ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΩΜΕΝΙΔΗΣ
Χυδαίες λέξεις, χυδαίοι άνθρωποι
Υπήρχε ένας πολιτικός που λεγόταν Ευάγγελος Γιαννόπουλος. Έλαμψε ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος από τη δεκαετία του 1970 ως πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και στη συνέχεια ως υπουργός των κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου και Κώστα Σημίτη.
Το ραβδί στο σακίδιο
Σήμερα η ράβδος του στρατάρχη του "αντισυστήματος" έχει περάσει στα χέρια της Μαρίας Καρυστιανού.
Ευτυχισμένο το 1978
Σπανίως συναντούσες οικογένειες να ομονοούν ιδεολογικά. Κάποιος ήταν δεξιός, ίσως και βασιλόφρων, αν και η συνομοταξία εκείνη έφθινε μετά τον κόλαφο στο δημοψήφισμα του 1974.
Φρικτό μαχαίρι;
Τον είδα προχθές το βράδυ σε μια παρουσίαση βιβλίου. Κρατάει πιά μπαστουνάκι – τόσο άγαρμπος που ήταν μια ζωή απορώ πώς δεν βάζει διαρκώς τρικλοποδιές στον εαυτό του.
Χαμηλής ποιότητας δραστηριότητα
Μέρες τώρα τους λοιδορούν. Τους αντιμετωπίζουν ως και με οίκτο, σαν τις μωρές παρθένες που έφαγαν πόρτα στη γιορτή. Σαν τους φτωχούς συγγενείς που εξορίστηκαν στον εξώστη.
Ο κανακάρης
Το γεγονός ότι ο Τσίπρας έγινε στα 40 του πρωθυπουργός και στα 51 του επιδιώκει, με αξιώσεις, την ολική επαναφορά του, θα έπρεπε να μας προβληματίσει όχι για τον ίδιο. Μα για την κοινωνία μας.
Όσο χειρότερα, τόσο καλύτερα
Η σημερινή καθήλωση της λεγόμενης Κεντροαριστεράς, η αδυναμία της να διεκδικήσει με αξιώσεις εκλογική νίκη, να πείσει ως κυβερνητική πρόταση, θυμίζει την κατάσταση του ίδιου χώρου κατά τη δεκαετία του 1950.
Στοιχήματα με πομπώδη ονόματα
"Η Ίρις και άλλοι δύο συμμαθητές της έχουν διαγνωστεί με ΔΕΠΥ. Ο Ορφέας και ο κολλητός του έχουν δυσλεξία. Το κοριτσάκι στο πίσω θρανίο υποψιαζόμαστε ότι βρίσκεται στο φάσμα."
Μπρέμπου - Χωμενίδης: Βραδινή εμφάνιση σε θεατρική πρεμιέρα - Το βελούδινο σακάκι της ηθοποιού
Η Γωγώ Μπρέμπου και ο Χρήστος Χωμενίδης πραγματοποιούν συχνά κοινές δημόσιες εμφανίσεις, κυρίως σε θέατρα.
Μουντρούχα τέχνη
"Ο συγγραφέας πρέπει να φωτίσει τον κόσμο από μιαν απροσδόκητη οπτική γωνία. Να πλάσει, αν έχει το χάρισμα, το δικό του σύμπαν και να μαγέψει τον αναγνώστη."
Κάποιος να σκίσει τη γάτα
Στην Κρήτη, το να ρισκάρεις κάθε τόσο -χωρίς λόγο- τη ζωή σου και τις ζωές των άλλων περνιέται για παλικαριά. Το να έχεις τον δικό σου "κώδικα τιμής", να διαιωνίζεις βεντέτες, να την ανάβεις σε όποιον θεωρείς ότι σε έθιξε, για μαγκιά.