Ο στενότερος συνεργάτης του Κώστα Σημίτη: Ο συγγραφέας Νίκος Θέμελης έγραψε τα λογοτεχνικά μανιφέστα του εκσυγχρονισμού

Αν υπήρξε ένα πρόσωπο που ταυτίστηκε με τον Κώστα Σημίτη στο μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής του διαδρομής αυτός ήταν ο Νίκος Θέμελης (1947-2011).

Ευρύτερα γνωστός για το συγγραφικό του έργο (την πολυδιαβασμένη και βραβευμένη τριλογία του, τα μυθιστορήματα "Η αναζήτηση", 1998, - "Η ανατροπή", 2000, [Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος] - "Η αναλαμπή", 2003, αλλά και τα υπόλοιπα έργα του) ο Νίκος Θέμελης υπήρξε από το 1981 στενός, ίσως ο στενότερος, συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη και διευθυντής του γραφείου του, ακολουθώντας τον στα υπουργεία Γεωργίας, Εθνικής Οικονομίας, Παιδείας, Βιομηχανίας αλλά και στο Μέγαρο Μαξίμου κατά τη θητεία του ως πρωθυπουργού (1996-2004).

Γεννημένος το 1947 στην Αθήνα, σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και έλαβε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία. Μιλούσε με άνεση γαλλικά, αγγλικά και γερμανικά και ήταν ένας διανοούμενος που κινούνταν ανάμεσα στον χώρο της πολιτικής και της λογοτεχνίας και της τέχνης (ασχολούνταν και με τη ζωγραφική).

Ο επικήδειος του Σημίτη: "Ο Νίκος ξεχώριζε"

Ο πρόωρος θάνατός του, το καλοκαίρι του 2011, σε ηλικία 64 ετών χτυπημένος από καρκίνο, είχε προκαλέσει τεράστια θλίψη σε όσους συμπορεύτηκαν μαζί του, σε όσους τον γνώρισαν με κάποια από τις ιδιότητές του, στους απλούς αναγνώστες του.

Ο Κώστας Σημίτης, με βαθιά συντριβή για την απώλειά του, είχε εκφωνήσει τον επικήδειο για τον συνεργάτη, μα, πρωτίστως, τον φίλο του.

"Ο Νίκος ξεχώριζε" έλεγε τότε ο Σημίτης για τον Θέμελη και αφού περιέγραφε τα χαρίσματά του εκλιπόντος, σημείωνε: "Η διήγησή του χρωμάτιζε ακόμη και τα θέματα της καθημερινής ρουτίνας, η παρουσία του ζωντάνευε κάθε συζήτηση. Αν και γνωστός στους κύκλους της Ένωσης, αν και πρόσωπο με γνώμη και ρόλο στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, αν και πετυχημένος συγγραφέας ήταν πάντα σεμνός. Η αλαζονεία που χαρακτηρίζει στον τόπο μας πολλούς "πετυχημένους" του ήταν ξένη. Ο τρόπος του σε κέρδιζε. Κάθε Αγίου Νικολάου καλούσε σπίτι του για ένα δείπνο που μαγείρευε εξαιρετικά ο ίδιος. Ήταν ένα χαρούμενο βράδυ ξενοιασιάς χάρη στο κέφι του. Ο Νίκος προσέφερε απλόχερα τόσο σε μένα όσο και σε όλους που δούλευαν μαζί του, με χιούμορ, με ιδέες".

Και κατέληγε αναγνωρίζοντας: "Κέρδισα πολλά από τη φιλία μας. Ήταν ένα αποφασιστικό στοιχείο στην προσπάθειά μου".

"Ο Νίκος ήταν η ευρωπαϊκή ιδέα σε πράξη, ο εκσυγχρονισμός σε μαχητική έκδοση"

Σε ένα εκτενέστερο κείμενό του όμως, που μπορεί κανείς να το διαβάσει ολόκληρο στον ιστότοπο του Ιδρύματος Κωνσταντίνου Σημίτη, αποκαλύπτεται μια ακόμη πιο ανθρώπινη πλευρά του πολιτικού καθώς "μιλά" για τον συνεργάτη και φίλο του.

Η αρχή της γνωριμίας τους και η κοινή πορεία: "Με το Νίκο γνωρίστηκα το 1981 όταν επισκέφθηκα ως Υπουργός Γεωργίας για πρώτη φορά τις Βρυξέλλες. Ήταν η αρχή μιας βαθιάς και σταθερής φιλίας, που στηριζόταν στην εκτίμηση. Ήταν πολύτιμος σαν συνεργάτης και ανεκτίμητος σαν άνθρωπος. Ζήσαμε σε καθημερινή σχεδόν επαφή 30 ολόκληρα χρόνια".

"Ο Νίκος ήταν η ευρωπαϊκή ιδέα σε πράξη, ο εκσυγχρονισμός σε μαχητική έκδοση. (...) Γι’ αυτόν η πολιτική δεν περιοριζόταν στη διαμάχη για την εξουσία και τη νομή της αλλά αφορούσε αξίες, οράματα, πεποιθήσεις για την κοινωνική ζωή. Ήταν σε όλους τους αγώνες χωρίς δισταγμούς, χωρίς να σκέφτεται τον εαυτό του ακόμη και όταν η αρρώστια άρχισε να τον καταπονεί".

Για την οκταετία της εξουσίας, ο Σημίτης έλεγε: "Από το 1996, ως επικεφαλής του πρωθυπουργικού μου γραφείου, ήταν ακούραστος μαχητής για την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ. Ήξερε να χαράζει στρατηγικές σε μόνιμη αντιπαράθεση με τις τακτικές των υποσχέσεων που δεν πραγματοποιούνται, των ενεργειών που δήθεν αλλάζουν τα πράγματα αλλά διατηρούν το παλιό. Ήταν βαθιά του πεποίθηση ότι πρέπει να αναδιαρθρώσουμε τη χώρα, για να πάψουμε να είμαστε οι περιθωριακοί της Ένωσης και να μετατραπούμε σε ενεργούς πρωταγωνιστές μιας πορείας ενοποίησης. Οι άμεσοι συνεργάτες όλων των πρωθυπουργών της Ένωσης τον ήξεραν, συνεργάζονταν μαζί του, ήταν φίλοι του και άκουγαν τη γνώμη του. Είχαμε διαμορφώσει ένα δίκτυο συνεννόησης που έδειξε την αποτελεσματικότητά του σε όλες τις μεγάλες στιγμές της ευρωπαϊκής πορείας στο διάστημα 1996-2004, στην ένταξη στην ΟΝΕ, στο Ελσίνκι, στην ένταξη της Κύπρου, αλλά και τις αποφάσεις της Λισαβόνας για μια νέα πιο ανταγωνιστική Ένωση. Στη διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας του 2003 ο Νίκος βοήθησε αποφασιστικά να ξεπεραστούν οι διαμάχες που ακολούθησαν την επέμβαση των Αμερικανών στο Ιράκ και να αναδειχθεί η Ελλάδα ως εγγυητής μιας κοινής πορείας".

Η έκπληξη που έκανε με τα βιβλία του: "Τα λογοτεχνικά μανιφέστα του εκσυγχρονισμού"

Ο Κώστας Σημίτης παραδεχόταν την έκπληξη που είχε νιώσει όταν το 1998 ο Νίκος Θέμελης εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα, την "Αναζήτηση".

Και έλεγε: "Στο βιβλίο αυτό διοχέτευε ό,τι δεν μπορούσε να χωρέσει στην πολιτική: συναισθήματα, το πιστεύω του για ατομικές και συλλογικές ανθρώπινες προσπάθειες για την πρόοδο μέσα από το διάλογο και την κατανόηση. Όλα αυτά με φόντο την ελληνική ιστορία σε κρίσιμες περιόδους της. Στην "Αναζήτηση", καθώς και στα άλλα έξι μυθιστορήματά του βρήκε τον τρόπο να αναφερθεί χωρίς προκαταλήψεις στις σχέσεις των Ελλήνων με τους Τούρκους, στο διαφωτισμό και την ελληνική διασπορά, στις εκσυγχρονιστικές δυνάμεις και τον κοσμοπολιτισμό που έκλειναν μέσα τους οι ελληνικές κοινότητες του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, στις πολιτικές διαψεύσεις, στην Ελλάδα του Τρικούπη και του Βενιζέλου. Τα βιβλία του χαρακτηρίστηκαν δικαιολογημένα ως Μανιφέστα εκσυγχρονισμού. Ήταν βιβλία οραματικά που αγαπήθηκαν και διαβάστηκαν από χιλιάδες αναγνώστες, γιατί μπορούσαν μέσα σε αυτά να βρουν την πάλη για τις ιδέες και το νόημα της πολιτικής πράξης, τις διακυμάνσεις και τις συγκρούσεις της εθνικής ιδεολογίας, τις ταυτότητες της ελληνικής κοινωνίας".

Διαβάστε Επίσης

Κώστας Σημίτης: Οι πέντε που θα εκφωνήσουν επικήδειο - Ανάμεσα τους Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr