Εκτός πιάτσας και εκτός τάσεων της εποχής, σκαρφαλωμένο στο λόφο του Γαλατσίου -παλιά νταμάρια-, όπου πιθανότατα δεν έχετε βρεθεί ποτέ, όπως κι εγώ μέχρι πρόσφατα, σε δρομάκια ανηφορικά και παλιές γειτονιές με σπίτια χαμηλά, το Λέσβιον μοιάζει να ξεπήδησε από την ιστορία του ελληνικού ουζερί.
Η μικρή του αυλή, κρυμμένη πίσω από περικοκλάδες, δύσκολα εντοπίζεται. Η σάλα διατηρεί τη μνήμη του παλιού καφενείου με ξύλινα τραπέζια, ψάθινες καρέκλες και στους τοίχους αναμνηστικές φωτογραφίες.
Πίσω από τον πάγκο, διακρίνεις τη μικρή κουζίνα με τον κύριο Παναγιώτη Κακαρώνη να παλεύει με τα τηγάνια του στο γκάζι.
Διαβάστε περισσότερα στο Athinorama.gr