Ζωή Χαλιδιά: Επί εποχής Τσίπρα... νοστάλγησα τον Στάλιν

Το όνομα της Ζωής Χαλιδιά θα ήταν σε πολλούς άγνωστο αν δεν ερχόταν στο φως η υπόθεση της «γάτας των Ιμαλαϊων». Το ραντεβού του Αλέξη Τσίπρα με τον Σταύρο Ψυχάρη έγινε στο σπίτι της και η έμπιστη συνεργάτης του πρωθυπουργού είδε το χαμηλό προφίλ που επιμένει να κρατά όλα τα χρόνια της συνεργασίας τους να τινάζεται στον αέρα. Με μια 20ετή καριέρα στη διαφήμιση, αποφάσισε να αλλάξει επαγγελματικό στίβο μετά τη γνωριμία της με τον Αλέξη Τσίπρα. Όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί της μιλούν για μια γυναίκα με έντονη προσωπικότητα, σταθερές απόψεις, απίστευτα εργατική, που θυμώνει τρομερά με την αδικία και απεχθάνεται την προσωπική προβολή. Η συνέντευξη που παραχώρησε στο The TOC είναι η πρώτη στα δέκα χρόνια που βρίσκεται δίπλα στον πρωθυπουργό ως προσωπική του επικοινωνιολόγος.

-Θα ήθελα αρχικά να σας ρωτήσω αυτό που θα σκεφτούν και οι αναγνώστες. Γιατί αποφασίσατε να μιλήσετε σε αυτή τη χρονική στιγμή, ενώ το έχετε αποφύγει όλα αυτά τα χρόνια;

Η αφορμή είναι τα spot της καμπάνιας κυβερνητικού έργου «Ήταν δίκαιο κι έγινε πράξη». Ξεκίνησε μία ρητορική η οποία ονομάστηκε κριτική. Τα κακεντρεχή σχόλια όμως για την όψη ενός νέου ανθρώπου δεν είναι κριτική. Η ειρωνεία για τη φτώχεια ενός σπιτιού δεν είναι κριτική. Ούτε ο σαρκασμός για τον τρόπο ζωής μιας πόλης. Η ανάγκη μου να μιλήσω γι’ αυτή τη ρητορική του μίσους, που εμφανίζεται μεταμφιεσμένη ως κριτική, είναι η αιτία της σημερινής μας συζήτησης.

-Δεν νομίζετε ότι η επικοινωνία είναι συνυπεύθυνη στη μεταμφίεση και των νοημάτων και των λέξεων;
Συνυπεύθυνοι είμαστε όλοι όσοι αλλοιώνουμε τα νοήματα των λέξεων για να κρύψουμε το πραγματικό κάτω από το χαλί. Κι όσοι ενοχοποιούμε τη λογική. Αυτή η πρακτική ανήκει στο παρελθόν. Όσοι τη συνεχίζουν, μάλλον θα εκπλαγούν. Καταλαβαίνετε... να λες «αυτό που έρχεται κατά πάνω μου είναι πεταλούδα» ενώ στην πραγματικότητα είναι τριαξονική νταλίκα.

-Θα ήθελα να πάρουμε το νήμα από την αρχή για την εμπλοκή σας με την πολιτική και τη γνωριμία σας με τον Τσίπρα. Πώς γνωριστήκατε;

Γνωριστήκαμε όταν μου ζητήθηκε από το Συνασπισμό να συνδράμω επικοινωνιακά στην προεκλογική καμπάνια του υποψήφιου του δημάρχου. Εργαζόμουν ήδη 20 χρόνια στη διαφήμιση και ήμουν ενεργό μέλος εξωκοινοβουλευτικής συλλογικότητας. Μου φάνηκε εξαιρετικά ανιαρή και αδιάφορη η πρόταση. Πήγα στη συνάντηση κάνοντας αγγαρεία. Σε αυτή τον γνώρισα.

-Και όπως δείχνει η ιστορία, η γνωριμία αυτή εγκαινίασε μια μακρά και σταθερή περίοδο συνεργασίας. Θα μου πείτε ποια ήταν αυτά τα χαρακτηριστικά που διακρίνατε, ώστε να πάρετε μια απόφαση που άλλαξε εντελώς τη ζωή σας;

Είναι έμπλεος συναισθημάτων, καθόλου εκδικητικός, στο λήμμα υπομονή είναι η φωτογραφία του, επιμελής. Ξεβόλεψε πολύ κόσμο, και εκ δεξιών και εξ αριστερών, με διαφορετικό τρόπο βεβαίως. Δουλεύει σαν εργάτης, πατάει επί γης. Του δίνω χαμηλό βαθμό στην αποκρυπτογράφηση κρυφών πτυχών της προσωπικότητας και των συμπεριφορών των άλλων, και επί εποχής του νοστάλγησα τον Στάλιν.

-Τι τον συμβουλεύετε;

Τώρα; τίποτα απολύτως. Η συμβουλευτική περίοδος τελείωσε το βράδυ των εκλογών που ανακηρύχθηκε πρωθυπουργός. Όταν ο άλλος γίνεται ιστορικό συμβάν τι να συμβουλεύσεις; Αλλά στο παρελθόν προτροπές υπήρχαν συνεχώς που άλλαζαν με τον καιρό. Ξεκινήσαμε από το να μη μιλά με όσες λέξεις έχει πρόχειρες στην τσέπη του, Πολυτεχνείο γαρ, και φθάσαμε ως την κατανόηση της έννοιας της επιθυμίας. Ο άνθρωπος στα ζητήματα της απόλαυσης είναι προτεστάντης. Για να μην πω καλβινιστής. Καθήκον και ξερό ψωμί. Μου ήταν σημαντικό να θυμίζω τα δικαιώματά του.

-Στη διάρκεια αυτής της μακροχρόνιας συνύπαρξης, εσείς ζητήσατε τη συμβουλή του σε κάτι;

Ποτέ. Υπήρξε μακροχρόνια και μεγάλης εμπιστοσύνης συνεργασία αλλά την κράτησα σε αυστηρά επαγγελματικά όρια, για να την προστατεύσω. Επέλεξα να ταυτιστώ με την πολιτική του διαδρομή, συμμετείχα με απόλυτο τρόπο, αλλά δεν υπήρξα «περιβάλλον προέδρου», ώστε να συμβεί κάτι τέτοιο. Η συνεργασία μας συνεχίζεται με άλλο τρόπο, αλλά ούτε στο παρόντα χρόνο έχω αισθανθεί την επιθυμία να ζητήσω κάποια συμβουλή.

-Εσείς του προτείνατε να συμβολοποιήσει τη γραβάτα;

Το αντίθετο. Σε ανύποπτο χρόνο, του είχα κάνει δώρο μία γραβάτα λέγοντάς του «είσαι ελεύθερος να τη φορέσεις αν θες, ελεύθερος να μην τη φορέσεις αν δεν θες». Γενικά το αφήγημα που θέλει να ασχολούμαι με το ντύσιμο του, δεν ισχύει καθόλου. Ασχολήθηκα λίγο στην αρχή, μετά κατάλαβα ότι δεν θα συνεννοηθούμε ποτέ σε αυτόν τον τομέα και τα παράτησα. Εξ άλλου ο κόσμος τον αγάπησε γι΄ αυτό που είναι, συνολικά. Μόνο όταν έγινε πρωθυπουργός επιτέλους συνεννοηθήκαμε ενδυματολογικά.

-Πως αντιμετωπίζει τα σχόλια που τον αφορούν, ως άνθρωπο; Σχόλια για τα αγγλικά του, το ντύσιμό του...

Α! δεν είναι συμπλεγματικός άνθρωπος. Δεν στεναχωριέται. Σκοτίζεται μόνο για ζητήματα που αφορούν την πολιτική.

-Η πιο δύσκολη στιγμή, πολιτικά και επικοινωνιακά, που αντιμετωπίσατε;

Με το που έγινε πρόεδρος του Συνασπισμού έως να γίνει πρωθυπουργός δεν έμεινε σε χλωρό κλαρί. Ειδικά τα πρώτα τρία χρόνια που ήταν πρόεδρος του κόμματος, ήταν όλο το σύστημα από μια μεριά και χτυπούσε ανελέητα. Επικοινωνιακά δύσκολη στο χειρισμό της ήταν η αντίθεση του ΣYΡΙΖΑ να χτιστεί το γήπεδο του ΠΑΟ στο Βοτανικό. Δεν θέλω να τη θυμάμαι. Πολιτικά δύσκολη ήταν η περίοδος μετά τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου. Η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να κρατήσει μια στάση αριστερή και συνεπή τον έφερε στο όριο «μπαίνει δεν μπαίνει» στη βουλή. Παραδόξως επικοινωνιακά δύσκολη δεν ήταν η περίοδος μετά τη συμφωνία που υπέγραψε το καλοκαίρι του 2015. Σαν η κοινωνία να του αναγνώρισε ότι δεν έπραξε αυτό που ο ίδιος επιθυμούσε αλλά έπραξε αυτό που θεώρησε καθήκον του.

-Η πιο δύσκολη δική σας στιγμή σε αυτή τη δουλειά;

Όταν ο κ. Ψυχάρης δεν σεβάστηκε στοιχειώδεις κανόνες κοινωνικής αγωγής και με έδωσε στεγνά. Αιτήθηκε μία privé συνάντηση και του παραχωρήθηκε. Εξαιρετικά ανάγωγο να βγαίνει εκ των υστέρων και να φλυαρεί για να κάνει το αφήγημά του ελκυστικό. Σέβεσαι το χώρο που σε φιλοξένησε και τη γάτα που δεν σε γρατζούνισε. Την οποία γάτα δεν χώνεψε ποτέ του κι ο Τσίπρας. Διότι γέμιζε το σακκάκι τρίχες. Ήταν μια περίοδος που είχα αποχωρήσει από το Μαξίμου και το συμβάν μου είχε πέσει στο κεφάλι. Έπρεπε να το διαχειριστώ μόνη μου. Δυσάρεστο να βλέπεις την κατοικία σου να φωτογραφίζεται, κανάλια να είναι έξω από την είσοδο και να αναγκάζεσαι να μένεις εσώκλειστη. Δυο μήνες αργότερα άλλαξα διαμονή κι αποκατέστησα την ηρεμία στο οικοσύστημά μου.

-Για ένα διάστημα είχατε αποχωρήσει. Τι συνέβη; Σας πολεμούσαν; Νιώθατε απομονωμένη;

Προτιμώ την απομόνωση από την τυραννία της οικειότητας. Αλλά όντως δεν θεωρούμαι βολική συνεργάτης. Ξέρετε όμως, αυτό δεν σχετίζεται με τον τρόπο που εργάζομαι και την τελειομανία μου, αλλά με αυτό που είμαι σαν άνθρωπος. Αποχώρησα επειδή δεν μπορούσα να εργαστώ, επέστρεψα όταν προκηρύχθηκαν οι εκλογές, και αμέσως ξαναέφυγα για ενάμιση χρόνο. Ασχολήθηκα με τον πρωτογενή τομέα της πολιτικής.

-Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα αξιωματικής αντιπολίτευσης, γίνεται δεύτερη φορά, επί ματαίω, ψηφοφορία στη Βουλή για πρόεδρο της Δημοκρατίας. Κι εσείς, διαβάζω, ότι φεύγετε και πάτε στο πολιορκούμενο Κομπάνι, όχι με κάποια επίσημη αποστολή. Τι να υποθέσω;

Είχα και έχω ζωτική ανάγκη να παίρνω των ομματιών μου. Να συναντιέμαι με αυτό που αποκαλώ πραγματικό. Για να μη χάνω το μέτρο. Επίσης δεν έχω απόψεις για να τις συζητώ σε συνεστιάσεις, αλλά για να τις ζω. Θεωρώ τυχερό τον εαυτό μου που υπήρξα συνοδοιπόρος ενός ανθρώπου που φέρει ευθύνη μέρους της ελληνικής ιστορίας. Αλλά έχω ανάγκη να διανύω κατά καιρούς και τη δική μου ιστορία.

-Οι γυναίκες σε τέτοιες θέσεις ευθύνης αντιμετωπίζουν τον ίδιο βαθμό δυσκολίας με έναν άνδρα;

Μην κρυβόμαστε, η πολιτική είναι ανδροκρατούμενο πεδίο. Σε ότι με αφορά, οι δυσκολίες που αντιμετώπισα και αντιμετωπίζω είναι όντως μεγαλύτερες αλλά δεν έχουν να κάνουν με το φύλο. Έχουν να κάνουν με το Είναι.

-Ας μιλήσουμε για την καμπάνια κυβερνητικού έργου. Που στάθηκε και η αιτία της συζήτησής μας. Τι σας ενόχλησε περισσότερο από αυτά που γράφτηκαν;

Αποδεδειγμένα η καμπάνια αυτή, ήταν μια σύλληψη που εφαρμόστηκε πρώτη φορά, σε μη προεκλογική περίοδο. Χαίρομαι που πέτυχε απόλυτα στην υλοποίησή της. Για όσους με γνωρίζουν, γνωρίζουν και ότι αγαπώ την αλήθεια ωμή. Ούτε medium, μήτε well done. Αυτό προσπάθησα να κάνω. Να επικοινωνήσω τα πεπραγμένα χωρίς φτιασίδωμα, χωρίς ηθοποιό, χωρίς ρετούς, χωρίς φωτισμό. Μια κάμερα κι οι άνθρωποι. Άνθρωποι άγνωστοι, άνθρωποι γνωστοί, άνθρωποι μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η καμπάνια προκάλεσε αντιδράσεις. Δεκτό. Όμως δεν τα έβαλαν με το επίδικο. Δεν είπαν λόγου χάρη «κακώς μειώθηκε η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος στη Δυτική Μακεδονία». Ειρωνεύτηκαν τη ματιά. Την αποκάλεσαν «λαϊκή». Λες και είμαστε ακόμα στην εποχή που ο χαλβάς διαφημιζόταν δίπλα σε πισίνα. Εκείνο που δεν καταλαβαίνουν είναι ότι ειρωνεύονται την αλήθεια. Ειρωνεύονται έναν τρόπο ζωής που υπάρχει. Η ρητορική του μίσους και της ειρωνείας δεν εμπόδισαν το «είναι δίκαιο κι έγινε» να γίνει brand name.

-Θα συνεχίσετε την καμπάνια;

Αυτονόητο ότι η καμπάνια θα συνεχιστεί και θα εξελιχθεί.

-Τι λείπει κατά τη γνώμη σας σήμερα στην πολιτική και στην επικοινωνία;

Ό,τι λείπει από όλους μας, common sense. Έχει ενοχοποιηθεί η κοινή λογική. Και με ένα αυθαίρετο τρόπο έχει νομιμοποιηθεί το «επιχειρηματολογώ σύμφωνα με το θυμικό μου». Θα σας αφηγηθώ μια εμπειρία. Είχα τολμήσει κάποτε να γράψω ότι βαρέθηκα, προσέξτε, η λέξη που χρησιμοποίησα περιέγραφε ένα συναίσθημα, ότι βαρέθηκα λοιπόν, την ποίηση της κυρίας Δημουλά. Από όλες της μεριές έπεσαν να με φάνε. Δεν μου επέτρεπαν να νιώσω βαρεμάρα. Καταλαβαίνετε τώρα τι συμβαίνει στα σοβαρά ζητήματα. Θα καταργήσει η κυβέρνηση πχ το ρατσιστικό των παρελάσεων: οι ψηλοί μπροστά, οι κοντοί τελευταίοι, κι οι γονείς θα κάνουν προσφυγές στο ΣτΕ να ακυρωθεί. Αυτά τα πρωινάδικα μαζί με τα κυρίαρχα ΜΜΕ έχουν μολύνει σοβαρά τον ανθρώπινο νου. Είναι που κάνει κι η ιστορία κοιλιά, διεθνώς, με τον νεοφασισμό... Καλό για όλους να επανατοποθετήσουμε τη ρητορική μας στα σωστά της θεμέλια, δηλαδή τη γλώσσα μπας και αποκατασταθεί η συμβολική τάξη.

-Μιλώντας για τις παρελάσεις ποια θεωρείτε πως είναι η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση που έχει γίνει;

Κατ'εμέ δεν υπάρχει μεγαλύτερη. Υπάρχουν μικρές, μεσαίες, μεγάλες που συνολικά αλλάζουν σημαντικά το τοπίο. Κορυφαία μεταρρύθμιση θα θεωρούσα αν σταματήσουν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες κι οι σχολικές τάξεις να φέρουν θρησκευτικά σύμβολα και όταν θα αφαιρείται το δίπλωμα οδήγησης επ’αόριστο σε κάθε σοβαρή και επικίνδυνη οδική παράβαση.

-Μετά από τόσα χρόνια με τον Αλέξη Τσίπρα θα δουλεύατε για άλλο πολιτικό πρόσωπο;

Δεν μπορώ να εργαστώ για κάποιον αν δεν τον εκτιμώ βαθύτατα. Είτε είναι πολιτικό πρόσωπο είτε όχι. Η προστιθέμενη αξία της δουλειάς μου είναι να μπαίνω στα παπούτσια του άλλου. Απαιτείται διαύγεια ώστε να μην νομίσεις ούτε λεπτό ότι είσαι ο άλλος, απαιτείται να υπάρχει μεγάλη εκτίμηση. Η οποία δεν προκύπτει εύκολα.

-Από όλη αυτή την μακρά συνεργασία τι είναι αυτό που θυμάστε πιο έντονα;

Τις περιοδείες, και δη τις προεκλογικές που δεν ήταν καθόλου λίγες. Είναι ένα βιβλίο από μόνες τους. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πως έγιναν. Με ψυχή, όχι με δυνάμεις. Αλλά δεν θέλω να τις θυμάμαι.

-Αν σας πρότειναν να περάσετε στο πρώτο πλάνο της πολιτικής, να κατεβείτε ως υποψήφια θα το σκεφτόσασταν;

Με τίποτα. Δεν πληρώ προϋποθέσεις. Η θεσμική πολιτική απαιτεί ψυχραιμίες που δεν διαθέτω. Αγαπώ πολύ αυτό που κάνω και μου ταιριάζει.

-Πόσο εξαρτημένη είστε από τα social media; Είναι μέρος της δουλειάς σας, αλλά μπορείτε, έχετε χρόνο να κάνετε κάτι άλλο; Να διαβάσετε για παράδειγμα;

Αναγνωρίζω την εξάρτησή μου, αλλά δεν την φέρω και βαρέως. Και κάποιες στιγμές μπορώ και να συγκεντρωθώ και να ασχοληθώ με κάτι άλλο. Αφού με ρωτάτε για βιβλία, διαβάζω αυτές τις μέρες “Το τέλος της Τρέλας” του Χόρχε Βόλπι. Είναι ένα βιβλίο παλιότερο, του 2008, ευτυχώς που δε το διάβασα τότε, αλλά τώρα. Τώρα που έχουμε ζήσει μια σειρά πολιτικά γεγονότα και μπορώ να το εννοήσω. Εξαίρετο ανάγνωσμα, μυθιστόρημα πρώτης γραμμής. Σας το προτείνω.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr