Η φωτογραφία δείχνει έναν κουρασμένο αγωνιστή που κρατάει στα χέρια του ένα πορτρέτο του Αλι Χαμενεí. Του θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν που δολοφονήθηκε, όταν το Ισραήλ ισοπέδωσε το κτήριο όπου βρισκόταν. Του θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν που προηγουμένως έδωσε εντολή να δολοφονηθούν εν ψυχρώ, δεκάδες ίσως χιλιάδες Ιρανοί, που διαδήλωναν στους δρόμους εναντίον του καθεστώτος των μουλάδων.
Τη φωτογραφία, την κρατά ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, άλλοτε ηγετικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, προερχόμενος από το ΚΚΕ.
Δίπλα του βρίσκονται και ένας- δυο συνοδοιπόροι του. Ο ένας κρατά και εκείνος πορτρέτο του Χαμενεí, και την απαραίτητη παλαιστινιακή μαντίλα. Ο άλλος , νεότερος, μοιάζει να είναι στην ομάδα περιφρούρησης. Η ίσως αφισοκολλητής. Υπάρχει ακόμα αυτή η ειδικότητα στην αριστερά.
Οσοι ξέρουν προσωπικά τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, διαβεβαιώνουν ότι από το ΚΚΕ δεν έφυγε ουσιαστικά ποτέ, και ας διεγράφη ως ρεβιζιονιστής. Παραμένει εκεί, σε έναν κόσμο που παλεύει ακόμα με τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό. Και δεν είναι ο μόνος, υπάρχουν και άλλοι με τις ίδιες απόψεις. Η Σοβιετική Ενωση παραμένει ζωντανή επίσης, τουλάχιστον στα όνειρά τους. Εζησε και εκείνος ημέρες δόξας, όταν ανέλαβε υπουργείο με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Αργότερα ο πρώην πρωθυπουργός ανέλαβε να τον εξευτελίσει, αποκαλύπτοντας ότι στις συναντήσεις του με τον Μεντβέντεφ, επέμενε να αποκαλεί "συντρόφους", τα μέλη της εξουσιαστικής ελίτ της Μόσχας. Εκείνος νόμιζε ότι μιλάει με κομμουνιστές. Εκείνοι τον έβλεπαν ως αφελή.
Προηγουμένως είχε προσδώσει στο "πείραμα" του ΣΥΡΙΖΑ μια νότα χιούμορ- ίσως ολίγον μαύρου χιούμορ αλλά πάντως και μόνο η σκέψη προκαλούσε γέλιο ομολογουμένως- όταν έγινε γνωστό ότι καθώς εκείνος ονειρευόταν την επιστροφή στη δραχμή και την έξοδο από την Ευρώπη, είχε σχεδιάσει και ένα πλάνο για την έφοδο στο Νομισματοκοπείο ώστε να βάλει η νέα εξουσία χέρι και στα αποθεματικά και να μπορέσει να τυπώσει τις δραχμές. Ισως να του άρεσε η ιδέα γιατί έμοιαζε λίγο με την έφοδο στα θερινά ανάκτορα των μπολσεβίκων.
Η φωτογραφία του Παναγιώτη Λαφαζάνη, με το πορτρέτο ενός φριχτού δικτάτορα στα χέρια- αυτού που έδινε τις εντολές για τις δολοφονίες των κοριτσιών που ήθελαν να απαλλαγούν από το χιτζάμπ- είναι τόσο εξωπραγματική, τόσο αδιανόητη, που πολλοί δεν πίστεψαν ότι είναι πραγματική. Αλλωστε το να διαφωνείς με τις επιθέσεις των Αμερικανών και των Ισραηλινών στο Ιράν ως αυθαίρετες και ενάντια στο διεθνές δίκαιο, δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι αποδέχεσαι το καθεστώς.
Αλλά το να διαδηλώνεις με το πορτρέτο του Χαμενεί είναι διαφορετικό. Δηλώνεις οπαδός, υποστηρικτής και αλληλέγγυος. Σημαίνει ότι κλείνεις τα μάτια στις φρικαλεότητες του καθεστώτος. Στις δολοφονίες των διαδηλωτών Ιρανών, στο δικτατορικό καθεστώς των φανατικών της θρησκείας.
Πολλοί θεώρησαν έτσι ότι είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης. Ισως γιατί δεν γνωρίζουν το είδος τη νοημοσύνης του Παναγιώτη Λαφαζάνη.
"Σταματήστε να ψάχνετε για τεχνητή νοημοσύνη AI εκεί που υπάρχει ο μόχθος του φωτορεπόρτερ. Είναι λυπηρό να πρέπει να αποδείξουμε τα αυτονόητα" απάντησε θυμωμένος ο φ ωτορεπόρτερ Γιώργος Κονταρίνης. Όπως ξεκαθαρίζει "η χθεσινή μου φωτογραφία από τη συγκέντρωση δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου αλγορίθμου, αλλά αποτέλεσμα παρουσίας στο δρόμο".
Ναι η φωτογραφία είναι πραγματική. Ο αντιαμερικανισμός του Παναγιώτη Λαφαζάνη όπως και των υπολοίπων διαδηλωτών με τα πανό που προειδοποιούν να μην εμπλακεί η χώρα στον πόλεμο, τους κάνει να ξεχνούν τα χιλιάδες θύματα του φριχτού καθεστώτος. Αποτυπώνει ίσως με έναν τρόπο και τον τρόπο σκέψης μιας μεγάλης μερίδας της ελληνικής αριστεράς. Όπως έγραψε και ο Αρκάς, η ελληνική αριστερά μισεί όλους τους τυράννους, εκτός από αυτούς που μισούν τη Δύση.