Η Μεσσαλίνα, η σχέση μας με το χρόνο και ο ψαράς της Ισλανδίας

Ένα κείμενο της ερωτικής λογοτεχνίας, η φαιδρότητα και η αδυναμία της ύπαρξής μας σε σχέση με το χρόνο και ο ψαράς της Ισλανδίας.

i-messalina-i-sxesi-mas-me-to-xrono-kai-o-psaras-tis-islandias
SHARE THIS
0
SHARES
Η Μεσσαλίνα της Γαλλίας
 

Η "Μεσσαλίνα της Γαλλίας" (1790), κείμενο ανωνύμου, εντάσσεται στην ελευθεριάζουσα ερωτική λογοτεχνία που γραφόταν κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα για να σατιρίσει τον έκλυτο βίο της Αυλής και έφτασε στην κορύφωσή της πριν από τη Γαλλική Επανάσταση. Το κείμενο εκκινεί ως αφήγημα καταγγελίας εναντίον της Μαρίας Αντουανέττας και της συντρόφου και αντιζήλου της δούκισσας ντε Πολινιάκ και, έπειτα από δεξιοτεχνικές διολισθήσεις του συγγραφέα, καταλήγει στην υμνολογία του αχαλίνωτου πάθους. Στην πορεία της αφήγησης, κι ενώ το γαϊτανάκι των ερωτικών σχέσεων έχει ξετυλιχθεί πλήρως, οι ηρωίδες δεν απαλλάσσονται απλώς από τα ηθικά και πολιτικά εγκλήματά τους, αλλά επιπλέον μεταβάλλονται στα πιο επιθυμητά μα και απρόσιτα αντικείμενα του πόθου, πρότυπα ερωτισμού που τρέφουν τις φαντασιώσεις ανδρών και γυναικών και διαιωνίζουν το παιχνίδι του έρωτα.
Η "Μεσσαλίνα της Γαλλίας" συνδυάζει με πολύ γοητευτικό τρόπο δύο αντιφατικά συστατικά: την προκλητική, γεμάτη αισθησιασμό ερωτική περιγραφή και μία γλώσσα εκλεπτυσμένη και ρητορική, που αξιοποιεί πλήθος θεματικά και υφολογικά στοιχεία από την ιστορία της ερωτικής λογοτεχνίας.
"Η υποκρισία των ηρωίδων δεν σχετίζεται με την υποκρισία ως κοινωνική ή ηθική έννοια αλλά με την υποκρισία ως υψηλή τέχνη, την υποκριτική τέχνη του θεάτρου, προσδίδοντας στο κυνήγι της ηδονής το πρόσθετο και σαγηνευτικό στοιχείο του παιχνιδιού, της μεταμφίεσης, της εναλλαγής των ρόλων, της μετάβασης ή της διολίσθησης από προσωπείο σε προσωπείο. Η "Μεσσαλίνα της Γαλλίας" θα μπορούσε να χαρακτηριστεί "μυθιστόρημα των διολισθήσεων". [...] η τέχνη και η τεχνική της γραφής ταυτίζονται όσο ποτέ άλλοτε και αλλού με την τέχνη και την τεχνική της δαντέλας και του κεντήματος" γράφει ο ματαφρστής του βιβλίου Ανδρέας Στάικος.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κίχλη

 

Ινστιτούτο Ρύθμισης ρολογιών 
 

Το Ινστιτούτο Ρύθμισης Ρολογιών είναι ένα κόσμημα του τουρκικού μοντερνισμού –ίσως το σημαντικότερο μυθιστόρημα που γράφτηκε κατά τον εικοστό αιώνα στη γειτονική μας χώρα– και συγκαταλέγεται πλέον στα κλασικά έργα της παγκόσμιας πεζογραφίας. Σε ένα πρώτο επίπεδο καταπιάνεται με τη φαιδρότητα της ύπαρξής μας, τις αδυναμίες και τα πάθη μας. Σε ένα δεύτερο επίπεδο πραγματεύεται τη σχέση μας με τον χρόνο, δηλαδή την αντίληψη που έχουμε για τη ζωή. Ο Αχμέτ Χαμντί Τάνπιναρ περιγράφει την κρίσιμη περίοδο της μετάβασης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην Τουρκική Δημοκρατία. Στο επίκεντρο τούτης της εμβληματικής αφήγησης βρίσκεται ένας δημόσιος οργανισμός που προκύπτει από μιαν αμφίθυμη τάση για εκσυγχρονισμό. Ο βασικός του σκοπός είναι ένας, πολύπλοκος ωστόσο και ενίοτε κωμικός, να συγχρονίσουν άπαντες τα ρολόγια τους με τη δυτική ώρα. Για τους απείθαρχους προβλέπονται απίθανα πρόστιμα. Το βιβλίο οργανώνεται γύρω από τα απομνημονεύματα του Χαϊρί Ιρντάλ, ενός ιδανικού αντιήρωα που κάποια στιγμή συναντά τον Χαλίτ Αγιαρτζί, έναν δαιμόνιο πρώην κρατικό υπάλληλο, ο οποίος, εκμεταλλευόμενος τις γνωριμίες του, αποφασίζει να συστήσει, ακριβώς, το Ινστιτούτο Ρύθμισης Ρολογιών. Με απρόβλεπτα και αξέχαστα αποτελέσματα.

«Ο Αχμέτ Χαμντί Τάνπιναρ είναι αναμφίβολα ο πιο ξεχωριστός πεζογράφος της σύγχρονης τουρκικής λογοτεχνίας. Με το μυθιστόρημά του Ινστιτούτο Ρύθμισης Ρολογιών, αυτός ο σπουδαίος συγγραφέας συνέθεσε ένα αλληγορικό αριστούργημα». 

ΟΡΧΑΝ ΠΑΜΟΥΚ

«Όταν διαβάσετε το Ινστιτούτο Ρύθμισης Ρολογιών θα σχηματιστεί στο πρόσωπό σας ένα γλυκόπικρο χαμόγελο που θα σας ακολουθεί για το υπόλοιπο της ζωής σας. Ένα αξεπέραστο και διαχρονικό επίτευγμα της τουρκικής πεζογραφίας, ένα λογοτεχνικό μνημείο». 

ΕΤΖΕ ΤΕΜΕΛΚΟΥΡΑΝ 

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη

Ο Ψαράς της Ισλανδίας
 

Ένα παραθαλάσσιο χωριό της Βρετάνης. Σπίτια ταπεινά, κακοτράχαλη γη, ζωή σκληρή και δύσκολη. Κάθε χρόνο, την άνοιξη, οι άνδρες φεύγουν για να ψαρέψουν στις αφιλόξενες θάλασσες της Ισλανδίας, αφήνοντας πίσω τους μανάδες, γυναίκες, κόρες, αγαπημένες. Πολλοί δεν ξαναγυρίζουν το φθινόπωρο· στο κοιμητήριο του χωριού προστίθενται μερικές ακόμα επιτοίχιες πλάκες που μνημονεύουν τους πνιγμένους. Σ' αυτό τον τόπο, που η θάλασσα τον τρέφει αλλά και τον αντιμάχεται, που τον μαστιγώνουν οι άνεμοι και τον γονατίζει το πένθος, γεννιέται ένας παθιασμένος έρωτας ανάμεσα στην Γκωντ, την όμορφη κόρη ενός ψαρά που έχει πλουτίσει, και τον ωραίο και υπεροπτικό Γιαν, τον «ψαρά της Ισλανδίας». Θα τους χαριστεί άραγε η ευτυχία που τόσο προσδοκούν; Ή θα διεκδικήσει η θάλασσα, «η σύζυγος του τάφου», τον όμορφο Γιαν;
Γραμμένος με απλότητα και λυρισμό, με εθνογραφική ματιά και βαθιά συμπάθεια για τους ταπεινούς ψαράδες της Βρετάνης και τις χαροκαμένες γυναίκες τους, ο Ψαράς της Ισλανδίας είναι το σημαντικότερο μυθιστόρημα του συγγραφέα-ταξιδευτή Πιερ Λοτί. 

«Μια σελίδα του Λοτί είναι μια ακουαρέλα που τραγουδά. Υπήρξε ο μέγας ιμπρεσιονιστής, ακόμα μεγαλύτερος από τον Σίσλεϊ, τον Κλωντ Μονέ ή τους αδελφούς Γκονκούρ». (Andre Suares)

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Στερέωμα

 Όλα τα βιβλία μπορείτε να τα βρείτε στο Public

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook