

Ναι. Αντιλαμβάνομαι ότι είναι ένα απαραίτητο εργαλείο σήμερα για την πολιτική επικοινωνία. Και για την επικοινωνία με τους ανθρώπους. Τα χρησιμοποιώ λοιπόν στην λογική της γνωστοποίησης του ποια είμαι, τι πιστεύω, ποιες είναι οι θέσεις μου”.

Άρα δεν θα μπεις στην διαδικασία να αποκαλύψεις και κάποια κομμάτια της προσωπικής σου ζωής, της καθημερινότητας σου; Βλέπουμε πολιτικούς αρχηγούς να ανεβάζουν βιντεάκια στο Tik Tok ακόμα και από προσωπικές στιγμές τους για να γίνουν πιο ανθρώπινοι. Γιατί έχει τόσο πολύ ανάγκη ο πολιτικός σήμερα να γίνει πιο ανθρώπινος;

"Μπες στο instagram μου να δεις, είμαι τόσο όσο. Eχω κάνει και κάποια βιντεάκια. Επειδή είμαι ανθρώπινη δεν αισθάνομαι την ανάγκη να το αποδείξω. Είμαι ένας άνθρωπος που πάω στη λαϊκή, πάω στο σουπερμάρκετ, πάω σινεμά και θέατρο και θα παίξω με δυο φίλους μου μπάσκετ. Η ζωή μου είναι τέτοια που δεν αισθάνομαι την ανάγκη να πείσω για μια εκδοχή του εαυτού μου που είναι η πραγματική”.

Tik Tok έχεις κάνει; Θα κάνεις;

"Όχι ακόμα το σκέφτομαι όμως”.

Αν κανείς ποιο θα ήταν το πρώτο βιντεάκι που θα ανέβαζες;

"Δεν το έχω σκεφτεί αυτό ακόμα”.

Ο γιος σου πόσο χρονών είναι;

"Δεκαεννέα”

Τον ρώτησες πριν κατέβεις στις εκλογές, τι σου είπε;

"Ήταν τρομερά θετικός και υποστηρικτικός γιατί ξέρει τι σημαίνει η πολιτική για μένα".

Άρα θα ψηφίσει για πρώτη φορά τη μάνα του;

Ναι

Τι λένε σήμερα οι δεκαεννιάρηδες για την πολιτική, για τη Μιλένα, για το ΠΑΣΟΚ;

"Οι δεκαεννιάρηδες για την πολιτική δεν λένε και σπουδαία πράγματα και τους κατανοώ. Εγώ και μια γενιά μετά από μένα ίσως είμαστε οι τελευταίες γενιές που μπορέσαμε να γευτούμε την γοητεία της δύναμης των ιδεών. Μετά από μας αυτά κατέρρευσαν.

Η σημερινή γενιά είναι μια γενιά που βομβαρδίζεται μόνο από αρνητικές ειδήσεις. Δεν θα ακούσεις ποτέ ότι ο τάδε πολιτικός είναι τίμιος και ζει στο σπίτι του στην Κυψέλη όπου γεννήθηκε. Θα ακουστεί μόνο για εκείνον που τα πήρε. Αν βάλεις την αναλογία των εντίμων με τους φαύλους είναι συντριπτικά υπέρ των τιμίων αλλά είδηση είναι ο φαύλος. Σε ότι αφορά τους δεκαεννιάρηδες είναι μια γενιά που δεν αισθάνονται ότι θα ζήσουν καλύτερα από τους γονείς τους όπως συνέβη με εμάς όποτε δεν τους λέει πολλά πράγματα η πολιτική. Ο προσανατολισμός τους είναι αλλού.

Αλλά οι δεκαεννιάρηδες φίλοι του γιου μου θα ψηφίσουν Μιλένα!”

Μπήκες στην διαδικασία να ρωτήσεις τον γιο σου τι λένε οι φίλοι του για το ΠΑΣΟΚ; Είναι ένα κόμμα που ανακαλύπτουν ξανά; Είναι ένα κόμμα που τους αφορά; Το ΠΑΣΟΚ έγινε trendy κάποια στιγμή μέσα από το διαδίκτυο με βιντεάκια, με παπούτσια που βγήκαν με τον πράσινο ήλιο, με ατάκες. Είναι ένα κόμμα που τους ενδιαφέρει ξανά ή είναι κόμμα ηλικιωμένων;

"Θα έλεγα πως όλα τα κόμματα είναι "ηλικιωμένα" για αυτούς. Η πολιτική δυστυχώς δεν είναι σέξι σήμερα. Όμως θα μπορούσε να ξαναγίνει. Θα μπορούσε να ξαναγεννήσει ελπίδα. Παίζουν μεγάλο ρόλο τα πρόσωπα. Δες τι έκανε ο Ομπάμα στην πρώτη του εκλογή, πόση ελπίδα γέννησε. Το ΠΑΣΟΚ νομίζω ότι κάνει ένα come back το οποίο είναι πάρα πολύ ελπιδοφόρο. Υπάρχει αυτή η ρίζα που είναι τρομερά βαθιά και ο σπόρος. Σκέψου ότι το σοσιαλιστικό κόμμα του Φρανσουά Μιτεράν είναι στο 1,9% σήμερα και η Γαλλία δεν δοκιμάστηκε καν από ένα μνημόνιο όπως εμείς. Και όμως το ΠΑΣΟΚ σήμερα έχει διψήφιο ποσοστό. Βλέπουμε πόσο βαθιές είναι οι ρίζες του είναι αυτό που λέμε, όλοι ΠΑΣΟΚ ήμασταν κάποια στιγμή. Το 70% της ελληνικής κοινωνίας κάποια στιγμή έχει ψηφίσει ΠΑΣΟΚ. Υπάρχει τώρα μια νέα αφετηρία και υπάρχουν παιδιά που τώρα ξαναγνωρίζουν το ΠΑΣΟΚ. Και κάποια άλλα παιδιά που το συνδέουν με το παρελθόν ως ένα νέο trend. Μια φίλη μου πήρε προχθές παπούτσια με τον πράσινο ήλιο στον γιο της. Είναι 15 χρόνων και της τα ζητούσε. Και σε μένα έχει τύχει να τρώω σε ένα εστιατόριο, είναι μια παρέα με εικοσιπεντάρηδες και μου λένε: ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια Μιλένα”.

Είναι η ατάκα που λέει η Λυδία Φωτοπούλου στην τούρτα της μαμάς.

"Ναι και μου αρέσει πάρα πολύ όταν γίνεται αυτό”.

Μια και το λες αυτό θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει το ΠΑΣΟΚ και ως προεκλογικό σύνθημα δηλαδή το ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια;

"Ασφαλώς και μπορεί να το χρησιμοποιήσει αν και εγώ πιστεύω ότι ένα κόμμα πρέπει να υπόσχεται όχι επιστροφή στο καλό παρελθόν αλλά στο καλύτερο μέλλον.

Όμως να σου πω και κάτι άλλο, ό,τι πιο σύγχρονο και μεταρρυθμιστικό έχει γίνει σε αυτή την κοινωνία είναι ΠΑΣΟΚ. Είναι ΠΑΣΟΚ. το ΕΣΥ, το ΑΣΕΠ, τα ΚΕΠ, η Διαύγεια, το opengov (για να μην έχεις διοικητή νοσοκομείου έναν απόστρατο), όλα αυτά το ΠΑΣΟΚ τα έκανε”

Επειδή μου είπες πριν για τα πρόσωπα και πόσο ρόλο παίζουν λένε πολλοί ότι η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ είναι γιατί έχει έναν χαρισματικό ηγέτη τον Αλέξη Τσίπρα και μάλιστα πολλοί λένε ότι είναι διάδοχος του Ανδρέα Παπανδρέου. Πιστεύεις ότι είναι έτσι; Χρειάζονται χαρισματικούς ηγέτες τα κόμματα για να πάνε μπροστά και να γίνονται κόμματα εξουσίας;

"Αυτά τα έλεγαν για τον Τσίπρα το 2012 τώρα νομίζω ότι δεν τα ψελλίζει κάνεις πια. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν μια διεθνής χαρισματική προσωπικότητα με μεγάλη μόρφωση, κοσμοπολιτισμό και διεθνή επιστημονική αναγνώριση. Δεν μπορεί να υπάρξει καμία σύγκριση Παπανδρέου και Τσίπρα.

Το πρόβλημα της ηγεσίας είναι ένα πρόβλημα που υπάρχει διεθνώς. Ας δούμε στις επόμενες αμερικανικές εκλογές σε ποιες υποψηφιότητες καταλήγουν τα δύο κόμματα. Νομίζω ότι η τελευταία ολοκληρωμένα χαρισματική προσωπικότητα ήταν ο Ομπάμα. Η βαθιά κρίση έχει ροπή στο να συντηρεί και να ευνοεί την δημαγωγία και τον λαϊκισμό.

Ο ηγέτης που θα γεννήσει ελπίδα και θα αντιμετωπίσει τα αδιέξοδα που γεννάει η κρίση χωρίς να παίξει με τον πόνο και τις αγωνίες του κόσμου, αλλά προσφέροντας βιώσιμες και δίκαιες λύσεις είναι το μεγάλο ζητούμενο.”

Είναι προσόν ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν έχει εμπλακεί σε αυτό που λέγαμε παλιά κυβερνητισμό του ΠΑΣΟΚ; Μπορεί να συμβάλει σε μια διαδικασία ισχυρής επιστροφής του κόμματος;

"Ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι ένας πολιτικός χωρίς τα βαρίδια μιας κυβερνητικής φθοράς και ταυτόχρονα ένας άνθρωπος που έχει γνώση των διεθνών συσχετισμών, μετά από δύο θητείες στην ευρωβουλή. Έχει την μεγάλη εικόνα, την διεθνή εικόνα και βέβαια γνωρίζει πολύ καλά την ανθρωπογεωγραφία της παράταξης και όχι μόνο μέσα από την οργανωτική της δομή αλλά και μέσα από την πολιτική διαχείριση της. Είναι ένας συνδυασμός που τον θωρακίζει και του δίνει εχέγγυα να πετύχει.”

Αυτές οι εκλογές είναι η απαρχή επιστροφής του ΠΑΣΟΚ ή η τελευταία ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ;

"Αυτό για την τελευταία ευκαιρία το ακούω πολλά χρόνια αλλά το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ! Δεν πιστεύω σε τέτοιου είδους τελεσίγραφα. Αυτό που πιστεύω είναι ότι αυτή η εκλογική αναμέτρηση είναι κρίσιμη γιατί μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία της ανατροπής των σημερινών εκλογικών συσχετισμών στο χώρο της κεντροαριστεράς. Οι σημερινοί εκλογικοί συσχετισμοί δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της χώρας. Η χώρα χρειάζεται μια σοβαρή δύναμη που θα λειτουργεί ως αξιόπιστος πόλος στον δικομματισμό.

Αυτόν τον ρόλο το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμο να τον αναλάβει”.

Θα ζητήσεις βοήθεια από τον γιο σου;

"Με βοηθάει ήδη με την αγάπη του και την συναισθηματική του υποστήριξη. Με βοηθάει όμως και με τις ιδέες του. Εχω την φρέσκια ματιά του δεκαεννιάρη που εξαιτίας της μαμάς του έχει μπει για τα καλά μέσα στην πολιτική”.

Τι σύνθημα έχεις επιλέξει σε αυτές τις εκλογές;

"Μιλένα Αποστολάκη επιλογή ευθύνης”

Είσαι στα βόρεια έχει μεγαλύτερες ή μικρότερες δυσκολίες αυτή η προεκλογική εκστρατεία σε σχέση με την Β Αθήνας που ήσουνα παλιά;

"Μου λένε πολλοί φίλοι μου πώς αντέχεις και γελάω, γιατί εγώ υπήρξα για πολλά χρόνια υποψήφια στην Β Αθήνας των 42 δήμων και τώρα είμαι υποψήφια στο βόρειο τομέα των 14 δήμων. Χωροταξικά είναι ακριβώς το ένα τρίτο άρα είναι κάτι για τις δικές μου αντοχές απόλυτα διαχειρίσιμο”.

Μιλάμε για την συμμετοχή περισσότερων γυναικών στην πολιτική και το τελευταίο διάστημα την επικαιρότητα απασχόλησε η καταγγελία που έκανε η κ. Χρονοπούλου σχετικά με την κακοποίηση που υπέστη. Πάλι ακούστηκαν τα γνωστά γιατί τώρα; Είναι ακόμα τόσο ευάλωτη ή γυναίκα;

"Δεν ξέρω αν θα χρησιμοποιούσα τη λέξη ευάλωτη όμως παρά το ότι έχει διανυθεί απόσταση υπάρχει ακόμα πάρα πολύς δρόμος. Είναι πολύ λυπηρό το να ακούμε ακόμα και σήμερα αυτό το περιβόητο τώρα το θυμήθηκε!

Και θα σου πω και κάτι ακόμα χειρότερο που με τρόμο άκουσα την μέρα εκείνη της αποκάλυψης. Βρέθηκα με νέα κορίτσια και δύο από αυτά μου είπαν ότι: τι ήθελε κι αυτή να ανέβει στο διαμέρισμα του ας πρόσεχε. Άρα ο δρόμος είναι ακόμα πολύ μακρύς. Η ενοχοποίηση του θύματος είναι μια πολύ επικίνδυνη ατραπός.

Έχει τεράστια σημασία το πως μεγαλώνουμε τους αυριανούς ενήλικες. Έχουμε ευθύνη όσοι μεγαλώνουμε παιδιά για το αν ένα σημερινό αγόρι αύριο θα γίνει αξιοπρεπής σύντροφος ή εν δυνάμει κακοποιητής.”

Μια και λέμε για την ευθύνη της μάνας μπήκες στη διαδικασία από νωρίς να πεις στο γιο σου αυτά που έπρεπε;

"Φυσικά γι' αυτό και πολλές φορές μου κάνει πλάκα όταν προκύπτουν τέτοια ζητήματα στην επικαιρότητα και αρχίζει να επαναλαμβάνει αυτά που του έλεγα όταν ήταν παιδί προσπαθώντας να μιμηθεί την φωνή μου”.

Αν είχες πέσει θύμα κακοποίησης θα το έλεγες;

"Έχω στοιχεία στον χαρακτήρα μου και στον τρόπο που αντιδρώ τέτοια, που θα κυριαρχούσε η ευθύνη απέναντι στον εαυτό μου και λιγότερο ο φόβος” .

Τελειώνοντας θα ρωτήσω όχι τι λέει η Μιλένα Αποστολάκη σε εκείνους που ζητάει να την ψηφίσουν αλλά τι λέει ο γιος της σε αυτούς που τους καλεί να ψηφίσουν τη μάνα του.

"Ψηφίστε την, γιατί ό,τι σας λέει είναι αλήθεια και το πιστεύει” .

Ας κλείσουμε λοιπόν με το προεκλογικό αφήγημα του γιου σου για σένα. Σ' ευχαριστώ πολύ.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr