Οι μούσες πίσω από τα αριστουργήματα της τέχνης

Ερωμένες, φίλοι, φίλες, μοντέλα είναι τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα και από αυτά των καλλιτεχνών που φιλοτέχνησαν την εικόνα τους

oi-mouses-pisw-apo-ta-aristourgimata-tis-texnis
|
SHARE THIS
0
SHARES

Πίσω από πολλά αριστουργήματα κρύβεται ένα πρόσωπο, μια μούσα που το πρόσωπό της είναι πολλές φορές πιο αναγνωρίσιμο από τα πρόσωπα των καλλιτεχνών. Μούσα είναι ένας άντρας, μια γυναίκα, μια ερωμένη, πρόσωπα αξιομνημόνευτα που ενέπνευσαν μεγάλους καλλιτέχνες και μεγάλα έργα τέχνης.

 

Leocadia Weiss
Leocadia Weiss

 Η Leocadia Weiss, που απεικονίζεται με ένδυμα πένθους από τον Γκόγια ήταν 35 χρόνια νεώτερή του και είχε προσληφθεί επισήμως ως οικονόμος του κωφού καλλιτέχνη. Έζησε και τον φρόντισε μέχρι το θάνατό του. Πολλές λεπτομέρειες της κοινής ζωής τους  έμειναν στο σκοτάδι όπως η πληροφορία ότι ο Γκόγια ήταν πατέρας ενός από τα παιδιά της του Ροζάριο. Η Leocadia έμεινε έξω από τη διαθήκη του Γκόγια και τα χρόνια μετά το θάνατό του, ωθούμενη από φτώχεια πούλησε έργα του στα οποία ο ζωγράφος αφιέρωσε όλη του τη ζωή.

Victorine Maurent
Victorine Maurent

Η Victorine Maurent ήταν μοντέλο του Εντουάρ Μανέ και οι ιστορικοί τέχνης υποστηρίζουν ότι η σχέση τους ήταν αυστηρά επαγγελματική. Πόζαρε γυμνή για ένα από τα σκανδαλώδη αριστουργήματά του, το Le déjeuner Sur l'Herbe και την Ολυμπία. Η Μορέν ήταν μοντέλο στο στούντιο του Thomas Couture και έκανε παραστάσεις στα παρισινά καφέ. Πόζαρε πρώτη φορά στο έργο του Μανέ Street Singer, το 1862. Πόζαρε και για τους Τουλούζ Λοτρέκ, Άλφρεντ Στίβενς (ήταν ένας από τους εραστές της) και Εντγκάρ Ντεγκά. Κατά περίεργο τρόπο ενώ όλα τα μοντέλα είχαν ψευδώνυμα, η Μορέν χρησιμοποιούσε το αληθινό της όνομα.

Suzanne Valadon
Suzanne Valadon

‘Εγινε γνωστή ως Suzanne Valadon, αλλά το αληθινό της όνομα ήταν Marie-Clementine Valadon. Ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο το 1880 πολλών καλλιτεχνών όπως ο Ρενουάρ και ο Λοτρέκ που την απεικονίζει στο διάσημο έργο του The Hangover (1888). Ο Λοτρέκ αρνήθηκε να την παντρευτεί. Ο Ενγκάρ Ντεγκά ήταν στενός της φίλος και την ενθάρρυνε πάντα να συνεχίσει να ζωγραφίζει. Έγινε γνωστή για τα γυναικεία γυμνά της και ήταν η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνης που έγινε δεκτή στη Société Nationale des Beaux-Arts.

Ira Perrot
Ira Perrot

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917, η δεκαεννιάχρονη Tamara de Lempicka και ο σύζυγός Tadeusz άφησαν τη Ρωσία για το Παρίσι. Εκεί ξεκίνησε η καλλιτεχνική της καριέρα. Η πλούσια γειτόνισσά της Ήρα Περό έγινε η πρώτη ερωμένη της Ταμάρα Λεμπίτσα και η σχέση που κράτησε πολλά χρόνια απεικονίστηκε σε πολλά έργα της δεκαετίας του 20 που έκαναν τη ζωγράφο διάσημη.

Alice Prin
Alice Prin

Η Alice Prin, γνωστή ως η βασίλισσα του Μονπαρνάς, ήταν στο κέντρο του μποέμικου Παρισιού του 20. Μεγαλωμένη στη φτώχεια μετακόμισε έφηβη στο Παρίσι, πήρε το ψευδώνυμο Κικί και άρχισε να ποζάρει γυμνλη σε καλλιτέχνες όπως ο Alexander Calder, ο Jean Cocteau και ο Fernand Léger. Για έξι χρόνια, ήταν ερωμένη και μούσα του Μαν Ρέι, πρωταγωνίστρια σε διάφορες ταινίες μικρού μήκους, καθώς και εκατοντάδες φωτογραφίες του, συμπεριλαμβανομένου του εμβληματικού έργου Le Violon D'Ingres. Την εγκατέλειψε για την επόμενη μούσα του Λι Μίλερ.

Marie-Therese Walter
Marie-Therese Walter

Η Marie-Therese Walter συναντήθηκε με τον Πικάσο όταν εκείνη ήταν 17 και εκείνος 45 και παντρεμένος με την πρώτη του γυναίκα Όλγα Κοκλόβα. Η σχέση τους παρέμεινε μυστική μέχρι το 1935, όταν ο Βάλτερ έμεινε έγκυος στην κόρη τους Μάγια. Ο Πικάσο είχε ήδη ερωμένη τη Ντόρα Μάαρ. Στα χρόνια που ακολούθησαν διατήρησαν φιλικές σχέσεις και πόζαρε πολλές φορές για τον Πικάσο.  Πόζαρε για ένα από τα πιο διάσημα έργα του το αριστούργημα του 1932, το Le Rêve.

Gala-Diakonova
Gala-Diakonova

Η Gala-Diakonova ήταν 17 ετών όταν συναντήθηκε με τον Πολ Ελυάρ. Ερωτεύτηκαν τρελά, παντρεύτηκαν το 1917 και εκείνη έγινε μούσα στον κύκλο των σουρεαλιστών. Για μερικά χρόνια, το ζευγάρι ήταν σε ένα ερωτικό τρίγωνο με τον καλλιτέχνη Max Ernst. Η Γκαλά εγκατέλειψε τον Ελυάρ για τον Σαλβαντόρ Νταλί, δέκα χρόνια νεώτερό της, μετά τη συνάντησή τους στην Κόστα Μπράβα. Το δίδυμο παντρεύτηκε το 1958,  και η  Gala ανέλαβε  το ρόλο του διαχειριστή και της μούσας του καλλιτέχνη για το υπόλοιπο της ζωής της, μιας ζωής γεμάτης εραστές.

Gala-Diakonova
Gala-Diakonova

Η Lise Tréhot και ο Auguste Renoir συναντήθηκαν στο δάσος του Φοντενμπλό. Ο ζωγράφος την απεικόνισε στην ύπαιθρο στον πίνακα Γυμνή Άρτεμις και στη συνέχεια σε περισσότερους από 20 πίνακες συνολικά. Όταν τα έργα εκτέθηκαν στο σαλόνι του Παρισιού ο τύπος την συνέκρινε με ένα μεγάλο κομμάτι μαλακό τυρί! Η Τρεό εγκατέλειψε το ποζάρισμα, χώρισε με τον Ρενουάρ, κράτησε μερικά από τα έργα ζωγραφικής, και φέρεται να μη του ξαναμίλησε ποτέ αν και σύμφωνα με μερικά έγγραφα υπήρχε και ένα παιδί, το οποίο μεγάλωνε μια νοσοκόμα.

Wally Neuzil
Wally Neuzil

Η Wally Neuzil συναντήθηκε με τον Εγκον Σίλε το 1911 όταν δούλευε στους δρόμους της Βιέννης, Την προσέλαβε ως μοντέλο και μετά από ένα χρονικό διάστημα έγιναν εραστές. Ακολούθησε μια μάλλον ταραχώδης περίοδος για τον καλλιτέχνη, ο οποίος είχε κατηγορηθεί και καταδικαστεί για αποπλάνηση ανηλίκου, κατηγορία που τον έστειλε στη φυλακή. Ο Σίλε παντρεύτηκε μια πιο «αξιοσέβαστη γυναίκα» την Ήντιθ Χαρμς αλλά η Neuzil συνέχισε να ασχολείται ως «μάνατζερ» για τις υποθέσεις του. Πόζαρε σε αμέτρητα έργα του ένα από αυτά είναι σφραγίδα της τέχνης του Σίλε, «Η γυναίκα με μαύρες κάλτσες» (1913).

Άλμα -Μαρία Σίντλερ
Άλμα -Μαρία Σίντλερ

Το πρώτο φιλί της Άλμα -Μαρία Σίντλερ, ήταν στα 17, με τον Gustav Klimt, και συνέχισε σε όλη της τη ζωή να περιβάλλεται από επιφανείς άντρες. Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν παθιασμένη με τη μουσική αλλά σταμάτησε να γράφει όταν ήταν για μια δεκαετία αρραβωνιασμένη με τον πρώτο σύζυγό της, συνθέτη Γκούσταβ Μάλερ. Κατά τη διάρκεια του γάμου της γνώρισε τον δεύτερο σύζυγό της Γερμανού  αρχιτέκτονα και ηγετικής μορφής του Bauhaus, Βέλτερ Γκρόπιους. Χώρισαν όταν έμεινε έγκυος με τον τρίτο σύζυγό της, συγγραφέα,  Φράντς Βέρφελ. Όμως η μόνη αληθινή αγάπη στη ζωή της ήταν ο εξπρεσιονιστής ζωγράφος Oskar Kokoschka που ζωγράφισε ως φόρο τιμής στην αγάπη τους το έργο The Bride Of The Wind (1913). Έκανε ακόμα 450έργα στο χαρτί με μούσα την Άλμα και έγραψε το ποίημα  Allos Makar.

George Dyer
George Dyer

Σύμφωνα με το μύθο, ο Francis Bacon συναντήθηκε με τον George Dyer, όταν έπιασε το νεαρό άνδρα που προσπαθούσε να διαρρήξει το διαμέρισμά του: Η συνάντησή τους, ωστόσο κατά πάσα πιθανότητα συνέβη, πιο παραδοσιακά, σε μια παμπ στο Soho. Ο  Dyer ήταν εκτός νόμου και είχε ήδη περάσει πολλά χρόνια στη φυλακή, αλλά σύντομα αγκάλιασε το νέο ρόλο του ως μούσα του καλλιτέχνη, και συνοδού του σε κάθε έκθεση του καλλιτέχνη. Η ταραγμένη σχέση τους κράτησε για μερικά χρόνια, μέχρι τον τραγικό θάνατό του Dyer από υπερβολική δόση χαπιών στο Παρίσι το 1971, δύο ημέρες πριν από μια μεγάλη αναδρομική έκθεση του Φράνσις Μπέικον στο Grand Palais.

 

 

 

 

 

 

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook