Ράνια Θρασκιά στο TheTOC: Διαβάζει το... Σύνταγμα και αποκαλύπτει τι είπε στα παιδιά της μετά το τηλεφώνημα Τσίπρα

Συνάντησα τη Ράνια Θρασκιά σε ένα διάλειμμα συμβουλευτικής συνεδρίας στο κέντρο προσωπικής και οικογενειακής εξέλιξης που διευθύνει. Χαμογελαστή, ευθεία, θετική και πολύ χαρούμενη που είναι πια βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, δέχτηκε να μιλήσουμε για όλα: από τις εφηβικές τις μνήμες στη Θεσσαλονίκη μέχρι και τα συναισθήματα που της προκάλεσε ο έντονος σχολιασμός μιας φράσης που είπε για την ανάγνωση του Συντάγματος.

Δέχθηκε να την φωτογραφίσω να διαβάζει το Σύνταγμα, γιατί όπως λέει, "ο ξερόλας στερεί από τους άλλους την αλήθεια και από τον εαυτό του το δικαίωμα και την δυνατότητα κάποια στιγμή να εξελιχθεί".

Θέλω να ξεκινήσουμε με τη δήλωσή σου οτι ξεκλέβεις ένα πεντάλεπτο κάθε μερα για να διαβάζεις το Σύνταγμα. Έγινε viral και δέχθηκες και ειρωνίες. Σε έκανε μήπως να συνειδητοποιήσεις τι σημαίνει η είσοδος στην πολιτική;

Δεν πρόλαβα να καταλάβω ότι έγινε viral, δεν ήξερα ότι είχε πάρει τόση διάσταση αυτή η δήλωσή μου. Ήμουν για 24 ώρες βουλευτής και ήμουν υποψήφια βουλευτής για περίπου τρεις εβδομάδες. Προφανώς στην προεκλογική περίοδο των τριών εβδομάδων δεν είχα προλάβει να διαβάσω το Σύνταγμα. Και ό,τι ανάγνωση έχω κάνει στο παρελθόν αφορούσε πολύ συγκεκριμένα πράγματα.

Δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω ότι ξέρω το Σύνταγμα απ’ έξω. Όταν ορκίστηκα ωως βουλευτής να τηρώ το Σύνταγμα, μας δόθηκε από τη Βουλή μια εύχρηστη έκδοση του Συντάγματος. Θεώρησα, λοιπόν, χρέος μου να αρχίσω να το μελετάω στον χρόνο που μπορώ. Δεν θα δώσω εξετάσεις σε ένα μήνα για να βγάλω όλη την ύλη. Αυτό δήλωσα ευθαρσώς. Δεν ξέρω αν άλλος βουλευτής εικοσιτεσσάρων ωρών έχει προλάβει να διαβάσει και να ξέρει απ’ έξω όλο το Σύνταγμα εκ των προτέρων. Αν το έκανε, τον θαυμάζω και μπράβο του. Εγώ ξεκινάω τώρα και θα φροντίσω, όταν χρειαστεί να ψηφίσω κάτι ως βουλευτής στο κοινοβούλιο, να είμαι προετοιμασμένη ως προς τη συνταγματικότητα αυτού που θα ψηφίσω.

Συνειδητοποίησες ότι ίσως η αλήθεια που λέει ένας άνθρωπος, χωρίς να έχει δεύτερες και τρίτες σκέψεις, μπορεί να μην είναι και τόσο καλή στην πολιτική;

Δεν μπορώ να αλλάξω τη νοοτροπία της αλήθειας. Θεωρώ ότι η αλήθεια και η ειλικρίνεια πρέπει να είναι συμβατή με τα συναισθήματά μου και τις σκέψεις μου. Αν δεν την εκφράζω, αν δεν τολμάω ή φοβάμαι να την εκφράσω, ειλικρινά ήδη ξεκινάω από έναν λάθος δρόμο. Αν δεν ξέρω κάτι, θα φροντίσω να το μάθω και θα το κάνω υπό ένα καθεστώς ευγένειας και σεβασμού, αλλά πάντα διατηρώντας την αλήθεια μου.

Δεν θέλω να το παίζω ξερόλας, γιατί ο ξερόλας στερεί από τους άλλους την αλήθεια και από τον εαυτό του το δικαίωμα και την δυνατότητα κάποια στιγμή να εξελιχθεί. Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που διαρκώς εξελίσσομαι και το κέντρο που διευθύνω λέγεται κέντρο προσωπικής και οικογενειακής εξέλιξης.

Όταν είπες το "ναι" στην πολιτική, σκέφτηκες ότι μπορεί να υπάρξουν τέτοιες ιστορίες; Κάποιοι, δηλαδή, να πιαστούν από μια δήλωση ή να την παρερμηνεύσουν; Πέρασαν από το μυαλό οι συνέπειες του "ναι";

Πέρασαν από το μυαλό μου, αλλά δεν με απασχόλησαν στον βαθμό που θα με απέτρεπαν. Άλλες σκέψεις ήταν πιο καθοριστικές στην τελική επιλογή. Γνωρίζω πολύ καλά στη φάση που βρίσκομαι πως όλοι οι άνθρωποι ούτε θα είναι ευχαριστημένοι με κάτι που θα ακούσουν, ούτε όλοι θα κατανοήσουν αυτό που θα ακούσουν. Καταλαβαίνω ότι πολλές φορές θα υπάρχει και η περιβόητη μονταζιέρα ή θα απομονωθούν φράσεις που θα έχουν μεγαλύτερο ή μικρότερο νόημα. Φυσικά, δεν είμαι άτρωτη για όλα αυτά, αλλά έχω τους μηχανισμούς και τη ψυχική ανθεκτικότητα να περιορίζω το κόστος μέσα μου πια.

Όλη αυτή ιστορία που γίνεται μέσα από τα social media θέλει ανθρώπους που είναι άτρωτοι; Πώς μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει μια επίθεση από τέτοιους μηχανισμούς, μια επίθεση δολοφονίας χαρακτήρων;

Κανένας δεν καλείται να είναι άτρωτος. Ο καθένας έχει την ευθύνη να καλλιεργήσει τον εαυτό του και την αυτογνωσία στον βαθμό εκείνο που θα μπορεί να είναι λειτουργικός στους ρόλους που αναλαμβάνει.

Αν εγώ νιώθω ευάλωτη σε έναν καινούργιο ρόλο, οφείλω στον εαυτό μου -αλλά και στους άλλους- να ψάξω μέσα από διαδικασίες ψυχοθεραπείας ή ανάγνωσης για να εμπλουτίσω και την γνώση μου και την προσωπικότητά μου.

Πότε πέρασε για πρώτη φορά από το μυαλό σου η πολιτική; Σου έγινε άλλη φορά πρόταση να κατέβεις στις εκλογές;

Είχε γίνει και στο παρελθόν μια διερευνητική συζήτηση για το κατά πόσον θα με ενδιέφερε η ενασχόληση με την πολιτική. Σε εκείνη τη φάση της ζωής μου ήταν ξεκάθαρο το "όχι".

Από το ίδιο ή από άλλο κόμμα;

Από άλλο κόμμα, αλλά δεν ήταν κάτι θα μπορούσα να υποστηρίξω και δεν είχα και τον ενθουσιασμό να το κάνω, υπήρχαν άλλες προτεραιότητες. Όταν κάτι δεν ξεκινάει με δυνατό συναίσθημα, δεν θεωρώ ότι μπορεί και να εξελιχθεί σε υψηλό επίπεδο.

Τι ήταν εκείνο που σε απέτρεψε τότε;

Η φάση της ζωής μου. Είχα άλλη προτεραιότητα, είχα προτεραιότητα την οικογένειά μου, ήταν πολύ μικρά τα παιδιά μου. Ο ρόλος της μητέρας ήταν καταλυτικός, καθοριστικός και απόλυτος στη ζωή μου και διάλεξα να περπατήσω αυτόν τον δρόμο.

Το "ναι" τώρα το είπες επειδή είσαι σε μια άλλη φάση ζωής ή επειδή σε ενδιαφέρει η πολιτική περισσότερο;

Εισπράττω ως πολίτης, ως μητέρα, ως επαγγελματίας ότι πολλά πράγματα σε αυτή τη χώρα γίνονται με ένα συγκεκριμένο τρόπο, τον οποίο μάχομαι μέσα μου θεωρητικά, ιδεολογικά και πρακτικά. Θεωρώ πως υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης, είναι πολλές οι δυνατότητες σε αυτή τη χώρα: και στο έμψυχο και στο υλικοτεχνικό δυναμικό της. Από το να στηλιτεύω μέσα μου ή σε ιδιωτικές συζητήσεις όλα αυτά που δε μου άρεσαν, σκέφτηκα -όταν μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία- ότι ίσως θα μπορούσα να αλλάξω κάποια πράγματα. Για την ακρίβεια, να συνεισφέρω στην αλλαγή γιατί δεν πιστεύω ποτέ ότι ένας άνθρωπος μόνος του μπορεί να αλλάξει πράγματα.

Ειδικά σε κοινωνικά ζητήματα ή σε ζητήματα που αφορούν την εκπαίδευση και την ψυχική υγεία.

Πώς έγινε η επαφή σου με τον Αλέξη Τσίπρα; Τον ήξερες; Σε ήξερε;

Ούτε με ήξερε, ούτε τον ήξερα προσωπικά. Χτύπησε μια μέρα το τηλέφωνο από συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα, οι οποίοι μου ζήτησαν να συναντηθούμε για μια προπαρασκευαστική συζήτηση, για να σκεφτώ την προοπτική να ασχοληθώ με την πολιτική.

Ήσουν μέχρι τότε οργανωμένη στον ΣΥΡΙΖΑ; Eίχες δηλώσει δημοσίως τα συναισθήματά σου προς τον ΣΥΡΙΖΑ; Ήξεραν ότι είσαι ΣΥΡΙΖΑ ή είδαν ένα γνωστό πρόσωπο και ήθελαν να το προσεγγίσουν;

Δεν ήμουν ποτέ κομματικοποιημένη στη ζωή μου, προφανώς και δεν γνώριζαν τις πολιτικές μου πεποιθήσεις και πόσο κοντά ή μακριά ήμουν ως πολίτης εκείνη τη στιγμή στο ΣΥΡΙΖΑ. Με προσέγγισαν ως προσωπικότητα και σε αυτό βάρυνε και η τωρινή μου δουλειά, αλλά και η αναγνωρισιμότητα μου. Μέχρι τότε, σε κανένα επίπεδο δεν είχα κανένα πάρε-δώσε με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Και πώς ένας άνθρωπος που δεν έχει καθόλου επαφή με ένα συγκεκριμένο κόμμα αποφασίζει να κατέβει ως βουλευτής του;

Γιατί ιδεολογικά ήμουν πολύ κοντά σε αυτό το κόμμα. Αν θα έπρεπε να με τοποθετήσω κάπου ιδεολογικά, θα έλεγα ότι είμαι κεντροαριστερή και ότι η σοσιαλδημοκρατία είναι πολύ κοντά στις δικές μου πεποιθήσεις και πολύ κοντά στις πεποιθήσεις που πρεσβεύει και η ψυχολογία. Στην ματιά και στην φροντίδα για τον άνθρωπο .

Παλαιότερα δηλαδή ψήφιζες ΠΑΣΟΚ;

Έχω ψηφίσει στη ζωή μου ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Στα νεανικά μου χρόνια ΠΑΣΟΚ και στα πιο ώριμα μου χρόνια ΣΥΡΙΖΑ

Από τότε που άρχισες να ψηφίζεις ΣΥΡΙΖΑ, είχες σκεφτεί ότι μπορεί κάποια μέρα να γινόσουν βουλευτής του κόμματος;

Όχι, ποτέ.

Και όταν σου έγινε η πρόταση, τους είπες "να το σκεφτώ και τα ξαναλέμε" ή ήσουν θετική από την αρχή;

Ήμουν θετική από την αρχή, αλλά στη συζήτηση πήρε χώρο και το τι θα μπορούσα να κάνω εγώ έτσι ώστε να μην υπάρχουν ψευδείς προσδοκίες εκατέρωθεν. Εγώ είμαι ένας άνθρωπος επαγγελματίας και το πρώτο που διερεύνησα είναι το ασυμβίβαστο. Κάνω μια δουλειά που έχει πολύ μεγάλη ευθύνη απέναντι στους συμβουλευόμενους μου. Κατά συνέπεια, δεν θα μπορούσα εγώ πολύ απλά και τυχοδιωκτικά να πω ένα "ναι" που θα μου εξαιρούσε την ευθύνη που έχω απέναντί τους.

Το πρώτο που σκέφτηκα είναι αν θα μπορούσα να συνδυάσω αυτά τα δύο πράγματα.

Η επαφή με τον Τσίπρα πόσο καιρό μετά έγινε;

Περίπου τρεις μήνες μετά.

Και πως έγινε;

Με ένα τηλεφώνημα από την πλευρά του. Μου είπε ότι τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να αποφασίσω αν θα συνεχίσω μαζί του. Βρέθηκα μαζί του στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στην Κουμουνδούρου και είχα πολύ μεγάλο ενθουσιασμό και αγωνία.

Η άποψη που είχες για τον Τσίπρα πριν τον γνωρίσεις από κοντά και η άποψη σου μετά το τέλος της συνάντησης σε τι διαφέρει;

Είχε πάρα πολλά κοινά. Υπήρχε μία θετική εικόνα που είχα για εκείνον και αυτή ενισχύθηκε μετά τη συνάντηση μας. Τα κομμάτια που ενισχύθηκαν περισσότερο αφορούσαν και το ανθρώπινο επίπεδο. Είναι ένας πάρα πολύ προσιτός άνθρωπος, ένας άνθρωπος από εμάς, μέσα από τον κοινωνικό ιστό, και μου προκαλεί αισθήματα εμπιστοσύνης. Δηλαδή, ότι αυτά τα οποία πρεσβεύει, τα γνωρίζει και από άλλους ρόλους. Δεν είναι ένας αποστειρωμένος άνθρωπος κοινωνικά.

Απ´ αυτά που σου είπε, τι σου έκανε περισσότερο εντύπωση;

Η κουβέντα που κάναμε πάνω στα ζητήματα παιδείας. Ηταν επηρεασμένη και από τον ρόλο του ως πατέρα και από την σπουδή που έχει και εκείνος σε κοινωνικά ζητήματα.

Σε ανθρώπινο επίπεδο, μου έκανε εντύπωση στη σύντομη κουβέντα που είχαμε πόσο καλά γνωρίζει τα παιδιά του και τα θέματα γύρω από τον ρόλο του αυτό. Είναι ένας πατέρας που είναι παρών.

Η πρώτη πρόταση ήταν να κατέβεις στην Αθήνα και όχι στη Θεσσαλονίκη, σωστά;

Ναι, σωστά, η πρώτη πρόταση ήταν να κατέβω υποψήφια στα βόρεια της Αθήνας.

Και γιατί είπες όχι από τη στιγμή που μένεις εδώ στην Αθήνα ;

Αν έπαιρνα αυτή την απόφαση μόνο με τη λογική, θα έπρεπε να συμφωνήσω με την αρχική πρόταση. Όμως, επειδή όλες μου οι αναφορές, η οικογένειά μου, το σπίτι μου και η ανάγκη μου να συνεισφέρω συνδέονταν με την Θεσσαλονίκη, επέλεξα την πόλη που μεγάλωσα. Η ματιά μου για τη Θεσσαλονίκη, όλα αυτά τα χρόνια που ζω στην Αθήνα, έχει διαμορφωθεί με ένα πιο αντικειμενικό τρόπο, παρατηρώ όλα αυτά τα χρόνια με μεγάλη συναισθηματική ένταση, θλίψη, θυμό και αγωνία το πόσο παραιτημένη είναι αυτή η πόλη σε σχέση με τις δυνατότητες της. Θεώρησα ότι αν κάπου έχω όλον τον ενθουσιασμό να συνεισφέρω, είναι η Θεσσαλονίκη.

Όταν του είπες: "Εγώ θέλω στη Θεσσαλονίκη", αν σου έλεγε "Ή Αθήνα ή δεν μπορώ αλλού", θα πήγαινες Αθήνα ή θα επέμενες Θεσσαλονίκη;

Δεν θα έκανα παζάρι τέτοιου είδους, αλλά θα προτιμούσα να καταλάβω τα δικά του επιχειρήματα και μετά να καταλήξω.

Σου είπε: "Άστο να το σκεφτώ και θα σου πω" ή κλείσατε την υποψηφιότητα σε εκείνο το ραντεβού;

Την κλείσαμε σε εκείνο το ραντεβού. Μάλιστα, βγαίνοντας από την Κουμουνδούρου σε 3 λεπτά με είχε καλωσορίσει δημοσίως από τα social media στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Μου πήρε κάποια λεπτά να βγω από την Κουμουνδούρου μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι είμαι υποψήφια βουλευτής.

Και πώς ήταν η αίσθηση όταν είδες την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς σου;

Τα συναισθήματα ήταν προφανώς το άγχος και η αγωνία για το αν θα μπορέσω να ανταπεξέλθω σε όλη αυτή την τιμή που μου έγινε.

Με ποιους το συζήτησες για να πάρεις αυτή την απόφαση; Φαντάζομαι δεν το συζήτησες μόνο με τον εαυτό σου;

Πρώτα με τα παιδιά μου, που είναι 11 και 14 ετών. Και οι δύο γνωρίζουν ποιος είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ποιος είναι ο Αλέξης Τσίπρας και με ρώτησαν τι πρεσβεύει ο ένας και τι πρεσβεύει ο άλλος. Θα ήθελα να ξέρουν τα παιδιά γιατί η μαμά τους πάει με τον Τσίπρα και όχι με τον Μητσοτάκη. Ήθελα να ξέρουν τι σημαίνει ο Μητσοτάκης και τι σημαίνει ο Τσίπρας. Με ρώτησαν ποια είναι η διαφορά των δύο πολιτικών.

Και τι τους είπες; Γιατί πας με τον Τσίπρα;

Έμεινα σε αυτό που θα μπορούσαν κι εκείνοι να καταλάβουν: ότι θεωρώ πως η πρόταση του Τσίπρα σε κοινωνικό επίπεδο είναι πολύ πιο συμβατή με την κοινωνία που εγώ θέλω να ζω και να ζούνε και εκείνοι.

Συνειδητοποίησαν τα παιδιά ότι η μαμά μπορεί να είναι βουλευτής σε λίγο καιρό;

Εγώ είχα ενθουσιασμό για αυτή την πρόταση, τα παιδιά καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για κάτι που με ενθουσιάζει. Εγώ ζήτησα την κατανόησή τους για το χρονικό διάστημα που θα έπρεπε να με στερηθούν σε σχέση με την καθημερινότητά τους και τον χρόνο που περνώ μαζί τους. Είπαν "ναι" και είπα και εγώ το "ναι".

Πρέπει να σου πω ότι τους άρεσε πολύ που ήρθαν στην ορκωμοσία στη Βουλή, ήταν μια συγκινητική στιγμή και εκεί συνειδητοποίησαν αρκετά πράγματα. Και η μεγαλύτερη βοήθεια που μου προσέφεραν είναι πως συνειδητοποίησαν την ανάγκη να λείπω αυτό το διάστημα για να πάω στη Θεσσαλονίκη και να δώσω τον προεκλογικό μου αγώνα.

Πας, λοιπόν, στην Θεσσαλονίκη των παιδικών σου χρόνων και πώς το πιάνεις το όλο θεμα;

Ακολουθώντας την γραμμή του κόμματος και της δράσης του κόμματος και βάζοντας σε όλα αυτά με πολύ συνειδητότητα την δική μου ταυτότητα. Σκέφτηκα πως ακόμα κι αν ήθελα να δημιουργήσω μια πολιτική περσόνα, δεν είχα τον χρόνο να την δημιουργήσω, οπότε είπα "θα πάω με αυτό που είμαι".

Αντί να κάνω μια προεκλογική ομιλία, έκανα ένα σεμινάριο και μετά έκανα και ένα δεύτερο σεμινάριο. Ο τίτλος του πρώτου σεμιναρίου ήταν "Πώς ν’αλλάξεις ό,τι δε σ’ αρέσει στη ζωή σου". Και το δεύτερο είχε τίτλο "Εργαζόμενη μητέρα". Σε αυτό το δεύτερο συμμετείχε και η Κατερίνα Νοτοπούλου, που είναι ψυχολόγος και εκείνη, οπότε δουλέψαμε και κομμάτια του προγράμματος του κόμματος σε σχέση με κοινωνικά ζητήματα. Βεβαίως, πήγα και σε καφενεία και σε σπίτια και σε όλες τις δράσεις του κόμματος, σε όλους τους δήμους, σε όλες τις περιοχές.

Ξέρεις, δεν είχα ποτέ αποσυνδεθεί από την Θεσσαλονίκη και δεν θα τολμούσα να κατέβω αν είχα αποσυνδεθεί από αυτή την πόλη την οποία αγαπώ πολύ.

Και πήγες πολύ καλά, τελικά, βγήκες δεύτερη. Το περίμενες ότι θα βγεις δεύτερη;

Όχι, ήλπιζα ότι θα κάνω μια αξιοπρεπή πορεία γιατί έβλεπα και την αποδοχή του κόσμου, αλλά δεν περίμενα ότι θα βγω δεύτερη. Η μεγαλύτερη αγωνία μου ήταν να μάθει ο κόσμος ότι είμαι υποψήφια.

Πιστεύεις ότι σε ψήφισαν και άνθρωποι που δεν ήταν ΣΥΡΙΖΑ και ψήφισαν την γνωστή τους, την φίλη τους, το δημόσιο πρόσωπο που αγαπάνε, την Ράνια Θρασκιά;

Δεν το γνωρίζω, όμως κάποιοι αναποφάσιστοι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και κάποιοι από αυτούς ψήφισαν κι εμένα.

Δεν περίμενες ότι θα βγεις δεύτερη και μετά τις εκλογές υπήρξε μια μουρμούρα από κάποια στελέχη, από έναν κομματικό μηχανισμό, του στυλ "ήρθε η Θρασκιά από το πουθενά και βγήκε δεύτερη κι άλλοι που είναι στον ΣΥΡΙΖΑ τόσα χρόνια ,δεν βγήκαν". Σε πείραξε όλη αυτή η μουρμούρα;

Αρχικά, με στεναχώρησε που κάποιοι άνθρωποι τους οποίους εκτιμώ βαθιά δεν βγήκαν. Ήθελα πάρα πολύ για πολύ συγκεκριμένους ανθρώπους να βγουν και να είμαστε μαζι βουλευτές στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Την μουρμούρα έτσι όπως την αναφέρεις σε ένα βαθμό εν πολλοίς την περίμενα και ψυχολογικά προσεγγίζοντάς την μπορώ να την κατανοήσω. Είναι ένας μεγάλος και κοπιαστικός αγώνας να εκλεγείς βουλευτής και όταν ματαιώνεται είναι πάρα πολύ δύσκολα τα συναισθήματα με τα οποία έχεις να παλέψεις. Ειδικά όταν αυτό το κάνεις χρόνια, όταν έχεις προϋπάρξει σε αυτή τη θέση -ή και όχι- αλλά έχεις αγωνιστεί για κάτι.

Κάποιοι σε έχουν κατατάξει στην κατηγορία των celebrity που κατεβαίνουν στην πολιτική και παίρνουν τις θέσεις των άξιων. Αισθάνεσαι ως μία celebrity που μπήκε στην πολιτική και κέρδισε την δεύτερη θέση γιατί είναι γνωστή;

Αισθάνομαι ότι ένα κομμάτι της αναγνωρισιμότητας με βοήθησε να καλύψω το χρόνο που δεν είχα για να επικοινωνήσω την υποψηφιότητά μου. Ποτέ ομως δεν αισθάνθηκα celebrity και ειδικά τα τελευταία έξι χρόνια θα ήταν και αστείο να σκεφτώ κατι τέτοιο γιατί η πρωταρχική μου δουλειά ήταν το κέντρο ψυχικής υγείας που διευθύνω.

Ποτέ δεν είχα τον τίτλο του celebrity, δεν λειτουργώ ως celebrity, ποτε δεν θα λειτουργούσα έτσι. Όποιος το είπε με αδίκησε ξεκάθαρα.

Μου είπες πριν για την Κατερίνα Νοτοπούλου και λένε πολύ ότι όταν δύο γυναίκες διεκδικούν την ίδια θέση, κάπου υπάρχει μεγάλη ένταση και αντιπαράθεση. Τα πήγατε καλά με την Κατερίνα Νοτοπούλου; Σε βοήθησε ή σε υπονόμευσε;

Αυτό που εισέπραξα εγώ ήταν μια πάρα πολύ καλή συνεργασία, μια επικοινωνία πολύ καλύτερη από αυτή που θα προσδοκούσα. Η Κατερίνα είναι ένας άνθρωπος που πολιτικά θαυμάζω, είναι νεα και έχει κάνει πολλά πράγματα και θεωρώ πως είναι ένα από τα πρόσωπα που έχει μέλλον και θέση στην πολιτική σκηνή του τόπου.

Πολλές φωνές ήθελαν εμάς τις δύο να συγκρουόμαστε, ήθελαν και τη δική της στάση και την δική μου στάση να έχουν μια θολή εικόνα. Εγώ πήρα μια πολύ καθαρή ματιά από εκείνη και την ανταπέδωσα στο ακέραιο. Είμαι βέβαιη ότι θα συνεργαστούμε πολύ καλά και για την Θεσσαλονίκη και για την Ελλάδα.

Την εκλογή σου την χάρηκες εκείνο το βράδυ έτσι δεν είναι;

Την χάρηκα αυτό είναι αλήθεια.

Είχες αγωνία μετρούσες τους σταυρούς; Εκείνο το βράδυ πως το πέρασες;

Εκείνο το βράδυ είχα μια πολύ μεγάλη στεναχώρια και βίωσα και εγώ ένα σοκ για το συνολικό ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά, ομως, δεν θα πω ψέματα ότι δεν χάρηκα για την δική μου επιτυχία, αλλά ήταν μία πύρρειος νίκη για μένα. Αν είχαμε 30% και η δική μου νίκη θα ήταν τεράστια. Όμως, δεν θέλω να μικρύνω τη νίκη μου ούτε στιγμή, ήταν κάτι πολύ μεγάλο, ήταν μια προσωπική στιγμή τεράστια, δικαίωση, αναγνώριση και νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη. Τα αποτελέσματα τα είδα στο σπίτι, στο πατρικό μου με τον μπαμπά τη μαμά και τον αδερφό μου.

Η ομάδα που δουλέψαμε προεκλογικά γι’ αυτό το σπουδαίο αποτέλεσμα κυρίως αποτελείτο από τον μπαμπά και τον αδερφό μου. Ήμασταν ένας Δαβίδ μπροστά σε ένα Γολιάθ, αν πούμε ότι Γολιάθ ήταν το πολιτικό σύστημα και ο στόχος της εκλογής. Βοήθησαν και πολλοί φίλοι αλλά το κάναμε όλο αυτό με τον αέρα του ερασιτεχνικού, του αυθόρμητου, με αγάπη.

Τι είπε ο μπαμπάς όταν βγήκες δεύτερη;

Ήταν πολύ συγκινημένος μου είπε πόσο χαρούμενος ήταν και ότι τα κατάφερα.

Ήθελε ο πατέρας σου να κατέβεις;

Πολύ και ενθουσιάστηκε όταν του το είπα.

Τώρα μια και λέμε για τη Θεσσαλονίκη, πΏς ήταν τα πρώτα χρόνια της ζωή σου εκεί στη Θεσσαλονίκη;

Όλη μου η παιδική και η εφηβική ζωή και τα πρώτα νεανικά χρόνια είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την Θεσσαλονίκη, γι’ αυτό αισθάνθηκα ότι τώρα που μου δόθηκε ευκαιρία ήθελα να δώσω κάτι σε αυτή την πόλη. Εγώ εκεί γαλουχήθηκα, εκεί είναι οι αναφορές μου, εκεί διαμορφώθηκε η ταυτότητα μου. Η πόλη με καθόρισε σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό. Από την ιστορία της, τον πολιτισμό της, την ελευθερία με την οποία μεγάλωσα, την αγάπη που μου φύτεψε μέσα μου , από την ομορφιά της και τους ανθρώπους της. Γι’ αυτό και έχω θυμό και τραύμα που έβλεπα αυτή την πόλη να μη δικαιώνεται στα χρόνια που εγώ μεγάλωνα στην Αθήνα.

Έφυγα στα 19 μου, σπούδασα στη Ρόδο στο πανεπιστήμιο Αιγαίου, ξαναγύρισα, δούλεψα στο TV Μακεδονία και από κει πήρα μετεγγραφή στην Αθήνα.

Πώς ήταν τα παιδικά χρόνια στην Θεσσαλονίκη;

Όμορφα, αν και υπήρχαν οικογενειακές δυσκολίες και κάποια στιγμή οι γονείς μου οδηγήθηκα στον χωρισμό όχι με την κλασική έννοια του διαζυγίου, αλλά ότι δεν θα ζούσαν πια ξανά μαζί. Περισσότερο, όμως, πονάνε τα χρόνια που προηγούνται του διαζυγίου και έχει να κάνει με το πώς χειρίζονται οι γονείς αυτή την περίοδο.

Σου άφησε τραύματα εκείνη η περίοδος; Το πριν και το μετά;

Μου πήρε πάρα πολλά χρόνια να τα διαχειριστώ όλα αυτά, αλλά έχω την ευλογία να έχω δύο καταπληκτικούς γονείς, που έγιναν γονείς σε πολύ μικρή ηλικία κι αν κάτι κατάφερα στην διαχείριση μου, ήταν να τους συγχωρήσω τα λάθη τους που εμένα μπορεί να με τραυμάτισαν. Μιλάμε για δύο παιδιά. Ο μπαμπάς μου ήταν 24 και η μητέρα μου 20, όταν έφεραν το πρώτο τους παιδί στον κόσμο, τον αδερφό μου. Άρα, διαμόρφωναν τον χαρακτήρα τους και την προσωπικότητά τους όντας παντρεμένοι με παιδιά. Καθώς μεγάλωναν, καταλάβαιναν ότι δεν ήταν συμβατοί πια. Έπαψαν να ζουν μαζί, κάτι που εγώ δέχτηκα με τεράστια ανακούφιση γιατί ήθελα τους γονείς μου χαρούμενους και όχι μαζί και λυπημένους.

Μεγαλύτερη αδυναμία στον πατέρα ή στην μητέρα;

Έχω διαφορετική σχέση πια και με τους δύο και τους αγαπώ πάρα πολύ. Μεγάλωσα κάποια χρόνια θεωρώντας ίσως στερεοτυπικά και εγώ ότι η μαμά είναι ο αδύναμος κρίκος, αλλά σε καμία περίπτωση πια δεν το πιστεύω. Τελικά, πήραμε πάρα πολλά από εκείνους και μόνο τους θαυμάζω. Αν και ηταν σε μικρή ηλικία, ο καθένας τους μας έδωσε πολύ σημαντικά ψυχικά εργαλεία.

Τι κρατάς ως δώρο, ως αποσκευή από την μητέρα σου και τον πατέρα σου;

Από την μητέρα κρατάω την επαναστατική της φύση, κόντρα στα στερεότυπα της εποχής. Ηταν η μαμά που της έλεγα "τι ώρα να γυρίσω;" και μου απαντούσε "ό,τι ώρα θες" και εγώ έλεγα "ό.τι ώρα θέλω; Τι θα πει η γειτόνισσα; Θα γυρίσω στις 10". Αυτοπεριοριζόμουν κόντρα σε μια μαμά που ηταν τόσο ελεύθερη που δεν θα μπορούσε κανείς να το φανταστεί εκείνα τα χρόνια. Από τον πατέρα μου, κρατάω την πραότητα, την γλυκύτητα και την δικαιοσύνη του αριστερού του χαρακτήρα.

Αριστερός ο μπαμπάς. Το ίδιο και η μαμά;

Ο μπαμπάς αριστερός και η μαμά ΠΑΣΟΚ, που όμως προερχόταν από μια σκληρή δεξιά οικογένεια. Ο μπαμπάς μου ήταν από μια αριστερή οικογένεια και έμεινε αριστερός.

Οπότε όταν τους είπες ότι κατεβαίνεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είχαν κάποιο πολιτικό θέμα;

Όχι, αλλά και να είχαν, με στηρίζουν σε όλες μου τις επιλογές, με στηρίζουν ακόμα και σε αυτά που διαφωνούν.

Εσύ πως και δεν πήρες μια άλλη πορεία με αριστερούς γονείς; Να βρεθείς δηλαδή από αντίδραση στη Νέα Δημοκρατία;

Την αντίδραση την έβγαλε ο αδερφός μου στα ποδοσφαιρικά. Έγινε Άρης, σε μια παοκτσίδικη οικογένεια.

Εσύ ΠΑΟΚ φανατικά;

Εγώ νομίζω ότι γεννήθηκα ΠΑΟΚ. Το μεγαλύτερο δώρο που μου έκανε ο μπαμπάς μου επειδή ήμουνα πολύ καλή μαθήτρια ήταν να μου επιτρέπει να πηγαίνουμε τις Κυριακές στην Τούμπα όταν παίζαμε εντός έδρας -εκτός των παιχνιδιών με τον Ολυμπιακό, επειδή φοβόταν από την μετακίνηση των οπαδών.

Ο αδελφός Άρης από μικρός;

Έχουμε κάποιες φωτογραφίες με τις οποίες τον απειλούμε επειδή κρατάει σημαίες του ΠΑΟΚ, αλλά από τότε που ξέρει τον εαυτό του είναι Άρης

Υπήρχε κόντρα μεταξύ των δύο αδερφών;

Τεράστια κόντρα, μεγαλώσαμε στην Θεσσαλονίκη του Γκάλη και του Γιαννάκη και εγώ του Πρέλεβιτς και του Κόρφα. Έχουμε τσακωθεί πολλές φορές με τον αδερφό μου, είναι ο μόνος λόγος που έχουμε τσακωθεί, αλλά θυμώνωμε πολύ σοβαρά στα ντέρμπι ΠΑΟΚ-Άρης.

Τι ήταν αυτό που σε οδήγησε να αφήσεις την τηλεόραση και να ασχοληθείς με την ψυχολογία;

Η αποχώρηση μου ξεκίνησε συγκυριακά και όταν απέκτησα και τον δεύτερο γιο μου για ένα διάστημα τριών ετών ήταν πολύ συνειδητό να μην εργάζομαι εκτός σπιτιού. Τότε, λοιπόν, θέλησα να εξελιχθώ και σε προσωπικό επίπεδο, έκανα το μεταπτυχιακό μου στην κλινική ψυχολογία δύο χρόνια κι άλλα τέσσερα χρόνια την ειδίκευση μου ως συστημική σύμβουλος. Και συνέχεια αυτού είναι η ένταξη μου στην ελληνική εταιρεία συμβουλευτικής, άρα έχω όλα τα τυπικά προσόντα στα οποία επιμένω φανατικά για να ασκώ το επάγγελμα το οποίο ασκώ.

Γιατί επέλεξες αυτό το επάγγελμα;

Η αφετηρία ήταν η τελευταία εκπομπή που έκανα στο Alter το "Κοιτάω μπροστά” και από κει προέκυψε και η πρώτη μου συγγραφική απόπειρα το Κοιτάω Μπροστά". Η ματιά μου ήταν πάντα ψυχολογική, από μικρή νοιαζόμουνα πώς νιώθουν οι άνθρωποι, γιατί το νιώθουν. Προσπαθούσα να αποκωδικοποιήσω συμπεριφορές ανθρώπων, με ένοιαζε πώς νιώθουν κι αν είναι καλά ή οχι. Είχα μια τέτοια προσέγγιση. Οπότε, κατά τη διάρκεια της εκπομπής άρχισε αυτό να ξυπνάει.

Τι έμαθες για τον εαυτό σου κάνοντας αυτή την βουτιά σε σένα και μέσω της ψυχανάλυσης, πριν αποφασίσεις να βοηθάς άλλους; Τι έμαθες που δεν ήξερες;

Έμαθα να μη φοβάμαι την αλήθεια, έμαθα να μην ωραιοποιώ κατάστασεις και να τις αντέχω και να τις αντιμετωπίζω. Πήρα ψυχικά εργαλεία γιατί ήμουν εξαιρετικά ευάλωτη και σε θέματα που δεν με έπαιρνε να είμαι, όπως στην κριτική των άλλων. Το να είσαι ένα δημόσιο πρόσωπο και να σε πλήττει η κριτική του καθενός και να παλεύεις να είσαι αποδεκτή σε όλους κατάλαβα πως είναι ένα πράγμα που ούτε γίνεται και ούτε είναι ο στόχος μου. Ενώ για πολλά χρόνια ήταν ο στόχος μου να είμαι αρεστή σε όλους και με έπληττε βαθιά όταν δεν ήμουν. Και η κριτική με έπληττε και το να μην με αποδέχεται κάποιος. Πάλεψα πολλά χρόνια με αυτό το κομμάτι.

Άρα, στην πολιτική μπαίνεις με πολύ μεγάλη πανοπλία. Αυτά που μου λες τώρα είναι ουσιαστικές προϋποθέσεις να ασχοληθείς με την πολιτική και να μη σε πιάσει το στομάχι σου.

Αυτό που έχω πια είναι την ανθεκτικότητα να μην με επηρεάζει ο πόνος στο στομάχι. Να τον ξεπερνάω. Πάντα είναι ζητούμενο των ανθρώπων η αποδοχή γιατί κάτω από αυτή τη λέξη υπάρχει η αγάπη. Άρα, αποζητάμε μόνιμα όσο είμαστε ζωντανοί την αποδοχή και την αγάπη. Αλλά για μένα πια όχι με αυτό τον ψυχαναγκαστικό τρόπο που το έκανα.

Οι συμβουλευόμενοί σου είπαν κάτι όταν έμαθαν ότι θα κατέβεις στις εκλογές;

Αρκετοί συμβουλευόμενοί μου με ρώτησαν και αυτό με γέμισε με χαρά και συγκίνηση, τόσο μεγάλη που πήγαινα σπίτι και έκλαιγα. Μου εξέφραζαν την αγωνία τους μήπως σταματήσω να λειτουργώ με αυτό το ρόλο. Σπουδαία προίκα μου έδωσαν. Δεν σχολίασαν ούτε το κόμμα, ούτε την επιλογή μου. Και θέλω να σου πω ένας από τους λόγους που ήθελα να είμαι υποψήφια στη Θεσσαλονίκη και όχι στην Αθήνα - πέρα από την εντοπιότητα μου - ήταν και το ότι δεν ήθελα κανείς συμβουλευόμενος να έρθει στο δίλημμα να πάρει ένα ψηφοδέλτιο στα χέρια του που να έχει το όνομα μου και με κάποιο τρόπο να νιώθει κάποια ευθύνη ή κάποια υποχρέωση ή κάποια ψυχική αντιπαλότητα γιατί εκφράζω κάτι που μπορεί να απεχθάνεται πολιτικά. Ένιωσα πιο ασφαλής και πιο φροντιστική απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους που ο ρόλος μου είναι μέσα στην διαδικασία της συμβουλευτικής να φροντίζω.

Ένας πολιτικός θεωρείς ότι θα πρέπει να κάνει ψυχοθεραπεία; Θα τον βοηθήσει στο να ασκεί την πολιτική καλύτερα;

Θεωρώ τη διαδικασία της ψυχοθεραπείας πολύ απαραίτητη για τους σύγχρονους ανθρώπους που ζούμε στο 2023 στις δυτικές και όχι μόνο κοινωνίες. Γι’ αυτό και αν κάτι θα προσπαθήσω και θα παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις στη Βουλή, είναι ο χώρος της ψυχικής υγείας να μην είναι πολυτέλεια και οι άνθρωποι να έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν αν θέλουν έναν ιδιωτικό φορέα, αλλά αν δεν μπορούν να το υποστηρίξουν, να υπάρχουν δημόσιοι φορείς που να παρέχουν συμβουλευτικές και ψυχοθεραπευτικές υπηρεσίες σε υψηλό επίπεδο. Και γι’ αυτό θα κάνω ό,τι περνάει απ’ το χέρι μου.

Τον εαυτό σου πως τον βλέπεις μέσα στην πολιτική τα επόμενα χρόνια; Τι θα σε κρατήσει και τι θα σε βγάλει εκτός;

Ακόμα δεν το ξέρω αυτό. Εγώ μπαίνω με τεράστιο αίσθημα ευθύνης, με πολύ μεγάλο ενθουσιασμό, με ρομαντισμό και όπως είπα και στο προεκλογικό μου σλόγκαν, "με λογική και ευαισθησία". Όσο βρίσκω ανοιχτούς δρόμους, όσο στενοί και να είναι, θα τους διαβαίνω. Αν διαπιστώσω ότι είναι τόσο στημένο το παιχνίδι και ότι δεν υπάρχει δρόμος για έναν άνθρωπο που προέρχεται από τον κοινωνικό ιστό, γνωρίζει τα προβλήματα, έχει εκλεγεί και θέλει να συνεισφέρει και παρόλαυτα δεν υπάρχει δρόμος, αφού προσπαθήσω μέχρι τελευταίας ρανίδος, ευθαρσώς θα πω ότι δεν βρήκα ανοιχτό δρόμο και όσο και αν προσπάθησα δεν τα κατάφερα. Θα πω και πάλι την αλήθεια. Ούτε πάω να πλουτίσω, ούτε πάω να φτιάξω όνομα στην πολιτική. Θελω να κάνω το πέρασμα μου απ’ αυτό τον κόσμο κόσμο να αξίζει λίγο περισσότερο.

Ο Αλέξης Τσίπρας σε περιέλαβε στην νέα επιτροπή εκλογικού αγώνα που έκανε μετά τις εκλογές, Φοβάσαι μην μπεις στο μάτι κάποιων; Ότι προχωράς πολύ γρήγορα;

Έχω μπει ήδη στο μάτι κάποιων. Με τον ίδιο τρόπο που κάποιοι με αποκάλεσαν celebrity, με τον ίδιο τρόπο που κάποιοι είπαν "τι δουλειά έχει αυτή εκεί;", με τον ίδιο τρόπο είπαν και κάποιοι "τι δουλειά έχει αυτή και στην εκλογική επιτροπή;". Αλλά τελικά, πηγαίνω μπροστά και κοιτάω μπροστά. Παίρνω δύναμη όχι από αυτά που λένε όσοι δεν πιστεύουν σε μένα, αλλά απ’ αυτά που μου λένε όσοι πιστεύουν σε μένα.

Υπάρχει ΣΥΡΙΖΑ χωρίς Τσίπρα;

Αυτή τη στιγμή, με την μικρή μου σύνδεση χρονικά με το κόμμα, λέω "όχι", αλλά τα συστήματα συνεχίζουν να υπάρχουν και μετά από ρωγμές και μετά από δυσκολίες και μετά από καταστροφές. Θεωρώ ότι υπάρχει ΣΥΡΙΖΑ ισχυρός και μετά από το 20% και αυτό τον ΣΥΡΙΖΑ τον βλέπω με αρχηγό τον Αλέξη Τσίπρα.

Αν σου ζητούσε μια ψυχολογική συμβουλή για το πως να διαχειριστεί την ήττα ή το γεγονός ότι μπορεί να μην είναι κυβέρνηση στις 25 Ιουνίου, ποια θα ήταν;

Θα του έλεγα ότι έχουμε ένα κλασικό ασυμβίβαστο στο πλαίσιο της δεοντολογίας και ότι δεν μπορώ να δώσω ειδική συμβουλή σε εκείνον. Αλλά ως μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, ως Ράνια προς Αλέξη, θα του έλεγα να συνδεθεί με το δυναμικό του, με τα επιτεύγματα του, με τις αξίες που πρεσβεύει και μέσα από αυτές και την εμπιστοσύνη ενός εκατομμυρίου και πλέον ανθρώπων που τον εμπιστεύτηκαν, να δυναμώσει ακόμα περισσότερα το κόμμα που ίδιος από το 3% καταφέρε να το κάνει κυβέρνηση και μπορεί να το ξανακάνει.

Σου ακούγεται εύηχο, κανονικό ή περίεργο το "συντρόφισσα Ράνια";

Μου ακούγεται καινούργιο και βρίσκω μια τρυφερότητα στον τρόπο με τον οποίο αποκαλεί ο ένας τον άλλον έτσι. Νόμιζα πριν μπω στο κόμμα ότι είναι ξεπερασμένο το "σύντροφος", αλλά βλέπω την αλήθεια με την οποία το χρησιμοποιούν κάποιοι και το φέρνω πολύ τιμητικό να με αποκαλούν "συντρόφισσα Ράνια" εκείνοι που το νιώθουν έτσι.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr