Σχεδόν δύο χρόνια μετά το περιστατικό που συγκλόνισε τη διεθνή κοινότητα, νέες αποκαλύψεις έρχονται στο φως για την φοιτήτρια στο Ιράν, Αχού Νταριάι. Στενή φίλη της περιγράφει στη Daily Mail τις συνθήκες που οδήγησαν στη δραματική διαμαρτυρία με εσώρουχα στο πανεπιστήμιο της Τεχεράνης τον Νοέμβριο του 2024, καταγγέλλοντας παράλληλα ότι η 32χρονη σήμερα υποχρεώνεται να λαμβάνει αντιψυχωσική φαρμακευτική αγωγή υπό συνεχή επιτήρηση.
Όλα ξεκίνησαν όταν το χιτζάμπ της Νταριάι γλίστρησε στιγμιαία από το κεφάλι της καθώς ανέβαινε τα σκαλιά του Ισλαμικού Πανεπιστημίου Αζάντ. Απορροφημένη από το κινητό της τηλέφωνο, δεν αντιλήφθηκε αμέσως τι είχε συμβεί. Σύμφωνα με τη φίλη της, άνδρες άρχισαν να της φωνάζουν επιθετικά και να την τραβούν με βία. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, τα ρούχα της άρχισαν να σκίζονται, ενώ επιχειρήθηκε να την οδηγήσουν σε δωμάτιο που χρησιμοποιούνταν για την τιμωρία φοιτητριών. Η αντίδραση της Ιρανής φοιτήτριας ήταν απροσδόκητη για όσους την περικύκλωναν. Αποφάσισε να βγάλει μόνη της τα ρούχα της και να περπατήσει στην αυλή του πανεπιστημίου φορώντας αποκλειστικά τα εσώρουχά της. Η φίλη της εξηγεί ότι η Νταριάι θύμωσε τόσο πολύ που επέλεξε να μετατρέψει τη στιγμή σε πράξη αντίστασης. Πέταξε τα ρούχα μπροστά της, προκαλώντας τους ανθρώπους που την είχαν περικυκλώσει να αποκαλύψουν τις προθέσεις τους.
Η Νταριάι κάθισε σε πεζούλι στην αυλή του πανεπιστημίου περιμένοντας την αστυνομία. Κατά τη μαρτυρία της φίλης της, οι αστυνομικοί την έβαλαν βίαια στο πίσω μέρος ενός βαν. Κατά τη μεταφορά της στο αστυνομικό τμήμα, το κεφάλι της τοποθετήθηκε ανάμεσα στα πόδια γυναίκας αστυνομικού, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να αναπνεύσει. Η Ιρανή φοιτήτρια πίστεψε ότι κινδύνευε να πεθάνει από ασφυξία και σκεφτόταν τα δύο παιδιά της και το ενδεχόμενο να μείνουν ορφανά. Στην απελπισμένη προσπάθειά της να παραμείνει ξύπνια, δάγκωσε το χέρι της αστυνομικού, η οποία τελικά άνοιξε τα γόνατά της, επιτρέποντάς της να αναπνεύσει. Όταν έφτασε στο αστυνομικό τμήμα, η Νταριάι άρχισε να φωνάζει και να κλωτσά σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Σύμφωνα με την καταγγελία, επιχειρήθηκε να της χορηγηθεί ενέσιμη ουσία. Κατά την πρώτη προσπάθεια η βελόνα έσπασε, ενώ στη δεύτερη η ένεση έγινε και η φοιτήτρια έχασε τις αισθήσεις της.
Αναγκαστική νοσηλεία και ανακρίσεις
Η Νταριάι κάθισε σε πεζούλι στην αυλή του πανεπιστημίου περιμένοντας την αστυνομία. Κατά τη μαρτυρία της φίλης της, οι αστυνομικοί την έβαλαν βίαια στο πίσω μέρος ενός βαν. Κατά τη μεταφορά της στο αστυνομικό τμήμα, το κεφάλι της τοποθετήθηκε ανάμεσα στα πόδια γυναίκας αστυνομικού, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να αναπνεύσει. Η Ιρανή φοιτήτρια πίστεψε ότι κινδύνευε να πεθάνει από ασφυξία και σκεφτόταν τα δύο παιδιά της και το ενδεχόμενο να μείνουν ορφανά. Στην απελπισμένη προσπάθειά της να παραμείνει ξύπνια, δάγκωσε το χέρι της αστυνομικού, η οποία τελικά άνοιξε τα γόνατά της, επιτρέποντάς της να αναπνεύσει. Όταν έφτασε στο αστυνομικό τμήμα, η Νταριάι άρχισε να φωνάζει και να κλωτσά σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Σύμφωνα με την καταγγελία, επιχειρήθηκε να της χορηγηθεί ενέσιμη ουσία. Κατά την πρώτη προσπάθεια η βελόνα έσπασε, ενώ στη δεύτερη η ένεση έγινε και η φοιτήτρια έχασε τις αισθήσεις της.
Όταν συνήλθε, βρισκόταν σε κρεβάτι νοσοκομείου με δεμένα τα χέρια και τα πόδια της, χωρίς να γνωρίζει πού ακριβώς είχε μεταφερθεί. Ζήτησε να δει την οικογένειά της, αλλά δεν έπαιρνε απαντήσεις από τους γιατρούς. Κάθε φορά που επιχειρούσε να μάθει τι συνέβαινε, της χορηγούνταν νέα ουσία που την έκανε να αποκοιμιέται ή να χάνει και πάλι τις αισθήσεις της. Παράλληλα, άνθρωποι την ανέκριναν για τους λόγους της πράξης της, ρωτώντας τι σκεφτόταν εκείνη τη στιγμή και κατηγορώντας την ότι επιδίωκε να εγκαταλείψει το Ιράν και να ζητήσει άσυλο σε άλλη χώρα. Την ίδια ώρα, οι εικόνες από το πανεπιστήμιο έκαναν τον γύρο του κόσμου, προκαλώντας διεθνείς αντιδράσεις. Η Διεθνής Αμνηστία είχε αναφέρει ότι η Νταριάι αφαίρεσε τα ρούχα της σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στην καταχρηστική επιβολή της υποχρεωτικής κάλυψης του προσώπου από αξιωματούχους ασφαλείας και ζήτησε την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή της.
Οι ιρανικές Αρχές υποστήριζαν ότι η συμπεριφορά της οφειλόταν σε προβλήματα ψυχικής υγείας και η Νταριάι μεταφέρθηκε σε ψυχιατρική μονάδα. Η ίδια, ωστόσο, επιμένει ότι δεν αντιμετώπιζε τέτοιο πρόβλημα και θεωρεί ότι η παρουσίασή της ως ψυχικά ασθενούς αποτέλεσε προσπάθεια των Αρχών να αποδώσουν την πράξη της σε προσωπικό ζήτημα και όχι σε αντίδραση απέναντι στο καθεστώς. Μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, οι γυναίκες στο Ιράν υποχρεούνται να καλύπτουν τον λαιμό και το κεφάλι τους. Οι κανόνες περί ενδυμασίας επιβάλλονται από την ειδική αστυνομία ηθών, γνωστή επισήμως ως Gasht-e Ershad ή Περιπολία Καθοδήγησης. Σύμφωνα με τη φίλη της, αστυνομικοί επισκέφθηκαν μέλη της οικογένειάς της, ακόμη και τα παιδιά της, και τα απείλησαν, προκειμένου να της καταστήσουν σαφές ότι είχαν εξουσία πάνω της. Στη συνέχεια επισκέφθηκαν τον πρώην σύζυγό της, ο οποίος εξαναγκάστηκε να δηλώσει ότι η Ιρανή φοιτήτρια αντιμετώπιζε προβλήματα ψυχικής υγείας. Στόχος των Αρχών ήταν, λόγω της τεράστιας διάδοσης του βίντεο, να παρουσιαστεί το επεισόδιο ως αποτέλεσμα ψυχικής διαταραχής και να υποχρεωθεί η ίδια να αποδεχθεί αυτή την εκδοχή μέσω της πίεσης προς την οικογένειά της. Μετά τη σχετική επιβεβαίωση από τον πρώην σύζυγό της, η Νταριάι αφέθηκε ελεύθερη έπειτα από 18 ημέρες.
Αναγκαστική φαρμακευτική αγωγή και συνεχής παρακολούθηση
Οι ιρανικές Αρχές την ενημέρωσαν κατά την απελευθέρωσή της ότι θα βρίσκεται υπό παρακολούθηση και ότι το τηλέφωνό της θα παρακολουθείται. Παράλληλα, υποχρεώθηκε να λαμβάνει αντιψυχωσική φαρμακευτική αγωγή, το κόστος της οποίας καλυπτόταν μέσω της δικής της ασφάλισης. Η φίλη της υποστηρίζει ότι η παρακολούθηση ήταν τόσο στενή, ώστε οι Αρχές αντιλήφθηκαν ότι δεν λάμβανε τα φάρμακα επειδή περπατούσε φυσιολογικά, ενώ η ισχύς της συγκεκριμένης αγωγής θα την έκανε να φαίνεται ζαλισμένη. Πλέον, η γυναίκα υποχρεώνεται να κάνει κάθε μήνα ενέσεις φλουπεντιξόλης, φαρμάκου που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της σχιζοφρένειας. Οι ενέσεις γίνονται από γιατρούς ώστε να διασφαλίζεται ότι λαμβάνει την αγωγή. Η οικογένειά της δήλωσε ότι είναι καλύτερο να κάνει αυτές τις ενέσεις και να έχει την ταμπέλα της ψυχικά ασθενούς, παρά να απαγχονιστεί, να φυλακιστεί ή να βασανιστεί. Όταν η Νταριάι ρώτησε γιατρό τι θα συνέβαινε εάν σταματούσε τις ενέσεις, εκείνος της απάντησε ότι θα συλλαμβανόταν και θα επέστρεφε σε ψυχιατρικό νοσοκομείο, όπου θα την έδεναν ξανά.
In Iran, a student harassed by her university’s morality police over her "improper” hijab didn’t back down. She turned her body into a protest, stripping to her underwear and marching through campus—defying a regime that constantly controls women’s bodies. Her act is a powerful… pic.twitter.com/76ekxSK7bI
— Masih Alinejad (@AlinejadMasih) November 2, 2024
Το μήνυμα της διαμαρτυρίας
Η Νταριαΐ είναι σήμερα 32 ετών και σπουδάζει κλωστοϋφαντουργία σε διαφορετικό πανεπιστήμιο. Σύμφωνα με τη φίλη της, η ίδια εξηγεί πλέον την πράξη της μέσα από δύο διαφορετικές διαστάσεις. Αρχικά, αντέδρασε επειδή δεν άντεχε τον τρόπο με τον οποίο την τραβούσαν και τη μεταχειρίζονταν εξαιτίας ενός μαντηλιού. Η Ιρανή φοιτήτρια ήθελε η αντίστασή της να είναι αντίστοιχη με όσα θεωρούσε ότι υφίστατο εκείνη τη στιγμή. Στη συνέχεια, όμως, η πράξη απέκτησε για την ίδια και μια δεύτερη σημασία: να δείξει ότι εκείνη αποφασίζει για το σώμα και τις επιλογές της. Αυτό είμαι εγώ. Αυτό είναι το σώμα μου. Αυτή είναι η ζωή μου. Και αν θέλω να περπατήσω με μπικίνι, θα περπατήσω με μπικίνι, μετέφερε η φίλη της ως το μήνυμα που ήθελε να εκφράσει η Νταριάι. Η εκπρόσωπος της ιρανικής κυβέρνησης Φατεμέχ Μοχατζερανί είχε αρνηθεί τότε τόσο ότι η σύλληψή της έγινε με βίαιο τρόπο όσο και ότι το περιστατικό συνδεόταν με τους ισλαμικούς κανόνες ενδυμασίας.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr

