Γαστρονομικό Πάσχα σε Κυκλάδες και Δωδεκάνησα

Πάσχα χωρίς μαγειρίτσα γίνεται; Κι όμως! Ούτε μαγειρίτσα, ούτε αρνί σούβλας και κοκορέτσι συνηθίζονται σε Κυκλάδες και Δωδεκάνησα, χωρίς ωστόσο το γιορτινό τραπέζι να υπολείπεται σε γεύση!

|
SHARE THIS
0
SHARES

Κυκλαδίτικη κουζίνα

Η πασχαλινή κυκλαδίτικη κουζίνα διαφέρει πολύ απ’ αυτήν της ηπειρωτικής Ελλάδας. Εδώ οι κάτοικοι δεν συνηθίζουν να σουβλίζουν αρνί, αλλά να ψήνουν τα πεντανόστιμα κατσίκια τους στο φούρνο γεμιστά με διάφορα καλούδια.

 

Αν λοιπόν βρεθείς στην Άνδρο, θα δοκιμάσεις τον «λαμπριάτη», κατσίκι γεμισμένο με άφθονα αβγά, συκωτάκια, μυρωδικά και πολλά τοπικά τυριά όπως την «πετρωτή», το «μαλαχτό» και τα «βολάκια», ενώ θα πιεις «πόντζι», το ανδριώτικο ρακόμελο, φτιαγμένο από ρακί και μέλι λεκατίσιο (από το ρείκι λεκάτι).

 

Στη μικρή Θηρασιά, το νησάκι που ζει στη σκιά της Σαντορίνης, οι νοικοκυρές λίγο πριν την Ανάσταση πηγαίνουν στο φούρνο ένα τσουκαλάκι με «σγαρδούμια», δηλαδή αντεράκια, τυλιγμένα ένα ένα πάνω σε κλαράκι δενδρολίβανου, το κεφαλάκι και τα ποδαράκια του κατσικιού – φαγητό που θα πάρουν όλοι από το φούρνο μόλις τελειώσει η Ανάσταση.

 

Στην πατρίδα του Τσελεμεντέ, τη Σίφνο, θα δοκιμάσεις τα «πουλιά της Λαμπρής»: μην πάει το μυαλό σου στο πονηρό, πρόκειται για... κουλούρια που φτιάχνουν όλες οι νοικοκυρές, πλασμένα με πολλή τέχνη ,σε αμέτρητα σχήματα, όλα στολισμένα με το κόκκινο αβγό.

 

Στη Νάξο, οι κάτοικοι αξιοποιούν τις καταπληκτικές πρώτες ύλες που σε αφθονία παράγει το νησί για να φτιάξουν το «μπατούδο», δηλαδή το γεμιστό κατσικάκι ή αρνάκι με ρύζι και ψιλοκομμένα χορταρικά, αυγοκουλούρες, βαθρακάκια – κουλουράκια σε σχήμα οκτώ – και σεφουκλωτές, χορτόπιτες με σέφουκλα, μάραθο, μαϊντανό, παπαρούνες, και πολλά ακόμα μυρωδάτα χορταρικά.

Δωδεκάνησα

Αν είσαι επισκέπτης στα Δωδεκάνησα κι ακούσεις για μουούρι ή πουντζά, στρώσου στο τραπέζι, γιατί έρχεται η ώρα για τα πασχαλινά καλούδια.

 

Το βασικό φαγητό της εορταστικής μέρας είναι -όπως και στις Κυκλάδες- ο Λαμπριάτης ή Λαμπριανό, το γεμιστό αρνί ή κατσίκι, με ρύζι και εντόσθια, που ψήνεται από την προηγούμενη νύχτα σε ξυλόφουρνο. Οι παλιότεροι ακόμα και στις μέρες μας έχουν ένα ειδικό πήλινο σκεύος, κάτι σαν σκάφη με καπάκι, στο οποίο ψήνουν το λαμπριάτικο αρνί.

 

Στην Κάλυμνο το σκεύος αυτό το αποκαλούν μουούρι ή μούρι και το σφραγίζουν με ζύμη ώστε να μη φύγει ο ατμός. Έτσι το αρνί όταν ψηθεί βγαίνει ζουμερό, παρά το παρατεταμένο ψήσιμο. Οι νεότεροι που δεν διαθέτουν τέτοια σκεύη τυλίγουν το κρέας σε τριπλές λαδόκολλες και το τοποθετούν σε τσίγκινη σκάφη. Το πασχαλινό τραπέζι συμπληρώνεται με γλυκά τυροπιτάκια, που παρασκευάζονται σε διάφορα σχήματα και παραλλαγές, τις λεγόμενες λαμπρόπιτες.

 

Περίφημα θεωρούνται τα Αστυπαλιώτικα κουλούρια με ζαφορά. Το πανάκριβο μυρωδικό προέρχεται από τον κρόκο, που μαζεύουν στα τέλη του Φθινοπώρου από τα βουνά του νησιού. Αυτό όμως που κάνει τα κουλούρια να διαφέρουν είναι η ζύμη που περιέχει φρέσκια, ολόπαχη μυζήθρα, που οι ντόπιοι προμηθεύονται από τις στάνες, σχεδόν πριν προλάβει να κρυώσει. Μόλις ψηθούν τα κουλούρια, τα αφήνουν να κρυώσουν και έπειτα τα τοποθετούν μέσα σε τενεκέδες όπου μπορούν να διατηρηθούν ακόμα κι ένα χρόνο. Οι τυρόπιτες της Αστυπαλιάς με μέλι είναι από τα πιο παραδοσιακά γλυκά του νησιού και θα τα ζητήσεις ως «πουντζά».

 

Τα «κεφαλόποδα» είναι η ροδίτικη μαγειρίτσα. Οι Ροδίτες, κόβουν την κοιλιά από ένα ρίφι (κατσίκι) σε μακρόστενα κομμάτια, και πάνω σ' αυτά τυλίγουν λίγο έντερο. Με τον ίδιο τρόπο τυλίγουν έντερο και στα ποδαράκια. Τσιγαρίζουν ελαφρά το κρεμμύδι με βούτυρο, προσθέτουν τα κεφαλόποδα να τσιγαριστούν κι αυτά, τα σκεπάζουν με νερό, ρίχνουν κανέλα, αλάτι, πιπέρι, τα αφήνουν να ψηθούν, και τα σερβίρουν με το ζωμό τους και μπόλικο λεμόνι.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook