Όταν πέφτει η νύχτα πάνω από την Τεχεράνη, η πόλη δεν ησυχάζει πραγματικά. Σε αρκετές γειτονιές, χιλιάδες Ιρανοί κατεβαίνουν στους δρόμους για συγκεντρώσεις που οργανώνονται από το κράτος, με έντονο αντι-αμερικανικό χαρακτήρα.
Στην περιοχή γύρω από την πλατεία Τατζρίς, μια από τις πιο ζωντανές γωνιές της πρωτεύουσας του Ιράν, το γνώριμο σύνθημα "Θάνατος στην Αμερική" ακούγεται δυνατά μέσα στο πλήθος. Ιρανικές σημαίες παντού, ενώ δίπλα πλανόδιοι πουλούν τσάι και μικρά αναμνηστικά, σαν η ένταση να μπλέκεται παράξενα με την καθημερινότητα, αναφέρει το CNN.
"Είμαι απολύτως έτοιμη να θυσιάσω τη ζωή μου για τη χώρα μου και τον λαό μου", λέει μια νεαρή γυναίκα που ξεχωρίζει μέσα στο πλήθος, με τα γυαλιά της στα χρώματα της ιρανικής σημαίας.
"Όλος ο λαός, ο στρατός, οι διοικητές… όλοι είναι έτοιμοι", προσθέτει, απορρίπτοντας τις πρόσφατες απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για πιθανή στρατιωτική δράση, όπως τις διατύπωσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ο ίδιος ο Τραμπ είχε γράψει: "Για το Ιράν, ο χρόνος τελειώνει…", ρίχνοντας κι άλλο λάδι στη φωτιά σε μια ήδη εύθραυστη κατάσταση, με τις διαπραγματεύσεις να κινούνται σε τεντωμένο σχοινί.
Ένας ηλικιωμένος άνδρας, κρατώντας ένα χειρόγραφο πλακάτ, μου εξηγεί τι γράφει: ότι η πυρηνική και η πυραυλική τεχνολογία είναι, όπως λέει, "θέμα επιβίωσης για τη χώρα".
"Χρειαζόμαστε πυρηνική ενέργεια, όχι βόμβα", λέει πιο χαμηλόφωνα, επιμένοντας πως το πυρηνικό πρόγραμμα είναι για εκείνον ζήτημα ανεξαρτησίας.
"Ο Τραμπ ξέρει ότι δεν έχουμε βόμβα, αλλά μας πιέζει έτσι κι αλλιώς", προσθέτει. Με τις φήμες για νέα χτυπήματα να πληθαίνουν, πολλοί στην πόλη μοιάζουν να ζουν με την αίσθηση ότι η ένταση δεν θα εκτονωθεί εύκολα.
"Ξέρουμε ότι αυτός ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει", λέει η Φατίμα, που έχει ζήσει στο Λονδίνο και στο Ντουμπάι. "Δεν νομίζω ότι θα υπάρξει πραγματική διαπραγμάτευση". "Θα μας πουν "κάντε ό,τι λέμε αλλιώς θα σας χτυπήσουμε” και μετά θα το κάνουν", λέει, περιγράφοντας μια βαθιά δυσπιστία απέναντι στις εξελίξεις.
Οι συγκεντρώσεις αυτές —οι λεγόμενες "νυχτερινές συναθροίσεις"— συνεχίζονται σχεδόν καθημερινά εδώ και μήνες, από την αρχή της έντασης. Το τελευταίο διάστημα, όμως, έχουν εμφανιστεί και πιο ανησυχητικές εικόνες: περίπτερα όπου πολίτες εκπαιδεύονται στη χρήση όπλων, σαν να προετοιμάζεται σιγά-σιγά το έδαφος για κάτι πιο βαρύ.
Σε ένα από αυτά, στην πλατεία Βανάκ, μια γυναίκα με μαύρο τσαντόρ μαθαίνει πώς να χειρίζεται ένα AK-47, ενώ εκπαιδευτές της δείχνουν βασικές κινήσεις. Λίγο πιο πέρα, ένα παιδί κρατάει ένα άδειο Καλάσνικοφ και παίζει για λίγα δευτερόλεπτα, πριν το δώσει πίσω.
Η κρατική τηλεόραση δεν μένει απ’ έξω. Σε κάποιες εκπομπές παρουσιαστές εμφανίζονται με όπλα, σε ένα σκηνικό που δείχνει πόσο έχει σκληρύνει το κλίμα. Σε μια χαρακτηριστική περίπτωση, παρουσιαστής πυροβόλησε στον αέρα μέσα στο στούντιο, σε ζωντανή μετάδοση, μετά από εκπαίδευση από μέλος των Φρουρών της Επανάστασης.
Κι όμως, δεν είναι όλοι στην ίδια γραμμή. Σε ένα πάρκο κοντά στο μουσείο κινηματογράφου, η εικόνα αλλάζει τελείως: άνθρωποι που διαβάζουν, πίνουν τσάι, ζευγάρια που περπατούν ήσυχα.
"Όχι στον πόλεμο", φωνάζει ένας νεαρός καθώς περνάει. Μια καθηγήτρια πανεπιστημίου λέει χαμηλόφωνα ότι το μόνο που θέλει είναι μια κανονική ζωή. "Να έχουν τα παιδιά μας μέλλον", λέει. "Θέλουμε ειρήνη", συμπληρώνει μια άλλη γυναίκα.
Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, η Τεχεράνη μοιάζει διχασμένη: ανάμεσα στη συσπείρωση και τον φόβο, στην ένταση και την ανάγκη για κανονικότητα.