Φωκάς Ευαγγελινός:Απολαμβάνω ισορροπημένα προσωπική κι επαγγελματική ζωή

Από τη μια Σολωμός, Καβάφης, Σεφέρης, Ελύτης, Ρίτσος αλλά και Θεοδωράκης, Μαρκόπουλος, Ξαρχάκος, Λεοντής, Μικρούτσικος. Από την άλλη Μητσιάς, Καραθάνος, Κοντογεώργη αλλά και 120 μαθητές και απόφοιτοι του Αρσακείου. Και στο ... πηλίκο, η σκηνοθετική μπαγκέτα του Φωκά Ευαγγελινού. Ο σκηνοθέτης και χορογράφος που ενορχηστρώνει την παράσταση «Είμαστε από καλή γενιά» που παρουσιάζεται στο Μέγαρο Μουσικής το Σάββατο 10, Κυριακή 11, Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2016 με τον Μουσικό Όμιλο των Αρσακείων-Τοσιτσείων Σχολείων Εκάλης και τη Χορωδία GraduΑrti (Απόφοιτοι Αρσακείων-Τοσιτσείων Σχολείων), μιλά στο TheTOC γι' αυτή την πρόκληση. Μιλά για τους ενήλικους κι ανηλίκους συντελεστές της παράστασης, μιλά για το ρόλο του ως δάσκαλος, για τη σχέση του με το χρόνο αλλά και για την προσωπική του ζωή που, ως γνωστόν, μοιράζεται εδώ και πέραν των 20 χρόνων με την μάνατζέρ του Πίτσα Κουτουφά.

- Ποια η πρόκληση της σκηνοθεσίας του «Είμαστε από καλή γενιά»; Ποιο το δικό σας στοίχημα γι' αυτή την παράσταση;

«Με την παράσταση αυτή γιορτάζονται τα 180 χρόνια από την Ίδρυση της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Σχεδόν μαζί με την Ίδρυση του Ελληνικού Κράτους το 1830. Είναι τεράστια πρόκληση για μένα να δημιουργήσω μια παράσταση με συνοδοιπόρο στο κείμενο τον Στρατή Πασχάλη που στο σύνολό της είναι αποκλειστικά βασισμένη στο τραγούδι και τον ποιητικό λόγο. Μία παράσταση που χρησιμοποιώντας τα λόγια των μεγάλων ποιητών μας (Σολωμός, Σεφέρης, Καβάφης, Ρίτσος) αναδεικνύει την πατρίδα μας μέσα στον χρόνο και την ιστορία, αλλά και ξεχωριστών συνθετών (Θεοδωράκης, Μαρκόπουλος, Χατζηδάκις, Ξαρχάκος, Λεοντής, Μικρούτσικος) με τις συνθέσεις τους πάνω στην ποίηση που επισημαίνουν τη διαχρονικότητα της τέχνης. Είναι σημαντικό για μένα να καταφέρω οι νέοι μαθητές να καταλάβουν πόσο διαχρονικά και διδακτικά είναι τα ποιήματα, φέρνοντας μηνύματα αφύπνισης και αισιοδοξίας».

- Σκηνοθετείτε μια παράσταση που στηρίζεται σε ποίηση, εικόνα και μουσική για τη νεότητα και την Ελλάδα - τη σημερινή και τη διαχρονική – και σηματοδοτεί τη σύμπραξη καταξιωμένων «ενηλίκων» όπως ο Μ. Μητισάς, ο Ν. Καραθάνος και η Ν. Κοντογεώργη με 120 μαθητές και αποφοίτους του Αρσακείου. Πως ... χώρεσαν όλοι σε μια σκηνή;

«Το διαφορετικό στη σκηνή του Μεγάρου και στο έργο μας είναι ότι η χορωδία των 120 ατόμων δεν συμμετέχει απλά φωνητικά, αλλά δρα και συνομιλεί με τους άλλους πρωταγωνιστές τραγουδώντας αλλά και δημιουργώντας ποίηση με την εικόνα και τη μουσική».

- Μιλήστε μας λίγο για τη συνεργασία σας με τον Μανώλη Μητσιά, το Ν. Καραθάνο και τη Ν. Κοντογεώργη. Τι αντλήσατε από τον καθένα;

«Είναι μεγάλη τιμή για μένα να συμμετέχει στην παράσταση ο κύριος Μανώλης Μητσιάς με τη σπουδαία φωνή του, την απλότητά του και την αλήθεια του που σε εμπνέει. Στα διαλλείματα μας περιέγραφε πώς οι στίχοι των σπουδαίων ποιητών μας γίνονταν έμπνευση για τους ξεχωριστούς συνθέτες μας. Είμαι τυχερός που μπορώ και συζητάω με την ίδια την ιστορία στην μελοποιημένη ποίηση. Με τον Νίκο Καραθάνο γνωριζόμαστε καιρό, έχω παρακολουθήσει και έχω θαυμάσει όλες τους τις παραστάσεις που πάντα καταφέρνει μ’έναν μαγικό τρόπο να αγγίζει την ψυχή. Δεν θα μπορούσα να σκεφτώ άλλον στο ρόλο του καθηγητή που με τον δικό του τρόπο να εμπνεύσει τη νέα γενιά, αφού τα πάντα ξεκινάνε από τον σεβασμό και την αγάπη. Η Νάντια είναι μια νέα καλλιτέχνης που με το ήθος και το ταλέντο της στην υποκριτική, στο τραγούδι και στην κίνηση την έχουν κάνει να ξεχωρίσει στο χώρο. Πόσο συγκινητικό μπορεί να είναι αν σκεφτώ ότι αυτό το κορίτσι ξεκίνησε ως μαθήτριά μου στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου».

- Πρόκειται για μια υπερπαραγωγή που έγινε, όμως, όχι με μεγάλα χρηματικά ποσά. Πως κι έγινε αυτό κατορθωτό;

«Πάντα πίστευα και πόσο μάλλον τώρα, στις δύσκολες μέρες που διανύουμε ότι μια υπερπαραγωγή δεν στηρίζεται αποκλειστικά στα χρήματα, αλλά στις έξυπνες ιδέες που ο κάθε συντελεστής καταθέτει για την υλοποίηση της παράσταση».

- Σκηνοθεσία ή χορογραφία; Που βρίσκεται η καρδιά σας;

«Το ένα συμπληρώνει το άλλο. Η σκηνοθεσία εμπεριέχει τη χορογραφία και το αντίθετο. Τα θεωρώ αλληλένδετα. Και τα δύο με βοηθάνε στο να εξελίσσομαι και να επικοινωνώ».

- Εκτός από την καλλιτεχνική δράση ασχολείστε και με την εκπαίδευση. Τι ανταπόκριση έχετε ως δάσκαλος χορού;

«Εκτός από την Σχολή μου που λειτουργεί 20 χρόνια, διδάσκω και 14 χρόνια στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Το να μπορείς να μεταδώσεις και πόσο μάλλον να εμπνεύσεις έναν νέο είναι το ομορφότερο συναίσθημα. Μπορεί μέσα από την δουλειά μας να έχουμε νιώσει επιτυχίες, δύσκολες στιγμές, απογοητεύσεις, αλλά το να συναντάς καταξιωμένους καλλιτέχνες που υπήρξαν μαθητές σου, είναι η πολυτιμότερη ανταμοιβή».

- Κύριε Ευαγγελινέ, τι είναι χορός για σας και τι πιστεύετε ότι μπορεί να αποτελέσει για τον κόσμο την περίοδο της κρίσης;

«Ο χορός είναι η ζωή μου. Μέσα απ’τη γλώσσα του σώματος μπορώ και επικοινωνώ, δημιουργώ, εξελίσσομαι. Πιστεύω πάντα και όχι μόνο στην περίοδο της κρίσης, ο χορός και η ενασχόληση με το σώμα μας , μας δημιουργεί ευεξία όχι μόνο σωματική αλλά και ψυχική και το συνιστώ».

- Είστε ένας άνθρωπος που δεν κρύβεται την ηλικία σας. Πως τα πάτε με το χρόνο; Τι είναι αυτό που σας κρατά τόσο δημιουργικό

«Με τον χρόνο τα πάω τέλεια και με κάνει πιο δημιουργικό γιατί η κάθε δουλειά μου είναι μια καινούργια πρόκληση που προσπαθώ να την αντιμετωπίσω με την αθωότητα της πρώτης φοράς άσχετα με την εμπειρία μου».

- Έχετε μια ευτυχισμένη προσωπική ζωή; Αν ναι, τι έχει συμβάλλει σ' αυτό;

«Είμαι ευτυχής γιατί μέχρι τώρα μου χαρίστηκαν πολλές όμορφες στιγμές και στην προσωπική και στην επαγγελματική μου ζωή. Για αυτό δίνω χρόνο ώστε να μπορώ να απολαμβάνω και τα δύο ισορροπημένα».

(Στην κεντρική φωτογραφία, ο Φωκάς Ευαγγελινός με τον Μανώλη Μητσιά και το Νίκο Καραθάνο στις πρόβες της παράστασης που ανεβαίνει στο Μέγαρο Μουσικής).

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr