Ο «Άνθρωπος του Βιτρούβιου» του Ντα Βίντσι θα πάει στο Λούβρο

Ποιος είναι ο περίφημος Άνθρωπος του Βιτρούβιου που επηρέασε όλη την Αναγέννηση.

o-anthrwpos-tou-bitroubiou-tou-nta-bintsi-tha-paei-sto-loubro
SHARE THIS
0
SHARES

Το Δικαστήριο του Βένετο στην Ιταλία απέρριψε την προσφυγή της οργάνωσης για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς Italia Nostra, κατά του δανεισμού του περίφημου σχεδίου του Λεονάρντο Ντα Βίντσι «Ο Άνθρωπος του Βιτρούβιου» στο Μουσείο του Λούβρου «λόγω ανεπαρκούς αιτιολόγησης». 

Στην απόφαση του, το Περιφερειακό Διοικητικό Δικαστήριο σημειώνει ότ ιαρμόδιο για την υπόθεση είναι το Ιταλικό Υπουργείο Πολιτισμού και ότι τα μέτρα που θα ληφθούν για την προστασία του έργου κρίνονται ικανοποιητικά. 

Ο υπουργός Πολιτισμού της Ιταλίας, Ντάριο Φραντσεσκίνι χαιρέτισε την απόφαση του δικαστηρίου, δηλώνοντας ότι το Υπουργείο έδρασε στο πλαίσιο της νομιμότητας. 

Το περίφημο σχέδιο του Λεονάρντο Ντα Βίντσι «Άνθρωπος του Βιτρούβιου» (1490) θα ταξιδέψει στη Γαλλία προκειμένου να παρουσιαστεί στη μεγάλη επετειακή έκθεση για τα 500 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Δασκάλου της Αναγέννησης, που εγκαινιάζεται στις 24 Οκτωβρίου. 

 

Ποιος είναι ο Άνθρωπος του Βιτρούβιου

Ο Άνθρωπος του Βιτρούβιου είναι ένα διάσημο σχέδιο με συνοδευτικές σημειώσεις του Λεονάρντο ντα Βίντσι, που φτιάχτηκε περίπου το 1490 σε ένα από τα ημερολόγιά του. Απεικονίζει μία γυμνή αντρική φιγούρα σε δύο αλληλοκαλυπτόμενες θέσεις με τα μέλη του ανεπτυγμένα και συγχρόνως εγγεγραμμένη σε ένα κύκλο και ένα τετράγωνο.

Το σχέδιο του ντα Βίντσι και το κείμενο συχνά ονομάζονται «Κανόνας των Αναλογιών».

Σύμφωνα με τις σημειώσεις του ντα Βίντσι στο συνοδευτικό κείμενο, το σχέδιο έγινε ως μελέτη των αναλογιών του (ανδρικού) ανθρώπινου σώματος, όπως περιγράφεται σε μια πραγματεία του Ρωμαίου αρχιτέκτονα Βιτρούβιου, που είχε γράψει για το ανθρώπινο σώμα:

Μια παλάμη έχει πλάτος τεσσάρων δακτύλων, ένα πόδι έχει πλάτος τέσσερις παλάμες, ένας πήχυς έχει πλάτος έξι παλάμες, το ύψος ενός ανθρώπου είναι τέσσερις πήχεις (και άρα 24 παλάμες), μια δρασκελιά είναι τέσσερις πήχεις, το μήκος των χεριών ενός άντρα σε διάταση είναι ίσο με το ύψος του, ενώ η απόσταση από την γραμμή των μαλλιών ως την κορυφή του στήθους είναι το ένα-έβδομο του ύψους του άνδρα.

Επίσης, η απόσταση από την κορυφή του κεφαλιού ως τις θηλές είναι το ένα-τέταρτο του ύψους του και το μέγιστο πλάτος των ώμων είναι το ένα-τέταρτο του ύψους του.

Η απόσταση από τον αγκώνα ως την άκρη του χεριού είναι το ένα-πέμπτο του ύψους του άνδρα και η απόσταση από τον αγκώνα ως την μασχάλη είναι το ένα-όγδοο του ύψους του.

Το μήκος του χεριού είναι ένα-δέκατο του ύψους, και η απόσταση από την άκρη του πηγουνιού ως την μύτη είναι το ένα-τρίτο του μήκους του προσώπου.

Τέλος, η απόσταση της γραμμής των μαλλιών ως τα φρύδια είναι το ένα-τρίτο του μήκους του προσώπου και το μήκος του αυτιού είναι το ένα-τρίτο του μήκους του προσώπου.

Φαίνεται ότι ο Λεονάρντο ντα Βίντσι δημιούργησε το σχέδιο βασιζόμενος στο De Architectura 3.1.3 του Βιτρούβιου που γράφει:

«Ο ομφαλός είναι φυσικά τοποθετημένος στο κέντρου του ανθρώπινου σώματος, και, αν σε ένα άνδρα ξαπλωμένο με το πρόσωπο στραμμένο επάνω και τα χέρια και τα πόδια του ανεπτυγμένα, με τον ομφαλό του ως κέντρο εγγράψουμε ένα κύκλο, θα ακουμπήσει τα δάκτυλα των χεριών και τα δάκτυλα των ποδιών του. Δεν γίνεται μόνο μέσω ενός κύκλου, η περιγραφή ενός ανθρώπινου σώματος, όπως φαίνεται τοποθετώντας τον σε ένα τετράγωνο. Μετρώντας από τα πόδια ως στην κορυφή του κεφαλιού, και έπειτα κατά μήκος των χεριών σε πλήρη έκταση, βρίσκουμε την τελευταία μέτρηση ίση με την πρώτη, έτσι γραμμές σε ορθή γωνία μεταξύ τους, περικλείοντας τη φιγούρα, σχηματίζουν ένα τετράγωνο.

Η επαναφορά των ανακαλύψεων των μαθηματικών αναλογιών του ανθρώπινου σώματος τον 15ο αιώνα από τον Ντα Βίντσι - και άλλους - θεωρείται ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα που οδήγησαν στην Ιταλική Αναγέννηση. Το σχέδιο του ντα Βίντσι συνδυάζει μια προσεκτική ανάγνωση του αρχαίου κειμένου με τις δικές του παρατηρήσεις σε αληθινά ανθρώπινα σώματα.

Κατά τον σχεδιασμό του κύκλου και του τετραγώνου πολύ σωστά παρατήρησε ότι το τετράγωνο δεν μπορεί να έχει το ίδιο κέντρο με τον κύκλο, στον ομφαλό, αλλά κάπου χαμηλότερα στην ανατομία. Αυτή η ρύθμιση είναι μια καινοτομία στο σχέδιο του ντα Βίντσι και το ξεχωρίζει από προγενέστερες απεικονίσεις.

Το ίδιο το σχέδιο συχνά χρησιμοποιείται ως ένα υπονοούμενο σύμβολο της ουσιώδους συμμετρίας του ανθρώπινου σώματος, και κατά προέκταση του σύμπαντος ως σύνολο.

Μπορεί να παρατηρηθεί από την εξέταση του σχεδίου ότι ο συνδυασμός των θέσεων των χεριών και των ποδιών μπορεί να δημιουργήσει δεκαέξι διαφορετικές στάσεις. Η στάση με τα χέρια εκτεταμένα μακριά και τα πόδια ενωμένα είναι εγγεγραμμένη στο τετράγωνο. Η στάση με τα χέρια ελαφρώς υψωμένα και τα πόδια ανοικτά εγγράφεται στον κύκλο.

Αυτό εικονογραφεί το θεώρημα ότι κατά την εναλλαγή μεταξύ των δύο στάσεων, το φαινόμενο κέντρο της φιγούρας φαίνεται να κινείται, αλλά στην πραγματικότητα ο ομφαλός της φιγούρας, που είναι το πραγματικό κέντρο της βαρύτητας, παραμένει ακίνητος.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook