Τα "νέα” Εξάρχεια, είναι σημαντικό να είναι μια συνέχεια της ιστορίας της πλατείας τους, όπως την έζησα στα τέλη της δεκαετίας του'80. Μια τοποθεσία που "έβραζε” μέσα στη δημιουργικότητα, ένα προσόν που δεν μπορεί να υπάρξει, χωρίς και την αισθητική, μουσική και ιδεολογική αμφισβήτηση. Αυτή η ιστορική γειτονιά του Αθηναϊκού κέντρου, όπως καθετί που θέλει να εξελιχθεί, πρέπει να το κάνει χωρίς να ξεχνά την ιστορία της, αλλά ούτε και να μένει αιχμάλωτη στη στασιμότητα μιας παρωχημένης "νοσταλγίας”. Γιατί ισχύει και εδώ το "από τα στάσιμα νερά, να περιμένεις πάντα δηλητήριο”.
Διαβάστε περισσότερα στο athinorama.gr