SAVE A GREEK STRAY
Η Λου από το Κυνοκομείο Τρίπολης: Εμάς αυτά τα κορίτσια τα τσουπωτά, μάς αρέσουν πάρα μα πάρα πολύ
Η Λου είναι από αυτά τα σκυλιά που είναι σαν να ευχαριστιούνται την ζωή για αυτό που είναι.
Ο Τζούνο ήταν τόσο μικρός που χωρούσε σε μια χούφτα: Νομίζει ότι είναι ώριμος και σοβαρός, ενώ είναι απλά ένα μωρό
Ο Τζούνο, από το Τζούνιορ, γιατί ήταν μισός από το άλλο κουτάβι με το οποίο βρέθηκε μαζί, είναι ένα μοναδικό σκυλί που όσοι το έχουμε γνωρίσει το έχουμε λατρέψει
Ο Πάρης είναι Κάνγκαλ, που σημαίνει πως είναι πολύ πιστός, πολύ έξυπνος, αλλά και ένας σκύλος πολύ υψηλού ταμπεραμέντου
Είναι σαν να βγάζεις βόλτα ένα μικρό άλογο που έχει ακόμα τον χαρακτήρα του νεαρού, ενθουσιώδη σκύλου αλλά την δύναμη ενός τρακτέρ
Η Κλειώ, ένα θαύμα της φύσης και της καλοσύνης - Αποκούμπι και "μαξιλάρι", υπομονετική, καλόβολη και ευφυής
Είναι υπέροχη με τα άλλα σκυλιά, δεν τα ενοχλεί, δεν την ενοχλούν, και είναι απίστευτα υπομονετική με τα κουτάβια
Ο Φλιν είναι σαν κουτάβι - Έχει τον ενθουσιασμό του μωρού, τρέχει ατσούμπαλα και χαρωπά με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά
Όταν έρχεται καλπάζοντας σε σένα, του κάνεις πατ πατ το κεφάλι, και του λες κάτσε και κάθεται, με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά
Ο Ράνερ βρέθηκε στις φωτιές να τρέχει πανικόβλητος - Ο ιδιοκτήτης του τόν αρνήθηκε, έτσι απλά
Ο ιδιοκτήτης του βρέθηκε, αλλά αρνήθηκε να τον καταχωρήσει στο όνομά του και να τον παραλάβει, και προτίμησε να τον αφήσει. Τόσο απλά.
Δέκα χρόνων πια ο Αντώνης. Ηλικιωμένος, και σχεδόν τυφλός, βλέπει ακόμη κάποιες σκιές - Τη νύχτα όμως δυσκολεύεται
Πίσω από κάθε σκυλί που εγκαταλείπεται μετράμε κάθε φορά και ένα τουλάχιστον άκαρδο άνθρωπο
Ο Μαξ καθώς ανάρρωνε και μεγάλωνε, γινόταν όλο και πιο όμορφος - Το απόλυτο κουτάβι για διαφήμιση
Έχει μια απίστευτη γλύκα στο βλέμμα και στην ψυχή του, και αυτό φαινόταν ακόμα και όταν ήταν στα χειρότερά του.
Ο Φοίβος είχε βρεθεί με ένα σχοινί χωμένο βαθιά στον λαιμό του, να έχει γίνει ένα με το δέρμα του που σιγά σιγά σάπιζε
Η φιλοσοφία της ζωής του είναι "γιατί να προσπαθώ πολύ, δεν βλέπω τον λόγο/ γιατί να κάθομαι αφού μπορώ να είμαι ξαπλωμένος/ γιατί να πάω πιο κει αφού μπορώ να μείνω εδώ που είμαι".
Εμφανίστηκε σε ένα χωριό, κρυβόταν στις αυλές και έβγαινε κάθε βράδυ μέχρι την ταβέρνα να ζητιανέψει - Σαν φάντασμα
Πιάστηκε πανεύκολα, με λίγο ψωμί που του έριξε η γιαγιά που τον τάιζε καμιά φορά