Ο πρόεδρος Τραμπ μοιάζει πιο αδύνατος τώρα, παρά τους κομπασμούς του ότι κερδίζει τον πόλεμο με το Ιράν και πολύ λογικά είναι πολύ θυμωμένος, γράφει στην ανάλυσή του ο Economist. Και συνεχίζει.
Το γεγονός ότι δεν μπορεί να νικήσει έτσι όπως φανταζόταν στον πόλεμο, το γεγονός ότι το Ιράν έχει προκαλέσει δηλαδή μεγάλη οικονομική κρίση που θα την πληρώσουν οι Ρεπουμπλικανοί στις ΗΠΑ, μπορεί να οδηγήσει τον κ. Τραμπ να ψάξει να κερδίσει αλλού. Και να προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερες καταστροφές...Και για τις ΗΠΑ και για τον κόσμο ολόκληρο.
Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά: "Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς ο κ. Τραμπ θα βγει νικητής στο Ιράν. Προειδοποίηση: είναι πολύ κακός ηττημένος."

Το κείμενο του Economist
Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια κρίση πιο επιμελώς σχεδιασμένη για να ανατρέψει την πορεία της προεδρίας του, από τον απερίσκεπτο και αλόγιστο πόλεμο του εναντίον του Ιράν. Ακόμη και ένας σύντομος πόλεμος θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία της δεύτερης θητείας του. Ένας πόλεμος που θα διαρκέσει μήνες, μπορεί να την καταστρέψει.
Ο λόγος είναι ότι ο αγώνας εναντίον του Ιράν υποβαθμίζει τις τρεις πολιτικές υπερδυνάμεις του κ. Τραμπ: την ικανότητά του να επιβάλλει τη δική του πραγματικότητα στον κόσμο, την αδίστακτη χρήση της επιρροής του και την κυριαρχία του επί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Ακόμη και χωρίς το Ιράν, η ισχύς αυτών των δυνάμεων του Τραμπ ήταν πιθανό να εξασθενήσει μετά τις ενδιάμεσες εκλογές. Ο πόλεμος επιταχύνει την αλλαγή.
Ας αρχίσουμε με τον Τραμπ εναντίον της πραγματικότητας
Στην πολιτική, ο πρόεδρος έχει επιδείξει μια αξιοσημείωτη ικανότητα να διαστρεβλώνει τα γεγονότα και, όπως ήταν αναμενόμενο, επιμένει ότι έχει ήδη θριαμβεύσει στο Ιράν. Ωστόσο, ο πόλεμος αποκαλύπτει μια άλλη αλήθεια. Το καθεστώς του Ιράν δεν μπορεί βέβαια να νικήσει με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Αλλά παρά την εκτεταμένη καταστροφή των υποδομών και τις δολοφονίες ανώτερων ηγετών —συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής ασφαλείας, Αλί Λαριτζάνι— το καθεστώς του Ιράν επιβιώνει προς το παρόν και τα περίπου 400 κιλά ουρανίου που είναι σχεδόν έτοιμα για τη κατασκευή βόμβας παραμένουν ελεύθερα.
Επιπλέον, το Ιράν διεξάγει τον δικό του παράλληλο πόλεμο κατά της παγκόσμιας ενεργειακής βιομηχανίας. Καθώς επιτίθεται στη ναυτιλία στο Στενό του Ορμούζ και στις υποδομές των γειτόνων του, οι αγορές κρατούν το σκορ. Με το Brent να εκτοξεύεται στα 110 δολάρια το βαρέλι στις 18 Μαρτίου, μετά από ιρανική πυραυλική επίθεση σε κόμβο φυσικού αερίου του Κατάρ, το καθεστώς θα συμπεράνει ότι η στρατηγική του αποδίδει.
Αν μη τι άλλο, ο χρόνος είναι με το μέρος του Ιράν. Η Αμερική και το Ισραήλ θα εξαντλήσουν σταδιακά τους χρήσιμους στόχους για αεροπορικές επιθέσεις, ή θα στερέψουν από πυραυλικά συστήματα αναχαίτισης για να αποκρούσουν τα ιρανικά όπλα.

Αντίθετα, το Ιράν φαίνεται να διαθέτει ακόμα άφθονα μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Όσο συνεχίζει να περιορίζει τη ναυτιλιακή κίνηση στο στενό, οι τιμές του πετρελαίου θα ανεβαίνουν και η ζημιά για την παγκόσμια οικονομία θα αυξάνεται.
Τον εγκαταλείπουν οι Σύμμαχοί του
Η δεύτερη υπερδύναμη του κ. Τραμπ είναι η επιρροή. Τώρα όμως που οι ηγέτες άλλων χωρών ξέρουν την σκληρή μεταχείριση που έχουν υποστεί από τον Τράμπ, έμαθαν και να αντιστέκονται. Όταν ο πρόεδρος κάλεσε τους συμμάχους της Αμερικής να βοηθήσουν στο άνοιγμα των στενών του Ορμουζ, προειδοποιώντας ότι το ΝΑΤΟ θα αντιμετώπιζε ένα "πολύ κακό" μέλλον αν αρνηθούν, τον απέρριψαν. Γρήγορα άλλαξε στάση, προσποιούμενος ότι δεν είχε ποτέ ανάγκη βοήθειας.
Ομοίως, το Ιράν αντιτίθεται στον κ. Τραμπ συσσωρεύοντας πλεονεκτήματα εναντίον του. Τις τελευταίες ημέρες έχει δηλώσει ότι θα παραχωρήσει ασφαλή διέλευση μέσω των στενών του Ορμούζ σε πλοία από φιλικές χώρες — ένα σημάδι ότι σκοπεύει να χρησιμοποιήσει την πρόσβαση ως διαπραγματευτικό εργαλείο. Ακόμη και αν ο κ. Τραμπ θέλει να τερματίσει τον πόλεμο, το Ιράν θα μπορούσε να συνεχίσει να επιτίθεται στα πλοία που διέρχονται από τα Στενά. Εάν η θαλάσσια οδός παραμείνει κλειστή μέχρι τα τέλη Απριλίου, η τιμή του πετρελαίου θα μπορούσε να φτάσει τα 150 δολάρια το βαρέλι. Με δεδομένη αυτή τη διαπραγματευτική ισχύ, το Ιράν ενδέχεται να επιδιώξει κάτι περισσότερο από την απλή επιστροφή στην προπολεμική κατάσταση, αν ο πόλεμος καταλήξει σε διπαραγματεύσεις. Μπορεί να ζητήσει την άρση των κυρώσεων, ή τη δέσμευση των ΗΠΑ να εγκαταλείψουν ορισμένες βάσεις στη Μέση Ανατολή ή να συγκρατήσουν το Ισραήλ.
Αν η ύφεση απειλεί τις ΗΠΑ και οι χρηματιστηριακές αγορές αρχίσουν να πέφτουν, θα προχωρούσε ο κ. Τραμπ σε κλιμάκωση, καταλαμβάνοντας, για παράδειγμα, το νησί Χαργκ, όπου βρίσκονται οι τερματικοί σταθμοί εξαγωγών του Ιράν; Ή θα υποχωρούσε;
Η απάντηση εξαρτάται εν μέρει από την τελευταία δύναμή του: την επιρροή του στο κόμμα του. Ο κ. Τραμπ εκλέχθηκε με την υπόσχεση να γλιτώσει τους ψηφοφόρους από τον πόλεμο και τον πληθωρισμό. Μέχρι στιγμής, έχουν χάσει τη ζωή τους 13 Αμερικανοί στρατιωτικοί· οι χερσαίες επιχειρήσεις στο εσωτερικό του Ιράν, για την ανάκτηση του ουρανίου, ή στο Χαργκ θα έθεταν σε κίνδυνο πολλούς περισσότερους. Οι μέσες τιμές της βενζίνης και του ντίζελ έχουν φτάσει τα 3,88 και 5,09 δολάρια το γαλόνι, σε σύγκριση με τα 3,11 και 3,72 δολάρια κατά την ορκωμοσία του κ. Τραμπ. Η υποστήριξη των Ρεπουμπλικάνων για τον πόλεμο είναι ισχυρή, αλλά εξασθενεί.

Το MAGA κίνημα μιλάει για προδοσία
Μια ομάδα μέσα στο κίνημα MAGA, με επικεφαλής τον Τάκερ Κάρλσον, μιλάει για προδοσία.
Στο παρασκήνιο, πολλοί εκλεγμένοι Ρεπουμπλικάνοι βράζουν από οργή. Η αδιαφορία του κ. Τραμπ για τις προειδοποιήσεις σχετικά με τα Στενά του Ορμούζ είναι χαρακτηριστική της περιφρόνησής του για τη στρατηγική και της αλαζονείας του να πιστεύει ότι ξέρει καλύτερα από όλους όσους πραγματικά γνωρίζουν.
Είναι πλέον πολύ πιθανό οι Ρεπουμπλικάνοι να χάσουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Οι πιθανότητες να χάσουν και τη Γερουσία έχουν επίσης αυξηθεί κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες, φτάνοντας περίπου στο 50%. Όσο χειρότερη είναι η ήττα, τόσο πιο "αδύναμος" θα είναι ο πρόεδρος και τόσο λιγότερη επιρροή θα έχει στο ποιος θα κληρονομήσει το κόμμα.
Αν ο πόλεμος παραταθεί, οδηγώντας σε πολύ υψηλές τιμές πετρελαίου και πτώση των χρηματιστηριακών αγορών, ο κ. Τραμπ θα μπορούσε να αναζητήσει μια διέξοδο και να ψάξει για μια νίκη αλλού — για παράδειγμα, στην Κούβα. Οι αγορές θα έδειχναν αναμφίβολα ανακούφιση αν σταματούσαν οι μάχες. Όμως ο κ. Τραμπ δεν έχει τον πλήρη έλεγχο αυτού του πολέμου. Η επίθεση του Ιράν στον κόμβο φυσικού αερίου στο Κατάρ δείχνει ότι η Τεχεράνη έχει ακόμα χαρτιά να παίξει. Και ακόμη κι αν οι μάχες τελείωναν αύριο, θα χρειαζόταν τέσσερις έως έξι εβδομάδες για να αποκατασταθεί η παραγωγή πετρελαίου, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες για να σταθεροποιηθούν οι αγορές πετρελαίου και δύο μήνες για να ομαλοποιηθεί η ναυτιλία. Ο κίνδυνος νέας ιρανικής δράσης θα παρέμενε. Οι τιμές ενδέχεται να παραμείνουν υψηλές για μήνες. Κάθε μέρα που παραμένουν έτσι αποδυναμώνει τον πρόεδρο.
Η πολιτική του κ. Τραμπ βασίζεται στη δύναμη που αντλεί από τη νίκη. Αν φανεί χαμένος, να περιμένετε ότι θα εκδικηθεί. Ένας πιο αδύναμος πρόεδρος μπορεί να γίνει πιο επικίνδυνος.
Καταστροφή
Ο κ. Τραμπ έχει τη μεγάλη ελευθερία να ενεργεί στο εξωτερικό. Μπορεί να εγκαταλείψει το ΝΑΤΟ. Μπορεί να εγκαταλείψει την Ουκρανία για να τιμωρήσει την Ευρώπη. Μπορεί να εκφοβίσει τη Λατινική Αμερική στο όνομα της καταπολέμησης του εγκλήματος και των ναρκωτικών. Μπορεί να απαιτήσει χρήματα για την άμυνα της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας. Θα υιοθετήσει μια ακραία στάση όσον αφορά τους δασμούς. Ακόμη και αν δεν πετύχει, αυτό θα διαβρώσει περαιτέρω τις συμμαχίες της Αμερικής, προς μεγάλη χαρά της Κίνας και της Ρωσίας.
Αλλά ο κ. Τραμπ είναι επίσης επιρρεπής σε επιθέσεις στο εσωτερικό. Έχει ήδη υποστηρίξει την ιδέα της ανάκλησης των αδειών εκπομπής από τα μέσα ενημέρωσης που επικρίνουν τον πόλεμο. Θέλει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα να μειώσει τα επιτόκια, αλλά ο πόλεμός του καθιστά αυτό λιγότερο πιθανό — αναμένετε περαιτέρω συγκρούσεις με την κεντρική τράπεζα. Θα μπορούσε να στοχεύσει υποτιθέμενους εχθρούς ή να στείλει υπαλλήλους της υπηρεσίας μετανάστευσης σε πόλεις που διοικούνται από τους Δημοκρατικούς. Θα μπορούσε να απειλήσει να παρέμβει στις ενδιάμεσες εκλογές, είτε ως θεατρική κίνηση για να εκνευρίσει τους αντιπάλους του, είτε επειδή σκοπεύει να επηρεάσει τα αποτελέσματα.
Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς ο κ. Τραμπ θα βγει νικητής στο Ιράν. Προειδοποίηση: είναι πολύ κακός ηττημένος.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr

