Κουλίεβα: Η εκπομπή μου στην ΕΡΤ δεν οφείλεται στη σχέση μου με τον ΣΥΡΙΖΑ

Μια καλή ηθοποιός μπορεί να γίνει μια καλή παρουσιάστρια της ΕΡΤ; Την τρομάζουν τα πρώτα -ήντα; Εχει κάνει πλαστική; Η Τ. Κουλίεβα απαντά σε «ενοχλητικές» ερωτήσεις.

koulieba-i-ekpompi-mou-stin-ert-den-ofeiletai-sti-sxesi-mou-me-ton-suriza
|
SHARE THIS
0
SHARES

    «Κανέας δημοσιογράφος δεν μου έχει κάνει αυτή την ερώτηση...». Ετσι ξεκινά η απάντηση της Ταμίλας Κουλίεβα στην ερώτηση του TheTOC τι θα απαντούσε σ’ αυτούς που ενδεχομένως να της έλεγαν ότι η σχέση της με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (είχε συμμετάσχει στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ σε «τιμητική», όπως είχε πει, θέση) της εξασφάλισε θέση στην ΕΡΤ με τη νέα εκπομπή «Αθήνα καλεί Μόσχα» που πρόσφατα ξεκίνησε να προβάλλεται. Οχι πως αυτό την αποτρέπει από το να απαντήσει, όμως,

    Η ηθοποιός που συμπρωταγωνιστεί στο έργο «Σούμαν» της νεαρής συγγραφέως Σοφίας Καψούρου στη σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» του Εθνικού Θεάτρου, απαντά και σε πολλές ακόμα ερωτήσεις - που ίσως κάποιοι να θεωρούσαν ενοχλητικές - σχετικές τόσο με την επαγγελματική όσο και με την προσωπική της ζωή. Μας λέει για το ρίσκο που παίρνει μ΄αυτή την παράσταση (κι αυτό δεν είναι το ότι συνεργάζεται με μια σχεδόν άγνωστη συγγραφέα), για το αν μια πολύ καλή ηθοποιός μπορεί να γίνει και μια πολύ καλή παρουσιάστρια στην ΕΡΤ, για το αν η οικονομικοί λόγοι έπαιξαν ρόλο στην επιλογή της να συμπρωταγωνιστήσει στην εκπομπή «Σαν Οικογένεια» στον Alpha Κύπρου, για το αν την τρομάζουν τα πρώτα - ήντα, για το αν έχει κάνει μπότοξ ή πλαστικές και για πολλά άλλα. Και μοιράζεται την προσωπική της αλήθεια μαζί μας, ευθέως, γιατί καμία «ενοχλητική» ερώτηση δε φαίνεται να τη σοκάρει. 

 

 

- Κυρία Κουλίεβα, πως κι αποφασίσατε να πείτε το «ναι» συμπρωταγωνιστώντας στην παράσταση του έργου «Σούμαν» της Σοφίας Καψούρου στο πλαίσιο της δράσης «Ο συγγραφέας του μήνα»;

«Η πρόταση έγινε από την Ηρώ Μανέ που σκηνοθετεί το δεύτερο έργο, αυτού του σχεδίου: Τις "Τιτανομαχίες" της Νατάσσας Σιδέρη. Η ιδέα ήταν για μια παράσταση "εν εξελίξει". Από μόνο του ακούγεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Στην πράξη όμως είναι πολύ δύσκολο, γιατί η δημιουργία μίας παράστασης σε 23 πρόβες, με στόχο όχι το "εν εξελίξει", αλλά το “τελικό αποτέλεσμα”, είναι επώδυνο για όλους. Γιατί ο θεατής ο οποίος δεν είναι, ας πούμε, σπουδαστής δραματικής σχολής, ή κάποιος που κατανοεί την θεατρική διαδικασία, δυσκολεύεται εφ όσον πληρώνει εισιτήριο να δει κάτι που δεν είναι παράσταση, αλλά δεν είναι και αναλόγιο, και δεν είναι και μία ανοιχτή πρόβα. Έτσι όλοι θέλουμε να παρουσιάσουμε - που είναι λογικό - ολοκληρωμένη παράσταση. Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με την αρχική ιδέα… Ο Σούμαν ήταν το πρώτο έργο αυτού του σχεδίου. Τώρα ο εργαστηριακός χαρακτήρας του σχεδίου δεν ξέρω αν πέτυχε. Θα το κρίνουν οι θεατές»

- Πως το έργο μπορεί να γίνεται «μια παράσταση εν εξελίξει» στη σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» του Εθνικού;

«Γιατί; Τι το ιδιαίτερο έχει η σκηνή "Νίκος Κούρκουλος"; Μια σκηνή είναι κι όπως έλεγε και ο Πίτερ Μπρουκ, ένας χώρος και μια καρέκλα είναι αρκετά για να κάνεις θέατρο».

- Εχετε παίξει, μεταξύ άλλων, στο θέατρο έργα Σαίξπηρ, Γκόγκολ, Μπρεχτ, Ντιστογιέφσκι, Μπύχνερ, Ευριπίδη και πολλών άλλων. Θεωρείτε ότι παίρνετε ένα ρίσκο συμμετέχοντας σε μια παράσταση που υπογράφει μια νέα συγγραφέας;

«Όχι, κανένα ρίσκο. Η συνεργασία με νέους έχει πάντα ενδιαφέρον για μένα. Το ρίσκο δεν είναι ατομικό, αλλά συλλογικό, γιατί το ξαναλέω, δεν είναι το έργο τόσο, αλλά το σκεπτικό της παράστασης "εν εξελίξει", που μπορεί να έχει ενδιαφέρον. Εκεί βρίσκεται το ρίσκο». 

- Αν δεν είχε τη «σφραγίδα» του Εθνικού Θεάτρου θα συμμετείχατε σ’ αυτή την παράσταση;

«Φυσικά και θα πήγαινα από όπου και αν ερχόταν κάποια πρόταση που να είχε αυτά τα χαρακτηριστικά». 

- Τι θα απαντούσατε σ’ αυτούς που ενδεχομένως να έλεγαν ότι η σχέση σας με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (είχατε συμμετάσχει στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ σε «τιμητική», όπως έχετε πει, θέση) σας εξασφάλισε θέση στην ΕΡΤ με τη νέα εκπομπή «Αθήνα καλεί Μόσχα» που πρόσφατα ξεκίνησε να προβάλλεται;

«Ξέρετε εκτός από εσάς, δεν μου έχει κάνει κάποιος άλλος αυτή την ερώτηση. Ενδεχομένως να θεωρούν αυτονόητο ότι έχω μια ζωντανή σχέση με την Ελλάδα και την Ρωσία. Από την άλλη για να σας απαντήσω, ενδεχομένως αυτή είναι μια νοοτροπία των Ελλήνων δημοσιογράφων (που δυστυχώς συμβάλλει σε έναν τέτοιο τρόπο σκέψης στην εκτίμηση των πραγμάτων): Να ψάχνουν αγνοώντας το περιεχόμενο, να βρουν κάτι που να σχετίζει, άσχετα μεταξύ τους γεγονότα. Αν λοιπόν με την ερώτηση σας υπονοείτε πως η επιλογή μου να κατέβω στην τελευταία θέση του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ, λειτούργησε αντισταθμιστικά ως προς την εκπομπή, θα έλεγα τότε, γιατί όχι και προς την οργάνωση του έτους Ελλάδας-Ρωσίας; Έτσι όμως θα καταλήγαμε στον Γκόγκολ και στον "Επιθεωρητή" του. Η εκπομπή ήταν μία πρόταση στο έτος Ελλάδας- Ρωσίας και θεωρώ πως σε αυτό το πλαίσιο, η σχέση μου με το περιεχόμενο της εκπομπής, είναι απείρως μεγαλύτερη, από την σχέση μου με την πολιτική».

- Ποιος ο στόχος σας γι αυτή την εκπομπή; Σε ποιους απευθύνεται;

«Η προτεινόμενη εκπομπή απευθύνεται σε όλους. Είναι μία σειρά για τους δεσμούς αυτούς, όχι από τη στερεότυπη πλευρά, αλλά μέσα από τη ζωή και τις αφηγήσεις "καθημερινών ηρώων" . Είναι μια ευκαιρία να φωτιστούν αθέατες πλευρές και να "ανακαλυφθούν" εκ νέου εκείνες, που θεωρούνται δεδομένες. Προτείνουμε μια "αλλιώτικη" ματιά στην ελληνορωσική φιλία όχι μέσα από τις τυπικές και στερεότυπες εξιστορήσεις μόνο των ειδικών, αλλά μέσα από την καθημερινή ζωή ανθρώπων, γνωστών και άγνωστων, που υλοποιούν αυτή τη σχέση στην πράξη, γράφουν, δηλαδή, την ιστορία της, ενώ άλλοι έχουν κάνει μέρος της ζωής τους τη μελέτη και την εξιστόρηση αυτής και της παλαιότερης ιστορίας ελληνορωσικών σχέσεων».

- Κυρία Κουλίεβα, μια πολύ καλή ηθοποιός μπορεί να γίνει και μια πολύ καλή παρουσιάστρια / ρεπόρτερ μιας εκπομπής όπως η προαναφερθείσα;

«Δεν είναι αυτός ο στόχος ο δικός μου, αλλά πιστεύω πως μπορεί. Η ιστορία της τηλεόρασης το λέει. Στην δική μας περίπτωση, όμως, εγω είμαι αφηγήτρια – γέφυρα, σε δύο γλώσσες αγαπημένες, πάνω σε μία θεματική που είναι βιωματικός αντικατοπτρισμός της ζωής μου. Έζησα τα μισά μου χρόνια εκεί και τα άλλα μισά εδώ. Θα ήθελα οι Έλληνες να γνωρίσουν την οπτική των Ρώσων για την Ελλάδα και το αντίθετο». 

- Συμμετέχετε και στην καθημερινή σειρά «Σαν Οικογένεια» στον Alpha Κύπρου. Ηταν και οικονομικοί οι λόγοι που είπατε το «ναι»; Ποια είναι η γνώμη που έχετε σχηματίσει για τις ελληνοκυπριακές παραγωγές;

«Πάντα, πριν συζητήσω για τα οικονομικά, διαβάζω το σενάριο. Αυτό είναι το σημείο εκκίνησης. Τα οικονομικά έρχονται στην συνέχεια. Πάντα παίζει ρόλο ο χαρακτήρας, το θέμα και οι συντελεστές. Φυσικά και τα οικονομικά παίζουν το ρόλο τους. Όσον αφορά τις Ελληνοκυπριακές παραγωγές είναι και αυτές “Work in progress”».

- Με τη συμμετοχή σας στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ έχετε πει ότι δεν επιδιώκατε βουλευτικό έδρανο. Αν σας γινόταν εκ νέου πρόταση, θα ξανακατεβαίνατε στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ σε εκλόγιμη θέση;

«Δεν έχω φιλοδοξία επαγγελματία πολιτικού. Η φιλοδοξία μου είναι να είμαι ωφέλιμη σε αυτό που κάνω και μπορώ να προσφέρω». 

- Νιώθετε δικαιωμένη για την πολιτική επιλογή σας; Πως θα σχολιάζατε την «πρώτη» της Αριστεράς στην Ελλάδα;

«Θα έλεγα πως πρώτα από όλα βρισκόμαστε στην πορεία μιας δύσκολης συνθήκης για την χώρα μας, που βρίσκεται σε επιτροπεία. Ξέρετε είναι δύσκολη η επαφή μας με το πεδίο της καθαρής δυνατότητας. Με το εν δυνάμει. Θα ήμουν αφελής αν πίστευα πως σε δύο χρόνια, μπορούν να αλλάξουν, μηχανισμοί και συστήματα εξουσίας, οικονομικές εξαρτήσεις και πολιτικές σκοπιμότητες. Εκτός από τον Κάρλ Μάρξ και τον Άνταμ Σμίθ, υπάρχει και ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ, εκεί το μοντέλο "σύστημα εναντίον ανθρώπου" αναλύεται υπέροχα και λέγεται το: Ξέρουμε τι είμαστε, αλλά δεν ξέρουμε τι θα μπορούσαμε να είμαστε. Οι αλλαγές πιστεύω έρχονται εκεί που δεν τις περιμένεις. Πάντα η διαδρομή στις αλλαγές, είναι και δύσκολη και με απογοητεύσεις και άδικη πολλές φορές. Αλλά δεν παύει να είναι μια διαδρομή. Μια απαραίτητη διαδρομή. Κοιτάξτε γύρω μας τι συμβαίνει. Παντού φωτιά. Να δούμε την Ευρώπη μετά τις εκλογικές αναμετρήσεις των χωρών. Ναι, η ανθρώπινη φύση δυστυχώς, πολλές φορές δεν έχει ούτε την ευφυϊά, ούτε την ετοιμότητα να αντιδράσει σωστά. Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να νεκρώνεται κιόλας. Η ενασχόληση μου, όπως είπατε πολύ σωστά, πριν "σε μη εκλόγιμη θέση" με τα πολιτικά ζητήματα, δείχνει και την διάθεση και την διαθεσιμότητα μου, σε μια προσπάθεια αλλαγής του ερεβώδους τοπίου. Κριτική πρέπει να κάνουμε, αλλά είναι νωρίς για απολογισμό».

- «Η ανεξαρτησία κι η απόσταση» έχετε πει ότι διατήρησαν ζωντανό, 20 χρόνια τώρα, το γάμο σας με τον γνωστό σκηνοθέτη Γρηγόρη Καραντινάκη. Το προσυπογράφετε; Θα συμπληρώνατε και κάτι άλλο;

«Με τον πατέρα του παιδιού μου, έχουμε μια υπέροχη ανθρώπινη σχέση. Δεν πιστεύω πως τον κόσμο τον ενδιαφέρουν τα προσωπικά μου. Έχει άλλα προβλήματα ο κόσμος».

- Θα εμπιστευόσασταν την επιστήμη για να διατηρήσετε την καλή εικόνα σας στο χρόνο; Μέχρι σήμερα έχετε κάνει πλαστική, μπότοξ ή κάτι άλλο;

«΄Οχι, φοβάμαι την χημεία και τα νυστέρια. Ο χρόνος είναι σύμμαχος, δεν είναι εχθρός, αυτό πιστεύω. Δεν ασχολούμαι με τις ηλικίες, αλλά με τις στιγμές». 

- Σας τρομάζουν τα πρώτα – ήντα; Πως διατηρείτε τη σχέση σας με το χρόνο;

«Σας είπα και πριν πως όχι. Δεν με τρομάζει τίποτα σε σχέση με τον χρόνο. Οι άνθρωποι με τρομάζουν». 

- Πως στέκεστε απέναντι στο προσφυγικό εσείς, μια ηθοποιός που ήρθε από τη Ρωσία στην Ελλάδα και δεν βιώσατε «ρατσισμό», όπως έχετε πει, αλλά «γενναιοδωρία»;

«Έχω πει πολλές φορές, πως ο Έλληνας δεν είναι ρατσιστής. Όλες οι εκδηλώσεις ρατσισμού, είναι ή κατευθυνόμενες ή από τις συνθήκες δυσανάλογης πίεσης. Το δράμα της προσφυγιάς είναι μέσα στο DNA του Έλληνα, και θεωρώ πως μόνο μερικές κορώνες ακραίων, προσπαθούν να διαστρεβλώσουν την αλληλεγγύη που δείχνουν οι κατά τόπους κοινωνίες, που δέχονται  κατά χιλιάδες, κύματα κατατρεγμένων ψυχών. 

Πρόκειται για ένα παγκόσμιο θέμα, υψηλής σημασίας, που αντιμετωπίζεται από τους ισχυρούς του πλανήτη αναχρονιστικά. Το βέβαιο είναι πως με καταστολή και φράχτες δεν λύνονται τα προβλήματα. 

Το προσφυγικό-μεταναστευτικό θέμα, αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο μέσα στα κοινωνικά ζητήματα στην Ευρώπη. Κακά τα ψέματα το μεταναστευτικό συμφέρει αυτούς που κάνουν πολέμους, φτιάχνουν τρομοκράτες, μετά πουλάνε όπλα, δημιουργούν, πόνο και δυστυχία, διακινούν και πληρώνονται για το ταξίδι της ελπίδας, που μετατρέπεται σε φρίκη θανάτου, πολλές φορές. Αυτοί αφού κερδοσκοπούν από χίλιες μεριές, μετά μοιράζουν εκατομμύρια για αλληλεγγύη. Δάνεια με άτοκο τόκο. Τόκο αίματος». 

 

Από την παράσταση του έργου «Σούμαν» της Σοφίας Καψούρου στο πλαίσιο της δράσης «Ο συγγραφέας του μήνα» στο Εθνικό Θέατρο
Από την παράσταση του έργου «Σούμαν» της Σοφίας Καψούρου στο πλαίσιο της δράσης «Ο συγγραφέας του μήνα» στο Εθνικό Θέατρο

 

 

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook