SAVE A GREEK STRAY
Η Λόνα είναι από τα σκυλιά που σου θυμίζουν γιατί αξίζει να προσπαθείς
Το σώμα της μικρό, το βλέμμα της κουρασμένο, είχε αρρωστήσει, είχε πεινάσει, ήταν σαν να είχε ήδη ζήσει περισσότερα απ’ όσα της αναλογούσαν
Κάθε πρωί η Φάντα λέει καλημέρα από τη γωνία της. Κοιτάει τη μέρα να περνάει χωρίς να συμμετέχει
Είναι πανέμορφη, γλυκύτατη, και στέλνει την καλημέρα της με τον δικό της, ήσυχο τρόπο.
Η Τόφη είναι από εκείνα τα σκυλιά που σε κάνουν να σκέφτεσαι ότι… "να, έτσι θα έπρεπε να είναι όλα"
Η Τόφη είναι από εκείνα τα σκυλιά που σε κάνουν να σκέφτεσαι ότι… "να, έτσι θα έπρεπε να είναι όλα τα σκυλιά"
![Ηλεία: Σκύλοι δεμένοι χωρίς νερό και τροφή σε άτυπο καταφύγιο - Μήνυση από το Save a Greek Stray [εικόνες]](https://www.thetoc.gr/Content/ImagesDatabase/p/767x431/crop/both/bf/bf9f532e26304a729075351a54abd90b.jpg?quality=60&404=default&v=2)
Ηλεία: Σκύλοι δεμένοι χωρίς νερό και τροφή σε άτυπο καταφύγιο - Μήνυση από το Save a Greek Stray [εικόνες]
Σκύλοι περιορισμένοι, αυτοσχέδια κλουβιά και ακαθαρσίες παντού - "Προχωράμε σε μήνυση κατά παντός υπευθύνου και ζητάμε κατεπείγουσα εισαγγελική έρευνα", αναφέρει η οργάνωση.
Τον κόσμο δεν τον έχουν δει ποτέ, αλλά όλα τα ακούνε, τα μυρίζουν, τα νιώθουν και τα γνωρίζουν
Η Σου και ο Μάφιν γεννήθηκαν τον Ιούλιο του 25 και ψάχνουν το παντοτινό τους σπίτι.
Την κοιτάζουν σήμερα και είναι λες και εκείνο το καχεκτικό πλάσμα από το δημοτικό κυνοκομείο Σπάρτης να ήταν κάποιο άλλο σκυλί
Αν δεν ήταν τόσο υποσιτισμένη στην αρχή της ζωής της, ίσως τώρα να ήταν διπλάσια σε μέγεθος
Το πιο ωραίο και το πιο αγνό χαμόγελο του καταφυγίου το έχει ο Μπάρνεϊ
Ο Μπάρνεϊ συμπεριφέρεται λες και βλέπει, αντιμετωπίζει τους ανθρώπους που δεν έχει ξαναδεί λες και τους γνωρίζει
Αυτές οι δύο είναι σαν δύο αδερφές γηραιές που έζησαν όλη τη ζωή τους μαζί και δεν παντρεύτηκαν ποτέ
Τα πρωινά και τα απογεύματα, όταν έχει καλό καιρό, κάθονται δίπλα δίπλα στην αυλή
Το Μητσάκι ήταν το μοναδικό κουτάβι που βρήκαν όταν πήραν τη μαμά του: Εμεινε σε κρέιτ και ήταν πάρα πολύ μελαγχολικό
Το Μητσάκι ψάχνει το παντοτινό του σπίτι, και μόλις ολοκληρώσει τον εμβολιασμό του θα είναι έτοιμο για την καινούργια του ζωή.
Αλέξανδρος: Ζούσε αυτή τη ζωή που η μια μέρα διαδέχεται την άλλη με μοναξιά, απέραντη και απόλυτη μοναξιά
Μακάρι η γλώσσα να μπορούσε να εκφράσει αυτά που νιώθει η ψυχή όταν βρίσκεται κοντά σε ένα τέτοιο ζώο
