"It was not shocking, it was shockingly boring", σχολίασε μια νεαρή γυναίκα από πίσω μου στο συνοδό της, για την παράσταση της Ανχέλικα Λίντελ, "Seppuku. The funeral of Mishima or the pleasure of dying", που μόλις είχαμε παρακολουθήσει στην Πειραιώς 260, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών - και πράγματι η παράσταση της αιρετικής Καταλανής δημιουργού κατάφερε να προκαλέσει περισσότερη ανία παρά σοκ.
Δεν θα στεκόμουν τόσο στο θέμα του σοκ, αν δεν το είχε κάνει ήδη η προβολή της παράστασης, προειδοποιώντας μας για ένα θέαμα που θα δοκίμαζε τα όρια της αντοχής μας, καθώς περιείχε σκληρό περιεχόμενο.
Σκληρό περιεχόμενο δεν υπήρξε, κάτι που αποτελεί μία πρώτης τάξεως αφορμή για να θίξουμε το θέμα του "μάρκετινγκ" μίας παράστασης, το οποίο συχνά δημιουργεί, εσκεμμένα ή όχι, λανθασμένες εντυπώσεις και προσδοκίες.
Διαβάστε περισσότερα στο Athinorama.gr