Νικήτας Τσακίρογλου: Οι δανειστές, οι τοκογλύφοι, το χρήμα και η σάρκα στον Εμπορο της Βενετίας

«Θα σου δανείσω, αλλά θέλω ένα κομμάτι από τη σάρκα σου…» Η φωνή του είναι αφοπλιστική

nikitas-tsakiroglou-oi-daneistes-oi-tokoglufoi-to-xrima-kai-i-sarka-ston-emporo-tis-benetias
SHARE THIS
0
SHARES

Πρώτα πρώτα επειδή στο σπίτι του κρεμασμένου (Ελληνα) δεν μιλάνε για σκοινί – δανειστές, τοκογλύφοι, τρόικα, και λοιπά δράματα. Δεύτερον, επειδή ο Νικήτας Τσακίρογλου, πρωταγωνιστής εγνωσμένης αξίας, είναι σαν τα τελευταία χρόνια κι αφότου πέρασε τα 70 (και κυρίως, μετά τη θητεία του στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του ΚΘΒΕ) να έχει βάλει στοίχημα ότι θα μας τρελάνει. Εκεί που νόμιζες ότι τον ξέρεις, ότι «ξέρεις τι πας να δεις», κάνει μια απίθανη ντρίμπλα και «φεύγει».

Δουλεύει με σκηνοθέτες που ουδείς της γενιάς και του κύρους του θα τολμούσε, πάει σε οντισιόν λες και είναι άγνωστος, πρωτόβγαλτος ηθοποιός - όπως έκανε με τον Μπομπ Γουίλσον για την «Οδύσσεια», όπου και τελικά, έγινε ο Ομηρος και ο Τειρεσίας της βραβευμένης, πριν από λίγες ημέρες, στην Ιταλία, παράστασης του πρωτοπόρου σκηνοθέτη - συνεργάζεται με χώρους εναλλακτικούς, όπως όταν πριν από ένα χρόνο, στο Beton 7, για να σκηνοθετήσει έργο για τη ζωή του Πικάσο, μαθαίνει τις νέες διαλέκτους του θεάτρου από την αρχή, ενσωματώνοντας τες απολύτως φυσικά στη υποκριτική του…

Σαίξπηρ, ξανά

Επιστρέφει στον Σαίξπηρ τρία χρόνια μετά τον Βασιλιά Ληρ. Hταν 2010 και ο Τύπος χαρακτήριζε την ερμηνεία του – και συνολικά την παράσταση - ως το hit του χειμώνα. Ο Τσακίρογλου έπρεπε να κάνει όχι απλά ζέσταμα, πριν την παράσταση, αλλά «κανονική» γυμναστική (ο σκηνοθέτης Στάθης Λιβαθηνός είχε βάλει πρόγραμμα): Το φινάλε, στην κορύφωση της τρέλας, απαιτούσε από τον Ληρ – Τσακίρογλου να σηκώνει στα χέρια τις τρεις κόρες του. Ο Τσακίρογλου σήκωνε τις ηθοποιούς στον αέρα και το θέατρο σηκωνόταν όρθιο να τον χειροκροτήσει. Ο Ληρ δεν ήταν ο πρώτος του Σαίξπηρ. Έχει παίξει τη Στρίγγλα που έγινε αρνάκι, το Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας (δις), Ριχάρδο τον Γ, Οθέλλο…

Με τον Σπύρο Ευαγγελάτο από τα είκοσι

Τώρα, με έναν φίλο από τα πρώιμα νεανικά χρόνια, από τις σπουδές στη δραματική σχολή και συνεργάτη σε παραστάσεις που θεωρούνται πλέον, κλασικές (πριν και από την εποχή του περίφημου Αμφι-Θεάτρου), με πιο πρόσφατη, τον Βασιλικό του Αντωνίου Μάτεσι στο Εθνικό, ο Τσακίρογλου γίνεται Σάιλοκ. «… Δεν θυμάμαι πόσες φορές έχουμε δουλέψει με τον Σπύρο, πάρα πολλές» λέει στο TheToc.gr. «Θα σου πω όμως, για την πρώτη. Eχουμε μόλις αποφοιτήσει, ο Σπύρος έχει γράψει ένα έργο με τίτλο «Ο κάβουρας» και μου λέει, θα παίξεις εσύ και η Αντιγόνη Γλυκοφρύδη. Είμαστε είκοσι χρονών παιδιά…»

Σάιλοκ, ένας επικίνδυνος ρόλος

«Κατ’ αρχήν, είναι ένας μεγάλος ρόλος, κορυφαίος στην παγκόσμια δραματουργία και γι αυτό τον αναζητούν οι ηθοποιοί την περίοδο της ωριμότητας του. Και παρότι με ενδιέφερε πάρα πολύ, πρέπει να πω ότι είναι ένας επικίνδυνος ρόλος. Μπορεί να βγει καρικατούρα. Να κυριαρχήσει μόνο το στοιχείο του άρπαγα, του τσιγκούνη. Ο Σάιλοκ «απαιτεί» κατανόηση. Όφειλα να κατανοήσω τον θυμό του. Το κατεστημένο της Βενετίας τον βάζει στο περιθώριο, του κλέβουν την κόρη, ο Σάιλοκ θέλει να εκδικηθεί, η μανία της εκδίκησης τον κυριεύει και τελικά, τον καταβάλλει. Ο δικός μου Σάιλοκ είναι ένα πλάσμα καταπιεσμένο… »

«Αν μας αδικήσετε θα εκδικηθούμε!»

Ο Eμπορος της Βενετίας κουβαλάει πολλά βάρη ως έργο. Με πρώτο το γεγονός ότι κατά καιρούς θεωρήθηκε αντισημιτικό. «… Την περίοδο 1934-38, με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, ο Έμπορος της Βενετίας ήταν το πιο πολυπαιγμένο έργο στη Γερμανία. Μόνο μέσα στη τετραετία αυτή, ανέβηκαν 40 διαφορετικές παραστάσεις. Τον 16ο αιώνα, που είναι ο χρόνος του έργου, οι Εβραίοι ήταν γκετοποιημένοι και για να επιζήσουν εξωθούνταν στην τοκογλυφία. Κι ενώ, επί της ουσίας, είναι ένα έργο αντιρατσιστικό -πρέπει να προσέχουμε τους ανθρώπους που βάζουμε στο περιθώριο, διότι ό,τι μπαίνει στο περιθώριο, μπορεί κάποια στιγμή να στραφεί εναντίον μας - ο φανατικός αντισημιτισμός της χιτλερικής Γερμανίας το «διάβασε» όπως ήθελε. Λέει ο Σαίξπηρ στην εξαιρετική μετάφραση του αείμνηστου Μίνου Βολανάκη: Αν μας τρυπήσετε, δεν ματώνουμε; Αν μας γαργαλήσετε, δεν γελάμε; Αν μας φαρμακώσετε, δεν πεθαίνουμε; Πεθαίνουμε! Άρα, αν μας αδικήσετε, θα εκδικηθούμε!»

Μια σκοτεινή «κωμωδία»

Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Βενετία του 16ου αιώνα, μια από τις οικονομικές υπερδυνάμεις της εποχής. Ένας έμπορος από τη Βενετία, ο Αντόνιο, θέλοντας να βοηθήσει τον ερωτευμένο φίλο του Μπασάνιο να κερδίσει την καρδιά μιας πλούσιας αρχόντισσας, της Πόρσια, δανείζεται ένα μεγάλο χρηματικό ποσό από τον Εβραίο τοκογλύφο, Σάυλοκ. Υπογράφει λοιπόν, επιπόλαια ένα συμβόλαιο με έναν φοβερό όρο: αν δεν εξοφλήσει εμπρόθεσμα το χρέος του, ο Σάυλοκ αποκτά το δικαίωμα να κόψει ένα κομμάτι από τη σάρκα του.

Info: «Ο Έμπορος της Βενετίας» του Σαίπξηρ, μετάφραση Μίνως Βολανάκης, σκηνοθεσία Σπύρος Ευαγγελάτος. Παίζουν Νικήτας Τσακίρογλου (Σάυλοκ), Μαρία Σκουλά (Πόρσια), Λάζαρος Γεωργακόπουλος (Αντόνιο), Μάξιμος Μουμούρης (Μπασάνιο), Τζίνη Παπαδοπούλου (Νερίσα), Παντελής Δεντάκης  (Λάνσελοτ) κ.α. Θέατρο «Ακροπόλ» (Ιπποκράτους 9 – 11, Αθήνα) τηλ. 210.3643700

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook